Επιστολή διαμαρτυρίας των Πομάκων στον Έλληνα Πρωθυπουργό

Με επιστολή που έστειλαν στο Έλληνα Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου και την Υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, τα μέλη του ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΜΑΚΩΝ ΝΟΜΟΥ ΞΑΝΘΗΣ αναφέρουν ότι υποχρεώνονται από το επίσημο ελληνικό κράτος να μάθουν τούρκικα, μια γλώσσα που όπως λένε δεν επιθυμούν να μάθουν, μία γλώσσα που δεν θα την χρησιμοποιήσουν ποτέ.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στην επιστολή τους «Εδώ και πολλές δεκαετίες συντελείται εις βάρος μας μία μορφωτική, γλωσσική και πολιτισμική γενοκτονία. Μία γενοκτονία εις βάρος αυτών των ανθρώπων, μεταξύ των οποίων ανήκουν και τα μέλη του Συλλόγου μας, που έχουμε το θάρρος να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως Πομάκοι της Ελλάδας». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Manuale di Sopravvivenza Spirituale per un Cristiano Ortodosso che vive in Italia

Mosaici di Ravenna (sesto secolo)

L’Italia, come sapete, è un paese ufficialmente a maggioranza cattolico. E’ bene tener presente che la chiesa di Roma per mille anni è stato il patriarcato ortodosso più prestigioso e che solo dall’XI secolo ha iniziato a separarsi dalla comunione con la nostra Chiesa modificando a tappe successive la liturgia, il dogma, la spiritualità e la disciplina ecclesiastica. Fino a dieci secoli fa battezzavano immergendo nella colinvitra come noi, davano la comunione con il vino insieme con il pane vero, non usavano l’ostia come fanno oggi, facevano il segno di croce ortodosso, le loro liturgie assomigliavano molto alle nostre, non avevano statue, ma affreschi e icone e la mensa eucaristica stava dietro l’iconostasi e i loro sacerdoti, erano coniugati come i nostri. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περιφρονεί την ύλη ο χριστιανισμός;

Τακτικά ακούγεται η κατηγορία, ότι ο χριστιανισμός, σ’ όλη τη γήινη διαδρομή του, έδειξε έντονη επιφύλαξη, για να μην πούμε περιφρόνηση, στην υλική διάσταση του κόσμου.

Είναι εδώ ενδιαφέρον να σημειωθεί, ότι η κατηγορία αυτή πρέπει μάλλον να έχει άλλον αποδέκτη, και συγκεκριμένα από τη μια μεριά την πλατωνική φιλοσοφία και από την άλλη, μια ομάδα αιρέσεων της Εκκλησίας, που ακριβώς επειδή πρέσβευσαν όσα περιέχει η κατηγορία που διατυπώθηκε, η Εκκλησία χαρακτήρισε τους οπαδούς τους αιρετικούς, και ως τέτοιους τους απομάκρυνε από τους κόλπους της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προσγείωση στην ταπείνωση

Κερί ή χρυσάφι;

Γύρω απ’ τον πόνο πολλά τα ερωτήματα. Καθολικός ο πόνος. Δεν υπάρχει άνθρωπος, που θα περάσει ανώδυνα τον παρόντα βίο. Ακύμαντη θάλασσα δεν υπάρχει. Ξάστερος για πάντα ουρανός δεν υπάρχει. Ο άνθρωπος πιο πολύ δοκιμάζει πόνους, παρά απολαμβάνει χαρές. Πονάνε οι μικροί, πονάνε και οι μεγάλοι. Πονάνε οι ασεβείς, πονάνε όμως και οι πιστοί και ενάρετοι. Κάποτε «ασθενείς στη συνείδηση» δεν μπορούν να εξηγήσουν το φαινόμενο του πόνου στη ζωή των δικαίων. Ρωτάνε:

-Γιατί να υποφέρουν και οι «καλοί» άνθρωποι; Γιατί να πονάνε και οι χριστιανοί; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μην έχετε αυταπάτες!

Ποιές είναι οι αμαρτίες με τις οποίες αθετείται η αγνότητα; Και τί κακό παθαίνει ο άνθρωπος από την αθέτηση της;

ΑΠ.: Στην αγνότητα εναντιώνεται, γενικά, η λαγνεία η ακολασία η ηδυπάθεια, που εκδηλώνεται κυρίως με τις μορφές της πορνείας και της μοιχείας. Η ηδυπάθεια, ως ασθένεια της ψυχής, δεν περιλαμβάνει μόνο την έμπρακτη αμαρτία, αλλά και τους ακάθαρτους λογισμούς και τις επιθυμίες και τα αισθήματα, καθώς και εξωτερικές εκδηλώσεις που προηγούνται της αμαρτίας και την προετοιμάζουν, όπως λάγνες ματιές, αισχρά λόγια, φιλιά και χάδια. Ο Κύριος το είπε ξεκάθαρα: «Όποιος βλέπει μια γυναίκα με πονηρή επιθυμία, έχει κιόλας διαπράξει μέσα του μοιχεία μ’ αυτήν» (Ματθ. 5:28). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η νηπιακή ηλικία και ο ρόλος της μητέρας

Η νηπιακή ηλικία ενός παιδιού αρχίζει στα 3 και τελειώνει στα 5,5-6 χρόνια.

Στην περίοδο αυτή το παιδί αρχίζει να εξερευνά τον κόσμο γύρω του, τη φύση και το σώμα του. Τότε θα αρχίσει η διαμόρφωση του χαρακτήρα του, η κατανόηση ηθικών και πολιτιστικών ιδεών και η κοινωνικοποίησή του.

Ο ρόλος της μητέρας στην ηλικία αυτή είναι αποφασιστικός κυρίως για την διαάπλαση της προσωπικότητας του παιδιού. Ο γιατρός Spock, θεωρεί ότι ως τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού η μητέρα πρέπει να του δείχνει αποκλειστική φροντίδα και αφοσιωμένη αγάπη κι ως τα έξι χρόνια του θα έχει συμπληρωθεί η ηθική αγωγή του, θα έχει πάρει δηλ. τις βασικές ηθικές αρχές που θα εφαρμόσει στη ζωή του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χαμένες πατρίδες

Μουσική, ερμηνεία: Χρίστος Ρουσιάς

Στίχοι: Κουμέττος Κατσιολούδης

Το Φανάρι στο επίκεντρο της έκθεσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Τουρκία

Οι περιορισμοί που επιβάλλει το τουρκικό κράτος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο απειλούν την ίδια την ύπαρξή του, διότι ο μειούμενος πληθυσμός της Ελληνικής Ορθόδοξης κοινότητας, αποτελούμενης από 2.500 άτομα, δεν μπορεί να διατηρήσει τον θεσμό, επισημαίνεται στο κεφάλαιο περί θρησκευτικών ελευθεριών της φετινής έκθεσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σημειώνεται και πάλι ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν αναγνωρίζει την οικουμενικότητα του Ελληνορθόδοξου Πατριάρχη, αλλά μόνο την ιδιότητά του ως επικεφαλής της Ελληνορθόδοξης κοινότητας, καθώς και το γεγονός ότι ο κ. Ερντογάν δήλωσε πως η χρήση του όρου «Οικουμενικός» από τον Πατριάρχη δεν θα έπρεπε να αποτελεί θέμα ρυθμιζόμενο από το κράτος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σπουδαίες αρχαιολογικές ανακαλύψεις στη βασιλική Νεκρόπολη της Αιανής Κοζάνης

Σπάνια ευρήματα, μεταξύ των οποίων αρχιτεκτονικά κατάλοιπα τάφων, χειροποίητα αγγεία, «τσαλακωμένες» φιάλες, πήλινα ειδώλια και επιτύμβιες στήλες, έφερε στο φως αρχαιολογική σκαπάνη στη βασιλική Νεκρόπολη, στη θέση Λειβάδια της Αιανής Κοζάνης. «Η γη της Αιανής είναι ανεξάντλητη και κάθε χρόνο μάς αποκαλύπτει μοναδικά και σπάνια ευρήματα», εξήγησε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ η προϊσταμένη της αρμόδιας για την ανασκαφή Λ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Γεωργία Καραμήτρου – Μεντεσίδη. Οι αρχαιολόγοι της Λ’ ΕΠΚΑ εντόπισαν 25 ταφές της αρχαϊκής και κλασικής εποχής, όλες διαταραγμένες, αλλά με σημαντικά ευρήματα στο εσωτερικό τους. Σ’ αυτά συγκαταλέγονται πήλινο ειδώλιο με πόδια, που δε σώζονται ακέραια, και ερυθρό χρώμα στο στήθος και τα χείλη και παραπέμπει σε παράσταση επιτόκου. Επίσης, χυτή χάλκινη δεξιά παλάμη, που αποτελούσε λαβή υδρίας (560-555 π.Χ.), καθώς και μαρμάρινη μικρή παλάμη αριστερού χεριού (δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ.), που ανήκει σε άγαλμα μικρού κούρου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συμμετοχή ρεκόρ και σοβαρά επεισόδια (τραυματισμοί και συλλήψεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη)

Μαζική ήταν η συμμετοχή των εργαζομέων στις απεργιακές κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της γενικής απεργίας που κήρυξαν χθες, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Σοβαρά επεισόδια με τραυματισμούς και συλλήψεις σημειώθηκαν τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με την ΓΣΕΕ, η συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία άγγιξε το 90%. Η κεντρική απεργιακή συγκέντρωση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ έγινε στις 11:00 το πρωί στο Πεδίον του Αρεως και ακολούθησε πορεία προς τη Βουλή. Ξεχωριστή συγκέντρωση οργάνωσε το ΠΑΜΕ στην Πλατεία Ομονοίας. Στη Θεσσαλονίκη επίσης πραγματοποιήθηκαν δύο ξεχωριστές συγκεντρώσεις. Το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης και η Ένωση Δημοσιοϋπαλληλικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης οργάνωσαν συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο, ενώ το ΠΑΜΕ στις 10 στο άγαλμα του Βενιζέλου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο γέροντας Παΐσιος για την Ελληνική Γλώσσα

– Γέροντα, γιατί κατήργησαν τους τόνους από την γραμματική;

– Τώρα, όπως οι άνθρωποι δεν σηκώνουν τίποτε και τα πετούν όλα, έτσι και τα γράμματα δεν σηκώνουν τίποτε, ούτε οξείες ούτε περισπωμένες! Και όπως όλοι τρέχουν, δεν βάζουν ούτε τελεία!

Βλέπω μια γλώσσα που γράφουν μερικοί! Διάβαζα σε μία μετάφραση της Καινής Διαθήκης: «Από την Αίγυπτο κάλεσα τον γιο μου» (βλ. Ματθ. 2, 15). Δεν ταιριάζει, βρε παιδί! Δεν ξεχωρίζει το ιερό από το ανίερο! Γράφουν έτσι, δήθεν για να είναι όλα ίδια, να υπάρχη ομοιομορφία στην γλώσσα. Ποιος, ακόμη και από το πιο τελευταίο χωριό, δεν θα καταλάβαινε, αν έγραφε «τον υιόν μου»; ’κουσα μια φορά στο ’γιον Όρος σε μια ανάγνωση: «Το ψωμί και το κρασί που κάνουν την Μεταλαβιά». Δεν ταιριάζει· πως να το κάνουμε; Ποιος δεν ξέρει τι θα πη «άρτος» και «οίνος»;

– Λένε, Γέροντα, ότι θα αντικαταστήσουν το ελληνικό αλφάβητο με το λατινικό.

– Ασ’ τα, δεν θα σταθούν αυτά· δεν θα σταθούν. Ευτυχώς που ο Θεός και από το στραβό και από το κακό βγάζει καλό, αλλιώς θα ήμασταν χαμένοι. Δεν χάθηκε η Παράδοση, η γλώσσα τότε που τα είχαν όλα σε χειρόγραφα και δεν υπήρχαν ούτε φωτοτυπικά ούτε τίποτε και θα χαθή τώρα που βγήκαν τόσα μέσα; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σαν χθες πριν 32 χρόνια πέθανε η Σοφία Βέμπο, η τραγουδίστρια της Νίκης (11 Μαρτίου 1978)

Φέτος που συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση της Σοφίας Βέμπο, το αφιέρωμα αυτό έρχεται να καλύψει κενά μνήμης σε όσους την πρόλαβαν, αλλά κυρίως να βοηθήσει τους νεώτερους να γνωρίσουν μια τραγουδίστρια που αξιώθηκε να γίνει το σύμβολο ενός ολόκληρου λαού και να συνδέσει το όνομά της με τη νεώτερη ιστορία του Έθνους.

Η Σοφία Βέμπο (1910-1978) υπήρξε η τραγουδίστρια όλων των Ελλήνων. Με την τόσο χαρακτηριστική χροιά της φωνής της, με το τεράστιο καλλιτεχνικό εκτόπισμα και την ισχυρή προσωπικότητά της κατόρθωσε ν’ ανέβει στην κορυφή μιας μοναδικής πανελλήνιας αποδοχής.

Δεν ήταν δα και τόσο σπουδαίες όλες οι συνθέσεις που ερμήνευε. Όμως εκείνη και το πιο αδιάφορο τραγουδι τού έδινε πνοή, το μεταμόρφωνε, το απογείωνε. Είχε τη μοναδικότητα να ταυτίζεται με τη σύνθεση και τους στίχους κάθε τραγουδιού και παράλληλα να είναι και διαφορετική σε κάθε κομμάτι. Σ’ όποιο θέατρο κι αν εμφανιζόταν σπάζανε οι πόρτες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η στενοχώρια αφοπλίζει τον άνθρωπο

– Γέροντα, συχνά μου πονάει το στομάχι και δυσκολεύομαι να ανταποκριθώ στα πνευματικά μου καθήκοντα.

– Εσύ κάθεσαι και συζητάς με τους λογισμούς σου, τα βλέπεις όλα μαύρα και βασανίζεσαι χωρίς λόγο ∙ έτσι τσακίζεσαι ψυχικά και σωματικά. Έπειτα από ένα τέτοιο τσάκισμα πονάει και το στομάχι, και πού να βρεθή μετά κουράγιο για πνευματικά; Μπορεί να πάρης κάτι και να σου περάση το στομάχι, αλλά, αν δεν λείψη η στενοχώρια, πάλι θα πονέση. Μη δέχεσαι τους λογισμούς που σε απογοητεύουν, για να μην αχρηστέψης τα δώρα που σου έχει δώση ο Θεός. Όσο θα τοποθετήσαι σωστά, τόσο θα γαληνεύης και θα ηρεμής, και τόσο η υγεία σου θα καλυτερεύη και δε θα έχης ανάγκη από φάρμακα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Μέγα και Αγγελικό Μοναχικό Σχήμα 7

Ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Μοναχικού Σχήματος (Νεοελληνική απόδοση)

Από το βράδυ μεταφέρονται τα ενδύματα αυτού που πρόκειται να λάβει το άγιο Σχήμα μέσα στο άγιο Θυσιαστήριο και τοποθετούνται στο κατάλληλο μέρος κάτω από την Αγία Τράπεζα[1].

Στον όρθρο διαβάζει ή ψάλλει ο υποψήφιος τον επόμενο κανόνα, που φέρει την παρακάτω ακροστιχίδα:  Χριστέ δώσέ μου αφού επιτύχω, επιτυχημένο τέλος.

Ωδή α΄. Ήχος β΄. Δεύτε λαοί.

Αυτόν, που προσέτρεξε στην φιλανθρωπία Σου, Χριστέ, και προσέρχεται τώρα στο άγιο Σχήμα, με ψυχική διάθεση και φιλάρετη γνώμη, Σωτήρα υποδέξου.

Αξίωσέ με, Δέσποτα… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο πατήρ Ιάκωβος Τσαλίκης, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαβίδ Ευβοίας, όπως τον γνώρισα (5)

Εισόδος στο ασκητήριο του Οσίου Δαβίδ

Διηγήσεις του Γέροντα.

Η ζωή και ο θάνατος του ανθρώπου εξαρτώνται από την σχέση του με τον Θεό. Ο Θεός είναι η ζωή, όποιος ζει κοντά του, ζει αιώνια, όποιος απομακρύνεται, πεθαίνει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος (12 Μαρτίου)

Ο άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος γεννήθηκε στην Γαλάτη της Παφλαγονίας (Μικρά Ασία) το 948 ή το 958 (κατά τον Π.Κ.Χρήστου).

Η ζωή του αγίου Συμεών συμπίπτει σε μεγάλο μέρος με τη βασιλεία του Βασίλειου Β’ του Βουλγαροκτόνου (976-1025).Σε ηλικία περίπου έντεκα χρονών οι γονείς του τον έφεραν στην Κωνσταντινούπολη, για να σπουδάσει στα σχολεία της πρωτεύουσας και να μπει στη συνέχεια στην υπηρεσία του αυτοκράτορα. Ο θείος του Βασίλειος κατείχε σημαντική θέση στην αυλή. Ο νεαρός όμως Συμεών αρνήθηκε την μεγάλη αυτή τιμή καθώς και το να συνεχίσει τις σπουδές του μετά το γυμνασιακό στάδιο, σε ανώτατες σχολές. Φαίνεται ότι για ένα διάστημα έζησε την άτακτη ζωή ενός νέου της πρωτεύουσας. Τελικά γνώρισε τον άγιο Συμεών τον Ευλαβή (917-987), γέροντα μοναχό της Μονής του Στουδίου. Συνεχίζει να εργάζεται όπως και πριν μέσα στον κόσμο, αλλά επισκέπτεται συχνά τον πνευματικό του πατέρα.

Ο Συμεών ο Στουδίτης στην αρχή του έδωσε ένα ελάχιστο πρόγραμμα ασκητικής ζωής, και για ανάγνωσμα τον “Πνευματικό Νόμο” του Μάρκου του Μοναχού. Τότε έζησε και την πρώτη του εμπειρία. Τον πλημμύρισε το άκτιστο φως και τον γέμισε χαρά, έτσι που έχασε τον εαυτό του και τον γύρω του κόσμο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Νικόλαος και η Μικρά Ασία (με πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

Εικόνα Αγίου Νικολάου, μεταφερθείσα από την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Σινασσού το 1924

VatopaidiFriend: Ήλθε στα χέρια μας πριν από λίγες μέρες το περιοδικό «Άγιος Νικόλαος των Μύρων» της Ιεράς Μητροπόλεως Μύρων Λυκίας το οποίο έχει 3 πολύ ωραία άρθρα για τον Άγιο Νικόλαο και την Μικρά Ασία: α. Αφιέρωμα στην Μάκρη (σημερινό Φετιγιέ) και στην Εκκλησία του Αγίου Νικολάου, β. Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου στο Αϊβαλί και γ. Εξωκκλήσια του Αγίου Νικολάου στην Τουρκία σήμερα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαθήματα… για την Κυπριακή Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο Επικεφαλής της Γραμματείας

της Κυπριακής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

μίλησε κατά την έναρξη Σεμιναρίου για την Προεδρία, στη Λευκωσία.

Ο Επικεφαλής της Γραμματείας της Κυπριακής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δρ Αντρέας Μολέσκης… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Paroles Staretz Serge Chevitch (Γαλλικά, French)

Juger Ses Propres Pensées

Il faut dans chaque acte et chaque pensée de sa vie mettre le levain de la prière. Et si l’on a raté un acte, il faut mettre le levain de la pénitence. Il faut mener une vie attentive, avoir toujours une conscience vigilante. Il faut surveiller chaque acte et chaque pensée. Il faut s’habituer à juger ses actes et à discerner ses pensées. Il faut voir celles qui viennent du diable et les rejeter avant qu’elles ne trouvent des échos en nous.

Les passions se manifestent d’abord dans la pensée, puis, si elles trouvent un écho en nous, c’est-à-dire si nous leur prêtons attention, si nous leur manifestons de l’intérêt, notre sentiment collabore avec elles (c’est à ce moment que naît notre responsabilité ; avant, tant que nous n’avons pas porté intérêt aux pensées, nous ne sommes pas responsables). Enfin, dans un troisième temps, elles se traduisent en actes. Ce passage à l’acte est grave. Il faut absolument empêcher cette évolution en refusant de dialoguer avec les pensées quand elles apparaissent. Il faut les repousser immédiatement. Car si nous acceptons les pensées, elles demeureront en nous et nous feront croire qu’elles nous appartiennent, qu’elles constituent notre nature. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »