Psalmul 18 (Ρουμανικά, Romanian)

Prophet and King DavidLa sfârşit, psalm lui David

Cerurile spun slava lui Dumnezeu, şi facerea mâinilor Lui o vesteşte tăria. 2Ziua zilei spune cuvânt şi noaptea nopţii vesteşte cunoştinţă. 3Nu sunt graiuri, nici cuvinte, ale căror glasuri nu se aud. 4În tot pământul a ieşit sunetul lor şi la marginile lumii graiurile lor. 5În soare a pus locaşul Său şi el este ca un mire ce iese din cămara lui. 6Veseli-se-va ca un uriaş ce aleargă calea; de la marginea cerului ieşirea lui, 7şi sfârşitul lui până la marginea cerului, şi nu este cel ce se va ascunde de căldura lui. 8Legea Domnului e fără prihană, întorcând sufletele; mărturia Domnului e credincioasă, înţelepţind pruncii. 9Rânduielile Domnului sunt drepte, veselind inima. Porunca Domnului strălucitoare, luminând ochii. 10Frica de Domnul e curată, rămânând în veacul veacului. Judecăţile Domnului sunt adevărate şi îndreptăţite împreună, 11dorite mai mult decât aurul şi piatra scumpă, şi mai dulci decât mierea şi fagurele. 12Căci robul Tău le păzeşte pe ele şi întru păzirea lor este multă răsplată. 13Greşealele cine le va pricepe? De cele ascunse ale mele curăţeşte-mă, şi de cele străine cruţă pe robul Tău. 14De nu mă vor stăpâni, atunci fără prihană voi fi, şi mă voi curăţi de păcat mare, 15şi vor fi bine-plăcute cuvintele gurii mele şi cugetul inimii mele înaintea Ta pururea, Doamne ajutorul meu şi Izbăvitorul meu.

Αναρτήθηκε στις Psaltirea, Românesc. Leave a Comment »

Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου Θεσσαλονίκης

Οδεύοντας προς το Μοναστήρι

Λίγα χιλιόμετρα από την αγιοτόκο Θεσσαλονίκη, μεταξύ των χωριών Λητής και Μελισσοχωρίου, στην πλαγιά ενός λόφου στέκεται ήσυχα και ταπεινά το Ιερόν Ησυχαστήριον Παντοκράτορος. Ένα – ίσως το πιο ασήμαντο- από τα πολλά «φροντιστήρια ψυχών» της πατρίδος μας.

Εν αρχή

Το σύντομο ιστορικό της Μονής έχει την αφετηρία του στην εορτή του μεγίστου Αγίου Νικολάου (6/12) του 1985, καθ’ ην ο Πανάγαθος Κύριος μας ευδόκησε να τεθεί ο θεμέλιος λίθος γιά την ανέγερση του ιδικού Του τόπου και μάλιστα επ’ ονόματί Του. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινά να διαγράφεται μία πορεία αθόρυβη και ταπεινή ενός, αναμφίβολα, σπουδαίου και λαμπρού έργου διότι ο Κύριός μας είναι «θαυμαστός εν τοις έργοις αυτού» και το σχέδιό Του μπορεί να πραγματοποιηθεί από τους πλέον αδύνατους, αφού μας λέγει πως «η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται».

Το 1990 ενώ έχει αποπερατωθεί το απαραίτητο κτήριο γιά την στέγαση της ολιγομελούς αδελφότητος καθώς επίσης και το Καθολικό της Μονής, δίδεται η έγκριση της Ιεράς Συνόδου και του Ελληνικού Κράτους και έκτοτε λειτουργεί ως ανδρικό κοινόβιο με τη μορφή Ησυχαστηρίου (δηλαδή, Μονή αυτοδιοίκητη και ανεξάρτητη).

Οι άνθρωποι αγαπούν τα μοναστήρια

Ο πιστός λαός του Θεού αγκαλιάζει από την πρώτη στιγμή το Μοναστήρι και προστρέχει σ’ αυτό «ον τρόπον επιποθεί η έλαφος επί τας πηγάς των υδάτων», ζητώντας λίγες ώρες ψυχικής γαλήνης αλλά πολύ περισσότερο αντλώντας πνευματική ωφέλεια και καθοδήγηση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Με τρία μεγάλα πανιά αρμενίζουμε στο πέλαγος.

 Η Κυριακή προσευχή, το «Πάτερ ημών», είναι σαν κάποιο νοητό καράβι, όπου σαν μπαρκάρεις δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα, γιατί θα σε οδηγήσει με ασφάλεια στον παράδεισο.

Η πλώρη αυτού του μυστικού καραβιού είναι οι δυο πρώτες λέξεις : «Πάτερ ημών». Ο Χριστός μας έμαθε ν’ αποκαλούμε πατέρα μας το Θεό. Δεν απευθυνόμαστε, λοιπόν, μονάχα στον Δίκαιο και τον Άγιο, αλλά με το χάρισμα της υιοθεσίας που πήραμε με τη μεσολάβηση του Ιησού, έχουμε να κάνουμε με ένα Θεό που πριν από κάθε άλλο είναι για μας πατέρας, γεμάτος οικτιρμούς και αγάπη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σε ποιον θέλεις να αρέσεις;

Αυτή είναι η μέγιστη αρετή, το να τ’ αποδίδουμε όλα στο Θεό, το να μη θεωρούμε τίποτε δικό μας, το να μη κάνουμε τίποτε για ν’ αποσπάσουμε τη δόξα απ’ τους ανθρώπους, αλλά για ν’ αρέσουμε στο Θεό.

Γιατί Αυτός είναι εκείνος που ζητά τις ευθύνες. Τώρα όμως η τάξη ανατράπηκε. Κι Εκείνον που κάθεται στο δικαστικό βήμα και θα μας ζητήσει τις ευθύνες δεν τον φοβόμαστε και πάρα πολύ, ενώ εκείνους που στέκονται κοντά μας και μας κρίνουν, μας γεμίζουν με ρίγη φόβου! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

…λιγότερες παρεμβολές στην προσευχή μας;

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ Ο ΠΛΗΣΙΟΝ ΜΑΣ  

Κι εδώ ερχόμαστε στη συνάντηση με την ανθρώπινη κοινότητα.   Αυτή η ανθρώπινη κοινότητα μας προσεγγίζει από δύο διαφορετικές σκοπιές. Από τη μια είναι η κοσμική κοινότητα, το σύνολο των ανθρώπων γύρω μας, στο οποίο ανήκουμε. Από την άλλη είναι η κοινότητα της Εκκλησίας, στην οποία επίσης ανήκουμε. Στην κοσμική κοινότητα ο χριστιανός πρέπει να είναι η παρουσία του Χριστού. Αυτό σημαίνει ολοκληρωτικό δόσιμο. Η κεντρική πράξη στην οικονομία της σωτηρίας είναι η ενσάρκωση  του Λόγου του Θεού, μια πράξη διά της οποίας ο Μεγάλος, ο ελεύθερος Θεός γίνεται ένα με μας, συμμετέχει στα προβλήματά μας αιωνίως. Κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει να συμμετέχει και ο χριστιανός. Δεν το είπε εξάλλου ο Χριστός; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η φιμωμένη είδηση του μήνα, που δεν προβλήθηκε από την ελληνική τηλεόραση!!!

Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.

Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ. Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ειδήσεις. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

La Vraie Voie Spirituelle

La prière est sobre. Elle est incompatible avec toutes les formes de « pentecôtisme ». Les « pentecôtistes », comme les membres de la plupart des sectes, se manifestent par diverses extravagances, notamment des danses et des cris. Il est mauvais de rechercher par un effort de la volonté les états spirituels. Il faut prier, et attendre avec patience et humilité. Les techniques de ravissement des mystiques occidentales sont inacceptables. La méditation telle qu’ils la recommandent est très malsaine, car l’homme fait alors un effort de volonté pour trouver des idées, alors que tout doit être dans l’attitude morale. La spiritualité est dans l’être et non dans les idées.

La prière de Jésus ne peut être pratiquée en dehors de l’Église ; c’est l’Église qui lui donne son sens. Elle ne peut être envisagée isolément, être séparée de son contexte. La prière de Jésus est un ensemble. Elle doit s’accompagner de la lutte contre les passions. Or ceci n’est possible que dans l’Église, par la force que nous communiquent les sacrements. En dehors de l’Église, et sans la lutte contre les passions, la prière de Jésus n’est pas valable. La prière implique la pratique des vertus et notamment de l’humilité. Elle doit se faire dans un état de contrition. Elle suppose également la pureté ; sans pureté, elle ne peut être valable et devient « nerveuse ». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »