Σκέψεις της νύχτας του Μεγάλου Σαββάτου, προσδοκώντας την αγία ώρα της Αναστάσεως

του Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

«Τί σεισμός, τί συντρίμμια κάτω στον Άδη! Φύσηξε η αστραπή της Θεότητος αυτής της ώρας, αυτής της μέρας, και όλα μετακινήθηκαν από τον τόπο τους τα μάρμαρα, οι τάφοι, οι νεκροί. Πήραν πορεία προς τα άνω, προς το φως, προς τη ζωή. Δεν υπάρχει διάρκεια στη νύχτα, στο σκοτάδι. Δεν υπάρχει συνέχεια στο θάνατο. Ο αληθινά Αιώνιος πάτησε πάνω στις ψεύτικες δυνάμεις, τις συνέτριψε, τις διέλυσε…».

Μ’ αυτά τα λόγια σύγχρονος διακεκριμένος στοχαστής ζωγραφίζει το νόημα του Πάσχα που, κατά τον ίδιο είναι «η ελευθερωμένη μέρα, η νικήτρια του μηδενισμού, η υπέρτερη του Άδου». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αναστασεοφωτισμένη λύπη και η σταυροπληρωμένη χαρά!

Καθώς το σκοτάδι της νύχτας είναι προσωρινό και το διαδέχεται το φως της ημέρας, και καθώς την τρικυμία τη διαδέχεται η γαλήνη και την καταιγίδα η ξαστεριά, έτσι και το σκοτάδι των Παθών, στα οποία οδήγησε το Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό ο άνθρωπος, και την τρικυμία των εμπαιγμών και των ψεύτικων κατηγοριών και των παράνομων δικαστηρίων, και την καταιγίδα του Σταυρού και του θανάτου, τα διαδέχονται το φως, η γαλήνη και η χαρά της Αναστάσεως!

Γολγοθάς χωρίς Ανάσταση δεν υπάρχει! Όπως δεν υπάρχει και Ανάσταση χωρίς νάχει προηγηθεί Σταυρός! Αυτά τα δυο πάνε πάντα μαζί! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Μέγα θαύμα του Αγίου Φωτός.

«Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός, και δοξάσα­τε Χριστόν, τον Αναστάντα εκ νεκρών». Το Μέγα Θαύμα της Ανάστασης συντελείται κάθε χρόνο το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου και σηματοδοτείται με την αφή του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο των Ιεροσολύμων. Από εκεί με ειδικές πτήσεις έρχεται στην Αθήνα και «φωτίζει» σταδιακά όλες τις Μητροπόλεις της Ελλάδας, κάθε πόλη και μικρό χωριό, για να δώσει δύναμη, χαρά, αγαλλίαση, ελπίδα μα και συγκίνηση στις ψυχές των πιστών χριστιανών.

Η αφή του Αγίου Φωτός την ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου αποτελεί, αναμφιβόλως, ένα θαυμαστό γεγονός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Θεία Οικονομία, ομιλία του Γέροντα Εφραίμ, Καθηγουμένου της Ι.Μ. Μονής Βατοπαιδίου στους προσκυνητές της Μονής. Μεγάλη Παρασκευή (2 Απριλίου 2010) βράδυ

Părintele Arsenie Boca – Moartea care dobândeşte Învierea (Ρουμανικά, Romanian)

Aproape n-aş putea spune când S-a smerit Dumnezeu mai mult înaintea omului: când S-a răstignit pe cruce, sau când S-a pogorât din Slava Lui de Dumnezeu, întrupându-Se în biata fire omenească.

Făcându-Se om se face carne, cu toate înclinaţiile ei. Dar Iisus n-a ascultat de ele de toate. Înclinarea senzuală a fost biruită, ca să trebuiască a fi biruită şi de noi. Aceasta se petrece în viaţă prin neîncetata lepădare de sine, prin crucea noastră cea de fiecare zi – cât abia de rămân zile neumbrite de tristeţe – şi desăvârşit se biruie prin moarte. Aşa se restabileşte temelia cea străveche.

Prin moartea pe cruce trupul se purifică şi ajunge expresie şi mijloc direct al Duhului dumnezeiesc, devine adevărat trup spiritual al Dumnezeului-Om, înviat.

Tot aşa şi noi, ne rugăm lui Dumnezeu să ne curăţească viaţa de întinăciune.El ne trimite câte-o răstignire în fiecare zi, câte-o săptămână a patimilor, câte-o viaţă pe cruce, iar noi, în nepriceperea noastră, neştiind căile lui Dumnezeu, ne rugăm mai cu foc să ne scape de cruce. Iisus n-a făcut aşa; nici noi să nu facem.

S-ar putea spune că Iisus S-a născut pe cruce.

Toată viaţa lui Iisus a fost ca atare. Iar din cea mai grea cruce: moartea, a izbucnit şi biruinţa cea mai mare: învierea sau omorârea morţii. Căci Iisus o biruise în viaţă; iar cu moartea Sa, cea de bună voie a biruit-o şi pentru toţi oamenii, de la începutul până la sfârşitul lumii.

Cu Învierea lui Iisus avem chezăşia că vom învia şi noi, ca Iisus, căci El e începătorul, pentru noi, în toate. Altă mărturie a veşniciei noastre, mai tare ca aceasta, nu ne-a dat nimeni.

Poate că tocmai fiindcă e cea mai tare, uluieşte obişnuitul în care dormim, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το υπερευλογημένο Σάββατο

Χρυσοκέντητος Επιτάφιος αφιέρωμα του αυτοκράτορα Ιωάννου Καντακουζηνού. Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου.

Στην ακολουθία του Επιταφίου, όπου ψάλλεται ο όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου, ακούσαμε το εξής υπόμνημα: «τω αγίω και Μεγάλω Σαββάτω την θεόσωμον ταφήν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, και την εις Άδου κάθοδον εορτάζομεν, δι’ ων της φθοράς το ημέτερον γένος ανακληθέν, προς αιωνίαν ζωήν μεταβέβηκε». Τούτο το Σάββατο που ονομάζεται Μεγάλο, είναι το «υπερευλογημένον Σάββατον, εν ω Χρίστος αφυπνώσας, αναστήσεται τριήμερος». Και, όπως λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «όπως η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η καφαλή των υπόλοιπων εβδομάδων, έτσι και αυτής κεφαλή είναι το Μ. Σάββατο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άδης στενάζει. Καθε άδης μια μέρα θα στενάξει!

Επιτάφιος (λεπτομέρεια).17ος αι. Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου

  «Συ που είσαι η  Ζωή, πώς πεθαίνεις; Και πώς σε τάφο κατοικείς; Του θανάτου το βασίλειο όμως καταργείς  και επαναφέρεις στη ζωή τους νεκρούς που είχε ο άδης». (Α’ Στάση Εγκωμίων)

Διπλή νίκη

Νίκησε ζωντανός! Νίκησε και νεκρός! Είναι ο Νικητής  Iησους. Δεν ήταν δυνατόν να μη νικήσει. Είναι ο σαρκωμένος Θεός. Και όταν στο σταυρό νεκρώθηκε το σώμα του, δεν έπαθε τίποτα η θεότητα. Παρέμεινε ενωμένο το σώμα του με τη θεότητα, όπως παρέμεινε και η ψυχή του ενωμένη με τη θεότητα.

Κι έτσι ο θάνατος του Ιησού απέδωσε διπλό κέρδος. Με μια μάχη δυο νίκες. Το Σώμα στο τάφο νίκησε το θάνατο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »