Η Ανάσταση δεν πραγματοποιείται στους ουρανούς, αλλά στην καρδιά του θανάτου!

Ο θάνατος του Ιησού, ένας εντελώς άλλος θάνατος, είναι η επιβεβαίωση μιας άλλης ζωής, της κατ’ ουσίαν ζωής της ανθρώπινης ύπαρξης. Συνέπεια του τάφου και της φθοράς δεν είναι η τελικότητα του θανάτου, αλλά η απαρχή της μέλλουσας και αιώνιας ζωής. Η ανάσταση συνδέεται άμεσα με τον τάφο και τον άδη. Η ανάσταση του Κυρίου πραγματοποιήθηκε στον Άδη, κατά την τριήμερο ταφή του. Εκεί καταλύθηκε ο θάνατος. Η ανάσταση δεν πραγματοποιείται στους ουρανούς, αλλά στη καρδιά του θανάτου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η «Διακαινήσιμος» εβδομάδα.

Ολόκληρη η εβδομάδα από το άγιο Πάσχα μέχρι την επομένη Κυριακή, δηλαδή, την Κυριακή του Θωμά, λέγεται «διακαινήσιμος».

Γιατί ονομάζεται έτσι;

Στην πάλαια εποχή στην Εκκλησία υπήρχε η τάξη των Κατηχουμένων, όσων δηλ. προέρχονταν από τους ειδωλολάτρες ή τους Ιουδαίους και διδάσκονταν τις αλήθειες της χριστιανικής πίστεως για να γίνουν μέλη της με το μυστήριο του Βαπτίσματος. Το Βάπτισμα δεν ήταν τότε ατομικό ή οικογενειακό γεγονός, όπως σήμερα, αλλά γεγονός που αφορούσε το πλήρωμα της Εκκλησίας. Γι’ αυτό οι Κατηχούμενοι βαπτίζονταν ομαδικά κατά τη νύχτα του Μ. Σαββάτου προς την Κυριακή του Πάσχα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η υπέρβαση του θανάτου.

Επιγονάτιο χρυσοκέντητο, 18ος αι. Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου

«Χριστός ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας».

Ο πασχαλινός αυτός ύμνος θα δονεί όλον αυτό τον καιρό το λογισμό μας, συνεπαίρνοντας μυστικά την ύπαρξή μας. Ο πόθος για ζωή μας διακατέχει. Συγχρόνως όμως ο θάνατος κάθε στιγμή μας απειλεί. Με ποικίλες μορφές. Και ο φόβος του θανάτου μας συνέχει. Η σημερινή γιορτή έρχεται να μας θυμίσει ότι στη γιγαντιαία πάλη ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο που κυριαρχεί στην ανθρώπινη ιστορία, ο Ιησούς Χριστός κατατρόπωσε το θάνατο με την Ανάστασή Του.

Το σώμα που προσέλαβε ο Κύριός μας κατά την ενανθρώπησή Του, αν και χωρίς αμαρτία, ήταν, όπως και το δικό μας, υποκείμενο στο θάνατο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Christ is risen!

Protopresbyter Alexander Schmemann.

My belief in Christ does not come from the opportunity given to me to participate since earliest childhood in the paschal celebration. Rather, Pascha is made possible, that unique night fills with light and joy and such victorious power in the greeting «Christ is risen! Truly He is risen!» because my faith itself was born from experience of the living Christ. How and when was it born? I don’t know, I don’t remember. I only know that every time I open the gospel and read about Christ, read his words, read his teaching, I consciously repeat, with all my heart and being, what was said by those who were sent to arrest Christ but who returned to the Pharisees without him:

Read more…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αγία Νεομάρτυς Αργυρή

Μαρτύρησε τον Απρίλιο του 1725

Η Αγία καταγόταν από την Προύσσα, από γονείς θεοσεβείς. Ήταν ωραία στην όψη και είχε φόβο Θεού.

Παντρεύτηκε και όντας νεόνυμφη την αγάπησε με σατανικό έρωτα ένας Τούρκος γείτονάς της. Αυτός αφού μάταια προσπάθησε να την παρασύρει στην κακιά γνώμη του, ψευδομαρτύρησε στον κριτή της Προύσσας ότι η κοπέλα είπε πως θα ασπαστεί τη μουσουλμανική θρησκεία. Ο κριτής αμέσως την έβαλε στη φυλακή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ανάστασή μας.

Η ανάσταση του Χριστού είναι η νίκη Του κατά του θανάτου και του διαβόλου, που αποτελούν τους πιο μεγάλους εχθρούς μας.

Η νίκη του Χριστού επακολούθησε μετά το σταυρικό θάνατο Του· δηλαδή ήλθε μετά την τέλεια εξουθένωσή Του, όπως την είχαν φαντασθεί οι εχθροί Του!

Αυτό ήταν η μωρία τους, αλλά και το μυστήριο της νίκης του Χριστού και των χριστιανών, που, όσο πιο πολύ φαίνονται κατά κόσμον εξουθενωμένοι, τόσο πιο κοντά βρίσκονται στη νίκη! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πάσχα παιδιού στο χωριό

Την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ, ντύνομαι παπαδάκι με τα άλλα τα παιδιά και βγαίνουμε με τις λαμπάδες σε όλα τα ευαγγέλια και στα δώδεκα. Ο θείος μου μόλις ακούγεται το σήμερα κρεμάται επι ξύλου, δακρύζει και σκουπίζει τα μάτια του. Μετά τα Δώδεκα Ευαγγέλια, ο κόσμος μένει όλο το βράδυ στην εκκλησία του χωριού μου, για να ξενυχτήσει τον Χριστό.Μόλις ξημερώσει η Μεγάλη Παρασκευή, βγαίνουν τα κορίτσια με μεγάλα κοφίνια , για να μαζέψουν λουλούδια για τον Επιτάφιο. Τα αγόρια χωριζόμαστε σε ομάδες και ανεβαίνουμε στο καμπαναριό για το πένθιμο χτύπημα της καμπάνας ,πέντε χτυπήματα η μικρή ένα η μεγάλη ,χωρίς σταματημό ως το απόγευμα που γίνεται η αποκαθήλωση και το τύλιγμα του Χριστού με το σεντόνι.  Μόλις στολίσουμε τον επιτάφιο, αρχίζουμε να τραγουδούμε όλοι μαζί του Χριστού το τραγούδι : Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »