Jerusalem Power

To spend the past few days in the crowded, narrow streets of Jerusalem’s Old City, among the multilingual throngs marking Passover or Easter, was to get an unforgettable sense of the power this place has over the minds of millions. It also gives an insight into some of the ways Jerusalem, and control of access to its holy sites, plays into global power politics.

For the majority of Palestinians who are Muslim, as well as for the Islamic world beyond, the Jewish state of Israel’s hold on the city since its capture from Jordan in the 1967 war is a deep grievance. Sporadic violence around the Dome of the Rock and al-Aqsa mosque has flared again this year.

Read more…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καλοφωνικός ειρμός στη διανομή αντιδώρου, παραμονή Ευαγγελισμού στο Βατοπαίδι (ηχητικό)

Η γ΄ ωδή «Δεύτε πόμα πίωμεν καινόν» από τον Κανόνα του Πάσχα συνηθίζεται σε πολλά μοναστήρια να ψάλλεται ως καλοφωνικός ειρμός στη διανομή αντιδώρου μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας. «Δεύτε πόμα πίωμεν καινόν, ουκ εκ πέτρας αγόνου τερατουργούμενον, αλλ´ αφθαρσίας πηγήν, εκ τάφου ομβρήσαντος Χριστού, εν ω στερεούμεθα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Πάσχα είναι μια έκρηξη χαράς!

 Το Πάσχα στην Ορθοδοξία είναι η «εορτή των εορτών», η «βασιλίς και κυρία» (η’ ωδή Κανόνος Αναστάσεως).  Η γιορτή είναι κρουνός θείας ζωής, απ’ όπου χύνεται υπερφυσικό φως μέσα στα σκοτάδια, τα στερημένα το νόημα της επίγειας ζωής. Το Πάσχα είναι εκείνη η ξεχωριστή πηγή, απ’ όπου αναβλύζει η θεία ζωή και από αυτήν το φως, που δίνει το πλήρες νόημα στην ύπαρξη της ιστορίας. Με αυτή τη γιορτή η ανθρώπινη φύση, δεν φωτίζεται μόνο παροδικά, από μια θεία ακτίνα, που δείχνει πως δεν είναι από μόνη της αυθύπαρκτη, αλλά η θεία ζωή εισχωρεί μέσα της για πάντα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τώρα ο αρραβώνας…

Η ανάσταση. Πηγή της αληθινής ζωής.

Χριστός ανέστη! Η ανάσταση του Χριστού μας μαρτυρεί σαφώς, ότι η επαγγελμένη σωτηρία του κόσμου ολοκληρώθηκε. Η χάρις έλαμψε. Η κατάρα έσβησε. Ο άδης νεκρώθηκε. Ο Χριστός μας εξαγόρασε από κάθε κατάρα, γιατί έγινε ο ίδιος για μας κατάρα και πέθανε επάνω στο Σταυρό, θυσία και προσφορά υπέρ των αμαρτιών μας.

Έτσι σήμερα, όπως άνοιξε ο Ζωοδόχος Τάφος του Σωτηρος, έτσι άνοιξε και ο ως σήμερα κλεισμένος παράδεισος, η Βασιλεία των Ουρανών, που η αμαρτία των προπατόρων και οι δικές μας είχαν καταστήσει απρόσιτη σε μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί τα εξετάζουμε τα πράγματα με το χρόνο;

Γνωρίζω ότι πολλοί από συνήθεια, λόγω του Πάσχα,  πλησίασαν σε αυτό το τραπέζι. Σα να τους ωθεί αυτή η μέρα, πλησιάζουν τα ιερά μυστήρια, που δεν επιτρέπεται. Αυτό είναι το φοβερό, ότι όχι με την καθαρότητα του νου αλλά με το διάστημα του χρόνου καθορίζεις την αξιότητα της προσέλευσης στο μυστήριο, και νομίζεις πως είναι ευλάβεια το ότι δεν προσήλθες τόσες φορές. Μα κι αυτοί που σταύρωσαν το Χριστό, μια φορά τον σταύρωσαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιοι λοιπόν είναι ευτυχέστεροι;

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

Τίποτα δεν είναι μεγαλύτερο από την καθαρή καρδιά, γιατί μια τέτοια καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Και τι είναι ενδοξότερο από το θρόνο του Θεού; Ασφαλώς τίποτα. Λέει ο Θεός γι’ αυτούς που έχουν καθαρή καρδιά: «Θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα πορεύομαι μαζί τους. Θα είμαι Θεός τους, κι αυτοί θα είναι λαός μου». (Β’ Κορ. 6, 16).

Ποιοι λοιπόν είναι ευτυχέστεροι απ’ αυτούς τους ανθρώπους; Και από ποιο αγαθό μπορεί να μείνουν στερημένοι; Δεν βρίσκονται όλα τ’ αγαθά και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος στις μακάριες ψυχές τους; Τι περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ’ αλήθεια, τίποτα! Γιατί έχουν στην καρδιά τους το μεγαλύτερο αγαθό: τον ίδιο το Θεό! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Cele trei Paşti (Ρουμανικά, Romanian)

„O, Paştile cele mari şi preasfinţite, Hristoase, o, Înţelepciunea şi Cuvântul lui Dumnezeu şi Puterea, dă-ne nouă mai adevărat să ne împărtăşim cu Tine în ziua cea neînserată a împărăţiei Tale” (Cântarea a IX –a din Canonul Paştilor)

Sărbătoare a sărbătorilor şi praznic al praznicelor este luminata zi de astăzi. Cel mai răspândit nume al ei din vremurile cele mai vechi este „Paşte”. „Facem Paştele”, „sărbătorim Paştele”, spunem. Ce înseamnă Paşte? Având în vedere tradiţia Bisericii şi învăţătura Părinţilor distingem trei Paşti.

***

Primul şi cel mai vechi este Paştele iudaic. Cuvântul „Paşte” este evreiesc şi înseamnă „trecere” sau „paşaport”. După cum pentru a se deplasa cineva dintr-o ţară în alta are nevoie de un paşaport, ceva asemănător se întâmpla şi în vremurile vechi. Dumnezeu a dat un paşaport, a îngăduit unui popor să treacă. Care este poporul? Şi unde i s-a îngăduit să treacă? Două popoare în lume au o mare istorie şi au fost popoare alese ale lui Dumnezeu: Israel şi Elada. Nu o spunem noi. O spune istoria. După cum noi 400 de ani am fost sclavi la turci, aşa şi Israel 400 de ani a fost sclav la egipteni – acesta este un fapt istoric. Munceau zi şi noapte, construiau marile piramide care se păstrează până astăzi şi sunt monumente nu atât ale artei, cât ale sclaviei. Au trăit în aspra sclavie a faraonilor, a împăraţilor Egiptului. Dar Dumnezeu le-a dat libertate. A trimis pedepse peste Egipt, cele zece plăgi, şi în cele din urmă îngerul Domnului i-a ucis pe toţi copiii întâi-născuţi doar ai egiptenilor, ocrotind copiii israelitenilor. Cum au fost salvaţi? În ultima noapte au primit o poruncă: În seara aceasta vă veţi culca sclavi şi vă veţi trezi liberi. Să junghiaţi „o oaie de un an”, un miel de un an (Ieşire 12, 5), care să nu aibă nicio meteahnă, dar niciuna. Cu sângele lui să vopsiţi pragul de sus şi uşorii uşilor voastre. Îl veţi găti fript, dar să fiţi atenţi să nu rupeţi niciunul din oasele lui (vezi Ieşire 12, 10). Îl veţi mânca cu pâine azimă, pâine fără drojdie şi cu ierburi amare (simbol al amărăciunii sclaviei – nu există un lucru mai amar ca sclavia) şi să fiţi gata să fugiţi. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »