«Η θεολογική διαθήκη» του π. Γεωργίου Φλωρόφσκι

VatopaidiFriend: Αξίζει να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο του μακαριστού π. Γεωργίου Φλωρόφσκι (1893-1979) που το τιτλοφορεί ο ίδιος ως την «θεολογική του διαθήκη». Πρόκειται για ένα χειρόγραφο που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει και βρέθηκε μετά τον θάνατο του μεγάλου αυτού θεολόγου από τον Andrew Blane, ο οποίος και το δημοσιεύει.

«Σε μια τόσο επίσημη περίσταση όπως αυτή, μόνο λόγια ευχαριστίας κι ευγνωμοσύνης αρμόζουν. Πράγματι, είμαι βαθιά συγκινημένος από αυτό το γενναιόδωρο δείγμα αναγνώρισης πού η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου θέλησε να μου απονείμει. Όμως, ξέρω, προφανώς καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο, και τις αποτυχίες μου και τα μειονεκτήματά μου. Ξέρω πράγματι ότι ήμουν ένας οκνηρός δούλος από την αρχή μέχρι το τέλος. Και μάλιστα ξέρω πολύ καλά πόσα πράγματα δεν έχω κάνει, πράγματα πού έπρεπε να έχω κάνει, και πόσα πολλά πράγματα έκανα πού δεν έπρεπε να κάνω. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

La croissance spirituelle à la maison

p. Païssios l’Athonite

 Question: Geronta, comment un mari peut-il devenir expérimenté en vertus?

Réponse : Dieu lui donnera les opportunités. Nombre d’hommes demandent à Dieu de leur fournir des occasions pour pratiquer les vertus, cependant, ils grommellent dès qu’ils doivent faire face à quelque difficulté. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το παιχνίδι της ζωής

Αγ. Ιωάννης της Κροστάνδης

Αγίου Ιωάννη της Κρονστάνδης

Την ζωή μας την έχουμε κάνει παιδικό παιχνίδι· όχι όμως αθώο, αλλά αμαρτωλό. Γιατί, ενώ γνωρίζουμε τον σκοπό της ζωής μας, τον παραμελούμε και ασχολούμαστε με μάταια και άσκοπα ζητήματα.

*  Παραδινόμαστε στην απόλαυση των ενδυμάτων, αντί να σκεπάζουμε άνετα και ευπρεπώς το σώμα μας και έτσι να το προστατεύουμε από επιβλαβείς επιδράσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

The fall of Constantinople

The Entry of Mahomet II into Constantinople. Painting by Benjamin-Constant 1876

GREEKS still consider Tuesday an unlucky day. May 29th 1453, was a Tuesday; the day that Constantinople, the place they called—and often still call—the queen of cities, or simply “the city” was overrun by the Ottoman forces that had bombarded its mighty walls for the past 40 days.

In the history of warfare, this was a watershed. It proved that gunpowder could batter down the strongest walls enough to let the attackers in; the age of immobile, iron-clad soldiers defending big stone fortresses was over. But far more was over than that.

Read more…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί πρέπει σήμερα να θυμόμαστε την Άλωση?

Constantine XI, the last Byzantine Emperor at the battlements, dawn of the 29th May of 1453

 Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

Πεντακόσια πενήντα χρόνια πέρασαν από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 29ης Μαϊου 1453. Τότε που ακούστηκε η κραυγή «Εάλω η Πόλις» καί η Βασιλεύουσα, η Πόλη των Αγίων, των Αυτοκρατόρων και των θρύλων, πέρασε υπό την κατοχή του Οθωμανού δυνάστη. Ετσι άρχισε η Τουρκοκρατία. Το Γένος απεβίωσε, αλλά η Κωνσταντινούπολις και η Αγιά Σοφιά παραμένουν σε ξένα χέρια. Σήμερα τιμούμε τους πεσόντες κατά την πολιορκία και κατά την Άλωση, διαβάζουμε τους θρήνους και τους θρύλους, συγκινούμεθα και διδασκόμεθα. Διότι αυτή είναι η αξία της ιστορικής μνήμης. Να αποτελεί μάθημα ες αεί για τις νεώτερες και τις απερχόμενες γενιές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θρήνος για την Άλωση της Πόλης (video)

Ακούστε τον Χρόνη Αηδονίδη σε μια υπέροχη εκτέλεση. «Γιατί πουλί μου δεν κελαϊδείς, ως κελαηδούσες πρώτα…» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πάρθεν η Ρωμανία

ΠΟΝΤΟΣ-ΠΑΡΘΕΝ Η ΡΩΜΑΝΙΑ (Ηχητικό). Πατήστε εδώ ή στην φωτογραφία για να ακούσετε

Έναν πουλίν, καλόν πουλίν, εβγαίν’ από την Πόλιν,

μηδέ σ’ αμπέλια ‘κόνεψεν, μηδέ σε περιβόλιν,

επήεν και ν’ εκόνεψεν σ’ Αγιά-Σοφιάς την πόρταν.

Ένοιξεν τ’ έναν το φτερόν, σο αίμαν βουτεμένον.

Και σ’ άλλο το φτερόν εθέ, χαρτίν βαστά γραμμένον. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θρύλοι που συνδέονται με την Αγία Σοφία

ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

(Θρακικός θρύλος)

Ένας νεοελληνικός θρύλος από τη Θράκη μας πληροφορεί για το πως χτίσθηκε η Αγια Σοφιά στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό μετά το 530 π.Χ.

Αυτή λοιπόν, η σχετική παράδοση από τη Θράκη μας περιγράφει και μας εξηγεί ότι το σχέδιο, για να κτισθεί η Αγια Σοφιά, έγινε γνωστό με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο από αυτόν που μάθαμε από την ιστορία. Αξίζει να προσέξουμε ιδιαίτερα την παραδώσει, γιατί δεν είναι γνωστή από άλλους τόπους παρά σχεδόν μόνο από τη Θράκη. Τη διηγιόντουσαν στη Βιζύη της Θράκης κατά τον περασμένο αιώνα, και εκεί, στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την έμαθε μικρό παιδί ο ποιητής Γεώργιος Βιζυηνός. Και σώζοντάς την από την λησμονιά και τον βέβαιο αφανισμό την περιέγραψε έμμετρα το 1884 μέσα στην ποιητική συλλογή του «Ατθίδες αύραι». Ας δούμε λοιπόν αυτόν τον ίδιο το θρακικό θρύλο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Νεομάρτυς Αρσένιος, επίσκοπος Βεροίας. 14ος – 15ος αιώνας

Ο άγιος ήταν επίσκοπος στη Βέροια της Μακεδονίας την εποχή που οι Τούρκοι υποδούλωναν το ένα μετά το άλλο τα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κατά παραχώρηση Θεού, λόγω των απείρων σφαλμάτων των Χριστιανών.

Ήταν ευσεβής και ενάρετος επίσκοπος. Είχε ενστερνισθεί την αποστολική διδασκαλία και είχε συνειδητοποιήσει την ιδιαίτερη ευθύνη του για το ποίμνιο το οποίο του είχε εμπιστευθεί ο Κύριος, μέσα στην έκρυθμη κατάσταση που επικρατούσε. Έτσι με το κήρυγμα – διακρινόταν για την διδακτική του δεινότητα – , με τη συγγραφή πνευματικών έργων, με τη φιλανθρωπία, με τις δυναμικές παρεμβάσεις του, όπου χρειαζόταν, προ πάντων δε με την ενάρετη ζωή του, η οποία τον καθιστούσε παράδειγμα προς μίμηση στο ποίμνιό του, απέτρεπε όχι μόνο τον εξισλαμισμό των κατοίκων της περιοχής του αλλά πετύχαινε και τη συνειδητότερη και ουσιαστικότερη πνευματική ζωή των Χριστιανών της εποχής του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Πανηγύρι» ομοφυλόφιλων στη Λέσβο

Η εισαγόμενη ανηθικότητα δυστυχώς όλο και περισσότερο διεισδύει στην κοινωνία μας και βέβαια η ομοφυλοφιλία είναι μία από τις κύριες μορφές της.

Οι συνέπειες αυτής της κατάστασης είναι πλέον ορατές και οι επιπτώσεις στα πρόσωπα και την κοινωνία, στο άμεσο μέλλον, θα είναι αναμφίβολα τραγικές, εκτός αν ξυπνήσουν οι υγιείς μηχανισμοί αμύνης της κοινωνίας μας και λειτουργήσουν ως τροχοπέδη κατά της ηθικής καταβαράθρωσης που απειλεί το Έθνος μας, κάτι απίθανο αν αναλογιστεί κανείς  το γεγονός ότι ακόμη κι η κρατική τηλεόραση ΕΤ3 έτρεξε να απαθανατίσει το »θέαμα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Κοινωνία. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

The Fall of Constantinople, 1453

Scene from the battle defending Constantinople, Paris 1499

Dionysios Hatzopoulos
Professor of Classical and Byzantine Studies, and Chairman of Hellenic Studies Center at Dawson College, Montreal, and Lecturer at the Department of History at Universite de Montreal, Quebec, Canada.

When, at the age of twenty-one, Mehmed II (1451-1481) sat on the throne of the Ottoman Sultans his first thoughts turned to Constantinople. The capital was all that was left from the mighty Christian Roman Empire and its presence, in the midst of the dominions of the powerful new rulers of the lands of Romania, was pregnant with danger. The new Sultan demonstrated diplomatic abilities, during his early attempts to isolate politically the Byzantine capital, when he signed treaties with the Emperor’s most important Western allies, the Hungarians and the Venetians. He knew, however, that these were temporary measures, which would provide him with freedom of movement for a limited time only. To give the final blow on the half-dead body of the Byzantine Empire he had to move fast. He was so much preoccupied by his project of conquest that, according to the contemporary Greek Historian Michael Dukas, his mind was occupied by it day and night. A successful expedition against his enemy Ibrahim the Emir of Karamania, in central Asia Minor, postponed briefly his plans. He was back in his capital Hadrianople in May 1451, where he set in motion his great project. The first step was to isolate the Byzantine capital, both economically and militarily.

Read more…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η επανάσταση του 1821 και το Διεθνές πολιτικό περιβάλλον της εποχής, μέσα από τα μάτια του Chris Woodhouse

Κατά την γνώμη μου οι πιο ενδιαφέρουσες ματιές στην Ελληνική Ιστορία προέρχονται από ξένους. Και αυτό γιατί ένας ξένος Ιστορικός εξασφαλίζει μια αντικειμενικότητα και μια ψυχραιμία έναντι των γεγονότων, ενώ ταυτόχρονα δεν είναι επηρεασμένος από το φορτίο της εντοπιότητας και της εκπαίδευσης που μοιραία προκαθορίζει την σκέψη και τον τρόπο προσέγγισης στην Ιστορία μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ιστορία. Ετικέτες: , . Leave a Comment »