Saint Syncletica (January 5)

St Syncletica. Fresco by Elder Sophrony Sakharov at the refectory of St John the Baptist Monastery in Essex.

Our holy mother Syncletica was born at Alexandria in the course of the fourth century to rich and devout parents, who came originally from Macedonia. From her youth, she had been seen as an excellent match on account of her great beauty, intelligence and virtues, and she had many suitors; but she remained deaf and blind to every worldly attraction, for she aspired only to spiritual marriage to Christ, the heavenly Bridegroom. Bringing her flesh into subjection by fasting and austerities of every kind, she constantly gathered her spirit in the depths of her heart and cried out night and day: My Beloved is mine, and I am His (Song of Songs 2:16).

On the death of her parents, she distributed her great fortune to the poor and then, accompanied by her blind sister, she fled far from the city. Read more… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φάτε πορτοκαλί και σκούρα πράσινα λαχανικά

Τελικά, ο Ποπάι και ο Μπάγκς Μπάνι δεν ήταν τυχαία επιλεγμένοι χαρακτήρες για καρτούν. Και αυτό γιατί, όπως αποδεικνύει ακόμη μία έρευνα, όσοι τρώνε καθημερινά καρότα και σπανάκι έχουν έως και 39% λιγότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν από οποιαδήποτε ασθένεια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Sayings by Amma Syncletica

Amma Syncletica said: In the beginning there is struggle and a lot of work for those who come near to God. But after that there is indescribable joy. It is just like building a fire: at first it is smoky and your eyes water, but later you get the desired result. Thus we ought to light the divine fire in ourselves with tears and effort. Read more… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεοφάνια, μία από τις μεγαλύτερες γιορτές του ελληνορθόδοξου εορτολογίου

Θεοφάνια ή Φώτα. Από τις μεγάλες γιορτές του ελληνορθόδοξου εορτολογίου. Χαρούμενα, θριαμβευτικά και ελπιδοφόρα, κλείνουν το Δωδεκαήμερο, που «άνοιξε» την παραμονή των Χριστουγέννων.

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια η γιορτή αυτή κάλυπτε μαζί τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα παιδιά αρχίζουν να αναγνωρίζουν γεωμετρικά σχήματα από την ηλικία των 18 μηνών

Στο μεγαλύτερο τμήμα του περασμένου αιώνα, εκπαιδευτικοί και πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι τα παιδιά δεν μπορούν να μάθουν μαθηματικά, πριν από την ηλικία των πέντε χρόνων, ότι ο εγκέφαλος τους απλώς δεν ήταν έτοιμος. Ωστόσο, αναφέρει η εφημερίδα The New York Times και αναδημοσιεύει η Καθημερινή (25.12.2009), πρόσφατες μελέτες έχουν ανατρέψει εκ βάθρων αυτή την άποψη – αυτή και μια σειρά άλλων απόψεων για τη γεωμετρία, την ανάγνωση, τη γλώσσα και τον αυτοέλεγχο στη σχολική αίθουσα. Τα ευρήματα, κυρίως από τον τομέα της γνωστικής νευροψυχολογίας, βοηθούν να αποσαφηνιστεί, πότε ο νεαρός εγκέφαλος είναι σε θέση να συλλάβει βασικές έννοιες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Mυστική αποικία» των Monachus monachus στην Ελλάδα

Η χώρα μας φιλοξενεί ένα από τα κατεξοχήν απειλούμενα με αφανισμό θαλάσσια είδη θηλαστικών, τη Monachus monachus. Υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει μόλις 600 τέτοιες φώκιες και απ’ ό,τι φαίνεται… βάζουν και οι ίδιες τα δυνατά τους να επιβιώσουν, όσο γίνεται πιο μακριά από την απειλή που ακούει στο όνομα άνθρωπος.

Τηλεοπτικό συνεργείο του BBC ταξίδεψε σε ελληνικό νησί που δεν κατονομάζεται και στο οποίο βιολόγοι ανακάλυψαν πρόσφατα ένα «μυστικό καταφύγιό» τους. Όπως εξηγούν στην κάμερα του βρετανικού δικτύου, η φυσιολογική συμπεριφορά της φώκιας της «υπαγορεύει» να ζει και να αναπαράγεται στις παραλίες της Μεσογείου, όμως οι ανθρώπινες δραστηριότητες δεν της το επιτρέπουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγωνιζόμαστε, λειώνουμε, δίνουμε τον εαυτό μας..!

Ευλογημένος ο φανείς Θεός ημών..

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

Ποιος δεν ξέρει η δίψα τί βάσανο είναι! Την πείνα εύκολα μπορρί ην ξεγελάσει· να την ξεχάσει. Μα η δίψα ούτε φιμώνεται, μήτε ξεγελιέται, μήτε ξεχνιέται! Τα χείλη φρύγονται, η γλώσσα ξεραίνεται, το στόμα ξεροσταλιάζει…Διψώ!» (Ιωάν. 19: 28), ακούστηκε να λέει ο Σωτήρας πάνω στο Σταυρό. Ούτε «πεινώ», ούτε «πονώ», ούτε «πάσχω». «Διψώ»! Και βρέθηκε χέρι, ένα χέρι που τόχει Αυτός πλασμένο, να Τον ποτίσει στη δίψα Του «όξος   μετά χολής μεμιγμένον» (Ματθ. 27: 34) …

Με διψασμένη ψυχή τρέχουμε οι ταλαίπωροι άνθρωποι στα μονοπάτια της ζωής και ζητάμε, ψάχνουμε, πασκίζουμε κάτι να βρούμε. «Ευτυχία» το λένε το ζητούμενο μερικοί. «Χαρά» καμπόσοι. «Ησυχία» κάποιοι. «Γαλήνη» άλλοι. «Ειρήνη» πολλοί. Αγωνιζόμαστε, λειώνουμε, δίνουμε τον εαυτό μας, δε σταματάμε να τρέχουμε με φρυγμένα τα χείλη! Κι όταν νομίσαμε πως το βρήκαμε το ζητούμενο, πως το ψηλαφήσαμε, το πιάσαμε, το κάμαμε δικό μας. αλλοίμονο! βρεθήκαμε γελασμένοι! Πάλι, λοιπόν, απ’ την αρχή τρέξιμο, ξανά κυνηγητό του ποθούμενου, και ξανά με αδειανά χέρια! Αλήθεια, γιατί; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »