Η υπέρβαση της αμαρτίας

«Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα »

Πριν από το δικό του Πάσχα ο Χριστός και πριν από το Πάσχα του λαού Του εισέρχεται στην έρημο, και όπως ο παλαιός Ισραήλ με τον Μωϋσή έμεινε σαράντα χρόνια, έτσι και ο Χριστός μένει σαράντα μέρες μέσα στη δοκιμασία της ερήμου, όπου αντιμετωπίζει από τον πειραστή διάβολο τρεις πειρασμούς.

Οι τρεις πειρασμοί

Ο πρώτος πειρασμός ήταν ο «βιολογικός» πειρασμός, ο πειρασμός της πείνας και της δίψας. Ο πονηρός, μετά σαράντα μέρες νηστείας και άσκησης του Χριστού, του λέγει: «Εάν είσαι υιός του Θεού, κάνε τις πέτρες ψωμί για να χορτάσεις την πείνα σου και την πείνα του κόσμου. Ξεκινάς για το έργο Σου και ξεχνάς ότι ο κόσμος πεινά. Ικανοποίησε πρώτα τις υλικές του ανάγκες και μετά προσπάθησε να τους οδηγήσεις στην πνευματική ζωή».

Ο Χριστός στην πρόκληση του πονηρού αρνείται να μετατρέψει τις πέτρες σε ψωμί. Δεν υπόσχεται κανέναν υλικό παράδεισο, αλλά δημιουργεί ένα προηγούμενο και μια πνευματική παράδοση για τον λαό Του με την απάντησή Του: «Ο άνθρωπος δε ζει μόνο με το ψωμί, τα υλικά αγαθά, αλλά με το λόγο του Θεού που δίδει περιεχόμενο στη ζωή του». Η πίστη και η πνευματική ζωή δεν μπορεί να υποτάσσονται στην καθημερινή ανάγκη. Η ορθόδοξη ζωή είναι η υπέρβαση της καθημερινότητας, είναι η είσοδος διά της ερήμου της ιστορίας στον χώρο της αιωνιότητας. Ο πειρασμός αυτός έχει ιδιαίτερη σημασία για μια κοινότητα, για έναν κόσμο που οικοδομείται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τους πρόσφυγες

Μόνο για εξαιρετικά σοβαρούς λόγους μπορεί η ιθαγένεια να αποτελέσει θεμιτό κριτήριο για διαφορετική μεταχείριση των κατοίκων μιας χώρας, σύμφωνα με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Ειδικότερα, το δικαστήριο έκρινε ότι οι κοινωνικές παροχές προς τους έλληνες πολίτες πρέπει να χορηγούνται και στους πρόσφυγες, ανοίγοντας τον δρόμο για την επέκταση διαφόρων κοινωνικής φύσης παροχών και σε μη ημεδαπούς που ζουν νόμιμα στη χώρα, με την ιδιότητα του πρόσφυγα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ενάτη Ωδή με απόδοση στα νέα Ελληνικά (από τους Ασματικούς Κανόνες των Θεοφανείων)

Απορεί πάσα γλώσσα, ευφημείν προς αξίαν ιλιγγιά δε νους και υπερκόσμιος, υμνείν σε Θεοτόκε• όμως αγαθή υπάρχουσα, την πίστιν δέχου και γαρ τον πόθον οίδας, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Θεοτόκος. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Ο Τίμιος Πρόδρομος, ο πρώτος μοναχός

Η Εκκλησία μας τιμά τη σύναξη του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Ο Τίμιος Πρόδρομος είναι το πρόσωπο εκείνο, το οποίο εγκωμίασε ο Χριστός περισσότερο από κάθε άλλο άνθρωπο. “Μείζων εν γεννητοίς γυναικών προφήτης Ιωάννου του Βαπτιστού ουδείς εστί” (Λουκ. ζ’ 28). Είναι ο μεγαλύτερος των Προφητών, όχι ως προς την ηλικία, αφού έζησε μόνο τριάντα χρόνια, αλλά ως προς τη χάρη και τη δόξα, γιατί αξιώθηκε όχι μόνο να δει, αλλά και να βαπτίσει “τον κηρυττόμενον” Μεσσία. Στη συνέχεια όμως ο Χριστός τόνισε ότι ο μικρότερος στη Βασιλεία των Ουρανών είναι μεγαλύτερος από τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Και το είπε αυτό, σύμφωνα με την ερμηνεία του ιερού Χρυσοστόμου, για να μη παρασυρθούν οι όχλοι από την υπερβολή των επαίνων και θεωρήσουν τον Ιωάννη ανώτερο από τον Θεάνθρωπο Χριστό. Αλλά και σύμφωνα με μια άλλη ερμηνεία, του εκκλησιαστικού Συγγραφέα του 4ου μ.Χ. αιώνα, Διδύμου του Τυφλού, ο μικρότερος από τους Αγίους Αποστόλους, ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, είναι μεγαλύτερος του Προδρόμου, αφού οι Απόστολοι είναι ανώτεροι από τους Προφήτες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χριστούγεννα 2010 στο Βατοπαίδι (με φωτογραφικό υλικό)

Αξιωθήκαμε και φέτος να ζήσουμε και να προσκυνήσουμε το μεγαλύτερο μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου!

Η μέρα αυτή γιορτάστηκε με ιδιαίτερο τρόπο στον κατεξοχήν τόπο μετανοίας και αδιαλείπτου προσευχής στο Άγιον όρος και συγκεκριμένα στη Μονή Βατοπαίδιου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί ο Θεός, αφού γνώριζε την πτώση του Aδάμ δεν την εμπόδισε; (Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Aν την εμπόδιζε, θα επενέβαινε και θα καταργούσε την ελευθερία του ανθρώπου, που ο ίδιος του έδωσε ως χάρισμα. Aν αφαιρούσε την ελευθερία, τότε η διαγωγή, αλλά και η σωτηρία του ανθρώπου, θα ήταν αναγκαστική. O άνθρωπος θα έχανε την προσωπικότητά του και θα ήταν ένα άβουλο όν. O Θεός προτίμησε να αλλάξει τα σχέδιά του για τον άνθρωπο, παρά να του αφαιρέσει το κυριότερο στοιχείο της προσωπικότητάς του, την ελευθερία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς μπορεί να θεραπευτεί ο ασθενής χαρακτήρας που εύκολα πέφτει στην κατάκριση. (Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Kάθε ανθρώπινος χαρακτήρας θεωρείται ασθενής, όταν απουσιάζει απ αυτόν η θεία Χάρη, που τελειοποιεί και συνέχει τα πάντα, αφού «τά ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί». Aυτό τονίζει και ο Kύριός μας, όταν λέει ότι «χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» ( Ιω. 15,5). Eκτός όμως της παρουσίας της Χάριτος, απαραίτητα χρειάζεται και η ανθρώπινη πρόθεση και συνεργασία, σύμφωνα με τους ηθικούς κανόνες της λογικής και τις θείες εντολές, που θα προκαλέσουν τη θεία επέμβαση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »