St Gildas the Wise (January 29)

He was probably born about 517, provably in the North of England or Wales. His father’s name was Cau (or Nau) and that he came from noble lineage. He probably had several brothers. It is likely that one of these, Cuil (or Hueil), was killed by King Arthur (who died in 537 AD). It also appears that he may have forgiven Arthur for this.

He lived in a time when the glory of Rome was faded from Britain. The permanent legions had been withdrawn by Maximus, who used them to sack Rome itself and make himself Emperor.

He was noted for his piety and well educated, and was not afraid of publicly rebuking contemporary monarchs, at a time when libel was answered by a sword, rather than a Court order.

Gildas lived for many years as a very ascetic hermit on Flatholm Island in the Bristol Channel. Here he established his reputation for that peculiar Celtic sort of holiness that consists of extreme self-denial and isolation. At around this time, according to the Welsh, he also preached to Nemata, the mother of St David, while she was pregnant with the Saint. Read more… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα νεύρα είναι Εγωισμός

Όταν αγαπάς τον Κύριο,τότε έχεις υπομονή στο Άγιο Θέλημα Του. Αν έχεις όμως υπομονή χωρίς αγάπη,τότε είσαι σαν ατρατιώτης του Χίτλερ.Μόνο…

Χρειαζόμαστε Υπομονή στα βέλη του πονηρού,Επιμονή στο σπάσιμο του Εγω και Υποταγή στο Άγιο Θέλημα Του Θεού.Μόνο μ’αυτά μπορούμε να προχωρήσουμε… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Προ ετών, ένας νεαρός Ιερεύς μου διηγήθηκε τα έξης τρομερά:

«Η μητέρα μου, πού δεν ήθελε ο γιος της να γίνει παπάς, στον τρίτο χρόνο από τη χειροτονία μου, πέθανε. Στον θάνατο της, ως ιερεύς εγώ ο γιος της, δεν είχα δώσει μεγάλη σημασία. Έκανα όσα είναι απαραίτητα και τίποτα περισσότερο απ’ αυτό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδοξο βίωμα. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Κυριακή των Τριών Ιεραρχών

Φωστήρες και φωτοδότες της θεολογίας και  της παιδείας

Η σημερινή Κυριακή είναι αφιερωμένη σε τρεις μεγάλους Πατέρες και Ιεράρχες της Εκκλησίας μας. Πρόκειται για τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, του Μεγάλου Βασιλείου, του ιερού Χρυσοστόμου και του Γρηγορίου του Θεολόγου. Η Εκκλησία τους ονομάζει «φωστήρες της τρισηλίου θεότητος». Και η ελληνική Παιδεία τιμά τους εμπνευστές και προστάτες της σύνθεσης της ελληνικής σοφίας με τη θεία Αποκάλυψη του ευαγγελικού λόγου. Μια σύνθεση που άρχισε ήδη από τους μαθητές και αποστόλους του Κυρίου, με μια θαυμάσια ελληνιστική παιδεία, και έφτασε στην αποκορύφωση με τους μεγάλους πατέρες και διδασκάλους του τετάρτου αιώνα μ.Χ. Ο οικουμενικός Ελληνισμός συναντάται με την οικουμενικότητα του Χριστιανισμού.

Τίθεται όμως το ερώτημα, γιατί η Εκκλησία επέλεξε αυτούς τους συγκεκριμένους τρεις Ιεράρχες από μια χορεία μεγάλων Πατέρων και Διδασκάλων της πίστεως μας; Θεωρούνται αυτοί ως οι σημαντικότεροι και οι μοναδικοί, ή παρουσιάζουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που χρειάζεται σήμερα να επισημάνουμε και να τα προβάλουμε προς πνευματική ωφέλεια και οικοδομή όλων μας; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »