Ο Άγιος Νικόλαος εξ Ιχθύος Κορινθίας (+ 14 Φεβρουαρίου 1554)

Πυρ υπερενεγκών Νικόλαε τρισμάκαρ,

γήθεν μετέστης προς μονάς αιωνίους.

Κάτθανε Νικόλαος δεκάτη

πυρί ήδε Τετάρτη.

Αυτός ο γενναίος μάρτυρας του Χριστού Νικόλαος καταγόταν από ένα ασήμαντο χωριό, που ονομάζεται Ψάρι και βρίσκεται στα σύνορα του νομού Κορινθίας. Οι γονείς του ονομαζόταν Ιωάννης και Καλή και ήταν και οι δύο θεοσεβείς. Δώδεκα χρονών και ορφανός έφυγε από το χωριό του και ήρθε στη Σηλυβρία, η οποία απέχει μια μέρα δρόμο από την Κωνσταντινούπολη.

Έζησε εδώ με φόβο Θεού και αργότερα παντρεύτηκε και απέκτησε παιδιά, τα οποία ανέτρεφε χριστιανοπρεπώς. Αν και ζούσε μέσα στην φασαρία και την κίνηση, αυτό δεν τον εμπόδιζε να φροντίζει την σωτηρία του. Είχε το επάγγελμά του πλανόδιου παντοπώλη και παράλληλα έδινε ελεημοσύνη στους φτωχούς και εκκλησιαζόταν τακτικότατα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Χριστώ συναντηθώμεν»

Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου

Με τη σημερινή Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου ξεκινά η εκκλησιαστική περίοδος του Τριωδίου, που είναι καιρός Μετανοίας, αλλαγής δηλαδή τρόπου ζωής. Και ο σκοπός της αλλαγής; Για να ζήσουμε τον σταυρικό τρόπο ζωής, «Ίνα Χριστώ συναντηθώμεν». Να μη μείνουμε δούλοι της «κατά σάρκα ζωής», της αμαρτίας και των παθών, αλλά να ζήσουμε «εν Χριστώ», να χριστοποιηθούμε, που θα πει να θεωθούμε.

Για την αγία μας Εκκλησία όλος ο ανθρώπινος βίος είναι καιρός Μετανοίας, για πραγματοποίηση αυτού του σκοπού. Επειδή όμως είμαστε αμελείς και ράθυμοι (=οκνηροί) στα πνευματικά και πρέπει να καταβάλουμε τις αντιστάσεις της επαναστατημένης σάρκας, που δε θέλει να υποταγεί στην πνευματική ζωή, η Εκκλησία κηρύσσει Μετάνοια και μας καλεί ν’ αγωνισθούμε, έστω και σ’ αυτό το διάστημα προ του Πάσχα. Η μορφή δε του αγώνα αυτού βρίσκεται στις λέξεις: «Νεκρούμενοι και ανιστάμενοι» κάθε ήμερα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγάπη και αυτογνωσία

Ασφαλώς, ως αγωνιζόμενοι χριστιανοί, νιώθουμε μέσα μας τη λαχτάρα για αγάπη προς τους άλλους. Ασφαλώς μας συγκινεί η σκέψη να αγαπούμε τον ένα όπως όλους μαζί και όλους όπως τον ένα. Μεγάλος αυτός ο πόθος, αν υπάρχει μέσα μας, και ίσως είναι το πιο μεγάλο επιδιωκτέο τέλος. Όμως δεν πρέπει να λησμονούμε την πραγματικότητά μας, ποιοι ακριβώς είμαστε, ποια είναι η φυσική μας κατάσταση, προτού επιχειρηθεί η εν Χριστώ μεταμόρφωσή μας στο καμίνι της αγάπης για τον ίδιο και διά μέσου Αυτού για τους αδελφούς μας συνανθρώπους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι φωνές των γονιών είναι ο εφιάλτης των παιδιών (Πρακτικές συμβουλές που μπορούμε να εφαρμόσουμε για να μην τραυματίζουμε τις ψυχές των παιδιών μας)

Σε έρευνες που έχουν γίνει σε παιδιά από 3 έως 13 ετών έχει αποδειχτεί ότι το 80% των παιδιών που υπέστησαν χειροδικία από τους γονείς τους (στο επιτρεπτό όριο και όχι σε ακραίο σημείο) παρουσίασαν ανασφάλειες, φόβους και παραβατική συμπεριφορά σε μικρότερο βαθμό από εκείνα τα παιδιά που ήταν δέκτες φωνών, υστερικών συμπεριφορών και διαρκών επιπλήξεων. Όπως μας λέει η παιδοψυχολόγος Λίνα Μητσάκου PhD, «η παιδική ψυχή στιγματίζεται, τραυματίζεται και αντιδρά ανησυχητικά και επικίνδυνα μπροστά σε τέτοιες συμπεριφορές».

Αφορμή να ψάξουμε λίγο περισσότερο τις επιπτώσεις που προξενούν οι φωνές των γονιών στην ευαίσθητη παιδική ψυχή μάς έδωσε το άρθρο που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες στους New York Times, με τον πολύ εύγλωττο τίτλο «Οι φωνές των γονιών είναι το νέο ξύλο», υπογεγραμμένο από την Ηilary Stout. Εκεί λοιπόν διαβάζουμε ότι σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, οι περισσότερες οικογένειες σήμερα μοιράζονται ένα «μυστικό». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γέροντας των Θωμάδων Ιερομ. Θωμάς, από 11 χρονών ερημίτης

΄΄Έχει άλλα παιδάκια στο Άγιον Όρος για να παίζουμε ποδόσφαιρο;΄΄ρώτησε ο μικρός   Αντώνης  τον πατέρα του και τον πνευματικό τους γέροντα όταν εκείνοι του πρότειναν να πάει να μονάσει στον Αθω μαζί με τον γέροντα.Απο τότε περάσανε περί τα εξήντα ολόκληρα χρόνια και ο μικρός Αντώνης έγινε γέροντας…και ανοίγει  σήμερα την καρδιά του στο agioritikovima.gr, μιλά για την ασκητική  ζωή του στην ΄΄ερημο ΄΄ του Αγίου Ορους,τις πνευματικές εμπειρίες που έζησε στο απόκρυμνο κελί του και το συγκλονιστικό όνειρο με την Παναγία που του ειπε…

Ο γέροντας Θωμάς από το ξακουστό κελί της αδελφότητας των Θωμάδων από την ηλικία των έντεκα χρονών εγκαταβοιεί στην απόκρυμνη Μικρά Αγία Αννη,εκεί που βλέπει μόνο ο ΘΕΟΣ!Μία ερημική περιοχή κοντά στη Μεγίστη Λαυρα.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ.

Πρωτοψάλτης και αργυροχρυσοχόος ο γέροντας.Απο τα έργα τέχνης…που δημιουργεί ζει κι η αδελφότητα του,οι τέσσερις μοναχοί του κελιού του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιεραποστολή στη Σουμάτρα της Ινδονησίας (με πολλές φωτογραφίες)

Ο π.Χρυσόστομος Manalu μας έστειλε τις παρακάτω φωτογραφίες από την Ιεραποστολική του διακονία στην Σουμάτρα της Ινδονησίας.
Σύμφωνα με την ενημέρωση που μας έκανε:
-.Την 5 Ιανουαρίου 2011 ετέλεσε την βάπτιση πέντε νεοφωτίστων Ορθοδόξων στο Medan..

-Στις 3 Φεβρουαρίου 2011 ετέλεσε την Θεία Λειτουργία στον καινούργιο ναό του Αγίου Εφραίμ στο Sumbul της Σουμάτρας,όπου υπάρχει νέα Ορθόδοξη κοινότητα.Στην συνέχεια τέλεσε ομαδικούς γάμους νεοφώτιστων Ορθοδόξων και ακολούθως ευλόγησε τα προιόντα από τις σοδειές τους.
-Ξεκίνησε την οργάνωση της νέας Ορθόδοξης κοινότητας στο χωριό Pargambiran,όπου πρόκειται σύντομα και εκεί να ανεγερθεί Ορθόδοξος Ναός. 

Α.Εικόνες από την Ορθόδοξη Κοινότητα του Αγίου Εφραίμ στο Sumbul της Σουμάτρας.


Ο εξυψωθείς εις τους ουρανούς ταπεινός

Άγιος Φιλούμενος: Ο συμπατριώτης μας Σοφοκλής Ορουντιώτης στην πορεία της ζωής και της αγιοποίησής του.

Στα μονοπάτια που ανέβαιναν

Μα σεπτή μορφή κινούσε τον δρόμο της. Σιωπηλή, γλυκιά, άκακη -λες κι ήταν αόρατη και άυλη- προχωρούσε με βήματα ανάλαφρα. Στην αρχή δεν διέκρινες τίποτα -τι να καταλάβεις από ένα παιδί- τα μονοπάτια είχαν ροπή ανάβασης. Ανέβαιναν κι όλο ανέβαιναν, χωρίς εκείνου να αλλάζει η μορφή, παρά να γίνεται σοφότερη, ίσως φωτεινότερη. Σίγουρα ταπεινότερη. Ο δρόμος είχε προ πολλού χαραχθεί -ο μοναχικός και δύσβατος- που αν έβαζες λουλούδια με την πρώτη θα φύτρωναν. Πήρε η ζωή την πορεία της -η μοίρα είχε γράψει τις σελίδες της- με τα μονοπάτια να συνεχίζουν στην ίδια κλίση: ψηλά, εκεί που δεν υπάρχει πάρα πέρα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »