Ο Γέροντας Εφραίμ ο Βατοπαιδινός,ως Αγιορείτης Γέροντας

Στα τόσα αξιόλογα κείμενα που δημοσιεύτηκαν με αφορμή την άδικη προφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ του Βατοπαιδινού, παρατηρείται μια «υποβάθμιση» των εξής βασικών κειμένων.

Α.Της Επιστολής Συμπαράστασης της Ιεράς Κοινότητας προς τον ηγούμενο και την Αδελφότητα της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου.
Β.Της Ανακοίνωσης της Αδελφότητας της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου.

Στα παραπάνω κείμενα σκιαγραφείται σύντομα αφενός μεν η προσωπικότητα του Γέροντα Εφραίμ, ως Αγιορείτη Ηγουμένου και μοναχού, αφετέρου δε φαίνεται η σημασία του Γέροντα στην ζωή μιας μοναστικής αδελφότητας.

Ο Γέροντας στην Ορθόδοξη Μοναστική Παράδοση.

Σύμφωνα με την ορθόδοξη μοναστική παράδοση ο Γέροντας σε κάθε ορθόδοξη μονή είναι «πατήρ τέκνων γνησίων, είναι χειραγωγός εις Χριστόν», είναι ο υπεύθυνος για το μέλλον της αδελφότητας. Είναι δια την αδελφότητα ο φορεύς του θελήματος του Θεού και του πνεύματος της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Είναι «αρχέτυπον παντός αγαθού», γνώστης των Γραφών, μηδέν προτιμών της αγάπης του Θεού, ελκύων τας ψυχάς εις την θείαν αγάπησιν …;.(Υπόμνημα Αρείας) Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι σπουδές του Γέροντος Γαβριήλ Διονυσιάτου στο «πανεπιστήμιο της ερήμου»

Ο Γέροντας Γαβριήλ ήταν ένας αυτοδίδακτος αγιορείτης, τον οποίο θαύμαζαν όσοι συζητούσαν μαζί του. Όταν τον ρωτούσαν που σπούδασε, απαντούσε: «Στο πανεπιστήμιο της ερήμου».
Ο Γέροντας Γαβριήλ δεν περιοριζόταν μόνο στα καθήκοντά του ηγουμένου, αλλά ασχολούνταν με πολλές χειρωνακτικές εργασίες. Ο βιογράφος του μας πληροφορεί ότι η εργασία του στον κήπο του μοναστηριού ήταν μόνιμη. Μετά τη θεία Λειτουργία κατέβαινε και ανέβαινε στα πεζούλια του κήπου, που μοιάζουν με τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας, ακούραστος να σκάβει, να φυτεύει, να ξεβοτανίζει, να ποτίζει. Και όταν τελείωνε αυτή η εργασία, επάνω στην πλάτη του ημιόνου, πήγαινε στο μετόχι του αγίου Ονουφρίου, περισσότερο από μία ώρα απόσταση και σε ύψος 600 μέτρων, ανεβαίνοντας από ένα ελικοειδές λιθόστρωτο…
Και εκεί επιμελούνταν τους κήπους, φύτευε κρεμμύδια, πατάτες, ντομάτες, κλάδευε τα οπωροφόρα δέντρα, πολλά από τα οποία ο ίδιος είχε φυτέψει, και μάζευε τους καρπούς τους.
Ο Γέροντας Γαβριήλ ήταν πάντα πρόθυμος να εξυπηρετήσει τους αδελφούς. Κάποτε ένας ερημίτης ζήτησε από το Γέροντα κάποιο φυτό. Εκείνος παρόλο που είχε προηγηθεί αγρυπνία και παρά τα ενενήντα του περίπου χρόνια, με πολλή προθυμία και νεανικό ζήλο, έτρεξε και κατέβηκε πολλά σκαλοπάτια στον κήπο για να φέρει το φυτό και να αναπαύσει τον αδελφό.

πηγή: Θρησκευτικά

Θεοφάνεια (+Ι. Μ. Φουντούλη)

Την 6η  Ιανουαρίου εορτάζει η Εκκλησία μας την μεγάλη δεσποτική εορτή των «Θεοφανείων» ή «Επιφανείων» ή «τα άγια Φώτα». Τα προεόρτιά της αρχίζουν την επομένη της πρωτοχρονιάς, την 2α  Ιανουαρίου. Μέσα στην προπαρασκευαστική αυτή περίοδο ευρίσκεται και η «Κυριακή προ των φώτων». Και αυτή εντάσσεται μέσα στην προεόρτιο λειτουργική ετοιμασία. Στα αναγνώσματα της θείας λειτουργίας της Κυριακής αυτής ακούμε την «Αρχή του Ευαγγελίου Ιησού Χριστού, Υιού του Θεού» από τον πρόλογο του Κατά Μάρκον Ευαγγελίου, που αφηγείται την εμφάνιση του Προδρόμου στην έρημο του Ιορδάνη, το κήρυγμά του και την προφητεία του περί του Χριστού. Ο Ιωάννης εβάπτισεν «εν ύδατι», ο «ισχυρότερός» του όμως, που έρχεται «οπίσω» του, θα βαπτίσει τον λαό «εν Πνεύματι αγίω» (Μάρκ. 1, 1-8).

Στην τετραήμερο προεόρτιο περίοδο, από της 2ας μέχρι της 5ης Ιανουαρίου στοιβάζονται οι κανόνες, τα τριώδια και τα άλλα προεόρτια ιερά άσματα. Εχομε και εδώ την «Μεγάλη Εβδομάδα» των Φώτων, όπως την είδαμε και στα Χριστούγεννα, με την διαφορά ότι ο χρόνος της προπαρασκευής εδώ είναι μικρότερος, λόγω της παρατάσεως των μεθεόρτων των Χριστουγέννων μέχρι της 31ης Δεκεμβρίου και της εορτής της Περιτομής του Χριστού της 1ης Ιανουαρίου. Και πάλι η επίδραση των ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος είναι έκδηλη, λόγω ακριβώς της προσπάθειας παραλληλισμού της εορτής των Θεοφανείων προς το Πάσχα. Και πάλι η προπαρασκευή κορυφώνεται την παραμονή με την λαμπρά ακολουθία των μεγάλων ωρών και του μεγάλου εσπερινού της εορτής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εις τα Άγια Φώτα (Αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου)

Θεοφάνεια 17ος αιώνας

Πάλιν ο Ιησούς μου, και πάλι μυστήριο. Μυστήριο δε που δεν είναι ούτε ψεύτικο ούτε άπρεπες, ούτε προέρχεται από την ειδωλολατρική πλάνη και τη μέθη (διότι εγώ έτσι αποκαλώ τα της λατρείας τους και νομίζω ότι αυτό κάνει και κάθε λογικός άνθρωπος), αλλά είναι μυστήριο και θείο και υψηλό και δημιουργεί λαμπρότητα. Διότι η αγία ημέρα των Φώτων, στην οποίαν έχουμε φθάσει και την οποίαν έχουμε αξιωθεί να εορτάσουμε σήμερα, έχει μεν ως αρχή το βάπτισμα του Χριστού μου, του αληθινού φωτός «το οποίο φωτίζει κάθε άνθρωπο ο οποίος έρχεται στον κόσμον», πραγματοποιεί δε τον καθαρισμό μου και βοηθεί το φως που έχουμε λάβει από τον Θεό κατά τη δημιουργία και το έχουμε κάνει να σκοτεινιάσει και να αδυνατίσει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »