Το πιο «χρωματιστό» χωριό της Ευρώπης!

Βρίσκεται κρυμμένο στη Βόρεια Ιταλία και λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν το όνομά του. Το Riomaggiore είναι ένα από …τα πέντε χωριά της επαρχίας Cinque Terre στη Λιγουρία, και το πιο γραφικό ψαροχώρι της ευρύτερης περιοχής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἐπανάκτηση δύο μεταβυζαντινῶν ἱερῶν εἰκόνων τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Τόν Νοέμβριο τοῦ περασμένου ἔτους ἐντοπίστηκαν στήν Γερμανική πόλη τοῦ Dusseldorf δύο κυπριακές μεταβυζαντινές εἰκόνες οἱ ὁποῖες κλάπηκαν καί παράνομα ἐξήχθηκαν ἀπό κατεχόμενους ναούς τῆς Κύπρου, μετά τήν τουρκική εἰσβολή τοῦ 1974. Ἡ πρώτη εἶναι δεσποτική εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ (75 x 53,5) τοῦ 18ου αἰώνα. Ἡ τεχνοτροπία της, τήν ἀποδίδει στήν σχολή ἁγιογραφίας τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ἠρακλειδίου (Πολιτικό-Λευκωσία). Ὁ Χριστός μέσα σέ βαθυπράσινο φόντο, σέ κατ’ ἐνώπιον στάση εὐλογεῖ μέ τό δεξί του χέρι, ἐνῶ μέ τό ἀριστερό κρατεῖ ἀνοιχτό εὐαγγέλιο εἰς τό ὁποῖο ἀναγράφεται τό χωρίο: “Δεῦτε πρός με πάντες κοπιόντες …”.

Ἡ δεύτερη εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου (50 x 33) χρονολογεῖται στόν 19ο αἰώνα καί ἀποδίδεται σέ μαθητή τῆς σχολῆς ἁγιογραφίας τοῦ κρητικοῦ ἁγιογράφου Ἰωάννη Κορνάρου. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης μέσα σέ χρυσό φόντο, σέ στάση κατενώπιον, ντυμένος μέ ἀρχιερατική στολή καί μίτρα, εὐλογεῖ μέ τό δεξί του χέρι ἐνῶ μέ τό ἀριστερό φέρει κλειστό εὐαγγέλιο. Ἡ κατάσταση καί τῶν δύο εἰκόνων εἶναι πολύ καλή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα πάθη

α. Τα πάθη μας να τα κόβουμε όταν είμαστε νέοι.
β. Όλα τα πάθη θέλουν πολύν αγώνα, επειδή η κακία, η έχθρα, είναι ο ίδιος ο εναντίος, δηλ. ο διάβολος, στα σπλάχνα μας. Γιατί εκείνος είναι ο κατ’ εξοχή φθονερός. Άμα κυριέψει το πλάσμα το μίσος, και γέρος και κατάκοιτος να είναι, δεν έχει τη θέληση να το διώξει. Γίνεται έξις, κι η έξις δεύτερη φύση.
γ. Κάποτε ένα αντρόγυνο είχε το πάθος της ζήλειας.  Όπου ήταν να πάει ο άντρας ήθελε να παίρνει και τη σύζυγο του. Όμως εκείνη ζήλευε από τις άλλες γυναίκες. Όταν τους προσκάλεσαν κάπου, λέει ο άντρας στη γυναίκα του: «Πήγαινε εσύ. Εγώ δεν θα πάω». «Όχι, να πάμε μαζί», απαντά η γυναίκα. «Όχι, μόνη σου θα πάεις», λέει ο άντρας. Σκέφτηκε η γυναίκα: Γιατί να θέλει να πάω μόνη μου; Και κατέληξε να του πει: «Θέλω να με ζηλεύεις», διότι, σκέφτηκε, πως για να μην πάει μαζί της δεν την θέλει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Γενικά. Ετικέτες: , , , , . Leave a Comment »

Δεσπότην και Κύριον….

Δέσποτα, πάτερ Άγιε
άχρονε και επουράνιε,
ήκουσε τη φωνή μου,
Φύλαττε τη ψυχή μου… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το παιδί που σκοτώνεται, δεν ξαναγίνεται το ίδιο ποτέ!

Μια μάνα με τρία παιδιά, έμεινε έγκυος στο τέταρτο. Θεώρησε πολλά τα τέσσερα παιδιά και πήγε στο γιατρό, να τον συμβουλευτεί για την άμβλωση. Ο γιατρός, τίμιος άνθρωπος, της είπε ως επιστήμονας, τους κινδύνους που συνεπάγεται για την γυναίκα η άμβλωση. Η γυναίκα που κι η ίδια εφοβείτο την επέμβαση, στενόχωρεθηκε κι ήταν αναποφάσιστη: Δεν ήθελε να κρατήσει το παιδί, αλλά εφοβείτο και την άμβλωση!

Τότε ο γιατρός της λέει: -Μην στενοχωριέστε. Υπάρχει τρόπος ν’ αποφύγομε την άμβλωση!
Έλαμψε το πρόσωπο της γυναίκας: -Αλήθεια γιατρέ; Πώς; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πορεία μου στην Ορθοδοξία (Αρχιμ. Πλακίδας Deseille)

Μετάφραση: Αρχιμ. Συμεών Κούτσας (Νυν Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης)

Εκδόσεις Ακρίτας 1999, 168 σελ.

Ο π. Πλακίδας, διακεκριμένος γάλλος ρωμαιοκαθολικός κληρικός, μετά από μια πολύχρονη και επίπονη πνευματική αναζήτηση, το 1977 εισήλθε στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Μέσα απ’ αυτό το βιβλίο περιγράφει την πορεία της επιστροφής, καθώς και σκέψεις του γύρω από τα προβλήματα της εποχής μας. Σήμερα είναι ηγούμενος ενός αγιορείτικου μετοχίου στη Γαλλία.

Διαβάστε το βιβλίο πατώντας εδώ 

poreia

Πηγή : http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=2133

Ο Δάσκαλος μου πατρολόγος Στυλιανός Παπαδόπουλος

του Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη

(απόσπασμα σε πρώτη δημοσίευση από το ετοιμαζόμενο προς έκδοση βιβλίο μου «Αναφορές από το Ημερολόγιο ενός Επισκόπου)

Κοντά στον Καθηγητή μου Στυλιανό Παπαδόπουλο έμαθα πάρα πολλά. Κυρίως όμως έμαθα πώς να προσεγγίζω  και να μελετώ τους Πατέρες της Εκκλησίας, που αν κάποιοι δεν μελετήσουν παράλληλα τις όλες ζυμώσεις της εποχής τους θα παραμείνουν ξένοι και με τα κείμενα τους και με τη θεολογία τους. Ο μακαριστός αείμνηστος Στυλιανός Παπαδόπουλος με την υπομονή του και την αγάπη του μας έμαθε πολλά. Μαζί με την εκλεκτή γυναίκα του κ. Σωτηρία μας αγκάλιαζαν όλους τους  φοιτητές, ιδιαίτερα τους μεταπτυχιακούς ως παιδιά τους. Μας έκαναν να αισθανόμαστε ότι είμαστε μέλη της οικογένειας τους.

Η οικειότητα όμως δεν σήμαινε και την απουσία  εκ μέρους μας έμμονης προσπάθειας με σκληρή εργασία και πειθαρχία να ανταποκριθούμε στις προσκλήσεις της επιστημονικής μας ευθύνης στο χώρο της Πατρολογίας και των Πατερικών Κειμένων που, ο αγαπητός μας Καθηγητής μας αποκάλυπτε τις μυστικές θύρες της με την άρτια επιστημονική του κατάρτιση, γνώση και ενδιάτριψη που την ζούσε καθημερινά με βαθιά πίστη στο Θεό έχοντας συνείδηση ότι μέσα από την ευθύνη του ως δάσκαλος επιτελούσε έργο διακονίας δια την υπόθεση της Θεολογίας αλλά και εκκλησιαστικό έργο σημαντικό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεολόγος στην θεωρία και την πράξη…Ιωσηφίνα Τσορμπαντζίδου (1980-2006)

Ιωσηφίνα Τσορμπαντζίδου (1980-2006)

ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Η Ιωσηφίνα γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1980, ημέρα που η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη του οσίου Νικολάου Πλανά, του οποίου πολύ αγαπούσε να διαβάζει τον βίο.

Κατά την βάπτισή της πήρε το όνομα του μνήστορος Ιωσήφ.

Από την ηλικία των 3 1/2 ετών άρχισαν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα της ασθενείας «Μυοδυστροφία»: έπεφτε πολύ εύκολα κάτω, δεν μπορούσε να ανέβει σκάλες, ένα πετραδάκι που βρίσκονταν κάτω από τα πόδια της ήταν ικανό να την ρίξει κάτω.

Κι όμως, ποτέ δεν έκλαιγε όταν έπεφτε, παρόλο που κάθε φορά σχεδόν που έπεφτε χτυπούσε πρώτα τα γόνατα κι αμέσως μετά το κεφάλι της, γιατί ήταν βαρύ και δεν μπορούσε να το συγκρατήσει.

Από την ηλικία των 5 1/2 ετών σταμάτησε και να περπατάει.

Έτσι σαν παιδί, δεν έτρεξε, δεν έπαιξε μ’ άλλα παιδιά, κι όμως από μικρή είχε μια πηγαία καλοσύνη κι ένα αυθόρμητο, χαμόγελο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας πανεπιστημιακός γιατρός για ένα σύγχρονο άγιο

ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ († 2 Δεκ. 1991): Μαρτυρία καθηγητή καρδιολογίας

Δεκατέσσερα χρόνια κοντά του
του Γεωργίου Παπαζάχου
(Επίκ. Καθηγητή Καρδιολογίας)
 
Γράφω αυτή την επιστολή από μια εσωτερική πίεση να μιλήσω για τον Γέροντα Πορφύριο, που κοιμήθηκε πριν από 40 μέρες. Έζησα τόσα γεγονότα 14 χρόνια κοντά του, σαν ένας από τους γιατρούς του, που δεν πρέπει να το κρύψω από τους αδελφούς μου. Θα διηγηθώ μερικά περιστατικά, που παρουσιάζουν το Γέροντα σαν άρρωστο και σαν γιατρό. Συγχωρέστε μου τα προσωπικά στοιχεία, που αν αφαιρεθούν αλλοιώνουν τα γεγονότα. Ασφαλώς, άλλοι έζησαν άλλες συγκινήσεις κοντά του. Και δεν πρέπει να χαθούν, γιατί αποτελούν σημάδια της αγίας βιοτής του, αποδείξεις της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στη ζωή μας και υποθήκες για ολόκληρη τη γενιά μας.
Ο Γέροντας και η αρρώστια του

 
Ήταν πραγματικά άρρωστος. Με πλήθος αρρώστιες επάνω του. Τα περισσότερα συστήματα έπασχαν. Προσωπικά διεπίστωσα: έμφραγμα μυοκαρδίου (προσθιοδιαφραγματικό με πλαγία ισχαιμία), χρονία νεφρική ανεπάρκεια, έλκος δωδεκαδακτύλου (με επανειλημμένες γαστρορραγίες), χειρουργηθείς καταρράκτης (με αποβολή του φακού και τύφλωση), έρπης ζωστήρ στο πρόσωπο, σταφυλοκοκκική δερματίτιδα στο χέρι, βουβωνοκήλη (με συχνή περίσφιγξη), χρονία βρογχίτιδα, αδένωμα της υποφύσεως στο κρανίο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ψαλτική Τέχνη στην Πράξη

                      

 Με τον Δημήτριο Νεραντζή

Από σήμερα Δευτέρα 16 Ιανουαρίου στις 6 το απόγευμα στο λόφο του Στρέφη, στο Κέντρο Ερεύνης και Προβολής της Εθνικής Μουσικής, θα γίνει η πρώτη συνάντηση του Σεμιναρίου με θέμα «Η ψαλτική τέχνη στην πράξη», με εισηγητή τον Άρχοντα Οφφικιάλο του Οικουμενικού Θρόνου Δημήτριο Νεραντζή. Στα σεμινάρια αυτά διδάσκεται επί τη βάσει των κλασσικών μαθημάτων της εκκλησιαστικής μουσικής, η τέχνη απόδοσης της βυζαντινής σημειογραφίας σύμφωνα με την προφορική και γραπτή παράδοσή μας, ενώ παράλληλα, κατά την διάρκειά τους, γίνεται πρακτική εξάσκηση των συμμετεχόντων.  Κατά την διάρκεια του σεμιναρίου, ο πρωτοψάλτης κ. Δημήτριος Νεραντζής θα διδάξει τον παραδοσιακό τρόπο εκτέλεσης των μελών της βυζαντινής μουσικής, εφαρμόζοντάς τον στα Στιχηρά και στα Δοξαστικά όλων των ημερών της Μεγάλης Εβδομάδας του Πέτρου του Πελοποννησίου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μνήμη δυο Χιλιανδαρινών Αγίων

Όσιος Σισώης ο Σιναΐτης (14ος αι)

Ο όσιος Σισώης υπήρξε ηγούμενος της Μονής Χιλανδαρίου. Θεωρείται σύμβουλος και πνευματικός του βασιλιά Λαζάρου. Αναφέρεται ως μαθητής του οσίου Ρωμύλου. Έζησε στο χωριό Σισώγιεβατς, σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από το μοναστήρι της Ραβάνιτσας. Κατά το χρυσόβουλλο της βασίλισσας Μίλιτσας, το 1398, μνημονεύεται δωρεά της προς τον όσιο, η οποία αργότερα περιήλθε στη Μονή Μεγίστης Λαύρας. Το χωριό και η Μονή Σισώγιεβατς πήραν το όνομά τους από τον όσιο. Στο μοναστήρι βρίσκεται ο τάφος του και στην εκκλησία τοιχογραφία του, στην οποία εικονίζεται βαστώντας στο δεξί του χέρι το ομοίωμα του ναού. Ο λαός τον τιμά ως όσιο και θαυματουργό. Το όνομά του μνημονεύεται το 1509 και το μοναστήρι φαίνεται να ερήμωσε στο τέλος του 17ου αιώνα.
Ιερομάρτυς Δαμασκηνός (+1771)
Μαρτύρησε στις 16 Ιανουαρίου το 1771
Καταγόταν από το χωριό Γάμπροβο της επαρχίας Τυρνόβου της Βουλγαρίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »