Το πιο «χρωματιστό» χωριό της Ευρώπης!

Βρίσκεται κρυμμένο στη Βόρεια Ιταλία και λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν το όνομά του. Το Riomaggiore είναι ένα από …τα πέντε χωριά της επαρχίας Cinque Terre στη Λιγουρία, και το πιο γραφικό ψαροχώρι της ευρύτερης περιοχής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἐπανάκτηση δύο μεταβυζαντινῶν ἱερῶν εἰκόνων τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Τόν Νοέμβριο τοῦ περασμένου ἔτους ἐντοπίστηκαν στήν Γερμανική πόλη τοῦ Dusseldorf δύο κυπριακές μεταβυζαντινές εἰκόνες οἱ ὁποῖες κλάπηκαν καί παράνομα ἐξήχθηκαν ἀπό κατεχόμενους ναούς τῆς Κύπρου, μετά τήν τουρκική εἰσβολή τοῦ 1974. Ἡ πρώτη εἶναι δεσποτική εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ (75 x 53,5) τοῦ 18ου αἰώνα. Ἡ τεχνοτροπία της, τήν ἀποδίδει στήν σχολή ἁγιογραφίας τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ἠρακλειδίου (Πολιτικό-Λευκωσία). Ὁ Χριστός μέσα σέ βαθυπράσινο φόντο, σέ κατ’ ἐνώπιον στάση εὐλογεῖ μέ τό δεξί του χέρι, ἐνῶ μέ τό ἀριστερό κρατεῖ ἀνοιχτό εὐαγγέλιο εἰς τό ὁποῖο ἀναγράφεται τό χωρίο: “Δεῦτε πρός με πάντες κοπιόντες …”.

Ἡ δεύτερη εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου (50 x 33) χρονολογεῖται στόν 19ο αἰώνα καί ἀποδίδεται σέ μαθητή τῆς σχολῆς ἁγιογραφίας τοῦ κρητικοῦ ἁγιογράφου Ἰωάννη Κορνάρου. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης μέσα σέ χρυσό φόντο, σέ στάση κατενώπιον, ντυμένος μέ ἀρχιερατική στολή καί μίτρα, εὐλογεῖ μέ τό δεξί του χέρι ἐνῶ μέ τό ἀριστερό φέρει κλειστό εὐαγγέλιο. Ἡ κατάσταση καί τῶν δύο εἰκόνων εἶναι πολύ καλή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα πάθη

α. Τα πάθη μας να τα κόβουμε όταν είμαστε νέοι.
β. Όλα τα πάθη θέλουν πολύν αγώνα, επειδή η κακία, η έχθρα, είναι ο ίδιος ο εναντίος, δηλ. ο διάβολος, στα σπλάχνα μας. Γιατί εκείνος είναι ο κατ’ εξοχή φθονερός. Άμα κυριέψει το πλάσμα το μίσος, και γέρος και κατάκοιτος να είναι, δεν έχει τη θέληση να το διώξει. Γίνεται έξις, κι η έξις δεύτερη φύση.
γ. Κάποτε ένα αντρόγυνο είχε το πάθος της ζήλειας.  Όπου ήταν να πάει ο άντρας ήθελε να παίρνει και τη σύζυγο του. Όμως εκείνη ζήλευε από τις άλλες γυναίκες. Όταν τους προσκάλεσαν κάπου, λέει ο άντρας στη γυναίκα του: «Πήγαινε εσύ. Εγώ δεν θα πάω». «Όχι, να πάμε μαζί», απαντά η γυναίκα. «Όχι, μόνη σου θα πάεις», λέει ο άντρας. Σκέφτηκε η γυναίκα: Γιατί να θέλει να πάω μόνη μου; Και κατέληξε να του πει: «Θέλω να με ζηλεύεις», διότι, σκέφτηκε, πως για να μην πάει μαζί της δεν την θέλει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Γενικά. Ετικέτες: , , , , . Leave a Comment »

Δεσπότην και Κύριον….

Δέσποτα, πάτερ Άγιε
άχρονε και επουράνιε,
ήκουσε τη φωνή μου,
Φύλαττε τη ψυχή μου… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το παιδί που σκοτώνεται, δεν ξαναγίνεται το ίδιο ποτέ!

Μια μάνα με τρία παιδιά, έμεινε έγκυος στο τέταρτο. Θεώρησε πολλά τα τέσσερα παιδιά και πήγε στο γιατρό, να τον συμβουλευτεί για την άμβλωση. Ο γιατρός, τίμιος άνθρωπος, της είπε ως επιστήμονας, τους κινδύνους που συνεπάγεται για την γυναίκα η άμβλωση. Η γυναίκα που κι η ίδια εφοβείτο την επέμβαση, στενόχωρεθηκε κι ήταν αναποφάσιστη: Δεν ήθελε να κρατήσει το παιδί, αλλά εφοβείτο και την άμβλωση!

Τότε ο γιατρός της λέει: -Μην στενοχωριέστε. Υπάρχει τρόπος ν’ αποφύγομε την άμβλωση!
Έλαμψε το πρόσωπο της γυναίκας: -Αλήθεια γιατρέ; Πώς; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πορεία μου στην Ορθοδοξία (Αρχιμ. Πλακίδας Deseille)

Μετάφραση: Αρχιμ. Συμεών Κούτσας (Νυν Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης)

Εκδόσεις Ακρίτας 1999, 168 σελ.

Ο π. Πλακίδας, διακεκριμένος γάλλος ρωμαιοκαθολικός κληρικός, μετά από μια πολύχρονη και επίπονη πνευματική αναζήτηση, το 1977 εισήλθε στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Μέσα απ’ αυτό το βιβλίο περιγράφει την πορεία της επιστροφής, καθώς και σκέψεις του γύρω από τα προβλήματα της εποχής μας. Σήμερα είναι ηγούμενος ενός αγιορείτικου μετοχίου στη Γαλλία.

Διαβάστε το βιβλίο πατώντας εδώ 

poreia

Πηγή : http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=2133

Ο Δάσκαλος μου πατρολόγος Στυλιανός Παπαδόπουλος

του Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη

(απόσπασμα σε πρώτη δημοσίευση από το ετοιμαζόμενο προς έκδοση βιβλίο μου «Αναφορές από το Ημερολόγιο ενός Επισκόπου)

Κοντά στον Καθηγητή μου Στυλιανό Παπαδόπουλο έμαθα πάρα πολλά. Κυρίως όμως έμαθα πώς να προσεγγίζω  και να μελετώ τους Πατέρες της Εκκλησίας, που αν κάποιοι δεν μελετήσουν παράλληλα τις όλες ζυμώσεις της εποχής τους θα παραμείνουν ξένοι και με τα κείμενα τους και με τη θεολογία τους. Ο μακαριστός αείμνηστος Στυλιανός Παπαδόπουλος με την υπομονή του και την αγάπη του μας έμαθε πολλά. Μαζί με την εκλεκτή γυναίκα του κ. Σωτηρία μας αγκάλιαζαν όλους τους  φοιτητές, ιδιαίτερα τους μεταπτυχιακούς ως παιδιά τους. Μας έκαναν να αισθανόμαστε ότι είμαστε μέλη της οικογένειας τους.

Η οικειότητα όμως δεν σήμαινε και την απουσία  εκ μέρους μας έμμονης προσπάθειας με σκληρή εργασία και πειθαρχία να ανταποκριθούμε στις προσκλήσεις της επιστημονικής μας ευθύνης στο χώρο της Πατρολογίας και των Πατερικών Κειμένων που, ο αγαπητός μας Καθηγητής μας αποκάλυπτε τις μυστικές θύρες της με την άρτια επιστημονική του κατάρτιση, γνώση και ενδιάτριψη που την ζούσε καθημερινά με βαθιά πίστη στο Θεό έχοντας συνείδηση ότι μέσα από την ευθύνη του ως δάσκαλος επιτελούσε έργο διακονίας δια την υπόθεση της Θεολογίας αλλά και εκκλησιαστικό έργο σημαντικό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »