Η αποσήμανση των λέξεων, ασέλγεια εις βάρος της Κοινωνίας

Αθανάσιος Αλεξανδρής

«Μήγαρις έχω άλλο ᾽ς το νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;» αναρωτιόταν ο Ποιητής στο έργο «Διάλογος» του Δ. Σολωμού (που δυστυχώς δεν διασώζεται ολόκληρο). Ένα ερώτημα που γυρίζει στον καθένα σήμερα και μάλλον θέλει να μείνει καλλίτερα αναπάντητο μπροστά στο κενό που αφήνει μια πιθανή απάντησή του. Η ελευθερία δεν είναι παρά προϋπόθεση της γλώσσας και η γλώσσα προϋπόθεση της ίδιας της ελευθερίας, και έτσι, όπως γράφει ο Ποιητής, «αγκαλιασμέναις και οι δύο θέλει προχωρήσουν εις το δρόμο της δόξας».

Έναν αιώνα αργότερα, ένας άλλος ποιητής, ο Πάνος Θασίτης, δυστυχώς ξεχασμένος και αυτός, έγραφε – με το ειρωνικό μειδίαμα μιας λύπης και συγκρατημένης οργής – για αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε σήμερα ως την πιο βαρβαρική υποταγή αυτής της χιλιόχρονης, πλούσιας και ελεύθερης γλώσσας… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Εικόνα ως μοναδικό και ανεπανάληπτο εκκλησιαστικό γεγονός

 

π. Σταμάτης Σκλήρης

Εδώ αξίζει να σταθούμε σε ένα ιδιαίτερο στοιχείο της Εικόνας, που χρειάζεται περαιτέρω ανάπτυξη. Όπως είδαμε, η Εικόνα εκφράζει τη σχέση της ιστορίας προς τη Βασιλεία του Θεού. Και ενώ το βάρος πέφτει κυρίως στα έσχατα, όμως, απαραίτητη προϋπόθεση της σωτηρίας του εικονιζόμενου είναι ένας ορισμένος τρόπος ζωής και σχέσεις ζωής ενδοϊστορικές. Γι’ αυτό αντικατοπτρίζεται στην Εικόνα η εσχατολογική σχέση και η εξ αυτής σωτηρία με τη μορφή των συγκεκριμένων οριακών γεγονότων, που σφράγισαν την ύπαρξη του εικονιζόμενου όσο ζούσε ακόμη μέσα στην ιστορία και προσέδωσαν και στη φθαρτή του φύση ορισμένα ιδιώματα που έμειναν του λοιπού αιώνια. Π.χ. βλέπουμε στην Εικόνα της Αναστάσεως τα στίγματα του Κυρίου, ή στον φωτοστέφανό Του τον Σταυρό. Παρόμοια, οι Άγιοι εικονίζονται να βαστάζουν «τα στίγματα του Κυρίου» τους.Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εορτή του αγίου Κόνωνος

Γιορτάζουμε σήμερα 5 Μαρτίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Κόνωνος, ας πούμε λίγα λόγια:

Ο Άγιος Κόνων γεννήθηκε στα τέλη του 1ου αιώνα μ.Χ. στη Βαδινή, χωριό της Ισαυρίας της Μικράς Ασίας και έζησε στους Αποστολικούς χρόνους. Οι γονείς του, ονομάζονταν Νέστωρ και Νάδα και αρχικά ήταν ειδωλολάτρες. Σε νεαρή ηλικία έγινε Χριστιανός και όταν οι γονείς του τον πίεσαν να παντρευτεί, συμφώνησε με τη σύζυγό του να ζουν ως αδελφοί αφιερωμένοι στον Θεό. Λέγεται, ότι, τον Άγιο Κόνων τον καθοδηγούσε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο οποίος και τον βάπτισε, του δίδαξε τι είναι ευάρεστο στο Θεό, και ήταν πάντα στο πλευρό του για όλη του τη ζωή.
Ο Θεός, επίσης, τον αξίωσε και με το Χάρισμα της Θαυματουργίας. Ο Άγιος Κόνων μετέδωσε την Χριστιανική πίστη και στους γονείς του, ο πατέρας του Νέστωρ μάλιστα μαρτύρησε και για τον Χριστό. Για τον λόγω όμως ότι ο Άγιος Κόνων με τη Χάρη του Θεού, έφερε στη χριστιανική πίστη αρκετούς ειδωλολάτρες, οι υπόλοιποι τον αντιμετώπιζαν με μεγάλη δυσαρέσκεια για την ιεραποστολική του δράση. Κάποια μέρα ο Άγιος Κώνον επισκέφτηκε έναν ειδωλολατρικό ναό, όπου προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο, με αποτέλεσμα να γίνουν κομμάτια όλα τα είδωλα του ναού. Για τον λόγο αυτό συνελήφθη από τον άρχοντα Μάγνο και βασανίστηκε. Όταν τον άφησαν ελεύθερο, οι Χριστιανοί τον φρόντισαν με μεγάλο το σεβασμό. Ύστερα από όλα αυτά και με την πάροδο 2 ετών ο Άγιος Κόνων παρέδωσε ειρήνικά την ψυχή του στον Κύριο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 03 Μάρτιος. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Οι τρεις τάξεις της χάριτος

Σε τρεις τάξεις διαιρείται η χάρις: Καθαρτική, φωτιστική, τελειωτική. Σε τρεις και η ζωή μας: Κατά φύσιν, υπέρ φύσιν, παρά φύσιν. Σε αυτές τις τρεις τάξεις ανέρχεται και κατέρχεται. Τρία είναι και τα μεγάλα χαρίσματα, που λαμβάνει: Θεωρία, αγάπη, απάθεια.

Λοιπόν στην «πράξιν» συνεργεί χάρις καθαρτική, η οποία βοηθά στην κάθαρση. Και κάθε ένας, που μετανόησε, η χάρις είναι που τον προτρέπει στη μετάνοια. Και όσα κάνει της χάριτος είναι, αν και δεν το γνωρίζει αυτός που την έχει, όμως αυτή τον τροφοδοτεί και τον οδηγεί. Και ανάλογα με την προκοπή του, ανέρχεται ή κατέρχεται• ή μένει στην ιδία κατάσταση. Εάν έχει ζήλο και αυταπάρνηση ανεβαίνει σε θεωρία, την οποία διαδέχεται φωτισμός θείας γνώσεως και λίγη απάθεια. Εάν ψυχρανθεί ο ζήλος, η προθυμία, τότε συστέλλεται και η ενέργεια της χάριτος,

Γι’ αυτόν που λες ότι γνωρίζει να προσεύχεται, είναι εκείνος που γνωρίζει τι εύχεται και τι ζητά από τον Θεό. Αυτός που γνωρίζει να προσεύχεται δεν βαττολογεί, δεν ζητά περιττά· αλλά γνωρίζει τον τόπο, τον τρόπο και τον καιρό και ζητά τα αρμόδια και ωφέλιμα της ψυχής του. Επικοινωνεί νοερά με το Χριστόν. Τον πιάνει και τον κατέχει• και «δεν θα σε αφήσω, λέγει, εις τον αιώνα».Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δεκανέας ετών 12! Ο νεαρότερος Έλληνας υπαξιωματικός‏

Το μπόι του δεν ξεπερνούσε τα 140 – 150 εκατοστά. Το πρόσωπο ήταν ακόμη παιδικό. Δεν είχαν καν ξεκινήσει να εμφανίζονται χνούδια, όχι γένια. Στο άλογο έφτανε με δυσκολία να αγγίξει τη σέλα. Όμως όσο μπόι του έλειπε, τόσο σίδερο και τσαγανό είχε στην καρδιά του. Τις πράξεις και τα ανδραγαθήματα του θα τα ζήλευαν μεγαλύτεροι μπαρουτοκαπνισμένοι και σφυρηλατημένοι στη φωτιά του πολέμου, στρατιώτες. Στο άκουσμα του ονόματος του Τούρκοι και Βούλγαροι πάγωναν. Γεράσιμος Ραφτόπουλος, ετών 12. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γρηγόρης Αυξεντίου Κυριακή 3 Μαρτίου 1957. Ήταν 28 χρόνων…

Κυριακή 3 Μαρτίου 1957. Ήταν 28 χρόνων…

   Ο θρυλικός τομεάρχης της ΕΟΚΑ, ο αϊτός του Μαχαιρά. Από την κατεχόμενη σήμερα Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου. Από τα εφηβικά του χρόνια, εκδηλώνει με τη μαθητική του δράση την παθολογική του αγάπη προς την Ελλάδα, αφήνοντας να διαφανεί από τότε τι θα επακολουθούσε.

Στα 21 του, βρίσκεται στην Αθήνα και δίνει εξετάσεις στη σχολή Ευελπίδων, χωρίς επιτυχία. Μπαίνει τότε, στη σχολή εφέδρων αξιωματικών της Κορίνθου, αποφοιτεί και υπηρετεί ως ανθυπολοχαγός στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Το 1952, γυρίζει πίσω στο νησί. Μυείται στην ΕΟΚΑ και με το ξέσπασμα του αγώνα, παίρνει τα όπλα από τους πρώτους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Πολιτικά. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Η Βουλή στο ντιβάνι του ψυχιάτρου

Κόλλια Ελευθερία

Παθολογικός ναρκισσισμός, αλαζονεία, παραληρηματική αντίληψη της πραγματικότητας είναι γνωρίσματα των πολιτικών.

Στην οθόνη, πίσω από τη στρογγυλή τράπεζα, προβαλλόταν η στιχομυθία μεταξύ δημοσιογράφου και υπουργού σε τηλεοπτικό κανάλι πανελλαδικής εμβέλειας:

 

– Κύριε Χ, κάποιοι λένε ότι ο Χ λάλησε. Ο κόσμος ρωτάει: Εχασε το μέτρο ο Χ; Σαλτάρισε; 

«Θα ήθελα να ρωτήσω τον εαυτό μου ποιος λάλησε πρώτα, ο Χ (ο ίδιος) που αισθάνεται την ανάγκη να λογοδοτήσει στους πολίτες της χώρας ή αυτοί που (…). Αντιλαμβάνομαι ότι κάπου σπάμε κάποια ταμπού και κάποιες βιτρίνες και δεν είμαστε Μεσσίες. Θέλω να λογοδοτήσω και αυτό απευθύνεται σε όλο το πολιτικό σύστημα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »