Γέροντας Μωυσής

Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Leave a Comment »

Ενας ιερέας με μέλι-μα

Ενας ιερέας με μέλι-μα και τη μελισσοκομία.
Ο πατήρ Ευάγγελος Καρακάσης σχεδιάζει ειδικά βασιλικά κελιά, που βοηθούν τις μέλισσες να παράγουν πιο εύκολα τον βασιλικό πολτό.

Οταν ψέλνει χριστουγεννιάτικους ύμνους για τη γέννηση του Θεανθρώπου ο νους του ταξιδεύει στις… βασίλισσές του. Γι αυτό μόλις βγάζει το πετραχήλι φορά τη στολή του μελισσοκόμου και καμαρώνει ανάμεσα στις κερήθρες, τις μέλισσες και τις βασίλισσές του, τις οποίες έχει σκορπίσει στα Πιέρια Ορη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φλώρινης Θεόκλητος: «Δεν είμαι ο νέος Καντιώτης»

«Φτάνει πια, δεν πάει άλλο, έως εδώ η ανισότητα, έως εδώ ο μαρασμός του τόπου μας» βροντοφώναξε πριν από λίγες ημέρες στη συγκέντρωση που έγινε στην κεντρική πλατεία της Φλώρινας ο μητροπολίτης κ. Θεόκλητος.

Ο δεσπότης της ακριτικής περιοχής που μαστίζεται από τη φτώχεια και την ανεργία κατέβασε στη διαδήλωση όλους τους ιερείς που έδωσαν δυναμικό «παρών». Λίγες ημέρες πριν είχε προκαλέσει το πανελλήνιο ενδιαφέρον με την απόφασή του να απαγορεύσει το καρναβάλι της Εορδαίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Εκκλησιαστικά. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Έφυγε η Δόμνα Σαμίου….

«Δωρική, απόλυτη γι’ αυτό που πιστεύει και κάνει και ζεστή σαν παρουσία η Δόμνα Σαμίου εκπροσωπεί ένα κομμάτι νεοελληνικού πολιτισμού. Κι όσοι την ζούμε από κοντά χρόνια τώρα, ξέρουμε πόση ειλικρίνεια κι αγάπη κρύβονται μέσα στις προσπάθειές της για το δημοτικό τραγούδι, για τη διάσωση και διάδοσή του».   Αυτά είχε πει μεταξύ άλλων ο Γιώργος Παπαστεφάνου για τη Δόμνα Σαμίου, σε μία εκπομπή αφιερωμένη στην ίδια, στην εκπομπή «Μουσική Βραδιά», που προβλήθηκε από την ΕΡΤ, το 1997.

Η μεγάλη κυρία της παραδοσιακής μουσικής έφυγε το Σάββατο σε ηλικία 84 ετών.  Τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Αμαλία Φλεμινγκ με λευχαιμία. Η είδηση της απώλειας της Δόμνας Σαμίου, η οποία αγωνίστηκε για να διασώσει και να διαδώσει την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά και κυρίως  το δημοτικό τραγούδι, προκάλεσε πανελλήνια συγκίνηση.  Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί στις 3 μετά το μεσημέρι από το νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Άνφε: Μια μικρή Ελλάδα στο Λίβανο – Anfeh: Α little Greece in Lebanon‏

H Άνφε είναι μια ελληνορθόδοξη κωμόπολη, στις ακτές του βορείου Λιβάνου 65 χιλιόμετρα βόρεια της Βηρυτού και μόλις 15 χιλιόμετρα νότια της Τρίπολης. Με πληθυσμό που φτάνει περίπου τις 6.500 ψυχές, η Άνφε στη πραγματικότητα είναι ένα μεγάλο χωριό, και πιο συγκεκριμένα, ένα ψαροχώρι αφού ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της ασχολούνται με την αλιεία.
Αυτό που εντυπωσιάζει έναν επισκέπτη στην Άνφε είναι ότι το μεγάλο αυτό ψαροχώρι θυμίζει έντονα Ελλάδα. Όχι μόνο ότι σχεδόν όλοι της οι κάτοικοι ανήκουν στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία. Όχι επειδή επικρατεί παντού το άσπρο και το μπλε χρώμα. ‘Οχι επειδή η αρχιτεκτονική των σπιτιών και της κεντρικής εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου εκπέμπουν Ελλάδα, αλλά πιο πάνω από όλα αυτά είναι η ίδια η χαλαρή ατμόσφαιρα που επικρατεί παντού που σε κάνει να πιστεύεις ότι βρίσκεσαι σε κάποιο ελληνικό νησί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Κοσμάς του Γιακχρόμσκ και η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας

Ο Άγιος Κοσμάς του Γιακχρομσκ (η μνήμη του τιμάται στις 18 Φεβρουαρίου) ήταν ο υπηρέτης ενός πλουσίου και επειδή αυτός ο πλούσιος ήταν άρρωστος,ο Άγιος Κοσμάς τον συνόδευε και τον βοηθούσε.


 Φτάνοντας με το αφεντικό του στις όχθες του ποταμού Γιακχρόμσκ-σαράντα χιλιόμετρα από την πόλη του Βλαντιμί-ο Άγιος Κοσμάς είδε ένα δυνατό φως να έρχεται από το δάσος.Ήταν η εικόνα της Παναγίας πάνω σ ένα δέντρο η οποία έλαμπε και μιλούσε προτρέποντας τον να γίνει μοναχός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος πάπας Ρώμης (12 Μαρτίου)

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος, γεννήθηκε περί το έτος 540 μ.Χ. και έζησε στη Ρώμη, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α’ του Μεγάλου (527-565 μ.Χ.). Ονομάσθηκε δε Διάλογος, επειδή τα περισσότερα έργα του τα έγραψε με διαλογικό τρόπο, δηλαδή με ερωτήσεις και αποκρίσεις. Ο πατέρας του ονομαζόταν Γορδιανός και η μητέρα του Συλβία. Τόσο οι γονείς του όσο και οι δυό αδελφές του πατέρα του, η Ταρσίλα και η Αιμιλιανή, διακρίνονταν για την ευσέβειά τους και επέδρασαν ευεργετικά στην διαμόρφωση της προσωπικότητας του Γρηγορίου. Ως γόνος πλούσιας οικογένειας ο Γρηγόριος έλαβε καλή μόρφωση, ιδιαίτερα στη νομική. Βέβαια έζησε σε μία εποχή όπου η καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας και των ελληνικών γραμμάτων στη Ρώμη είχε σβήσει. Ο Γρηγόριος μάλλον ήταν κάτοχος μόνο της λατινικής γλώσσας, γεγονός που δεν του επέτρεπε να μελετήσει την πλούσια θεολογική γραμματεία των Ελλήνων Πατέρων.
Περί το έτος 570 μ.Χ. διορίσθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Β’ (565-576 μ.Χ.) στο αξίωμα του πραίτορος της πόλεως της Ρώμης. Δεν παρέμεινε όμως για μακρύ χρονικό διάστημα στην θέση αυτή. Μετά τον θάνατο του πατέρα του διέθεσε το μέγιστο μέρος της περιουσίας που κληρονόμησε σε φιλανθρωπικά έργα και στην ίδρυση μονών. Ίδρυσε έξι μοναστήρια στη Σικελία και περί το έτος 575 μ.Χ. μετέτρεψε την οικία του στην Ρώμη σε μοναστήρι αφιερωμένο στον Απόστολο Ανδρέα. Ο ίδιος έγινε μοναχός αυτής της μονής και αργότερα αναδείχθηκε ηγούμενός της. Στο μοναστήρι ζούσε μία πολύ ασκητική ζωή και αφιερώθηκε στην προσευχή και στη μελέτη της Αγίας Γραφής και των Πατέρων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »