Μια γυναίκα αθλήτρια του Χριστού

Γράφει ο π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης

Στο αγιολόγιο της Εκκλησίας εκτός από άνδρες περιλαμβάνονται και γυναίκες, που διακρίθηκαν για τον ιεραποστολικό ζήλο, τη φιλανθρωπική δράση, το γενναίο φρόνημα και την ασκητική ζωή.

Μπορεί ορισμένοι να θεωρούν ότι οι γυναίκες υποτιμήθηκαν από τον χριστιανισμό, αλλά ήταν πρώτος ο Χριστός που υπερασπίστηκε τη μοιχαλίδα, συγχώρησε την πόρνη και κάλεσε κοντά του όχι μόνο μαθητές αλλά και μαθήτριες.
β) Στη συνέχεια ο Απόστολος Παύλος εξομοίωνε εκκλησιολογικά τους ανθρώπους λέγοντας ότι εν Χριστώ δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα σε Ιουδαίο και  Έλληνα, δούλο και ελεύθερο, άνδρα και γυναίκα (βλ. Γαλ. 3,27 κ.ε.). Η θετική θεώρηση της γυναίκας, που απαντά στα πρώτα χριστιανικά κείμενα αλλά και στη θεολογία των Πατέρων της Εκκλησίας, γίνεται ευκρινέστερη εάν ληφθούν υπόψη οι κοινωνικές αντιλήψεις της προχριστιανικής εποχής.
γ) Λ.χ. ο Θαλής ο Μιλήσιος θεωρούσε τον εαυτό του τυχερό: «Πρώτον διότι έγινε άνθρωπος κι όχι θηρίο, άνδρας κι όχι γυναίκα, Έλληνας κι όχι βάρβαρος». Επίσης κάθε Ιουδαίος ευχαριστούσε τον Θεό διότι δεν τον έκανε εθνικό, δούλο ή γυναίκα. Οι αντιλήψεις αυτές, παρά την προσπάθεια ανατροπής τους εκ μέρους του χριστιανισμού, διατηρήθηκαν για αιώνες στην παγκόσμια ιστορία.
δ) Τα παραπάνω γράφονται με αφορμή την εορτή της αγίας μεγαλομάρτυρος Παρασκευής, που εορτάζεται στις 26 Ιουλίου. Σύμφωνα με τον Συναξαριστή: «Aύτη η Aγία καταγομένη από ένα χωρίον της παλαιάς Pώμης, θυγάτηρ ούσα, γονέων Xριστιανών, οι οποίοι τας εντολάς του Kυρίου επιμελώς φυλάττοντες, ήτον άτεκνοι, διά τούτο και αδιαλείπτως παρεκάλουν τον Kύριον, ίνα δώση αυτοίς τέκνον. O δε Θεός, ο ποιών το θέλημα των φοβουμένων αυτόν, τους εχάρισε παιδίον θηλυκόν, το οποίον ωνόμασαν εις το Άγιον Bάπτισμα Παρασκευήν».
ε) «Aφ’ ου δε έμαθεν η Aγία τα ιερά γράμματα, πάντοτε ανεγίνωσκε τας θείας Γραφάς, και σχολάζουσα εν τη Eκκλησία του Θεού, εκαταγίνετο εις την αγίαν προσευχήν. Όταν δε απέθανον οι γονείς της, διεμοίρασεν όλα τα υπάρχοντά της, αυτή δε ενδυθείσα το σχήμα των Kαλογραίων, ευγήκεν εις τον κόσμον, κηρύττουσα το όνομα Xριστού του αληθινού Θεού».
στ) Δεν διασώθηκαν ασφαλείς πληροφορίες ούτε για τις χώρες που επισκέφθηκε και δίδαξε η παρθενομάρτυς Παρασκευή, ούτε για τον τόπο που μαρτύρησε. Σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει περιοχή της Ελλάδος όπου να μην έχει κτισθεί μικρή ή μεγάλη εκκλησία προς τιμήν της. Εξάλλου και πολλές περιοχές διεκδικούν τον τόπο του μαρτυρίου της. Έτσι, στο Καναλλάκι της Πρέβεζας, στο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής Πούντας, δείχνεται ο τάφος της. Άλλοι λένε ότι μαρτύρησε έξω από τα Γιαννιτσά, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι μαρτύρησε στα Τέμπη ή έξω από τη Θεσσαλονίκη, στο ομώνυμο χωριό, όπου σώζεται αγίασμα και υπάρχει η θέση «λαιμός».
ζ) Ίσως είναι ήσσονος σημασίας η εύρεση της ακριβούς τοποθεσίας του μαρτυρίου της Αγίας Παρασκευής. Είναι όμως υψίστης σημασίας το γεγονός ότι εκείνη, παρότι νεαρή γυναίκα, έδειξε ανδρείο φρόνημα, ομολόγησε τη χριστιανική πίστη και αρνήθηκε τη λατρεία των πάσης φύσεως ειδώλων, τα οποία προσκυνούνται με διάφορους τρόπους και σήμερα. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι η Αγία Παρασκευή με τη ζωή και το ηρωικό της μαρτύριο παραπέμπει στον εσταυρωμένο Κύριο, στην άκρα ταπείνωση, στη Μεγάλη Παρασκευή, την οποία ακολουθεί η ζωηφόρος Ανάσταση.

 

Ο Θεός, η φύση και οι άλλοι Γράφει ο Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Ένα -νομίζουμε- καλό που επέφερε η οικονομική κρίση είναι που ανάγκασε ορισμένους να επιστρέψουν στην επαρχία. Πήγε αρκετούς νέους κοντά στην παραμελημένη φύση και στην καλλιέργεια αγρών. Η διατάραξη της σχέσης του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον έχει σοβαρές συνέπειες. Υπάρχει μια ανησυχία και αγωνία, αλλά όχι κάτι το περισσότερο. Φυσικά δεν μιλάμε για μία ονειροπόλα επιστροφή στη φύση. Η οικολογική κρίση των άστατων καιρών μας είναι αξιοσημείωτη.
Στη βάση του φαινομένου αυτού υπάρχει η αμαρτία. Ο άνθρωπος θέλει να κινείται εντελώς ανεξέλεγκτα, εξουσιαστικά, καταχρηστικά και πλεονεκτικά. Δίχως σεβασμό, μέτρο και όριο οδηγείται στην καταστροφή. Ελεύθερος, ανεύθυνος, ατομιστής κι εγωιστής, νομίζει ότι κερδίζει. Το κέρδος, η ύλη, η προσωρινότητα τον κυρίευσαν νοσηρά. Στενάζει η φύση, παραβιάζεται, πονά, αποτελεί θύμα βιασμού. Το αφύσικο θεωρείται φυσικό. Η φύση αντιδρά στην ανθρώπινη παραζάλη και πλεονεξία. Οι πρωτόπλαστοι στη γύμνια τους, έξω από τον παράδεισο, δεν ήταν πλέον σεβαστοί από την κτίση. Η εκκλησία από νωρίς έθεσε την εγκράτεια στον άνθρωπο. Τον οδήγησε όχι στο αχαλίνωτο, αλλά στον εκούσιο αυτοπεριορισμό, στην απόρριψη του περιττού και στην πρόσληψη του απαραίτητου, με κάθε ταπεινότητα.
Η αλόγιστη υπερκατανάλωση οδηγεί στην αυτοκατανάλωση. Η αδιαφορία σε βασικούς κανόνες φέρνει την καταστροφή του περιβάλλοντος, την υπερεκμετάλλευση των πλούσιων αλλά όχι ανεξάντλητων φυσικών πόρων, τη μόλυνση των θαλάσσιων, ποτάμιων και λιμναίων υδάτων, τη φοβερή ρύπανση της ατμόσφαιρας. Δίχως Θεό ο άνθρωπος παρασύρεται προς πάσα κατεύθυνση. Η ορθή στάση απέναντι στη χρήση του κόσμου φανερώνει το ήθος ενός χριστιανού. Η παράλογη σχέση του ανθρώπου με την κτίση τον χαρακτηρίζει φαύλο. Οι άγιοι δεν ήταν υπερευαίσθητοι, ρομαντικοί οικολόγοι, φυσιολάτρες, ζωόφιλοι και ονειροπόλοι. Αγαπούσαν πρώτα πολύ τον Θεό, τον πονεμένο άνθρωπο και τη φύση, ως θεϊκή δημιουργία και αφορμή δοξολογίας. Σύγχρονοι ενάρετοι γέροντες είχαν μια ωραία αγάπη για τη φύση, αλλά όχι αγχωτική και αρρωστημένη. Είναι γεγονός πως οι καλές σχέσεις με τον Θεό οδηγούν σε καλές σχέσεις με τους συνανθρώπους και τη φύση.
Η ορθόδοξη εκκλησία με τη διδασκαλία της και την παράδοσή της οδηγεί σε μια συνεχή ευχαριστία και δοξολογία για όλα και σ’ ένα πνεύμα ολιγαρκές και ταπεινό, που μεγάλη ανάγκη το έχει όλος ο νεοελληνικός βίος. Ο Θεός έθεσε τον Αδάμ φύλακα του κήπου της Εδέμ, διαχειριστή του επίγειου εκείνου παράδεισου. Του τον έδωσε για να τον απολαμβάνει, να χαίρεται, να αναπαύεται, να τον χρησιμοποιεί. Όμως εκείνος σήκωσε αντάρτικο, αυθαδίασε, ξεθάρρεψε, έκανε ανυπακοή. Δεν ήθελε κανέναν στο κεφάλι του, ήθελε να κάνει του κεφαλιού του. Οι συνέπειες πικρές και γνωστές. Από τότε άλλαξε πολύ ο ρόλος του. Έγινε κυρίαρχος, καταχραστής, εκμεταλλευτής, αυτοκαταστροφικός. Το περιβάλλον που μας εμπιστεύθηκε ο πανάγαθος Θεός χρήζει προστασίας, σεβασμού, ενδιαφέροντος και αξιοποιήσεως.
Επιστρέφοντας ο άνθρωπος στον Θεό θα αναλογιστεί την αλλοτρίωσή του, θα βοηθηθεί και θα ενισχυθεί να απαλλαγεί από το φοβερό αδιέξοδο της απόγνωσης. Ο μέχρι χθες νομίζοντας ότι ευτυχεί Νεοέλληνας σήμερα συνειδητοποιεί το βαθύ κενό του. Χρειάζεται με μεγαλύτερο σεβασμό να δει τον Θεό, τον πλησίον, τον εαυτό του και τη φύση. Μακάρι η οδυνηρή οικονομική κρίση να οδηγήσει σε αλλαγή νοοτροπίας και ανόθευτη μετάνοια, ώστε να αποκτήσει νόημα η ζωή. Δεν μπορεί να δικαιολογηθεί περισσότερη αμέλεια στην πνευματική κατάρτιση. Αξίζει να διατηρήσουμε τον κόσμο ως κόσμημα. Να μη συνεργαστούμε με οποιονδήποτε τρόπο για την προσβολή και κακή εκμετάλλευση της φύσεως, από υπερηφάνεια και συμφέρον. Αγαπώντας, τιμώντας και προστατεύοντας τη φύση δεν θέτουμε σε δεύτερη μοίρα τον άνθρωπο. Μερικές φορές προτιμούνται τα ζώα από τα παιδιά. Άνθρωποι πεινούν και λιποθυμούν από την πείνα ενώ αγοράζονται ακριβές τροφές για ζώα και γίνονται επισκέψεις σε ιατρούς, οδοντιάτρους και κομμωτές ζώων…
Ο φτωχοί, οι ασθενείς, οι άστεγοι, οι άνεργοι, οι απελπισμένοι αποτελούν σίγουρα ένα τραγικό σημερινό δράμα. Μέσα από τον πολύ αυτόν πόνο μπορεί όμως να γεννηθεί μια κατανόηση και συμπάθεια, μια ταπεινότητα και περίσκεψη, μια απομάκρυνση από την αλόγιστη ζωή. Λησμονήθηκε το φιλότιμο, το «δόξα τω Θεώ», η αγάπη στη φύση. Καλούνται όλοι συνειδητά και αυτοπροαίρετα να επιστρέψουν σύντομα σε βάσεις ζωογόνες, που τις ειρωνεύτηκαν συστηματικά, τις περιφρόνησαν άσχημα και τις εγκατέλειψαν βίαια. Η ελληνική επαρχία, τα δροσοβόλα δάση, οι ανθισμένοι αγροί, ο έναστρος ουρανός, οι κήποι με τα οπωροφόρα δέντρα και τα λαχανικά, αναμένουν τους κουρασμένους από τη μεγάλη οχλοβοή των πόλεων, για κάτι λίγο αλλά καλό και δικό τους.

 

Πηγή: http://www.makthes.gr/news/permanent/91190


Αρέσει σε %d bloggers: