Η Αρχή της Ινδίκτου στον Πατριαρχικό Ναό στο Φανάρι

 
Ρεπορτάζ-φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας 
Η Αρχή της Ινδίκτου, δηλ. η αρχή του νέου εκκλησιαστικού έτους, η Σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου της Παμμακαρίστου, της οποίας η εικόνα βρίσκεται αποθησαυρισμένη στον Πατριαρχικό Ναό του Αγ. Γεωργίου στο Φανάρι, και η Ημέρα Προσευχής για το φυσικό περιβάλλον, γιορτάζονται κάθε χρόνο την 1η Σεπτεμβρίου στον Πατριαρχικό Ναό με Πατριαρχική και Συνοδική Χοροστασία. Σήμερα, κατά την τάξιν, χοροστάτησε στην Θ. Λειτουργία στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, συγχοροστατούντων πολλών ιεραρχών από την Πόλη και άλλες επαρχίες του Θρόνου στο εξωτερικό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ορθόδοξη θεολογική κατανόηση του περιβαλλοντικού ζητήματος

Ορθόδοξη Λειτουργία και φυσικό περιβάλλον

Η Ορθόδοξη λειτουργική οπτική αντιλαμβάνεται τη δημιουργία ως θείο δώρο, και ως εκ τούτου προσδιορίζει την Ορθόδοξη θεολογική κατανόηση του περιβαλλοντικού ζητήματος κατά τρόπο σαφή και μεστό, ενώ ταυτόχρονα καθορίζει ότι η ανθρώπινη στάση έναντι του θείου αυτού δώρου οφείλει να είναι η υπεύθυνη και σωστή χρήση του κτιστού κόσμου. Κάθε πιστός καλείται να τιμά τη ζωή κατά τρόπο που αντανακλά τους λόγους της θείας Λειτουργίας: «Τα Σά εκ των Σών Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και διά πάντα». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ιερότητα και ωραιότητα της Δημιουργίας για την Ορθόδοξη Εκκλησία

Ορθόδοξη Θεολογία και φυσικό περιβάλλον

Ως εκ παραδόσεως υπέρτατο σύμβολο και δήλωση πίστεως, το «Πιστεύω» της Ορθόδοξης Εκκλησίας ομολογεί «Ένα Θεόν, Πατέρα Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γής, ορατών τε πάντων και αοράτων». Η Ορθόδοξη Χριστιανική οπτική του φυσικού περιβάλλοντος απορρέει από την θεμελιώδη πεποίθηση ότι ο κόσμος έχει δημιουργηθεί από έναν αγαπώντα Θεό. Η Αγία Γραφή δηλώνει στο βιβλίο της Γενέσεως, ότι «είδεν ο Θεός τα πάντα, όσα εποίησεν, και ιδού καλά λίαν» (1, 31). Σύμπας ο κόσμος λοιπόν περιέχει τα σπέρματα και τα ίχνη ενός ζώντος Θεού. Επιπλέον, η υλική και φυσική δημιουργία παραχωρήθηκε στην ανθρωπότητα ως δωρεά, με την εντολή «εργάζεσθαι και φυλάττειν αυτήν». (Γεν. 2,15).Αν η γη είναι ιερή, τότε και η σχέση μας με το φυσικό περιβάλλον είναι μυστική η μυστηριακή, περιέχει δηλαδή τα σπέρματα και τα ίχνη του Θεού. Η αμαρτία του Αδάμ συνίσταται κατά πολλές έννοιες στην άρνησή του να δεχθεί τον κόσμο ως δώρο συνάντησης και κοινωνίας με τον Θεό και την υπόλοιπη Κτίση. Η Επιστολή του αποστόλου Παύλου προς Ρωμαίους αναδεικνύει τις συνέπειες της αμαρτίας, το γεγονός δηλαδή ότι «πάσα η κτίσις συστενάζει και συνωδίνει άχρι του νυν» και «η αποκαραδοκία της κτίσεως την αποκάλυψιν των υϊών του Θεού απεκδέχεται» (Ρωμ. 8, 22,19). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερός ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Σταυρός Ιθάκης (πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

1η Σεπτεμβρίο​υ – Αρχή της Ινδίκτου

Αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους

Η λέξη «Ινδικτίων» προέρχεται από τη λατινική  λέξη «indictio».  Ινδικτίων σήμαινε το φορολογικό σύστημα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το οποίο είχε χρονικό κύκλο 15 ετών. Την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου καθιερώθηκε ως το επίσημο σύστημα καταμέτρησης του χρόνου, λόγω της πρακτικότητάς του. Καταρχάς αρχή της Ινδίκτου (πρωτοχρονιά), καθορίστηκε να είναι η 23η Σεπτεμβρίου, τόσο για το Κράτος όσο και για την Εκκλησία. Αργότερα, κατά τον 5ο αιώνα, η Εκκλησία όρισε όπως η αρχή του Εκκλησιαστικού έτους να είναι η 1η  Σεπτεμβρίου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί Εξομολογήσεως και πνευματικής καθοδηγήσεως

Γέρων Γερμανός Σταυροβουνίωτης (1906-1982)

1.                   Η Εκκλησία έχει δύο τρόπους καθοδηγήσεως των ψυχών: Την ακρίβεια και την οικονομία. Τα ζητήματα, πού επιδέχονται οικονομία, ο Πνευματικός πρέπει να τα χειρίζεται με προσοχή, προσευχή και διάκριση, ώστε να προκύπτη ωφέλεια και όχι βλάβη. Στα ζητήματα όμως, πού δεν είναι επιδεκτικά οικονομίας, να είναι αυστηρότατος, για να μή κατακριθή εν ημέρα Κρίσεως ως θεομάχος.

2.                   Ο Πνευματικός κατά το Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως έχει τη δυνατότητα να κάνη οικονομία και συγκατάβαση μέσα στα όρια των Ιερών Κανόνων, δηλαδή μέχρι εκείνου του σημείου, πού δεν θα βλάψη τον εξομολογούμενο. Διότι η οικονομία δεν γίνεται, για να επαναπαυθή και να παραμείνη ο εξομολογούμενος στις πτώσεις του, αλλά για να παρακινηθή να τις ξεπεράση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα μνημεία ανοίγουν για την αυγουστιάτικη πανσέληνο

Επτά ακόμα μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι προστέθηκαν στον «χάρτη» των μνημείων που θα ανοίξουν τις πόρτες τους για το κοινό το βράδυ της Πανσελήνου, στις 31 Αυγούστου, με ή χωρίς εκδηλώσεις.

To Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έδωσε το πράσινο φως για τον εορτασμό της φετινής δεύτερης αυγουστιάτικης πανσελήνου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (με μία ξενάγηση στην έκθεση των Αντικυθήρων και μία μουσική συναυλία), το Ιερό των Μεγάλων Θεών Σαμοθράκης (με συναυλία της Σαβίνας Γιαννάτου), το Κάστρο Τρικάλων, το Αρχαίο Θέατρο της Ζέας και τους αρχαιολογικούς χώρους σε Όλυνθο, Ελέα και Θερμή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΕΦΕΤ: Ανάκληση γάλακτος αμυγδάλου σε σκόνη με ασβέστιο

Ο Ε.Φ.Ε.Τ., μέσω του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενημερώθηκε για τη διακίνηση στιγμιαίου προϊόντος «γάλακτος» αμυγδάλου σε σκόνη με ασβέστιο, ισπανικής προέλευσης, στο οποίο ανιχνεύτηκε η παρουσία συστατικού γάλακτος, αλλεργιογόνος ουσία που δεν αναφέρεται στην επισήμανση του προϊόντος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Συμεών ο Στυλίτης – 1 Σεπτεμβρίου (με αρχαίες σύγχρονές του απεικονίσεις)

Αργυρεπίχρυση πλάκα του 6ου ή 7ου αιώνα στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

Ο άγιος Συμεών ο Στυλίτης. Αργυρεπίχρυση πλάκα του 6ου ή 7ου αιώνα στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι άγιες 40 γυναίκες οσιομάρτυρες και ο άγιος διάκονος Αμμούν ο διδάσκαλός τους – 1 Σεπτεμβρίου

 

Τα ονόματά τους έχουν διασωθή στο αρχαίο «Μαρτύριόν» τους (BHG 2280-2281) και είναι: Λαυρεντία η διάκονος, Κελσίνα, Θεοκτίστη (ή Θεόκλεια), Δωροθέα, Ευτυχιανή, Θέκλα, Αρισταινέτη, Φιλαδέλφη, Μαρία, Βερονίκη, Ευλαλία (ή Ευθυμία), Λαμπροτάτη, Ευφημία, Θεοδώρα, Θεοδότη, Τετεσία, Ακυλίνα, Θεοδούλη, Απλοδώρα, Λαμπαδία, Προκοπία, Παύλα, Ιουλιάνα, Αμπλιανή, Περσίς, Πολυνίκη, Μαύρα, Γρηγορία, Κυρία (ή Κυριαίνη), Βάσσα, Καλλινίκη, Βαρβάρα, Κυριακή, Αγαθονίκη, Ιούστα, Ειρήνη, Ματρώνα (ή Αγαθονίκη), Τιμοθέα, Τατιανή, Άννα (ή Ανθούσα).

Οι άγιες αυτές γυναίκες έζησαν την εποχή του βασιλέως Λικινίου (307-324) στην Αδριανούπολι της Θράκης. Ο ηγεμών της περιοχής Βάβδος τις συνέλαβε ως χριστιανές και τις προέτρεπε να προσκυνήσουν τα είδωλα. Η Κελσίνα, μία εξ αυτών και η πρώτη της πόλεως, μετά την θαρραλέα ομολογία της πίστεώς της τις εσύναξε όλες στην οικία της μαζί με τον διδάσκαλό τους, διάκονο άγιο Αμμούν, για να ενισχυθούν προς το μαρτύριο. Ο Αμμούν πήρε το χαρτί με τα ονόματά τους και τα διάβασε δυνατά ένα-ένα. Ύστερα είπε: «Αγωνισθήτε υπέρ του Χριστού διά του μαρτυρίου, διότι έτσι θα καθίση και ο Δεσπότης Χριστός στην πύλη της ουρανίου βασιλείας και θα σας προσκαλή μία-μία κατ’όνομα, για να σας αποδώση τον στέφανο της αιωνίου ζωής». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »