Ο νέος Ιερομάρτυς, ηγούμενος Δανιήλ Τούντορ – Tο πύρινο άνθος της Ορθοδοξίας

Οι άγιοι Νεομάρτυρες Ιλαρίων, Δανιήλ και Βαλέριος

Ο νέος Ιερομάρτυς, ηγούμενος Δανιήλ Τούντορ (22/12/1896 – 17/11/1962)

Γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1896 στο Βουκουρέστι. Μετά από το Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο σπούδασε στην Ακαδημία Καλλιτεχνίας. Το έτος 1929 ταξίδεψε στο Άγιον Όρος, όπου έζησε για οχτώ μηνες. Ο Θεός τον φύλαξε πολλές φορές από βίαιο θάνατο. Μία φορά, πιλοτάροντας το δικό του αεροπλάνο, γλύτωσε από θάνατο, λέγοντας την νοερή προσευχή, ενώ το αεροπλάνο καταστράφηκε, αυτός δεν έπαθε τίποτε.

Μετά από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γυρίζοντας στο σπίτι του, έμαθε ότι η γυναίκα του τον είχε εγκαταλείψει. Τότε πήρε την απόφαση να γίνει μοναχός. Πούλησε όλα τα υπάρχοντά του, ανανέωσε την Ιερά Μονή Αντίμ του Βουκουρεστίου και έγινε μοναχός εκεί. Από το έτος 1945, γύρω στο μοναστήρι μαζεύτηκε μία ομάδα λογίων, η οποία προσπαθούσε να ξαναβρεί, βάση της Αγίας Γραφής και των Αγίων Πατέρων της Ορθοδοξίας, την αληθινή πνευματικότητα, έχοντας ως κέντρο των προσπαθειών τους την νοερή προσευχή. Ονομάζονταν Το Φλογερό Χαλί. Το 1950 φυλακίστηκε για 5 χρόνια. Μετά πήγε στην Ιερά Μονή Συχαστρία, όπου ο γέρων Κλεόπα τον έκανε ερημίτη και μετά ηγούμενο της Σκήτης Ραράου.

Τόν Ιούνιο του 1958, μία μέρα χαιρέτησε τους αδελφούς και έφυγε στο Βουκουρέστι, πληροφορημένος από τον Θεό ότι θα ξαναμπεί στην φυλακή… όπου θα πεθάνει, ομολογώντας τον Χριστό. Καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλακής. Η κύρια του ενοχή, όπως το ομολόγησε στο δικαστήριο ένας ανακριτής, ήταν ότι ήθελε να κάψει τον κομμουνισμό με το Φλογερό του Χαλί.

Μία μέρα, τον χειμώνα, τον έβαλαν, μαζί μ΄ έναν φίλο του, σε ένα κρατητήριο -τό Λευκό ή το Ψυγείο- όπου είχε μείον 30 βαθμούς. Το κρατητήριο δεν είχε παράθυρα, αλλά πολλές ακαθαρσίες στο πάτωμα. Όσοι έμπαιναν εκεί, πέθαιναν από κρύο μετά από το πολύ 3 ημέρες. Ο πατήρ Δανιήλ ξάπλωσε αμέσως, με το πρόσωπο στην βρομιά, με ανοιγμένα τα χέρια και είπε στον φίλο του: κάτσε επάνω μου, πλάτη σε πλάτη, με ανοιγμένα τα χέρια σου και λέγε μόνο αυτό· Κύριε, Ίησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό! Μόλις άρχισαν να λένε και οι δύο αυτό, γέμισε το κρατητηριο από ένα πολύ εκθαμβωτικό φως και από κει και πέρα δεν ήξεραν τί γίνεται άλλο. Ύστερα από 8 μέρες (χωρίς να έχουν οι δύο κρατούμενοι ούτε νερό, ούτε φαγητό, ύπνο ή ρούχα) ήρθαν οι φρουροί να πάρουν τα πτώματά τους, αλλά αυτοί ήταν ζωντανοί και μια χαρά. Όταν ακούμπησαν τον πατέρα Δανιήλ ήταν θερμός, και ότι ήταν γύρω του είχε λιώσει.

Στην φυλακή ήταν από τους λίγους πού φορούσε αλυσίδες στα πόδια σε όλη την διάρκεια της φυλάκισής του. Πέθανε μετά από 4 χρόνια χειροδικίας και βασάνων στο Αϊούντ, στις 17 Νοεμβρίου 1962. Δεν γνωρίζεται ο τόπος πού ακριβώς βρίσκεται το αγιασμένο σώμα του.

Πηγή: Ιωάννη Ιανολίδε, Συνταρακτικά Περιστατικά Φυλακισμένων Ρουμάνων Ομολογητών και Μαρτύρων του 20ου αιώνα, Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη, Θεσσαλονίκη 2009

Πηγή:

Αρέσει σε %d bloggers: