Στον δάσκαλο , του Κωστή Παλαμά

kosths-palamas

Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!

Κι ό,τι σ’ απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,

Μήν τ’ αρνηθείς! Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!

Χτίσ’ το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!

Κι αν λίγη δύναμη μέσ’ το κορμί σου μένει,

Μην κουρασθείς. Είν’ η ψυχή σου ατσαλωμένη.

 

Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθειά,

Ο πόλεμος να μή μπορεί να τα γκρεμίσει.

Σκάψε βαθειά. Τί κι’ αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;

 

Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί

Τα βάρη που κρατάς σαν

Άτλαντας στην πλάτη,

 

Υπομονή!

 

Χτίζε, σοφέ,

της κοινωνίας το παλάτι!

Πηγή: Τριμηνιαίο Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό «Η Φανερωμένη», τ. 9ο, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2012

 

Αρέσει σε %d bloggers: