Ορθοδοξία και Ελλάδα

 

 

moisis Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Δεν επιτρέπεται να ντρεπόμαστε που γεννηθήκαμε Έλληνες. Άλλοι θα πρέπει να ντρέπονται. Παρά τα λάθη συνανθρώπων μας δεν παύουμε να έχουμε μία πανάρχαιη ιστορία, έναν άφθαστο πολιτισμό, μία αγιοτρόφο ορθοδοξία.

Ο φιλοσοφικός στοχασμός, η ωραία γλώσσα, η τέχνη, η ποίηση έφθασαν στα ύψη. Η αγάπη για την ελευθερία, ο σεβασμός του άλλου, το φιλάρετο και φιλόκαλο χαρακτήριζαν τους Έλληνες. Η εδραίωση δημοκρατικών θεσμών, το άγιο φιλότιμο, η θεολογία του προσώπου, η πανευφρόσυνη ορθοδοξία. Ασφαλώς και δεν θα πρέπει να κομπορρημονούμε στις δάφνες του ιερού παρελθόντος, αλλά θα πρέπει να συνεχίζουμε την ηρωοτρόφο και αγιοτρόφο παράδοση.
Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία και η ορθόδοξη πίστη έδωσαν την αγαστή ελληνορθοδοξία. Ο Σωκράτης έλεγε πως τιμιότερο από τους γονείς είναι η πατρίδα. Ο στρατηγός Μακρυγιάννης στα αξιοθαύμαστα «Απομνημονεύματά» του έλεγε πως γλυκύτερο πράγμα από την πατρίδα και τη θρησκεία δεν υπάρχει. Αγάπη στην πατρίδα και την πίστη συμπορεύονται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος στην Ενοριακή Σύναξη του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας.

Την Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013 στις 9.00 μ.μ. με την Ακολουθία του Αποδείπνου, ομιλητής  στη Νεανική   Σύναξη του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας ήταν ο π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, Προϊστάμενος του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας, Υπεύθυνος του Αντιαιρετικού Αγώνος και μέλος της Επιτροπής Νεότητος, της Ιεράς μας Μητροπόλεως Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης.
 Ο π. Κωνσταντίνος ανέπτύξε το θέμα : «Προσέγγιση στη νηπτική παράδοση και Θεολογία περί της καθάρσεως του νοός».

Από ξενιτιά σε ξενιτιά

 π.Διονύσιος Ταμπάκης

ΞΕΝΙΤΙΑ 2Ήταν δεκαεπτά ετών όταν κηρύχτηκε στα μέρη του, την Ήπειρο, ο πόλεμος με τους Ιταλούς. Δεν φοβήθηκε , μπήκε και αυτός μεσ’την μάχη. Πολέμησε σαν σκυλί και έδιωξε τους εχθρούς από τον τόπο του.

Ύστερα ήρθαν οι Γερμανοί και ίσα που σώθηκε από ένα απόσπασμα  που αγέρωχο   μπήκε στην Κόνιτσα πυροβολώντας όποιον  μικρό ή μεγάλο έβρισκε στον δρόμο τους.

Όμως η ζωή συνεχίζεται. Το ποτάμι κυλάει μπροστά και ποτέ πίσω.

Παντρεύτηκε, χόρεψε τότες λεβέντικα στον Γάμο του έξω από την Εκκλησιά του Άϊ Θανάση, έκανε Οικογένεια και παιδιά, μα οι στερήσεις και η πείνα θέριζαν.

Έτσι ένα πρωί ο κυρ-Βαγγέλης αναγκάσθηκε να αφήσει πίσω την γυναίκα του και τα εννιά παιδιά , αλλά και τους άρρωστους γονιούς του για να ξενιτευθεί εργάτης στην Γερμανία  σ’ένα σκοτεινό εργοστάσιο.

Η κλίνη τους σ’ένα δωματάκι σαν κοτέτσι κολυμπημένο μέσα στην υγρασία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Τρομακτική λάμπραινα “πίνει” το αίμα μεγάλων ψαριών (photos)

lampraina-petromyzo-96740Η φωτογραφία ενός τρομακτικού θαλάσσιου πλάσματος έκανε πριν από μερικές μέρες το γύρο του διαδικτύου μέσω της ιστοσελίδαςReddit.

Πρόκειται για τη θαλάσσια λάμπραινα ή θαλάσσιο πετρόμυζο (Petromyzon marinus) ένα πρωτόγονο, παρασιτικό σπονδυλόζωο που μοιάζει με ψάρι.

Η θαλάσσια λάμπραινα δεν είναι σπάνιο είδος και συναντάται και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, στη Δυτική Μεσόγειο, αλλά και σεγλυκά νερά όπως αυτά των Μεγάλων Λιμνών στις βόρειες ΗΠΑ.

Τη λάμπραινα έπιασε με το καμάκι του ο 23χρονος Νταγκ Κάτλερ το 2011, αλλά ανάρτησε τις φωτογραφίες μόλις πρόσφατα.

Η λάμπραινα ή πετρόμυζο κολλά με το στόμα της πάνω στο σώμα μεγάλων ψαριών, ξύνει τη σάρκα τους και τους πίνει το αίμα. Μόλις το θύμα πεθάνει το πετρόμυζο ξεκολλάει και συνεχίζει την αναζήτησή του.

Στη διάρκεια της ζωής της, μια λάμπραινα μπορεί να σκοτώσει ψάρια συνολικού βάρους 20 κιλών και να φτάσει σε μήκος σχεδόν ενός μέτρου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα του Αγίου Αλέξιου (Κέρκυρα 17ος αιώνας)

m

Στο ναό – μουσείο της Yπεραγίας Θεοτόκου της Aντιβουνιώτισσας στην Kέρκυρα, υπάρχει η περίφημη Eικόνα του Στεφάνου Tζανκαρόλα, τέλη 17ου αιώνα, που απεικονίζει όλες τις πτυχές της ζωής του ως την αγιοποίησή του και τα λόγια του προς τον Σωτήρα Xριστό, κρατώντας τον δικό του σταυρό του μαρτυρίου («Kάθε 17 Mαρτίου, μια προσευχή…», από τον τόμο «Eικόνες της Kέρκυρας» του Παναγιώτη Λ. Bοκοτόπουλου, Mορφωτικό Ίδρυμα Eθνικής Tραπέζης, 1990). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί στα μωρά αρέσει να κρύβονται;

8E66E714625359EBE0A2456DD3460AC0Από: Ελένη Χαδιαράκου

Το κρυφτό είναι ένα παιχνίδι μαγικό, που όχι μόνο διασκεδάζει το μωρό, αλλά το βοηθάει να «παίξει» με τη φαντασία και να δοκιμάσει τις δεξιότητές του, ιδανικό για ένα πλάσμα που ανακαλύπτει τον κόσμο!

Από τον 5ο-6ο μήνα της ζωής του -όταν το μωρό έχει αποκτήσει πια μια στοιχειώδη αντίληψη του περιβάλλοντος και η όρασή του έχει βελτιωθεί,  αρχίζει να κατανοεί πλήρως την έννοια του κρυφτού, αλλά και να διασκεδάζει πολύ με αυτό.

Δεν είναι τυχαίο που το «κούκου» είναι μια μαγική λέξη που κάνει κάθε μωρό να χαμογελά!

Ο γνωστός θεωρητικός της Γνωστικής Ανάπτυξης Ζαν Πιαζέ, που ασχολήθηκε εκτενώς με την επίδραση που έχει το κρύψιμο αντικειμένων στα νήπια, μας λέει πως το συγκεκριμένο παιχνίδι τα βοηθά να αντιληφθούν τη μονιμότητα των αντικειμένων, ακόμη κι αν δεν τα βλέπουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

MECDELLİ (MAGDALALI) MERYEM: MÜR TAŞIYICI VE ELÇİLERE DENK

Mary_MagdaleneYüce ve kutsal mür taşıyıcısı ve elçilere eşit Mecdelli Meryem, Mesih’in öğrencisi olup Celile’nin Mecdelli (Magdala) kasabasındandı.

Ortodoks Kilisesi onun bayramını 22 Temmuz’da kutlar. Mür taşıyan kadınlara adanmış pazar gününde de hatırlanan Mecdelli Meryem için hazırlanmış bir Akathist (hiç oturmadan ayakta söylenen) ilahi de vardır.

Eren Meryem, Tiberias Gölü üzerinde bulunan Celile’nin Mecdelli kasabasındandı ve bu yüzden ona Mecdelli de denmektedir.

Kendisine büyük sıkıntı veren yedi kötü ruhun Rab Mesih tarafından kovulmasından sonra O’nun sadık ve ayrılmaz bir öğrencisi oldu ve Mesih’in çarmıha gerilip gömülmesine kadar O’nu takip etmeyi ve hizmetini sürdürdü. Daha sonra mür taşıyan diğer kadınlarla birlikte Yeruşalim’e döndü ve Rabbin cesedini meshetmek amacıyla hoş kokulu baharatlar hazırladı. Bu kadınlar Rabbin gününde daha Rabbin meleğinin diriliş müjdesini ilan etmesinden önce erkenden mezara geldiler.

Mezarın girişinde duran taşın kaldırıldığını gören Mecdelli Meryem koşup bu durumu Petrus ve Yuhanna’ya bildirdi. Hemen mezara döndü, dışarıda durup ağlarken mür taşıyıcılar arasında, dirilmiş Rabbi gören ilk kadın olmaya layık kılındı. Rabbin ayaklarına kapandığına O’nun: «Bana dokunma; henüz Baba’nın yanına çıkmadım» sözlerini duydu.

Rabbin göğe yükselmesinden sonraki dönemde Mecdelli Meryem ile ilgili kesin ve detaylı bilgiye sahip değiliz. Bazı anlatımlara göre, Roma’ya gitmiş, daha sonra Yeruşalim’e dönmüş ve oradan da Efes kentine geçip hayatını orada Mesih’i vaaz ederek tamamlamıştır. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »