Το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της Ακολουθίας του γάμου. Ερμηνευτική προσέγγιση

gamos

Ομότιμος καθηγητής Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης  Ιωάννης Καραβιδόπουλος

Η Ευαγγελική περικοπή που διαβάζεται στο μυστήριο του γάμου είναι από το κατά Ιωάννην ευαγγέλιο 2,1-11 (το θαύμα της μεταβολής του νερού σε κρασί). Γιατί άραγε η Εκκλησία διάλεξε αυτήν την περικοπή, τη στιγμή που τα Ευαγγέλια μάς διασώζουν δι-άφορες συζητήσεις του Ιησού για το γάμο, ακριβέστερα για το αδιάλυτο του γάμου, όπως είναι π.χ. η συζήτηση με τους Φαρισαίους στο Μθ 19,1-12 (Μρ 10, 1-12), όπου έχουμε την αναφορά στο Γεν 2,24 «ένεκεν τούτου καταλήψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα αυτού και προσκολληθήσεται προς την γυναίκα αυτού, και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν» καθώς επίσης και τη φράση του Ιησού αμέσως κατόπιν στην ίδια συζήτηση «ώστε ουκέτι εισί δύο, αλλά σαρξ μία. Ό ουν ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος μη χωριζέτω» -περικοπή που μαρτυρείται σποραδικά σε αρχαιότερα εκλογάδια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Των οικιών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν»(1)

kypros

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Αυτή η φράση του Θουκυδίδη τριγυρνά όλον αυτόν τον καιρό στο μυαλό μου, όταν βλέπω και ακούω  όλη την κουστωδία που  παρελαύνει από τις τηλεοράσεις  και εκστομίζει φληναφήματα και πομπώδεις λόγους. Δεν καταλαβαίνουν όλοι αυτοί και κάποιες κυρίες, που είναι μονίμως θυμωμένες και εριστικές, ότι τα πράγματα είναι πολύ-πολύ σοβαρά;

«Οι καιροί ου μενετοί»,(2) φίλτατοι συμπατριώτες και συμπατριώτισσες. Η κατάσταση δεν σηκώνει άλλη αναβλητικότητα. Αρκούν τα «ήξεις αφίξεις» των τελευταίων χρόνων. Ο κόμπος έφτασε στο κτένι.     «Ουκέτι καιρός», δηλ. δεν υπάρχει πια καιρός, πρέπει να σώσουμε την πατρίδα μας. Κι όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Λατίνοι: « Salus patriae,suprema lex esto», δηλαδή η σωτηρία της πατρίδας, ας είναι ο υπέρτατος νόμος. Ξεπεράσαμε το «Ούπω καιρός», που σημαίνει ότι δεν είναι ακόμη καιρός, με λίγα λόγια υπάρχει ακόμη καιρός. Τώρα, δεν υπάρχει καθόλου καιρός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι Άγιοι 13 μάρτυρες της Καντάρας (†1231) Αγιορείτες Άγιοι Μνήμη 19 Μαΐου

agioi-osiomaryres-monis-kantaras

 

 

Το έτος 1228, έφθασαν στην Κύπρο, δύο ευσεβείς ασκητές, από ένα μοναστήρι του Καλού Όρους, που βρίσκεται στην Παμφυλία τους Μικράς Ασίας, και ονομάζονταν Ιωάννης και Κόνων. Ήρθαν στο νησί, έτοιμοι να θυσιάσουν τους εαυτούς τους μέχρι αίματος για την αληθινή ορθόδοξη πίστη, προβάλλοντας έτσι ένα λαμπρό παράδειγμα για τους Κυπρίους που περνούσαν δύσκολα χρόνια. Οι λατίνοι κατακτητές του νησιού, επέβαλλαν αφόρητες πιέσεις, βαριές φορολογίες και επεδίωκαν τον εκλατινισμό του νησιού και την υποταγή του στον Πάπα. Οι εκπρόσωποι τους Λατινικής Εκκλησίας ήθελαν να υποτάξουν την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Οι δύο μοναχοί, αφού έφθασαν στη Κύπρο, ανέβηκαν στην Μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου του Μαχαιρά. Εκεί στο ησυχαστήριο τους Μονής συνέχιζαν τον πνευματικό τους αγώνα. Μετά από λίγες μέρες άφησαν το μοναστήρι του Μαχαιρά αναζητώντας κάποιον άλλο τόπο ησυχίας. Έφθασαν στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου στον Κουτσοβέντη για να καταλήξουν πλέον και να συνεχίσουν τους αγώνες στο Μοναστήρι τους Παναγίας τους Κανταριώτισσας, κοντά στο κάστρο τους Καντάρας.

Εκεί, λόγω τους ευσέβειας τους και της ασκητικής τους ζωής, προσέλκυαν όλο και πιο πολλούς μοναχούς, πράγμα που ανησύχησε τους Λατίνους και τους ώθησε να λάβουν δραστικά μέτρα. Ο Φράγκος Αρχιεπίσκοπος, ο οποίος με τη βία σφετερίστηκε το θρόνο και έδιωξε σε εξορία τον Άγιο Νικόλαο της Στέγης στην Σολέα που ήταν ο Ορθόδοξος ποιμένας της Κύπρου, στέλνει δύο αντιπροσώπους του, τον ιεροκήρυκα Ανδρέα και τον Ηλιέρμο για να εξετάσουν τι γινόταν στο Μοναστήρι τους Καντάρας. Οι μοναχοί, τους υποδέχονται με καλοσύνη, αποδίδοντας τους μάλιστα την αρμόζουσα τιμή. Ο ιεροκήρυκας Ανδρέας, μετά από τους ανακριτικές ερωτήσεις- από πού ήρθαν, πότε, με ποιο τρόπο κατοίκισαν στο μοναστήρι- άρχισε να τους ρωτά από το Άγιο Ευαγγέλιο και τον Απόστολο, χωρίς να βρει κάποιο λάθος στις αποκρίσεις των πατέρων. Αφού είδε, άτι όλα τα ερμήνευαν σοφά και σωστά, τους υπέβαλε και το ερώτημα «και για εμάς που τελούμε την Θεία Λειτουργία με άζυμα, τι πιστεύετε;». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υπερ-τυφώνες στις ΗΠΑ κάθε δυο χρόνια – Σχεδιάζουν γιγάντια φράγματα

sandy1

Καταστροφικές καταιγίδες από φονικούς τυφώνες όπως ο «Σάντι» θα βιώνει η Νέα Υόρκη κάθε δυο χρόνια μέχρι το τέλος του αιώνα λόγω της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Μάλιστα οι πλημμύρες λόγω της αύξησης της στάθμης των θαλασσών και άλλα ακραία κλιματικά φαινόμενα αναμένεται να καταστούν μόνιμο πρόβλημα στην ανατολική ακτή της Αμερικής, όπου η στάθμη των υδάτων αυξάνεται με τετραπλάσιος ρυθμούς συγκριτικά με τον παγκόσμιο μέσο όρο.

Οι μηχανικοί εκτιμούν ότι ο μόνος τρόπος προστασίας της περιοχής από κύματα ύψους τριών μέτρων, όπως αυτά που έφερε ο Σάντι, είναι η κατασκευή γιγάντιων φραγμάτων, το κόστος των οποίων ωστόσο υπολογίζεται στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

H γενοκτονία των Ποντίων (video)

(Full Documentary)

Συνέντευξη με τον Πρωτοψάλτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου

9083Όνειρο του να ψάλει στην Αγιά Σοφιά

Του Αριστείδη Βικέτου

Υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση ότι οι τίτλοι και τα αξιώματα δίνουν αξία στον άνθρωπο. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο.

Οι άνθρωποι, που φέρουν τίτλους και αξιώματα, δίνουν ανάλογα με το ήθος, την ποιότητα και την ευγένεια τους αξία σε αυτά.

Ένα πρότυπο αυτής της κατηγορίας ανθρώπων είναι ο Άρχων πρωτοψάλτης της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Λεωνίδας Αστέρης, δηλαδή ο πρωτοψάλτης στον δεξιό χορό του πανσέπτου πατριαρχικού ναού του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι.

Διακονεί με αυταπάρνηση και ένθεο ζήλο το Φανάρι  για 29 χρόνια , περισσότερα από όσα βρίσκεται στον Οικουμενικό Θρόνο ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και πρέπει να είναι ο μακροβιότερος πρωτοψάλτης , μετά τον μεγάλο Ιάκωβο Ναυπλιώτη.

Ως πρωτοψάλτης ανέβηκε στο δεξιό αναλόγιο του πατριαρχικού ναού κατά την Θεία Λειτουργία της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, 14 Σεπτεμβρίου 1984, χοροστατούντος του αοιδίμου Οικουμενικού Πατριάρχη Δημητρίου.

«Μετά των αγαπώντων την Μουσικήν συναναστρέφου αδόλως, οι κακοί ουκ έχουσιν άσματα! Πάρε την ευχή της μάνας σου και τράβα στο βουνό!»Αυτά τα δύο γνωμικά είχε και έχει ως κανόνα της ζωής του ο Λεωνίδας Αστέρης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ώ, το θέαμα των Ερημιτών του Άθωνος είναι τόσον συναρπαστικόν!

geron-theoklitos-dionysiatisΏ, τό θέαμα τών Ερημιτών τού Άθωνος είναι τόσον συναρπαστικόν!
Χάρμα οφθαλμών.
Η Μοναχική γραμματολογία τούς αποκαλεί ένσαρκους αγγέλους.
Ο Ερημίτης βεβαίως δέν δύναται νά αποτελέση καθ’ ολοκληρίαν υπόδειγμα διά κοσμικόν βίον, αλλ’ ό Χριστιανικός κόσμος, οικειούμενος τό πνεύμα τής θυσίας αυτού τού ιδιοτύπου πιστού, θά ηδύνατο νά προσεγγίση περισσότερον τόν Χριστόν, νά γίνη συνεπέστερος πρός τήν Θρησκείαν του, ωφελιμώτερος είς εαυτόν καί τόν πλησίον του, νά αποβάλη έν ενί λόγω τήν υποκρισίαν, ήτις αποτελεί τό ευθηνόν ένδυμα τών χλιαρών ψυχών…..
Αγωνίζεσθε εισελθείν διά τής στενής πύλης καί διδάσκετε τούς αδελφούς σας, ότι ή Ορθοδοξία μας χωρίς Μοναχισμόν νοθεύει τό περιεχόμενόν της.
Η Αγία Εκκλησία μας είναι ασκητική καί ολόκληρος, ώς μυστικόν Σώμα Χριστού, πρέπει νά αναβαπτισθή είς τό πύρ καί τό ύδωρ τής Ορθοδόξου πνευματικής παραδόσεως………ένας Ερημίτης.
Από τό βιβλίο: Μεταξύ Ουρανού καί Γής, Θεοκλήτου Μοναχού Διονυσιάτου
 Μας το έστειλε ο κ. Αποστόλης Ζαφειρίου

Ερωτική σχέση με τον Αναστάντα

“Ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες

ομπροστά στους Αγίους, και φιληθείτε.

Φιληθείτε γλυκά χείλη με χείλη,

πέστε Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι”.

Διονύσης Σολωμός

175 2π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Η περίπτωση του Ιωσήφ τού από Αριμαθαίας και των Μυροφόρων γυναικών χαρακτηρίζεται από μια «κίνηση καρδιάς». Γιατί, ο μεν πρώτος «τολμήσας εισήλθε προς Πιλάτον και ητήσατο το σώμα του Ιησού», οι δε Μυροφόρες «λίαν πρωί της μιάς των Σαββάτων, έρχονται επί το μνημείο», γνωρίζοντας ότι θα δυσκολευτούν να «αποκυλίσουν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου».

Ενώ οι ένδεκα μαθητές, στηριγμένοι στη λογική που έλεγε ότι μετά το διδάσκαλό τους ακολουθεί η δική τους σύλληψη και θανάτωση, έμειναν κλεισμένοι στο υπερώον της Ιερουσαλήμ, ο Ιωσήφ και οι Μυροφόρες, στηριγμένοι στη «λογική της αγάπης», συμπορεύονται με τον Κύριό τους και πέραν του τάφου. Γι’ αυτό και Τον συναντούν και Τον βλέπουν Αναστημένο και δοξασμένο «εν ετέρα μορφή».

 

Φαίνεται πως η συνάντηση με τον Αναστάντα Χριστό δεν μπορεί να γίνει όσο η ιδιοτέλεια και η λογική καθορίζουν τη χριστιανική ζωή. Υπάρχουν στιγμές στην πορεία της ζωής που θα κληθούμε ν’ αποφασίσουμε, ευρισκόμενοι σε σταυροδρόμι, ποιο δρόμο θέλουμε να ακολουθήσουμε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πιο βρώμικες από τις τουαλέτες οι γυναικείες τσάντες!

Untitled-60087Σοκ προκαλεί νέα έρευνα, σύμφωνα με την οποία οι γυναικείες τσάντες, έχουν περισσότερα βακτήρια από τις τουαλέτες. Μάλιστα το πιο βρώμικο αντικείμενο που περιέχεται σε μια τσάντα είναι η κρέμα χεριών.

Τα κραγιόν και η μάσκαρα πάντως είναι πιο «αθώα»!

Τα τεστ που πραγματοποίησε η εταιρεία Initial Washroom Hygiene, αποκάλυψαν επίσης ότι οι δερμάτινες τσάντες είναι αυτές με τα περισσότερα βακτήρια καθώς η σπογγώδης υφή τους προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξή και εξάπλωσή τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παραδοσιακό τραγούδι από τη Χορωδία του Εθνικού Πανεπιστημίου της Ταϊβάν (video)

Την πατρίδαμ’ έχασα

Χωρίς άγχος τι;

620466077c427f141effa294382f5fba_XL

Τι θα λέγατε ότι βρίσκεται στον αντίποδα του άγχους;

Του Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Το άγχος αποτελεί βασικό συστατικό της συναισθηματικής μας ζωής και παίζει καθοριστικό-κεντρικό ρόλο στην σκέψη και στην δράση μας. Το άγχος επί της ουσίας είναι πρωταγωνιστικός παράγοντας στην διαμόρφωση της συμπεριφοράς μας. Το άγχος περιγράφει γρήγορες και αποτελεσματικές στρατηγικές αντιμετώπισης της πραγματικότητας, άνθρωποι με μεγάλο βαθμό ζωτικής ενέργειας χρησιμοποιούν το άγχος για να οργανώσουν τον εαυτό τους, με τρόπο όμως που να αντιμετωπίζουν όσο πιο τέλεια τα καθήκοντα που προκύπτουν. Πρόκειται για μια ζωοποιό δύναμη δημιουργίας, που οδηγεί τους ανθρώπους ουσιαστικά στον επιθυμητό στόχο. Το πρόβλημα όμως ξεκινάει όταν το άγχος ξεπερνά τα όρια που μπορεί να αντέξει ο καθένας και γίνεται τροχοπέδη για την καθημερινότητα του, δηλητηριάζοντας στιγμές ηρεμίας, απόλαυσης και ξεκούρασης. Σκεφτείτε έναν άνθρωπο που τρέχει γρήγορα και συνεχώς επιταχύνει, είναι δυνατόν να μην λαχανιάσει; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υποδοχή Ιερού Λειψάνου Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας στη Λαμία

agloukas

Με την υποδοχή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Λουκά του Ιατρού, Αρχιεπισκόπου Κριμαίας ξεκίνησαν την Παρασκευή 17 Μαΐου οι εορταστικές εκδηλώσεις της Μητροπόλεως μας, που θα κορυφωθούν την Κυριακή 18 Μαΐου στις 12μ.μ. με πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο και τα Εγκαίνια του Πνευματικού Διοικητικού Κέντρου της Μητροπόλεώς μας.

 

Το ιερό Λείψανο μετέφερε στην Ιερά Μητρόπολη μας ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σαγματά Αρχιμ. Νεκτάριος Αντωνόπουλος και το υπεδέχθησαν στα προπύλαια του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Λαμίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αβύδου κ. Κύριλλος, άπαντες οι Ιερείς και Διάκονοι της πόλεως και πλήθος πιστών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η προσευχή του γέροντα Εφραίμ στο τέλος της τράπεζας Αριζόνα

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ  ΕΦΡΑΙΜ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ.

Οι μυροφόρες διδάσκουν και εμπνέουν

 

monaxos-moisis-agioreitis-45Γράφει ο μοναχός Μωυσής, αγιορείτης

Ενας ιδεολόγος εκκλησιομάχος είναι ελεύθερος φυσικά να εκφράζει τη γνώμη του. Ένας πιστός μπορεί; Είναι της μόδας η αθεΐα και νοσηρή παρελθοντολογία η πίστη, λέγουν.

Όσοι χτυπούν αλύπητα την Εκκλησία νομίζουμε πως δεν έχουν το δικαίωμα να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την έξαρση της διαφθοράς. Η Εκκλησία πάντοτε μιλούσε για ήθος, ηθική, ειλικρίνεια, τιμιότητα και γνησιότητα. Το άθλιο τσουνάμι που επικρατεί παρασύρει και ισοπεδώνει τα πάντα. Οι προφητικές φωνές έχουν σιγήσει από καιρό. Οι εξεγερτικές σάλπιγγες έχουν εξαφανιστεί. Η έρημος σιωπά. Κήρυγμα μετανοίας δεν ακούγεται. Σαν να είναι ντροπή κάτι τέτοιο.

Έχουμε ξαναπεί και τονίσει το απαραίτητο μιας πνευματικής εγρηγόρσεως, κατόπιν μιας βαθιάς περισυλλογής, περισκέψεως και αυτογνωσίας. Χρειάζεται μια εν επιγνώσει ανανέωση, αναμόρφωση και ανάταση. Η φιλοκαλική ασκητική μιλά συνεχώς για απόρριψη του περιττού, πρόσληψη του απαραίτητου, του καίριου και του ουσιαστικού. Υπάρχει μια αντίθεη εκκοσμικευμένη ζωή, μια μανιώδης κοσμικότητα, μια καθαρά αντιπνευματική και αντιασκητική στάση ζωής. Ένα φρόνημα αταπείνωτο, αμετανόητο και ασυγχώρητο.

Δεν είναι καθόλου ορθή η αντιπάθεια, η οκνηρία, η κακομοιριά, η μοιρολατρία, η απαισιοδοξία. Ήλθε ο καιρός της έγερσης από τον ύπνο της ανεμελιάς. Ο προβληματισμός δεν μπορεί να είναι αιώνιος. Θα πρέπει κάποτε να παρθούν κάποιες σοβαρές και σημαντικές προσωπικές αποφάσεις. Απουσιάζει η γενναιότητα, η λεβεντιά, η παλικαριά, η αντρειοσύνη και η θαρρετή και άφοβη ομολογία. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Αλέξανδρος Σμέμαν-Οι Μυροφόρες..

KyriakiMyroforon03

Ακούγοντας τη διήγηση για τη σταύρωση και το θάνατο του Χριστού, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, με εντυπωσιάζει συνεχώς μια λεπτομέρεια της ιστορίας: η μέχρι τέλους αφοσίωση μιας χούφτας ανθρώπων, κυρίως γυναικών, για τις οποίες το ευαγγέλιο δεν λέει σχεδόν τίποτε άλλο.Αυτό που γνωρίζουμε είναι πως οι μαθητές του Χριστού, όλοι τους, έφυγαν και τον άφησαν μόνο. Ο Πέτρος Τον αρνήθηκε τρεις φορές. Ο Ιούδας Τον πρόδωσε. Τα πλήθη ακολουθούσαν το Χριστό ενώ κήρυττε, και όλοι περίμεναν να πάρουν κάτι απ’ Αυτόν: προσδοκούσαν βοήθεια, θαύματα και θεραπείες, περίμεναν την απελευθέρωσή τους από τη μισητή Ρωμαϊκή κατοχή, περίμεναν απ’ Αυτόν να ασχοληθεί με τις επίγειες μέριμνές τους. […]

Δεν είναι δε το οδυνηρότερο μέρος αυτών των τελευταίων ημερών η προδοσία των στενών φίλων και μαθητών, στους οποίους ο Χριστός είχε αληθινά και ολοκληρωτικά δοθεί; Στον κήπο της Γεσθημανή, ακόμη και οι τρεις στενότεροι μαθητές Του δεν άντεξαν, αλλά αποκοιμήθηκαν ενώ ο Χριστός βρισκόταν στην τελική αγωνία, με τον ιδρώτα Του «ωσεί θρόμβοι αίματος» και προετοιμαζόταν για ένα φοβερό θάνατο. Γνωρίζουμε πως ακόμη κι ο Πέτρος, που τόσο ηχηρά είχε υποσχεθεί να πεθάνει για το Χριστό, κλονίστηκε την τελευταία στιγμή και Τον αρνήθηκε, Τον απέρριψε και Τον πρόδωσε. Και «τότε», γράφει ο ευαγγελιστής, «οι μαθηταί πάντες αφέντες αυτόν έφυγον» (Ματθ. 26, 56). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λειτουργία ιατρείου αλληλεγγύης για ανέργους στη Λευκωσία

IATROSΤη λειτουργία ιατρείου Αλληλεγγύης στη Λευκωσία, με προσφορά ιατρικών υπηρεσιών εξωτερικού ιατρείου σε ανέργους ασθενείς, ανακοίνωσε ο Συνεταιρισμός Αλληλεγγύη.

Το ιατρείο θα λειτουργεί στην οδό Ανδρέα Αβρααμίδη στο Στρόβολο. Το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι 99089680.

Σύμφωνα με ανακοίνωση, θα προσφέρονται ιατρικές υπηρεσίες στις ειδικότητες παθολογίας, γυναικολογίας, παιδιατρικής, ωτορινολαρυγγολογίας, ενδοκρινολογίας, χειρουργικής και δερματολογίας.

Οπως αναφέρεται, οι επισκέψεις στους εθελοντές γιατρούς των πιο πάνω ειδικοτήτων θα γίνονται με ραντεβού και επειδή υπάρχει κάποιο όριο στην εξυπηρέτηση η σειρά προτεραιότητας θα καθορίζεται από το τηλεφώνημα επικοινωνίας. Απαραίτητα πρέπει να υποβάλλονται δικαιολογητικά που βεβαιώνουν την ιδιότητα ανέργου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ήταν Ανθρωπος…!

griaΜε την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι ,μόνη,παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.

 

Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς.

Δεν έδωσαν προσοχή. Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.

 

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλυτη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση.

Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθησε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό.

Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου».

Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη».

Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται». Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος – Η κοινωνία με το Θεό

 Η κοινωνία με το Θεό (Α’ Καθολική επιστολή Ιωάννου Ομιλία 7 – mp3)

lemesou-athanasios

Ακούστε εδώ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο φόβος του θανάτου

165          π. Αλεξάνδρου Σμέμαν

 

Ο φόβος του θανάτου προέρχεται από τη βιασύνη, τη φασαρία, την τύρβη και όχι από την ευτυχία.

Όταν κάποιος γυροφέρνει πολυάσχολος και ξαφνικά θυμηθεί τον θάνατο, ο θάνατος τότε του φαίνεται εντελώς παράλογος, απαίσιος.

Όταν όμως φτάσεις στην ησυχία, στην ευτυχία, στοχάζεσαι τον θάνατο και τον αποδέχεσαι με αρκετά διαφορετικό τρόπο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης: Τι έλεγε ο Γερο Παΐσιος για την αρρώστια

gero.moisis…Και ο μακάριος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης βιωματικά έλεγε: «Όταν μας βρίσκει μια αρρώστια, καλά είναι ν’ αφηνόμαστε στον Χριστό εν λευκώ.

Να σκεφτώμαστε ότι η ψυχή μας έχει μεγαλύτερη ανάγκη από υπομονή και δοξολογία στους πόνους παρά το ατσαλένιο σώμα με το οποίο μπορούμε να κάνουμε μεγάλους σωματικούς αγώνες, οι οποίοι όμως ίσως μας κάνουν να καυχηθούμε, χωρίς να το καταλάβουμε, γιατί θα νομίζουμε ότι με το σπαθί μας θα κερδίσουμε τον Παράδεισο».

Άλλοτε έλεγε χαριτωμένα: «Χαίρομαι που με τίμησε ο Θεός και μου έδωσε αυτό το δώρο της ασθένειας και δεν θέλω να μου το στερήσει.

Δόξα τω Θεώ ο Θεός το επιτρέπει, για να βοηθηθώ κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Έτσι δίνουμε εξετάσεις στην υπομονή. Τώρα αυτό, ύστερα το άλλο …» «Υπομονής χρείαν έχομεν». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

AZİZ ONUFRİOS

onoufriosÖN SÖZ

Mısır’lı Aziz Onufrios’un hayatı, “İsa Mesih’e göre hayat”ımıza bol ışık saçmaktadır. Gökyüzüne has ışık kaynamakta, Tanrι ile Hıristiyanlar arasındaki gerçek ilişkiyi ortaya çıkarmakta olan bir ışık. Baba ile çocuklar arasındaki ilişki.

Bu “evlât” ilişkisi, sadece, yürekten tümüyle kendilerini Tanrι’ya teslim etmiş olanlar arasında hissedilmektedir. Bahtiyar Aziz Onufrios gibi, ki “meleklerin hayatlarını taklit ederek” O da öyle oldu. İlâhî yazarının yazdığı gibi: “Mısır’ın güzeli ve çok verimli palmiye ağacı”.

Dördüncü asırda, önce Mısır’ın Hermupoli-Thiva’ya yakın bir manastırda, daha sonra da ilâhî aşka gark olmuş bir durumda, susamış bir geyik gibi “su kaynakları üzerinde”, ünlü Mısır çölünü baştan başa geçti. İnsan gözünden altmış sene uzakta, yapayalnız, sadece Tanrι ile ihtiraslarına ve şeytana karşı sert mücadele verdi.

O kadar arındı ve o kadar azizleşti ki, “münzevîlerin âlâsı” haline geldi. Böyle bir mükâfat karşısında, Tanrι’ın melekleri hayretler içerisinde, her tabiî ihtiyacında “hayal kuran Aziz Onufrios”a hizmet ediyorlardı. Melekler her Pazar, Aziz Onufrios’a, gökyüzü dinsel törenine katılan biri gibi, kendisine komünyon aldırırlardı.

Aziz Pafnutios, Aziz Onufrios’u, bu meleklere has hayatında bularak, O’nun, Tanrι’ın isteği doğrultusundaki hayatını yazdı ve onun orijinalini burada, dilde yapılan basit bir düzenlemeyle sizlere naklediyoruz. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ξένες γλώσσες, Türkçe’de. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Τρείς γυναίκες με θάρρος και αφοσίωση !

Myroforon(Κυριακή των Μυροφόρων)

 

                Η Εκκλησία, εορτάζοντας όπως κάθε Κυριακή, την Ανάσταση του Κυρίου, μαζί τιμά και τη μνήμη πέντε ανθρώπων, δύο ανδρών και τριών γυναικών.

Αυτοί οι πέντε άνθρωποι στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του κόσμου, τότε που οι άνθρωποι καταδίκασαν σε θάνατο το Θεό, έσωσαν την τιμή του ανθρώπινου γένους. Όταν οι ξεπεσμένοι άρχοντες κι ο φανατισμένος όχλος έκαμαν το ανοσιώτατο έγκλημα, κι ο Ιησούς Χριστός ήταν πια πεθαμένος στο Σταυρό, οι δύο άνδρες φρόντισαν για τον ενταφιασμό του.

Κι όταν όλοι κοιμόντουσαν  ήσυχοι στην αγία Πόλη κι η κουστωδία φύλαγε τον τάφο, οι τρεις γυναίκες είχαν το θάρρος και την αφοσίωση να ξεκινήσουν, για να προσφέρουν τις νομισμένες εντάφιες τιμές στον «εν σπουδή» ενταφιασμένο νεκρό.

Η Εκκλησία διέσωσε τα ονόματά τους και την πράξη των πέντε αυτών ανθρώπων στα  ιερότατα αρχεία της, που είναι τα θεία Ευαγγέλια.

Η πρωτοβουλία ήταν του Ιωσήφ, από κοντά όμως ήλθε και ο Νικόδημος, καθώς μαρτυρεί ο ευαγγελιστής Ιωάννης· «Ήλθε δε και Νικόδημος, ο ελθών προς τον Ιησούν νυκτός το πρώτον, φέρων μίγμα σμύρνης και αλόης ως λίτρας εκατόν».

Ο ευαγγελιστής Λουκάς λέγει για τον Ιωσήφ πως ήταν άνθρωπος «αγαθός και δίκαιος», γι’ αυτό και σαν βουλευτής, μέλος δηλαδή του συμβουλίου των Ιουδαίων, δεν ήταν σύμφωνος με τη γνώμη και την απόφαση των άλλων μελών «ουκ ην συγκατατεθειμένος τη βουλή και τη πράξει αυτών».

Κι ο Ιωσήφ κι ο Νικόδημος ήσαν άρχοντες του λαού και κρυφοί μαθητές του Ιησού Χριστού «διά τον φόβον των Ιουδαίων». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή των Μυροφόρων

KyriakiMyroforon01Εορτάζει 14 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα.

Μυροφόρες είναι οι γυναίκες που ακολουθούσαν το Κύριο μαζί με τη Μητέρα του, έμειναν μαζί της κατά την ώρα του σωτηριώδους πάθους και φρόντισαν να αλείψουν με μύρα το σώμα του Κυρίου.

Όταν δηλαδή ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος ζήτησαν κι’ έλαβαν από το Πιλάτο το δεσποτικό σώμα, το κατέβασαν από το σταυρό, το περιέβαλαν σε σινδόνια μαζί με εκλεκτά αρώματα, το τοποθέτησαν σε λαξευτό μνημείο κι’ έβαλαν μεγάλη πέτρα πάνω στη θύρα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Γενοκτονία των Ποντίων (video)

Φωτό:koinoniaagion.blogspot.com

Φωτό:koinoniaagion.blogspot.com

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »