Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν: Λόγος εις το Αχραντον και θείον Γενέθλιον του Μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού (Αγ. Νεόφυτος ο Έγκλειστος)

253783-figi-egypt

Γνωρίζουμε βεβαίως όλοι, γνωρίζουμε ότι ο αισθητός αυτός ήλιος αποστέλλει το φως του σε όλη την υφήλιο, «και ουκ έστιν (ουδείς) ως αποκρυβήσεται της θέρμης αυτού» και από της διαυγέστατης λαμπρότητός του. Πολλές φορές όμως οι ολόλαμπρες ακτίνες του καλύπτονται από νέφη και ομίχλη ή από το φύλλωμα των δένδρων, αλλά και πάλι, η πνοή κάποιου ανέμου διαλύει το νεφικό επικάλυμμα και την ομίχλη εκείνη και επιτρέπει στις φεγγοβόλες ακτίνες να εξαπλωθούν τρανώς σε όλη την κτίση. Τον δε προ ηλίου «ήλιον της δικαιοσύνης» τον νοητό, ο οποίος εγεννήθη σήμερα από την «κούφη νεφέλη», από την φωτοφόρο και ηλιακή και πάναγνο κοιλία παραδόξως, καλύπτει η του «δούλου μορφή», τα νηπιώδη σπάργανα και το σπήλαιο το φτωχό και συμφώνως με την οικονομία και ορισμένα άλλα, τα οποία συμβολίζουν την πτωχεία και την ταπεινότητα.

Καθώς όμως ήδη ελέχθη, η Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νεκρολούλουδα στον πατέρα Ευέλθοντα Χαραλάμπους

Ο πατήρ Ευέλθων Χαραλάμπους

Το πρωί της Δευτέρας, 27 Ιουνίου 2011, σαν κεραυνός εν αιθρία, που έπεσε στο Παραλίμνι και κτύπησε τις καρδιές όλων και σαν ολική έκλειψη ηλίου, που σκόρπισε το σκοτάδι του πένθους σε ολόκληρη την πόλη, έφτασε στο Παραλίμνι το θλιβερό άγγελμα του θανάτου του πατρός Ευέλθοντα Χαραλάμπους, πρωθιερέα του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου.

Ο πατήρ Ευέλθων Χαραλάμπους, μετά την αγρυπνία σε μοναστήρι στην Πελοπόννησο, όπου βρισκόταν με την πρεσβυτέρα του, κοιμήθηκε κουρασμένος τον ύπνο του δικαίου. Και το πρωί, χωρίς να ξυπνήσει αναχώρησε για τους ουρανούς, όπου ήδη βρίσκεται μετά Αγίων και Αγγέλων, και όπου σφίγγει στην αγκαλιά του τον αγαπημένο του γιό Χριστόφορο, που του έτυχε η δοκιμασία να κηδέψει σε νεαρή ηλικία, φοιτητή, όταν το ίδιο ξαφνικά με τον ίδιο, αναχώρησε κι εκείνος από τη Θεσσαλονίκη για τους ουρανούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οσία Σοφία η εν Κλεισούρα ασκήσασα

Χάριτι σοφισθεῖσα, Σοφία θείᾳ,

Σοφῶς ἤσκησας ἄρτι, ἐν τῇ Κλεισούρᾳ.

Βιογραφία

Η Οσία Σοφία Χοτοκουρίδου, το γένος Αμανατίου Σαουλίδου, γεννήθηκε το 1883 μ.Χ. στο χωριό Σαρή-ποπά (ή Σαρή-παπά) της επαρχίας Αρδάσης Τριπόλεως, Νόμου Τραπεζούντας του Πόντου. Το 1907 μ.Χ. παντρεύεται με τον Ιορδάνη Χοτοκουρίδη στο χωριό Το(γ)ρούλ της επαρχίας Αρδάσης και μετά από τρία χρόνια, το 1910 μ.Χ., απέκτησε ένα παιδί. Έπειτα από δύο χρόνια, χάνει το παιδί της το οποίο βρίσκει τραγικό θάνατο, αφού φαγώθηκε από χοίρους, ενώ δυο χρόνια μετά, το 1914 μ.Χ. χάνει και τον άντρα της τον οποίο τον πήραν οι Τούρκοι στα τάγματα εργασίας, όπου και μάλλον απεβίωσε.

 

Η νεαρή χήρα κατέφυγε στα βουνά, όπου ζούσε ασκητικά, με μεγάλη νηστεία. Εκεί της εμφανίστηκε ο Άγιος Γεώργιος και την προειδοποίησε για επικείμενη επιδρομή των Τσετών. Η Σοφία ενημέρωσε τους συγχωριανούς της, που κρύφτηκαν και απέφυγαν τον κίνδυνο.

Στην ανταλλαγή των πληθυσμών το καράβι που μετέφερε τους συγχωριανούς της Σοφίας στην Ελλάδα κινδύνεψε να καταποντιστεί. Αυτή έβλεπε τα κύματα γεμάτα από Αγγέλους και την Παναγία. Ζήτησε απ᾿ αυτήν να πνιγεί η ίδια και να σωθούν οι συγχωριανοί της. Η Παναγία τους έσωσε όλους. Ο καπετάνιος δεν το πίστευε πώς σώθηκαν κι έλεγε: «Κάποιον άγιο έχουμε» και οι χωριανοί του απάντησαν: «Τη Σοφία».

Το 1927 μ.Χ. με παρότρυνση της Παναγίας πηγαίνει στο μοναστήρι της στην Κλεισούρα της Καστοριάς, στην Ιερά Μονή του Γενεθλίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, όπου έζησε ασκητικά για μισό περίπου αιώνα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Αλέξιος Του ο Υπερασπιστής της Ορθοδόξου Πίστεως στην Αμερική

Ο Άγιος Αλέξιος, ο Υπερασπιστής της Ορθοδόξου πίστεως, γεννήθηκε στην Αυστροουγγαρία στις 18 Μαρτίου του 1854 μ.Χ. από μία φτωχή οικογένεια Καρπαθορώσων. Όπως πολλές άλλες οικογένειες στην Αυστροουγγρική αυτοκρατορία, η οικογένεια του Αλεξίου Τοθ ήταν αρχικά συνδεδεμένη με τους Ουνίτες. Ο πατέρας και ο αδελφός του Αλεξίου ήταν «ιερείς» και ο θείος του ήταν «Επίσκοπος» των Ουνιτών. Έλαβε εξαιρετική μόρφωση και έμαθε πολλές γλώσσες (καρπαθορωσικά, ουγγρικά, ρωσικά, γερμανικά, λατινικά και ελληνικά μόνο για ανάγνωση). Νυμφεύθηκε τη Ροζαλί Μιχάλιτς, την θυγατέρα ενός «ιερέως» και χειροτονήθηκε «πρεσβύτερος» στις 18 Απριλίου 1878 μ.Χ. Η γυναίκα του πέθανε σύντομα και μετά από λίγο και το μονάκριβο παιδί του. Ο Αλέξιος άντεξε τις δοκιμασίες αυτές με την υπομονή του Ιώβ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τόσην χάριν δικαιούται εις εαυτόν να έχη ο άνθρωπος (γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής)

image

Τόσην χάριν δικαιούται εις εαυτόν να έχη ο άνθρωπος, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Να προσέχεις τα «βόδια» (Δίδαγμα)

gerontas-amvrosiosΓέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης: 

Ένα ζευγάρι ανέβηκαν
 κάποιο απόγευμα στο
 Μοναστήρι και μπήκαν στο κελί του Γέροντα.
Σε μια στιγμή, ο τελευταίος γύρισε και
 απευθύνθηκε στη γυναίκα:
-Τι κάνει ετούτος εδώ; Είπε κι έδειξε τον σύζυγο.
-Καλά είναι, Γέροντα.
-Καλά, ε; Ναι, αλλά εκείνα τα βόδια που έχει
 ζεμένα τον πάνε όπου θέλουνε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

H Θλίψη (Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης)

γέροντας Μωϋσής-2Επικρατεί μια συννεφιά στον τόπο μας.

Πρόσωπα σκυθρωπά, αγέλαστα, θλιμμένα.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην πέρασε θλίψη.

Διάφορες είναι οι πηγές της θλίψεως.

Κουράζουν το σώμα και την ψυχή.

Οι θλίψεις μπορούν να αρρωστήσουν τον άνθρωπο, αλλά μπορούν και να τον ωριμάσουν και να τον καλλιεργήσουν. Να τον κάνουν να δει τον συνάνθρωπό του με μεγαλύτερη επιείκεια, κατανόηση και συμπάθεια.

Η υπομονή και η ελπίδα στις θλίψεις ανακουφίζουν. Μπορεί οι θλίψεις να οδηγήσουν σε καλό, σε μετάνοια. Δεν είναι κανείς που να μην πέρασε θλίψεις, πόνους, πειρασμούς και δοκιμασίες.

Σαν σαράκι η θλίψη κατατρώει τον έσω άνθρωπο. Ο σκοπός των θλίψεων στη ζωή μας δεν είναι ότι ο Θεός αρέσκεται να τιμωρεί και να βασανίζει τους ανθρώπους σαν ένας σαδιστής πατέρας, αλλά η διόρθωσή μας, η βελτίωσή μας, η κατεύθυνσή μας στα άνω. Οι θλίψεις μπορούν να γίνουν ένας δρόμος προς συνάντησή μας με τον ζώντα Θεό.

Οι άνθρωποι αγάπησαν το σκοτάδι και όχι το φως, και γι’ αυτό θλίβονται. Μερικές φορές οι θλίψεις διώχνουν την οκνηρία, τη νωχέλεια και την αδιαφορία. Μπορούν να συγκεντρώσουν τον άνθρωπο στον εαυτό του, να γίνει αφορμή περισυλλογής, ενδοσκαφής, αυτοανάκρισης, αυτογνωσίας και αυτομεμψίας.

Οι πολλές και διάφορες ανέσεις μπορούν να κάνουν τον άνθρωπο πιο ράθυμο, χλιαρό και χαλαρό. Μπορεί να νομίζει ότι είναι ευτυχισμένος, μέσα του όμως να έχει μια ανεκπλήρωτη χαρά.

Η γενναία αντιμετώπιση των θλίψεων της ζωής θα δώσει τη νίκη της ανδρείας. Μπορεί οι θλίψεις να μας φέρουν πιο κοντά στο Θεό. Ο Θεός αγαπά να δοκιμάζει παιδαγωγικά για να βοηθήσει, να φωτίσει, να ανορθώσει. Οι θλιμμένοι μπορούν να γίνουν πιο συμπάσχοντες και φιλάδελφοι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Θυμήσου με, Κύριε, όταν έρθεις στη βασιλεία σου»

ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΣ Ο ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΣ

«Και πώς», κάποιος διερωτάται, «θα υποβάλλω τα αιτήματά μου, όντας εγώ αγροίκος, χωρικός κι απαίδευτος;»

-Γι’ αυτού του είδους τα αιτήματα δεν σου χρειάζονται λογοτεχνικές ικανότητες, παρά μονάχα απλότητα. Ας επιστρέψουμε, όπως έκαμε ο άσωτος υιός. Ας στενάξουμε, όπως στέναξε ο τελώνης Άς χύσουμε δάκρυα μετανοίας όπως η πόρνη και, όπως ο ληστής, ας φωνάξουμε: «Θυμήσου με, Κύριε, όταν έρθεις στη βασιλεία σου». Πού βλέπεις το δύσκολο και το πολύπλοκο σ’ αυτά τα τόσο άπλα λόγια;

-«Ναι», αποκρίνεται, «αλλ’ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρωτεπιστάτης Μάξιμος: »Πολλοί βρίσκουν ζεστασιά στο Άγιον Όρος»

protepistatisΣήμερα που δοκιμάζεται η πατρίδα είναι αλήθεια πάρα πολλοί άνθρωποι που ταλαιπωρηθήκαν στον βίο τους βρήκαν καταφύγιο και ζεστασιά στο Άγιο όρος υπογραμμίζει ο Γέρων Μάξιμος Ιβηρίτης Πρωτοεπιστάτης του Αγίου Όρους ο μοναχός της Ιεράς μονής Αγίου Παύλου, Νικόδημος, στον ΑχελώοTV και τον Μάκη Μάκκα.

«Πάρα πολλοί άνθρωποι που ταλαιπωρηθήκαν στον βίο τους βρήκαν καταφύγιο και ζεστασιά στο Άγιο όρος.  Σήμερα που δοκιμάζεται η πατρίδα, είναι αλήθεια πάρα πολλοί άνθρωποι προστρέχουν στο Άγιο όρος και οι πατέρες με την αγάπη που τους διακρίνει, προσπαθούμε να προσφέρουμε οτιδήποτε στον συνάνθρωπο μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είναι μία χαρά κάθε νέα αρχή

moisis Πρόκειται για ένα καινούργιο ξεκίνημα. Έναν φωτεινό ήλιο που ανατέλλει με νόημα και ελπίδα. Κάθε νέο ξεκίνημα είναι ένα ευχάριστο άθλημα.

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Ο νέος χρόνος δημιουργεί απολογισμούς, σκέψεις, σχέδια, προγράμματα, συγκινητικούς ενθουσιασμούς. Χρειάζεται οπωσδήποτε για όλα αυτά υπεύθυνος αγώνας. Η κάθε αρχή μάς ανανεώνει σημαντικά. Λησμονούμε τα παλαιά κι επεκτεινόμαστε στα νέα.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ωραία πως ο χρόνος θα περάσει ευτυχισμένα αν ποιείς ευχάριστα το θείο θέλημα. Αν εργάζεσαι τη δικαιοσύνη, η ημέρα σου θα είναι καλή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πνευματική Μελέτη Β’ ,του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτη

παισιοσΕπίσης βιβλία και έντυπα επαναστατικά, που αναφέρουν Εκκλησιαστικά θέματα, μη διαβάζεις, εάν θέλεις να εχής την ηρεμία σου, διότι δεν είσαι εσύ αρμόδιος για τέτοια σοβαρά θέματα. Εσύ έχεις ανάγκη από βιβλία που θα σε βοηθήσουν στην μετάνοια. Εάν θέλεις να βοηθήσεις την Εκκλησια διόρθωσε τον εαυτό σου, και αμέσως διορθώνεται ένα κομματάκι της Εκκλησιας. Εάν φυσικά αυτό το έκαναν όλοι , η Εκκλησια θα ήταν διορθωμένη.

 

Γι αυτό περιορίσου  στα Πατερικά  που ανέφερα και απόφευγε και κάθε βιβλίο γλυκανάλατο μερικών σύχρονων συγγραφέων που βάζουν τίτλους μονο μεγάλους για να κινούν ενδιαφέροντα πνευματικά και κουράζεται  κανεις μονο με το να διαβάζει όπως η αγελάδα όταν  το παχνί της είναι γεμάτο άχυρο κουράζεται να μασάει κα να μηρυκάζεται όλη την ημερα και τελικά δεν βγάζει ούτε ένα ποτήρι γάλα.

Πριν αρχίσεις την πατερική σου μελέτη κανε έστω και δυο λεπτά προσευχή για νάσε φωτίσει ο Θεός να καταλάβεις τα θεία νοήματα. Εάν δεν σε παίρνει η ώρα ενώ μελετάω, δεν είναι ανάγκη να βιαστείς να τελειώσεις το κεφαλαιο διότι ο σκοπός μας δεν είναι να τελειώνουμε το κεφαλαιο αλλα να αφήνουμε κάτι στο κεφάλι μας.

Ούτε πάλι ωφελεί να σου αρέσει να διαβάζεις και να παραμένεις με τον θαυμάσο των Αγίων διότι αυτό το κάνουν οι κοσμικοί που διαβάζουν με αγωνια του Ταρζάν τις νέες περιπέτειες και ευχαριστιούνται.

Ο δικός μας σκοπός είναι πνευματικός και πρέπει να στρυμώχνουμε σιγά-σιγά τον εαυτό μας με αγώνες στην ζωή των Άγιων Πατέρων.

Γι αυτό όταν μελετάμε να μιμούμαστε την αγελάδα που προτιμάει το τριφύλλι αοπό το άχυρο και αφού φάει μηρυκαζεται την τροφή και μ’ αυτόν τον τρόπο κάνει την τροφή γάλα.

 

Όταν λέω να μηρυκάζεται κανεις την μελέτη του εννοώ να μελετάει την φλούδα όπως συνήθως μερικοί φιλόλογοι που εξετάζουν το ωραίο χρώμα της πορτοκαλλόφλουδας και μετρούν με προσοχή τους πόρους της φλούδας και δεν δίνουν την προσοχή τους στον καρπό, για να τραφούν πω τις πολλές Πατερικές βιταμίνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μάθετε τα παιδιά να ζητούν τη βοήθεια του Θεού,Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβήτου

                                                 Περί της αγωγής των παιδιών

image003 (1)Το φάρμακο και το μεγάλο μυστικό για την πρόοδο των παιδιών είναι η ταπείνωση.

Η εμπιστοσύνη στον Θεό δίδει απόλυτη ασφάλεια.

Ο Θεός είναι το παν. Δεν μπορεί κανείς να πει ότι εγώ είμαι το παν.

Αυτό ενισχύει τον εγωισμό.

Ο Θεός θέλει να οδηγούμε τα παιδιά στην ταπείνωση.

Τίποτα δεν θα κάνομε κι εμείς και τα παιδιά χωρίς την ταπείνωση.

Θέλει προσοχή, όταν ενθαρρύνετε τα παιδιά.

Στο παιδί δεν πρέπει να λέτε: «Εσύ θα τα καταφέρεις, εσύ είσαι σπουδαίος, είσαι νέος, είσαι ανδρείος είσαι τέλειος!…».

Δεν το ωφελείτε έτσι το παιδί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πνευματική Μελέτη A’ ,του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτη

pPaisios1Για την συγκέντρωση σου γενικά, και ιδίως  στην προσευχή, καθώς και για την τόνωση της ψυχής σου, είναι απαραίτητη η μελέτη της Καινής Διαθήκης και βοηθητικά βιβλία των Αγίων Πατέρων, για να την καταλάβης.

Παλαιά Διαθήκη μην συνηθίζης ακόμη, για να μη βλαφτής, επειδή δεν βρίσκεσαι ακόμα σε κατάσταση καλή Πνευματική, και θα την παρεξηγήσης, ενώ αργότερα, θα σε βοηθούν και συγκινούν όλα, όταν φθάσης σε απάθεια, γιατί τώρα και η ηλικία σους δεν βοηθάει.

 

Πολύ βοηθούν τα Συναξάρια των Αγίων, το Γεροντικό η ο Ευευργετινός ολόκληρος, η Κλίμακα, ο Αόρατος Πόλεμος , ο Άγιος Εφραίμ και το Λαυσαϊκό. Καλά είναι ακόμη να μελετάς και τον Αββά Ισαάκ – παρόλο που θεωρείται για προχωρημένους, βοηθάει όμως και τους αρχάριους να συλλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής και να διώξουν κάθε είδος κόμπλεξ, εάν υπάρχη.

 

Όλα λοιπόν τα Πατερικά βιβλία μελετώντας θα σου θερμάνουν την ψυχή και θα σε βοηθήσουν να αγωνίζεσαι πολύ, για να μιμιθής τους Αγίους, και παράλληλα θα σου αφήνουν την μεγάλη ταπείνωση, εφόσον κάνης σύγκριση του εαυτού σου με τους Αγίους.

Αυτό φυσικά θα διώξη και κάθε ψευδαίσθηση που σου είχε δημιουργηθή προηγουμένως, που θεωρούσες δηλαδή τον εαυτό σου κάπως άγιο συγκρίνοντας τον με τους χίπις κ.λ.π., διότι μόνον ο Θεός γνωρίζει τις καρδιές των ανθρώπων, ενώ εμείς κρίνουμε «κατ’όψιν»  1 Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η υπομονή, του Γέροντα Μωυσή, Αγιορείτη

Γέροντα Μωυσή, ΑγιορείτηΠολύ απουσιάζει στους βιαστικούς καιρούς μας η αρετή της υπομονής. Οι υπομονετικοί συνήθως κερδίζουν. Η ανυπομονησία είναι πηγή αρκετών σοβαρών προβλη-μάτων.

Η υπομονή στις δυσκολίες της ζωής δίνει πνευματική ωρίμανση. Η υπομονή φανερώνει ανδρεία, γενναία και σοφή ψυχή. Οι ανυπόμονοι φοβούνται, δειλιάζουν και χάνουν. Οι ασθενείς, οι τραυματίες, οι ανάπηροι, οι άνεργοι, οι φτωχοί, έχουν μεγάλη την ανάγκη της υπομονής. Δίχως αυτή εύκολα απελπίζονται.

Συχνά λέμε να κάνουν οι άλλοι υπομονή. Δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολο. Στο Άγιον Όρος εύχονται «καλές υπομονές!». Συνηθισμένη έκφραση η υπομονή, αλλά δυσκολοκατόρθωτη. Θέλει κόπο, μόχθο, γνώση, ταπείνωση, ανεκτικότητα, επιμέλεια και καλλιέργεια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αρχ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: «Χαρά, Λύπης όλεθρος»

Gerondas_aimilianos_simonopetritis_454Ο πόνος, η στενοχώρια, η αγωνία, η ψυχική τραγωδία είναι αποτέλεσμα της πτώσεως του ανθρώπου, η οποία οφείλεται στον εγωισμό του.

Οι αναθυμιάσεις του εγώ γεννούν στην ψυχή την στενοχώρια, ενώ η φυσιολογική της κατάσταση είναι η χαρά, διότι ο Θεός είναι ειρήνη, είναι χαρά, και η ψυχή είναι εμφύσημα του Θεού, δημιουργήθηκε από Αυτόν και οδεύει προς Αυτόν.

Επομένως, η στενοχώρια είναι ξένη και αδικαιολόγητη μέσα στην ανθρώπινη ζωή.

Και όμως σήμερα δεν βρίσκεις άνθρωπο χαρούμενο, που σημαίνει πως δεν βρίσκει κανείς άνθρωπο ισορροπημένο, ήρεμο, φυσιολογικό.

Η στενοχώρια είναι αρρώστια τρομερή που μαστίζει την οικουμένη, η μεγαλυτέρα ίσως βάσανος της ανθρωπότητος, το μεγαλύτερό της δράμα. Δεν είναι απλώς τα προοίμια της κολάσεως αλλά η βίωσις της κολάσεως από της παρούσης ζωής.

Έλλειψις χαράς σημαίνει έλλειψις Θεού, ενώ η χαρά απόδειξις της παρουσίας αυτού. Εάν κανείς είναι κοσμικός άνθρωπος και τέρπεται επί τοις επικήροις, χαίρεται για τις ηδονές, για τα παροδικά και μάταια, αυτός ίσως έχει κάποια ηδονή, κάποια ευχαρίστηση, αλλά στην πραγματικότητα, αν προσέξει κανείς, θα δει ότι υπάρχει θλίψις και στενοχώρια στην ζωή του, όπως λέγει η Αγία Γραφή: <θλίψις και στενοχωρία επί πάσαν ψυχήν ανθρώπου του κατεργαζομένου το κακόν>. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατρός, Ψυχίατρος, ήρθε να καλογερέψει

55890052799553054528620
ΓΙΑΤΡΟΣ. ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ, ΗΡΘΕ ΝΑ καλογερέψει, και πήγαμε να πάρει την ευχή του παππού μας του παπά Εφραίμ. Και στον γυρισμό , πήραμε ευλογία να προσκυνήσουμε στις σπηλιές της Άγιας Άννας, εκεί πού έζησε ό Γέρο Ιωσήφ μέχρι το 1956. Τώρα είμαστε στο 1984, Τρίτη των Μυροφόρων, της Διακινήσεως.
Πήγαινα μπροστά. Μόνο ή κάσσα από το έμπα όρθια. Στα δεξιά γκρεμός χάος κάτω ή θάλασσα. Αριστερά εκκλησάκι, ένα τζάμι σπασμένο στο παράθυρο. Κοιτάζω μέσα και ή ευωδία γλυκεία, σαν μέλι σαν κερί, λες και μόλις άναψε το καρβουνάκι. Δεν λέω τίποτα, γιατί ό ψυχίατρος όλα τα ζύγιζε με την λογική. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερά Σκήτη Αγίας Άννης

 Η Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννης κείται σε μια καταπράσινη κοιλάδα που εκτείνεται από τη θάλασσα προς τα πάνω, ως 400 μέτρα ψηλά. Σκόρπιες οι καλύβες σ’ αυτή την κοιλάδα, κρυμμένες πίσω από θεόρατες δρυς ή γκριζοπράσινους βραχώδεις όγκους, βρίσκονται δομημένες κλιμακωτά, η μία λίγα μέτρα ψηλότερα απ’ την άλλη. Επάλληλα αντερείσματα συγκρατούν το λίγο χώμα των κήπων, κι άλλα υποβαστάζουν το χιλιοπατημένο μονοπάτι, που ασκητές περπατούν με κόπο επί αιώνες «αδιαλείπτως προσευχόμενοι».

Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννηςjpg

Είναι η πολυαριθμότερη απ’ όλες τις Σκήτες κι έχει συσταθεί κατά τον 16ο-17ο αιώνα. Πιο πριν ο τόπος αυτός δεν ήταν άγνωστος. Εδώ υπήρχε η μονή των Βουλευτηρίων από τις αρχές του 11ου.

Πράγματι αυτή υφίστατο από το 1010 και ήταν κτισμένη κοντά στον όρμο, στη θέση Αυλάκι. Καταστράφηκε όμως από Άραβες ληστοπειρατές και ο τελευταίος ηγούμενος Γερόντιος ανήλθε στα υψηλότερα ορεινά και κρημνώδη μέρη, όπου ανήγειρε το ησυχαστήριό του, του Αγίου Παντελεήμονα, το οποίο υπάρχει και σήμερα, με αγίασμα, που παραδόξως ποτέ δεν υπερχειλίζει, αλλά ούτε και μειούται όσο και αν προμηθεύεται κάποιος.

Στη συνέχεια κάποιος Γεώργιος ή Γερμανός έκτισε πλησίον της θέσεως που βρίσκεται σήμερα το Κυριακό της Σκήτης, κελλί του «Ευαγγελισμού».

Επειδή τον αυξανόμενο αριθμό των ησυχαστών δεν χωρούσε πλέον το Κυριακό, που βρισκόταν στο κελλί της «Κοιμήσεως της Θεοτόκου», ο ίδιος Γερμανός ίδρυσε νέο Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ευρύχωρο.

Κατόπιν ο Ιεζεκιήλ ο Βατοπεδινός ανακαίνισε το κελλί του Ευαγγελισμού με ευρύ Ναό και έτσι οι Πατέρες συνήγοντο σ’ αυτόν.

Τον 17ο αιώνα ο Πατριάρχης Διονύσιος Γ΄ ο Βάρδαλης διηύρυνε το Κυριακό της Σκήτης, με δικά του έξοδα, διαμένοντας πότε στη Σκήτη και πότε στη Μονή της Μεγίστης Λαύρας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα κόκκαλά μας στο Πεδίο της Μάχης

«Κάποιος Μοναχός, απογοητευμένος από τον τρόπο της ζωής του, ρώτησε ένα πνευματικό πατέρα.

– Τι να κάμω; Οι λογισμοί μέσα μου φουντώνουν και μου λένε: “Πολύ αργά διάλεξες τη μοναχική ζωή. Δεν μπορείς να σωθείς” .

Τότε ο Γέροντας του είπε:

– Να ξέρεις, Αδελφέ , πώς και αν δεν μπορούμε να μπούμε στη Γη της Επαγγελίας, μας συμφέρει να αφήσουμε τα κόκκαλά μας στην Έρημο, παρά να επιστρέψουμε στην Αίγυπτο»! Ιωάννης Μόσχος ( PG 87, 3100 ) .

Η απάντηση αυτή του Γέροντα έχει αγιογραφικό νόημα. Αναφέρεται στην Έξοδο των αρχαίων Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, κατά την οποία, οι πολλοί, κυρίως η πρώτη γενεά, καθώς και ο Μωυσής, πέθαναν στην Έρημο, πριν εισέλθουν στη Γη της Επαγγελίας ( Δευτ. λβ΄48-51, Αριθ. ιδ΄23,29. Εβρ. γ΄16-17 ) . Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

‘Χωρίς ανθρώπους’

Κανείς δεν μπορεί να αγιάση, αν δεν υπάρχουν γύρω του άνθρωποι που να τον ερεθίζουν συνεχώς με τον τρόπο τους, με τις ύβρεις τους, με τις παρατηρήσεις τους, με την τεμπελιά τους, με την κακία τους, με την συκοφαντία τους. Εαν δεν έχης τέτοιους ανθρώπους, ή εάν σου φαίνεται κακό αυτό που σου κανουν δεν τους ευγνωμονής αλλά αντιδράς, δεν υπάρχει σωτηρία για σένα, ούτε πνευματική πρόοδος, διότι αυτά ωριμάζουν τον άνθρωπο.

Αυτά τον ταπεινώνουν-όχι με την έννοια της ταπεινώσεως των αγίων, πόρρω απέχεις αυτής-και τον καθιστούν ικανό να ζήση στην ζωή. Όποιος δεν έχει ανθρώπους να του βάζουν συνεχώς τρικλοποδιές, είναι αδύνατον να ζήση στην ζωή · γίνεται μυγιάγγιχτος άνθρωπος. Και εαν μεν είναι μοναχός, περνούν τα χρόνια χαμένα · εαν δε είναι παντρεμένος, οδηγείται στο διαζύγιο.

Ο όσιος Νείλος λοιπόν αντιμετώπιζε τον πειρασμό και τον λογισμό ότι στο κοινόβιο υπάρχουν οι άλλοι, που με τους εξευτελισμούς τους , με τα πληγώματά τους, με τα ονείδη τους, σε εξουθενώνουν, σε ταπεινώνουν και καθιστούν άξιο να υποδέχεσαι το Πνεύμα το Άγιον. Στην σπηλιά δεν υπάρχει κανένας.

Ποιός θα σε εξουθενώση; Ποιός θα σε πληγώση;

Το πρόβλημα αυτό το έλυσε ο όσιος με το να αναλάβη ο ίδιος το έργο των άλλων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αγιότητα δεν βγαίνει στο παζάρι, ούτε χτυπά κουδούνια

…Και ψάχνουμε να βρούμε έναν Γέροντα φωτισμένο.

Γράφει ένας ηγούμενος γι αυτούς τους αναζητητές επισκέπτες του Αγίου Όρους: «Ζώντας στο Άγιον Όρος αρκετά χρόνια έχω διαπιστώσει αρκετές φορές την διάθεση των επισκεπτών ή προσκυνητών να συναντήσουν μια φωτισμένη μορφή, αποβλέποντας ωστόσο να συναντήσουν έναν μάγο ή έστω έναν θαυματουργό ή διορατικό ή προορατικό, περιορίζοντας ή μάλλον υποτιμώντας και αχρειώνοντας έτσι πολύ το πεδίο της εν Χριστώ αγιότητος».

Δεν φαίνεται με την έρευνα και σχέση αυτή να επιδιώκουμε τόσο την κάθαρση των παθών μας, όσο το να χορτάσουμε την εγωιστική περιέργειά μας, που αν δεν το πετύχουμε, αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε για την δυνατότητα της ύπαρξης σήμερα αγίων, και μπορεί να καταλήξουμε στην βλασφημία του Αγίου Πνεύματος, ισχυριζόμενοι ότι χάθηκαν σήμερα οι Άγιοι, λες και η αγιότητα βγαίνει στο παζάρι ή χτυπά κουδούνια -όπως έλεγε ένας μοναχός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι συμβουλές του Καισάριου Δαπόντε, του Ξηροποταμινού, για το ευ ζην

Από τους σημαντικούς λογίους του 18ου αιώνα, ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος, μετέπειτα Καισάριος Δαπόντες (1713 – 4 Δεκεμβρίου 1784), γεννήθηκε στη Σκόπελο το 1713.

Η οικογένειά του ήταν ιταλικής καταγωγής – Da Ρonte.

Η πολυκύμαντη ζωή του Δαπόντε συνοδεύεται απ΄ ένα εκπληκτικά πληθωρικό, ποικίλο και ενδιαφέρον συγγραφικό έργο.

Η ζωή του ήταν πολυτάραχη και το 1746 έπεσε στη δυσμένεια των Τούρκων για να καταφύγει στην αυλή του Χάνη της Κριμαίας και το επόμενο έτος φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη για 20 μήνες, διάστημα που αφιέρωσε στη συγγραφή θρησκευτικών ύμνων, επιστολών και εκτενέστερων έμμετρων έργων, όπως ο Καθρέπτης γυναικών.

Από τα 26 έργα του τα 18 έχουν τυπωθεί, ενώ τα άλλα διασώθηκαν σε χειρόγραφη μορφή στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου, σε βιβλιοθήκες της Ελλάδας, της Αγγλίας, της Ρουμανίας, στην Κωνσταντινούπολη και αλλού.

Συνέταξε κυρίως θρησκευτικά έργα – αλφάβητα, ειρμούς, θεοτόκια, μακαρισμούς, μεγαλυνάρια, εκκλησιαστικούς κανόνες κ.λπ., αλλά και πονήματα ιστορικού περιεχομένου, που διατηρούν την αξία τους και σήμερα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα δάκρυα της Παναγίας

Βρισκόμουν στο Άγιον Όρος για ν’ αγοράσω αγιορείτικο εργόχειρο. Το αγιορείτικο εργόχειρο είναι τα πράγματα που κατασκευάζουν οι μοναχοί όπως θυμίαμα, κομποσχοίνι και άλλα, τα οποία πωλούν και προσπορίζονται έτσι τα προς το ζην. Μου είπαν στις Καρυές, στην πρωτεύουσα του Αγίου Όρους, ότι θα έβρισκα δάκρυα της Παναγίας και μικρές φορητές εικόνες από μελισσοκέρι στην Καψάλα. Μου υπέδειξαν επίσης και σε έναν τοπικό χάρτη και το κελλί που τα πουλούσε.

 

 

Τα δάκρυα της Παναγίας είναι κομποσχοίνια ή κατ’ άλλους κομπολόγια φτιαγμένα από καρπούς ενός φυτού που λέγεται δάκρυ της Παναγίας. Ο Γεράσιμος Σμυρνάκης στο βιβλίο του Άγιον Όρος που εκδόθηκε το 1903 γράφει: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Η απελευθέρωση του Αγίου Ορους θα πρέπει να εμπνέει όλους τους νεότερους»

Μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης

Ο μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης, μιλάει αποκλειστικά στο «Αγιορείτικο Βήμα» για την επέτειο της εκατονταετηρίδας από την απελευθέρωση του Αγίου Ορους, η οποία θα εορταστεί σήμερα Τετάρτη και αύριο Πέμπτη, 14 και 15 Νοεμβρίου (1η και 2η Νοεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο).

»To Άγιο Όρος εορτάζει στις 2 Νοεμβρίου του 2012 τη συμπλήρωση εκατονταετίας από της απελευθερώσεως του από τον τουρκικό ζυγό.

Στις 2 Νοεμβρίου του 1912, ο ελληνικός στόλος εισήλθε στο λιμενίσκο της Δάφνης, απ’ όπου κατήλθαν Έλληνες στρατιώτες, οι οποίοι κατευθύνθηκαν στις Καρυές του Αγίου Όρους. Για το Άγιο Όρος, η τουρκική δουλεία διήρκεσε περισσότερο από 4 αιώνες και ασφαλώς και βεβαίως δημιούργησε τεράστια προβλήματα». εξηγεί ο γέροντας Μωυσής.

Και συνεχίζει : Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όνειρα,οράματα και περιπτώσεις… πλάνης

«Και ου θαυμαστόν‡ αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός»(Β΄ Κορ. ια΄ 13-15)

Η Ιερά Μονή Οσίου Νικοδήμου η οποία βρίσκεται στον Πεντάλοφο Γουμενίσσης εξέδωσε ένα πολύ ωραίο και χρήσιμο βιβλίο που εξηγεί τι μπορεί να κρύβεται -και καλό αλλά και κακό- πίσω από κάποιο όνειρο ή και όραμα. Επειδή πολλοί αναγνώστες μας, μάς ζητούν και ενδιαφέρονται να μάθουν κάποια πράγματα για τα όνειρα‡ έτσι θα αναρτήσουμε στο ιστολόγιό μας, κάποια πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα και ταπεινά ευχαριστούμε το Γέροντα και τους πατέρες της Μονής που μας παραχώρησαν την ευλογία να χρησιμοποιήσουμε τα κείμενα αυτά.

Με παραστατικό τρόπο φανερώνεται εδώ μία τραγική πραγματικότητα στο χώρο της Εκκλησίας, η πλάνη των ονείρων και των οραμάτων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εν τω Παραδείσω… (περί τού Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού)

Εφραίμ αρχιμανδρίτου, προηγουμένου μονής Φιλοθέου
Λίγες μέρες προ της δικής του κοιμήσεως προς νουθεσία μου και βοήθειά πνευματική ο Γέροντας μου είπε:
«Παιδί μου νιώθω μέσα μου ολόκληρο Παράδεισο. Χάρι πολύ μεγάλη, ευλογία Θεού.
Βλέπεις οι κόποι της νεότητος τι κέρδος έφεραν. Βλέπεις ότι τίποτε δεν πήγε χαμένο;
Το κάθε τι το μέτρησε ο Θεός. Και για ένα ποτήρι νερό αξιώνεται μισθού ο Χριστιανός. Πολλώ μάλλον οι κόποι οι μοναχικοί ενώπιον του Θεού τυγχάνουν άνταποδόσεως εδώ μέν με χάρη και ευλογία, στον άλλο κόσμο κατατίθενται στην τράπεζα του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »