Να προσέχεις τα «βόδια» (Δίδαγμα)

gerontas-amvrosiosΓέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης: 

Ένα ζευγάρι ανέβηκαν
 κάποιο απόγευμα στο
 Μοναστήρι και μπήκαν στο κελί του Γέροντα.
Σε μια στιγμή, ο τελευταίος γύρισε και
 απευθύνθηκε στη γυναίκα:
-Τι κάνει ετούτος εδώ; Είπε κι έδειξε τον σύζυγο.
-Καλά είναι, Γέροντα.
-Καλά, ε; Ναι, αλλά εκείνα τα βόδια που έχει
 ζεμένα τον πάνε όπου θέλουνε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είναι μία χαρά κάθε νέα αρχή

moisis Πρόκειται για ένα καινούργιο ξεκίνημα. Έναν φωτεινό ήλιο που ανατέλλει με νόημα και ελπίδα. Κάθε νέο ξεκίνημα είναι ένα ευχάριστο άθλημα.

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Ο νέος χρόνος δημιουργεί απολογισμούς, σκέψεις, σχέδια, προγράμματα, συγκινητικούς ενθουσιασμούς. Χρειάζεται οπωσδήποτε για όλα αυτά υπεύθυνος αγώνας. Η κάθε αρχή μάς ανανεώνει σημαντικά. Λησμονούμε τα παλαιά κι επεκτεινόμαστε στα νέα.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ωραία πως ο χρόνος θα περάσει ευτυχισμένα αν ποιείς ευχάριστα το θείο θέλημα. Αν εργάζεσαι τη δικαιοσύνη, η ημέρα σου θα είναι καλή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πνευματική Μελέτη Β’ ,του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτη

παισιοσΕπίσης βιβλία και έντυπα επαναστατικά, που αναφέρουν Εκκλησιαστικά θέματα, μη διαβάζεις, εάν θέλεις να εχής την ηρεμία σου, διότι δεν είσαι εσύ αρμόδιος για τέτοια σοβαρά θέματα. Εσύ έχεις ανάγκη από βιβλία που θα σε βοηθήσουν στην μετάνοια. Εάν θέλεις να βοηθήσεις την Εκκλησια διόρθωσε τον εαυτό σου, και αμέσως διορθώνεται ένα κομματάκι της Εκκλησιας. Εάν φυσικά αυτό το έκαναν όλοι , η Εκκλησια θα ήταν διορθωμένη.

 

Γι αυτό περιορίσου  στα Πατερικά  που ανέφερα και απόφευγε και κάθε βιβλίο γλυκανάλατο μερικών σύχρονων συγγραφέων που βάζουν τίτλους μονο μεγάλους για να κινούν ενδιαφέροντα πνευματικά και κουράζεται  κανεις μονο με το να διαβάζει όπως η αγελάδα όταν  το παχνί της είναι γεμάτο άχυρο κουράζεται να μασάει κα να μηρυκάζεται όλη την ημερα και τελικά δεν βγάζει ούτε ένα ποτήρι γάλα.

Πριν αρχίσεις την πατερική σου μελέτη κανε έστω και δυο λεπτά προσευχή για νάσε φωτίσει ο Θεός να καταλάβεις τα θεία νοήματα. Εάν δεν σε παίρνει η ώρα ενώ μελετάω, δεν είναι ανάγκη να βιαστείς να τελειώσεις το κεφαλαιο διότι ο σκοπός μας δεν είναι να τελειώνουμε το κεφαλαιο αλλα να αφήνουμε κάτι στο κεφάλι μας.

Ούτε πάλι ωφελεί να σου αρέσει να διαβάζεις και να παραμένεις με τον θαυμάσο των Αγίων διότι αυτό το κάνουν οι κοσμικοί που διαβάζουν με αγωνια του Ταρζάν τις νέες περιπέτειες και ευχαριστιούνται.

Ο δικός μας σκοπός είναι πνευματικός και πρέπει να στρυμώχνουμε σιγά-σιγά τον εαυτό μας με αγώνες στην ζωή των Άγιων Πατέρων.

Γι αυτό όταν μελετάμε να μιμούμαστε την αγελάδα που προτιμάει το τριφύλλι αοπό το άχυρο και αφού φάει μηρυκαζεται την τροφή και μ’ αυτόν τον τρόπο κάνει την τροφή γάλα.

 

Όταν λέω να μηρυκάζεται κανεις την μελέτη του εννοώ να μελετάει την φλούδα όπως συνήθως μερικοί φιλόλογοι που εξετάζουν το ωραίο χρώμα της πορτοκαλλόφλουδας και μετρούν με προσοχή τους πόρους της φλούδας και δεν δίνουν την προσοχή τους στον καρπό, για να τραφούν πω τις πολλές Πατερικές βιταμίνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μάθετε τα παιδιά να ζητούν τη βοήθεια του Θεού,Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβήτου

                                                 Περί της αγωγής των παιδιών

image003 (1)Το φάρμακο και το μεγάλο μυστικό για την πρόοδο των παιδιών είναι η ταπείνωση.

Η εμπιστοσύνη στον Θεό δίδει απόλυτη ασφάλεια.

Ο Θεός είναι το παν. Δεν μπορεί κανείς να πει ότι εγώ είμαι το παν.

Αυτό ενισχύει τον εγωισμό.

Ο Θεός θέλει να οδηγούμε τα παιδιά στην ταπείνωση.

Τίποτα δεν θα κάνομε κι εμείς και τα παιδιά χωρίς την ταπείνωση.

Θέλει προσοχή, όταν ενθαρρύνετε τα παιδιά.

Στο παιδί δεν πρέπει να λέτε: «Εσύ θα τα καταφέρεις, εσύ είσαι σπουδαίος, είσαι νέος, είσαι ανδρείος είσαι τέλειος!…».

Δεν το ωφελείτε έτσι το παιδί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πνευματική Μελέτη A’ ,του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτη

pPaisios1Για την συγκέντρωση σου γενικά, και ιδίως  στην προσευχή, καθώς και για την τόνωση της ψυχής σου, είναι απαραίτητη η μελέτη της Καινής Διαθήκης και βοηθητικά βιβλία των Αγίων Πατέρων, για να την καταλάβης.

Παλαιά Διαθήκη μην συνηθίζης ακόμη, για να μη βλαφτής, επειδή δεν βρίσκεσαι ακόμα σε κατάσταση καλή Πνευματική, και θα την παρεξηγήσης, ενώ αργότερα, θα σε βοηθούν και συγκινούν όλα, όταν φθάσης σε απάθεια, γιατί τώρα και η ηλικία σους δεν βοηθάει.

 

Πολύ βοηθούν τα Συναξάρια των Αγίων, το Γεροντικό η ο Ευευργετινός ολόκληρος, η Κλίμακα, ο Αόρατος Πόλεμος , ο Άγιος Εφραίμ και το Λαυσαϊκό. Καλά είναι ακόμη να μελετάς και τον Αββά Ισαάκ – παρόλο που θεωρείται για προχωρημένους, βοηθάει όμως και τους αρχάριους να συλλάβουν το βαθύτερο νόημα της ζωής και να διώξουν κάθε είδος κόμπλεξ, εάν υπάρχη.

 

Όλα λοιπόν τα Πατερικά βιβλία μελετώντας θα σου θερμάνουν την ψυχή και θα σε βοηθήσουν να αγωνίζεσαι πολύ, για να μιμιθής τους Αγίους, και παράλληλα θα σου αφήνουν την μεγάλη ταπείνωση, εφόσον κάνης σύγκριση του εαυτού σου με τους Αγίους.

Αυτό φυσικά θα διώξη και κάθε ψευδαίσθηση που σου είχε δημιουργηθή προηγουμένως, που θεωρούσες δηλαδή τον εαυτό σου κάπως άγιο συγκρίνοντας τον με τους χίπις κ.λ.π., διότι μόνον ο Θεός γνωρίζει τις καρδιές των ανθρώπων, ενώ εμείς κρίνουμε «κατ’όψιν»  1 Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η υπομονή, του Γέροντα Μωυσή, Αγιορείτη

Γέροντα Μωυσή, ΑγιορείτηΠολύ απουσιάζει στους βιαστικούς καιρούς μας η αρετή της υπομονής. Οι υπομονετικοί συνήθως κερδίζουν. Η ανυπομονησία είναι πηγή αρκετών σοβαρών προβλη-μάτων.

Η υπομονή στις δυσκολίες της ζωής δίνει πνευματική ωρίμανση. Η υπομονή φανερώνει ανδρεία, γενναία και σοφή ψυχή. Οι ανυπόμονοι φοβούνται, δειλιάζουν και χάνουν. Οι ασθενείς, οι τραυματίες, οι ανάπηροι, οι άνεργοι, οι φτωχοί, έχουν μεγάλη την ανάγκη της υπομονής. Δίχως αυτή εύκολα απελπίζονται.

Συχνά λέμε να κάνουν οι άλλοι υπομονή. Δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολο. Στο Άγιον Όρος εύχονται «καλές υπομονές!». Συνηθισμένη έκφραση η υπομονή, αλλά δυσκολοκατόρθωτη. Θέλει κόπο, μόχθο, γνώση, ταπείνωση, ανεκτικότητα, επιμέλεια και καλλιέργεια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αρχ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: «Χαρά, Λύπης όλεθρος»

Gerondas_aimilianos_simonopetritis_454Ο πόνος, η στενοχώρια, η αγωνία, η ψυχική τραγωδία είναι αποτέλεσμα της πτώσεως του ανθρώπου, η οποία οφείλεται στον εγωισμό του.

Οι αναθυμιάσεις του εγώ γεννούν στην ψυχή την στενοχώρια, ενώ η φυσιολογική της κατάσταση είναι η χαρά, διότι ο Θεός είναι ειρήνη, είναι χαρά, και η ψυχή είναι εμφύσημα του Θεού, δημιουργήθηκε από Αυτόν και οδεύει προς Αυτόν.

Επομένως, η στενοχώρια είναι ξένη και αδικαιολόγητη μέσα στην ανθρώπινη ζωή.

Και όμως σήμερα δεν βρίσκεις άνθρωπο χαρούμενο, που σημαίνει πως δεν βρίσκει κανείς άνθρωπο ισορροπημένο, ήρεμο, φυσιολογικό.

Η στενοχώρια είναι αρρώστια τρομερή που μαστίζει την οικουμένη, η μεγαλυτέρα ίσως βάσανος της ανθρωπότητος, το μεγαλύτερό της δράμα. Δεν είναι απλώς τα προοίμια της κολάσεως αλλά η βίωσις της κολάσεως από της παρούσης ζωής.

Έλλειψις χαράς σημαίνει έλλειψις Θεού, ενώ η χαρά απόδειξις της παρουσίας αυτού. Εάν κανείς είναι κοσμικός άνθρωπος και τέρπεται επί τοις επικήροις, χαίρεται για τις ηδονές, για τα παροδικά και μάταια, αυτός ίσως έχει κάποια ηδονή, κάποια ευχαρίστηση, αλλά στην πραγματικότητα, αν προσέξει κανείς, θα δει ότι υπάρχει θλίψις και στενοχώρια στην ζωή του, όπως λέγει η Αγία Γραφή: <θλίψις και στενοχωρία επί πάσαν ψυχήν ανθρώπου του κατεργαζομένου το κακόν>. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερά Σκήτη Αγίας Άννης

 Η Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννης κείται σε μια καταπράσινη κοιλάδα που εκτείνεται από τη θάλασσα προς τα πάνω, ως 400 μέτρα ψηλά. Σκόρπιες οι καλύβες σ’ αυτή την κοιλάδα, κρυμμένες πίσω από θεόρατες δρυς ή γκριζοπράσινους βραχώδεις όγκους, βρίσκονται δομημένες κλιμακωτά, η μία λίγα μέτρα ψηλότερα απ’ την άλλη. Επάλληλα αντερείσματα συγκρατούν το λίγο χώμα των κήπων, κι άλλα υποβαστάζουν το χιλιοπατημένο μονοπάτι, που ασκητές περπατούν με κόπο επί αιώνες «αδιαλείπτως προσευχόμενοι».

Ιερά Σκήτη της Αγίας Άννηςjpg

Είναι η πολυαριθμότερη απ’ όλες τις Σκήτες κι έχει συσταθεί κατά τον 16ο-17ο αιώνα. Πιο πριν ο τόπος αυτός δεν ήταν άγνωστος. Εδώ υπήρχε η μονή των Βουλευτηρίων από τις αρχές του 11ου.

Πράγματι αυτή υφίστατο από το 1010 και ήταν κτισμένη κοντά στον όρμο, στη θέση Αυλάκι. Καταστράφηκε όμως από Άραβες ληστοπειρατές και ο τελευταίος ηγούμενος Γερόντιος ανήλθε στα υψηλότερα ορεινά και κρημνώδη μέρη, όπου ανήγειρε το ησυχαστήριό του, του Αγίου Παντελεήμονα, το οποίο υπάρχει και σήμερα, με αγίασμα, που παραδόξως ποτέ δεν υπερχειλίζει, αλλά ούτε και μειούται όσο και αν προμηθεύεται κάποιος.

Στη συνέχεια κάποιος Γεώργιος ή Γερμανός έκτισε πλησίον της θέσεως που βρίσκεται σήμερα το Κυριακό της Σκήτης, κελλί του «Ευαγγελισμού».

Επειδή τον αυξανόμενο αριθμό των ησυχαστών δεν χωρούσε πλέον το Κυριακό, που βρισκόταν στο κελλί της «Κοιμήσεως της Θεοτόκου», ο ίδιος Γερμανός ίδρυσε νέο Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ευρύχωρο.

Κατόπιν ο Ιεζεκιήλ ο Βατοπεδινός ανακαίνισε το κελλί του Ευαγγελισμού με ευρύ Ναό και έτσι οι Πατέρες συνήγοντο σ’ αυτόν.

Τον 17ο αιώνα ο Πατριάρχης Διονύσιος Γ΄ ο Βάρδαλης διηύρυνε το Κυριακό της Σκήτης, με δικά του έξοδα, διαμένοντας πότε στη Σκήτη και πότε στη Μονή της Μεγίστης Λαύρας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα κόκκαλά μας στο Πεδίο της Μάχης

«Κάποιος Μοναχός, απογοητευμένος από τον τρόπο της ζωής του, ρώτησε ένα πνευματικό πατέρα.

– Τι να κάμω; Οι λογισμοί μέσα μου φουντώνουν και μου λένε: “Πολύ αργά διάλεξες τη μοναχική ζωή. Δεν μπορείς να σωθείς” .

Τότε ο Γέροντας του είπε:

– Να ξέρεις, Αδελφέ , πώς και αν δεν μπορούμε να μπούμε στη Γη της Επαγγελίας, μας συμφέρει να αφήσουμε τα κόκκαλά μας στην Έρημο, παρά να επιστρέψουμε στην Αίγυπτο»! Ιωάννης Μόσχος ( PG 87, 3100 ) .

Η απάντηση αυτή του Γέροντα έχει αγιογραφικό νόημα. Αναφέρεται στην Έξοδο των αρχαίων Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, κατά την οποία, οι πολλοί, κυρίως η πρώτη γενεά, καθώς και ο Μωυσής, πέθαναν στην Έρημο, πριν εισέλθουν στη Γη της Επαγγελίας ( Δευτ. λβ΄48-51, Αριθ. ιδ΄23,29. Εβρ. γ΄16-17 ) . Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

‘Χωρίς ανθρώπους’

Κανείς δεν μπορεί να αγιάση, αν δεν υπάρχουν γύρω του άνθρωποι που να τον ερεθίζουν συνεχώς με τον τρόπο τους, με τις ύβρεις τους, με τις παρατηρήσεις τους, με την τεμπελιά τους, με την κακία τους, με την συκοφαντία τους. Εαν δεν έχης τέτοιους ανθρώπους, ή εάν σου φαίνεται κακό αυτό που σου κανουν δεν τους ευγνωμονής αλλά αντιδράς, δεν υπάρχει σωτηρία για σένα, ούτε πνευματική πρόοδος, διότι αυτά ωριμάζουν τον άνθρωπο.

Αυτά τον ταπεινώνουν-όχι με την έννοια της ταπεινώσεως των αγίων, πόρρω απέχεις αυτής-και τον καθιστούν ικανό να ζήση στην ζωή. Όποιος δεν έχει ανθρώπους να του βάζουν συνεχώς τρικλοποδιές, είναι αδύνατον να ζήση στην ζωή · γίνεται μυγιάγγιχτος άνθρωπος. Και εαν μεν είναι μοναχός, περνούν τα χρόνια χαμένα · εαν δε είναι παντρεμένος, οδηγείται στο διαζύγιο.

Ο όσιος Νείλος λοιπόν αντιμετώπιζε τον πειρασμό και τον λογισμό ότι στο κοινόβιο υπάρχουν οι άλλοι, που με τους εξευτελισμούς τους , με τα πληγώματά τους, με τα ονείδη τους, σε εξουθενώνουν, σε ταπεινώνουν και καθιστούν άξιο να υποδέχεσαι το Πνεύμα το Άγιον. Στην σπηλιά δεν υπάρχει κανένας.

Ποιός θα σε εξουθενώση; Ποιός θα σε πληγώση;

Το πρόβλημα αυτό το έλυσε ο όσιος με το να αναλάβη ο ίδιος το έργο των άλλων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αγιότητα δεν βγαίνει στο παζάρι, ούτε χτυπά κουδούνια

…Και ψάχνουμε να βρούμε έναν Γέροντα φωτισμένο.

Γράφει ένας ηγούμενος γι αυτούς τους αναζητητές επισκέπτες του Αγίου Όρους: «Ζώντας στο Άγιον Όρος αρκετά χρόνια έχω διαπιστώσει αρκετές φορές την διάθεση των επισκεπτών ή προσκυνητών να συναντήσουν μια φωτισμένη μορφή, αποβλέποντας ωστόσο να συναντήσουν έναν μάγο ή έστω έναν θαυματουργό ή διορατικό ή προορατικό, περιορίζοντας ή μάλλον υποτιμώντας και αχρειώνοντας έτσι πολύ το πεδίο της εν Χριστώ αγιότητος».

Δεν φαίνεται με την έρευνα και σχέση αυτή να επιδιώκουμε τόσο την κάθαρση των παθών μας, όσο το να χορτάσουμε την εγωιστική περιέργειά μας, που αν δεν το πετύχουμε, αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε για την δυνατότητα της ύπαρξης σήμερα αγίων, και μπορεί να καταλήξουμε στην βλασφημία του Αγίου Πνεύματος, ισχυριζόμενοι ότι χάθηκαν σήμερα οι Άγιοι, λες και η αγιότητα βγαίνει στο παζάρι ή χτυπά κουδούνια -όπως έλεγε ένας μοναχός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι συμβουλές του Καισάριου Δαπόντε, του Ξηροποταμινού, για το ευ ζην

Από τους σημαντικούς λογίους του 18ου αιώνα, ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος, μετέπειτα Καισάριος Δαπόντες (1713 – 4 Δεκεμβρίου 1784), γεννήθηκε στη Σκόπελο το 1713.

Η οικογένειά του ήταν ιταλικής καταγωγής – Da Ρonte.

Η πολυκύμαντη ζωή του Δαπόντε συνοδεύεται απ΄ ένα εκπληκτικά πληθωρικό, ποικίλο και ενδιαφέρον συγγραφικό έργο.

Η ζωή του ήταν πολυτάραχη και το 1746 έπεσε στη δυσμένεια των Τούρκων για να καταφύγει στην αυλή του Χάνη της Κριμαίας και το επόμενο έτος φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη για 20 μήνες, διάστημα που αφιέρωσε στη συγγραφή θρησκευτικών ύμνων, επιστολών και εκτενέστερων έμμετρων έργων, όπως ο Καθρέπτης γυναικών.

Από τα 26 έργα του τα 18 έχουν τυπωθεί, ενώ τα άλλα διασώθηκαν σε χειρόγραφη μορφή στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου, σε βιβλιοθήκες της Ελλάδας, της Αγγλίας, της Ρουμανίας, στην Κωνσταντινούπολη και αλλού.

Συνέταξε κυρίως θρησκευτικά έργα – αλφάβητα, ειρμούς, θεοτόκια, μακαρισμούς, μεγαλυνάρια, εκκλησιαστικούς κανόνες κ.λπ., αλλά και πονήματα ιστορικού περιεχομένου, που διατηρούν την αξία τους και σήμερα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα δάκρυα της Παναγίας

Βρισκόμουν στο Άγιον Όρος για ν’ αγοράσω αγιορείτικο εργόχειρο. Το αγιορείτικο εργόχειρο είναι τα πράγματα που κατασκευάζουν οι μοναχοί όπως θυμίαμα, κομποσχοίνι και άλλα, τα οποία πωλούν και προσπορίζονται έτσι τα προς το ζην. Μου είπαν στις Καρυές, στην πρωτεύουσα του Αγίου Όρους, ότι θα έβρισκα δάκρυα της Παναγίας και μικρές φορητές εικόνες από μελισσοκέρι στην Καψάλα. Μου υπέδειξαν επίσης και σε έναν τοπικό χάρτη και το κελλί που τα πουλούσε.

 

 

Τα δάκρυα της Παναγίας είναι κομποσχοίνια ή κατ’ άλλους κομπολόγια φτιαγμένα από καρπούς ενός φυτού που λέγεται δάκρυ της Παναγίας. Ο Γεράσιμος Σμυρνάκης στο βιβλίο του Άγιον Όρος που εκδόθηκε το 1903 γράφει: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όνειρα,οράματα και περιπτώσεις… πλάνης

«Και ου θαυμαστόν‡ αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός»(Β΄ Κορ. ια΄ 13-15)

Η Ιερά Μονή Οσίου Νικοδήμου η οποία βρίσκεται στον Πεντάλοφο Γουμενίσσης εξέδωσε ένα πολύ ωραίο και χρήσιμο βιβλίο που εξηγεί τι μπορεί να κρύβεται -και καλό αλλά και κακό- πίσω από κάποιο όνειρο ή και όραμα. Επειδή πολλοί αναγνώστες μας, μάς ζητούν και ενδιαφέρονται να μάθουν κάποια πράγματα για τα όνειρα‡ έτσι θα αναρτήσουμε στο ιστολόγιό μας, κάποια πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα και ταπεινά ευχαριστούμε το Γέροντα και τους πατέρες της Μονής που μας παραχώρησαν την ευλογία να χρησιμοποιήσουμε τα κείμενα αυτά.

Με παραστατικό τρόπο φανερώνεται εδώ μία τραγική πραγματικότητα στο χώρο της Εκκλησίας, η πλάνη των ονείρων και των οραμάτων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί του οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου

Όταν κάποιος επισκεφθή το Άγιον Όρος και δη τους ταπεινούς καλογήρους, μπορεί να συλλογισθή και να σκεφθή ότι αυτοί ζουν τεμπέλικη ζωή και χωρίς σκοπό. Αυτό φαίνεται έτσι, όταν κάποιος βλέπει τα πράγματα εξωτερικά. Γιατί λίγοι είναι εκείνοι που θα μπορούσαν να καταλάβουν το φοβερό και χωρίς διακοπή πόλεμο που γίνεται μέσα στις ψυχές των μοναχών.

Αυτός ο πόλεμος είναι σχεδόν υπερφυσικός, αόρατος και (διεξάγεται) όχι μόνο εναντίον των δαιμονικών δυνάμεων των αρχόντων του σκότους, αλλά για τους αρχαρίους και εναντίον της σαρκός, δηλαδή κατά της σαρκικής επιθυμίας και των παθών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης: Ας μην πετροβολάμε τους ανθρώπους… χριστιανικά!

Ο Χριστιανός δεν πρέπει να είναι φανατικός, αλλά να έχει αγάπη για όλους τους ανθρώπους.

Είπα σε κάποιον μια φορά: «Τί είσαι εσύ; Μαχητής τού Χριστού ή μαχητής τού πειρασμού; Ξέρεις πως υπάρχουν και μαχητές του πειρασμού;».

Όποιος πετάει λόγια αδιάκριτα, και σωστά να είναι, κάνει κακό. Γνώρισα έναν συγγραφέα που είχε ευλάβεια πολλή, αλλά μιλούσε στους κοσμικούς με μια γλώσσα ωμή, που προχωρούσε όμως σε βάθος, και τους τράνταζε. Μια φορά μου λέει: «Σε μια συγκέντρωση είπα αυτό και αυτό σε μια κυρία». Αλλά με τον τρόπο που της το είπε, την είχε σακατέψει. Την πρόσβαλε μπροστά σε όλους. «Κοίταξε, του λέω, εσύ πετάς στους άλλους χρυσά στεφάνια με διαμαντόπετρες, έτσι όμως που τα πετάς, σακατεύεις κεφάλια, όχι μόνον ευαίσθητα αλλά και γερά». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἀγάπη στὸν πλησίον – Γέρων Πορφύριος

Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν ἀδελφὸ καλλιεργεῖ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ

Ἕνα εἶναι τὸ ζητούμενο στὴ ζωή μας, ἡ ἀγάπη, ἡ λατρεία στὸν Χριστὸ καὶ ἡ ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας. Νὰ εἴμαστε ὅλοι ἕνα μὲ κεφαλὴ τὸν Χριστό. Ἔτσι μόνο θ’ ἀποκτήσομε τὴν χάρι, τὸν οὐρανό, τὴν αἰώνια ζωή. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν ἀδελφὸ καλλιεργεῖ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό. Εἴμαστε εὐτυχισμένοι, ὅταν ἀγαπήσομε ὅλους τοὺς ἀνθρώπους μυστικά. Θὰ νιώθομε τότε ὅτι ὅλοι μᾶς ἀγαποῦν. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ φθάσει στὸν Θεό, ἂν δὲν περάσει ἀπ’ τοὺς ἀνθρώπους. Γιατί, “ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ὅν ἑώρακε, τὸν Θεόν, ὅν οὐχ ἑώρακε, πῶς δύναται ἀγαπᾶν;”

Ν’ ἀγαπᾶμε, νὰ θυσιαζόμαστε γιὰ ὅλους ἀνιδιοτελῶς, χωρὶς νὰ ζητᾶμε ἀνταπόδοση. Τότε ἰσορροπεῖ ὁ ἄνθρωπος. Μία ἀγάπη ποὺ ζητάει ἀνταπόδοση εἶναι ἰδιοτελής. Δὲν εἶναι γνήσια, καθαρή, ἀκραιφνής. Νὰ τοὺς ἀγαπᾶτε καὶ νὰ τοὺς συμπονᾶτε ὅλους. “Και εἴτε πάσχει ἕν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη• ὑμεῖς δὲ ἐστε μέλη Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους”. Αὐτὸ εἶναι Ἐκκλησία• ἐγώ, ἐσύ, αὐτός, ὁ ἄλλος νὰ αἰσθανόμαστε ὅτι εἴμαστε μέλη Χριστοῦ, ὅτι εἴμαστε ἕνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το ταπεινό φρόνημα (Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Μνήμη Αγίου Ιωάννου τον Σιναΐτου

Ο σήμερον εορταζόμενος Φωστήρ, κορυφαίος Πατέρας της μοναστικής μας ιδιότητος, Ιωάννης ο Σιναΐτης, είχε ως εξαίρετο αρετή – εκτός των άλλων πού επλούτιζαν και επροίκιζαν την μακάρια ψυχή του – την ταπεινοφροσύνη. Κατά την κουρά του εις μοναχό, ένας εκ των πνευματοφόρων Πατέρων, ελθών εις έκστασι, είπε στον Γέροντά του Μαρτύριο: «Βαβαί, Αββά Μαρτύριε, οίδας ότι σήμερον ηγούμενον του Σινά εκούρευσας;» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η πρακτική εκδήλωση της αγάπης προς τον Θεό (Μνήμη των Αγίων Παύλου του Θηβαίου και Ιωάννου του Καλυβίτου) [Διδαχές από τον Άθωνα]

Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός (+2009)

Τιμά η Εκκλησία μας τους δυο μεγάλους Πατέρες, τους Άγ. Παύλο τον Θηβαίο και Ιωάννη τον Καλυβίτη, των οποίων η ζωή είναι κάπως παράξενη, αλλά είναι αυτή πού ταιριάζει σε μάς τους μοναχούς. Ο μέν ένας, είναι σχεδόν από τους πρώτους πού εξεκίνησαν να γίνουν μοναχοί, αφού απαρνήθηκαν πραγματικά τον κόσμο και εβγήκαν μόνοι τους έξω στην έρημο. Έζησαν μόνοι με μόνο τον Θεό, πρωτάκουστο στις ημέρες τους και σπάνιο φυσικά. Τρόπον τινά, ήταν οι πρωτοπόροι πού εχάραξαν τον δρόμο αυτό. Ο δε δεύτερος, είναι μεταγενέστερος. Ξεκίνησε μικρό παιδάκι από το σπίτι του, με ζήλο να γίνη μοναχός. Μετά από μερικά χρόνια έφυγε από το μοναστήρι του και επέστρεψε και εκάθησε στην είσοδο της πατρικής του κατοικίας, όπου εκεί ετελείωσε την ζωή με υπεράνθρωπους ασκητικούς αγώνας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο πρόλογος του βιβλίου του Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινού Διδαχές από τον Άθωνα»

Προοίμιο

«Μυστήριον Βασιλέως καλόν κρύψαι, τα δε έργα του Θεού ανακαλύπτειν ενδόξως». Ίσως να μην είναι τόσο πρόσφορο το ρήμα της Γραφής που προβάλλεται σαν προοίμιο του λόγου μας, αλλά το νόημα εκεί μας οδηγεί.Διδασκόμενοι συχνότατα από τον Γέροντά μας με ζωντανό λόγο για την όλη μας αναστροφή, μπορέσαμε να κρατήσουμε με τα φωνοληπτικά μέσα που σήμερον υπάρχουν, πολλά από τα λόγια και τις ομιλίες του. Ασφαλώς δεν λείπει τίποτε από την Εκκλησία και Πατερική μας παράδοσι που να υστερήται ο κάθε πιστός προκειμένου να επιτύχη την σωτηρία του, η προφορική όμως συμβουλή και ο πρακτικός τρόπος που ταιριάζει στα μέτρα του σημερινού ανθρώπου, με όλες τις προϋποθέσεις που περιέχονται στο δικό μας περιβάλλο, αποδεικνύονται αποτελεσματικότερα. Η πείρα λοιπόν αυτού του τρόπου, μας παρεκίνησε να μεταδώσουμε και στους εν τω κόσμω αδελφούς μας, αυτή την ωφέλεια. Αυτός είναι και ο λόγος που παραδίδομε στον τύπο ένα μέρος από τις ομιλίες του Γέροντά μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αφιέρωμα στον Γέροντα Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη (βιντεο)


Αφιέρωμα του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Μητρόπολης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας στο γέροντα Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη, υμνογράφο της μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 20 χρόνων από την μακαρία κοίμησή του.

Ο Γερο-Ευδόκιμος της Βατοπαιδινής Σκήτης του Αγίου Δημητρίου. Το τελευταίο απειρόκακο παιδί του Όρους

…Γνώρισα αυτόν τον όσιο άνδρα – και κυριολεκτώ όταν λέγω όσιο – τα πρώτα χρόνια της γνωριμίας μας με το Άγιον Όρος. Ίσως είναι ο πρώτος γνήσιος Αγιορείτης που συνάντησα: άκακος, απροσποίητος, ανιδιοτελής, ακομμάτιστος, ευθύς, απλούστατος. Είχε καταγωγή από το Πασαλιμάνι της Προποντίδος. Οι γονείς του λέγονταν Κωνσταντίνος και Αναστασία Μπίτσιου. Γεννήθηκε το 1914. Ήρθε στο Άγιον Όρος δεκατεσσάρων ετών, αφού πια μόνιμα εγκαταστάθηκαν οι δικοί του στην γείτονα κώμη Ουρανούπολη. Αν και όλα τα μοναστικά Τυπικά επιτακτικά απαγορεύουν την διαμονή αγενείων στα μοναστήρια, φαίνεται πως πάντα γίνονταν εξαιρέσεις, ακόμα και σ’ αυτό το Άγιον Όρος, που ήταν πάντα άβατο στις γυναίκες. Παραβάσεις γίνονταν κυρίως στα Κελλιά που υπήρχαν συγγενείς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο π. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης ο Υμνογράφος· είναι ήρωας

Θυμάμαι χαρακτηριστικά το γερο-Γερόντιο των Δανιηλαίων να μου λέει: «Άκου, πάτερ, ο Γεράσιμος είναι ήρωας γιατί κάθισε μόνος και εγκαταλελειμένος στην ερημιά και γι’ αυτό τον ευλόγησε ο Θεός. Αν δεν έχεις κότσια δεν κάθεσαι. Λοιπόν να τον σέβεσαι και να τον ακούς». Πως να ξεχαστούν αυτά; Πως να ξεχάσω την ώρα της Μεταλήψεως που έκλαιγε και έλεγε λόγια που μόνος αυτός τα καταλάβαινε; Πως να ξεχάσω τα δάκρυα στο κελλάκι του που τα δικαιολογούσε με την στερεότυπη φράση, «κλαίω τις αμαρτίες μου»; Άραγε αυτή ήταν η αιτία η κάτι άλλο; Ουκ οίδα, ο Κύριος οίδε. Εγώ μόνον εξωτερικά γνωρίσματα αντιλαμβανόμουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άβατον και θρησκευτική ελευθερία

Σύμβουλος της Επικρατείας Αναστάσιος Ν. Μαρίνος

Το Άγιον Όρος έχει χαρακτήρα θρησκευτικό, με την έννοια ότι εκεί μονάζουν από αιώνες πολλοί ορθόδοξοι χριστιανοί, άρρενες το γένος. Οι μοναχοί δίνουν κατά την κουρά τους υπόσχεση σαρκικής εγκράτειας, υπακοής και ακτημοσύνης και με την υπόσχεση αυτή, όπως παρατηρεί και ο Νικόδημος Μίλας, ο μοναχός απαρνείται δημοσία και πανηγυρικώς πάσας τας του σώματος επιθυμίας και ηδονάς εν τη ευρυτάτη εννοία, διαβεβαιών διά του ενώπιον του Θεού διδομένου όρκου, ότι τηρήσει εαυτόν αγνόν από των σωματικών τούτων επιθυμιών και ηδονών … και διατηρήσει εαυτόν μέχρι τελευτής αυτού αγνόν πάσης σχέσεως προς γυναίκας και επισημαίνει ο διάσημος κανονολόγος ότι: η τελευταία αυτή διαβεβαίωσις αποτελεί την κυρίαν βάσιν της ιεράς υποσχέσεως, παράβασι της οποίας κολάζεται από τους ιερούς κανόνας μέχρι τέτοιου σημείου, ώστε ο γάμος μοναχού με γυναίκα να χαρακτηρίζεται από τους κανόνας σαν πορνεία, κατά δε τον αστικόν κώδικά μας να είναι άκυρος (άρθρον 1364 Α.Κ). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μάχη Ζωής. Η θαυμαστή ιστορία και η μεταστροφή στην Ορθόδοξη πίστη μιας νέας, όμορφης αεροσυνοδού, της Αγγελικής

Λεπτομέρειες:Η πρόσφατη διήγηση γνωστού ασκητή γέροντα του Αγίου Όρους σε μία παρέα προσκυνητών για τον αξιοθαύμαστο βίο μιας νέας μάρτυρος της Ορθοδοξίας, μίας πανέμορφης κοπέλας, αεροσυνοδού στο επάγγελμα, που έφυγε από τη ζωή χτυπημένη από την επάρατο νόσο, ήταν συγκλονιστική. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »