Η Παναγιά του Χάρου

Tου αρχιμ. Ιερεμίου Γεωργαλή

Στα βάθη των αιώνων και σε χρόνους πανάρχαιους, λησμονημένους που κυριαρχούσαν οι μυθικοί θεοί, οι ημίθεοι, οι Τιτάνες και οι γενναίοι ήρωες, ηφαίστεια πυρίκαυστα και τεκτονικοί σεισμοί καταπόντισαν την αρχαία Αιγηίδα.

Από τις Στήλες του Ηρακλή (Γιβραλτάρ) και την Τριτωνίδα λίμνη (σημερινή Σαχάρα) εισόρμησαν τα νερά της αβύσσου που κατέκλυσαν την αρχέγονη ήπειρο και την μετονόμασαν σε Αιγαίο πέλαγος.

Τα λείψανα της αρχαίας εκείνης γής είναι οι διαμαντόπετρες του Αιγαίου, τα περιξάκουστα νησιά μας.

Ένας τέτοιος πολύτιμος λίθος των Δωδεκανήσων είναι και η νήσος Λειψώ. Η μυθολογία την θέλει να είναι η αρχαία Ωγυγία, το νησί της Καλυψούς που επί επτά έτη παρέμεινε ο πολυμήχανος Οδυσσέας.

Από την μυθική νύμφη Καλυψώ έλαβε το όνομά της η νήσος Λειψώ. Αιώνες τώρα λοιπόν, η ολόφωτη Λειψώ ασάλευτη συνεχίζει το ποντοπόρο ταξίδι της στο ελληνικό αρχιπέλαγος περιβεβλημένη το ατλάζι του Αιγαίου.

Κάρες, Δωριείς και Ίωνες κατοίκησαν στο νησί. Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Αλέξιος Α’ ο Κομνηνός δωρίζει το 1088 μ.Χ., διά Χρυσοβούλου Λόγου, την Πάτμο, την Λειψώ και τα γύρω νησιά στον ιδρυτή της Μονής του Μεγάλου Θεολόγου της Πάτμου, Όσιο Χριστόδουλο τον Λατρηνό.

Φράγκοι, Ιωαννίτες ιππότες, Τούρκοι και Ιταλοί κατακτούν το νησί. Όμως «αυτοί συνεποδίσθησαν και έπεσαν», αφού η καρδιά των Λειψωτών είναι σμιλεμένη με το Φως το εκ του Φωτός, με θάλασσα απέραντη και ουρανό καθάριο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή της Πεντηκοστής -Τα δώρα του Αγίου Πνεύματος. (Ιων. 7, 37 – 52. 8, 12)

«Εάν τις διψά ερχέσθω προς με και πινέτω». Μ’ αυτά τα λόγια αρχίζει ο Ιησούς την ομιλία του που κατά την σημερινή ευαγγελική περικοπή απηύθυνε προς τους Ιουδαίους την τελευταία ημέρα της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής. Κοντά στις άλλες σημασίες που είχε η εορτή αυτή στον Ιουδαϊκό κόσμο ήταν και η ανάμνηση της Νομοδοσίας: ο δεκάλογος δόθηκε στον Μωϋσή, κατά την ιουδαϊκή παράδοση, πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα. Στον χριστιανισμό η πεντηκοστή ημέρα μετά το Πάσχα σημαίνει την δωρεά του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο και την ίδρυση της Εκκλησίας. Γι’ αυτό λοιπόν το Πνεύμα ομιλεί ο Ιησούς στην περικοπή μας σαν μελλοντικό και επικείμενο γεγονός που θα ακολουθήσει μετά τη δόξα του σταυρού και της αναστάσεως. Ο Νόμος του Μωϋσέως, αν και δόθηκε από αγάπη και φροντίδα του Θεού για το λαό του, στάθηκε ανήμπορος να συμπαρασταθεί στην ανθρώπινη αδυναμία. Το Πνεύμα του Θεού που υπόσχεται ο Ιησούς και έρχεται την ημέρα της Πεντηκοστής για να παραμείνει ο καθοδηγητής της Εκκλησίας είναι «ύδωρ ζων» που ξεδιψά τον άνθρωπο και του προσφέρει ζωή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαύμα ενός ευλαβούς πλοιάρχου

Ο αββάς Γρηγόριος ο αναχωρητής μας διηγήθηκε τα εξής: «Στο πλοίο, καθώς ερχόμουν από το Βυζάντιο, μπήκε και κάποιος σκριβών(=σωματοφύλακας του βασιλιά) με τη γυναίκα του, ο οποίος είχε τάμα να προσκυνήσει στην αγία πόλη. Κι ήταν ο πλοίαρχος πολύ ευλαβής και νηστευτής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Τρίπολη τίμησε τους πολιούχους νεομάρτυρες Δημήτριο και Παύλο

Τους προστάτες  Αγίους της Δημήτριο και Παύλο εόρτασε η Τρίπολη με κάθε λαμπρότητα. Την παραμονή της εορτής των Αγίων τελέσθηκε Αρχιερατικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στην Τρίπολη χορωστατούντος του θεοφιλεστάτου Επισκόπου Διαυλείας ΓΑΒΡΙΗΛ  ο οποίος κήρυξε τον Θείο Λόγο,  συμμετείχαν επίσης ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.κ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ,  ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σαλώνων  κ.κ. ΑΝΤΩΝΙΟΣ και , Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ.  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ . Στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία μεταφέρθηκαν τα λείψανα των Νεομαρτύρων από την Ιερά Μονή Βαρσών. Ανήμερα της εορτής το πρωί  θα ψάλει  ο Όρθρος και στη συνέχεια θα τελεσθεί πολυαρχιερατική θεία λειτουργία. Το απόγευμα ψάλλεται  ο Μεθεόρτιος Εσπερινός και κατόπιν ξεκινά η Λιτανεία από τον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλεία. Η πομπή περνάει από όλα τα κεντρικά σημεία της πόλης και επιστρέφει στον Προφήτη Ηλεία. Τα λείψανα παραμένουν εκεί μέχρι το βράδυ της 24ης Μαΐου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αικατερίνη

 Ένα πνευματικό παιδί του Γέροντα Αικατερίνα, όταν ήταν τριάντα πέντε χρονών, αρρώστησε βαριά. Η ασθένειά της ήταν θανάσιμη αλλά οι γιατροί επειδή δεν ήθελαν να την απογοητεύσουν δεν της το έλεγαν. Απλώς είπαν να βάλει τα παιδιά της σε κάποιο ίδρυμα γιατί η θεραπεία θά διαρκέσει πολύ χρόνο. Την έστειλαν σε ένα σανατόριο και της έδωσαν να πίνει κάποια φάρμακα. Πριν βάλει τα παιδιά της στο ίδρυμα και πριν πάει στο σανατόριο η Αικατερίνη πήγε στον Γέροντα Σεραφείμ για να πάρει την ευλογία του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (39)

Οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα με την Παναγία. Από τοιχογραφία του καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

Οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα με την Παναγία. Από τοιχογραφία του καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

Συνέχεια από (38)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

8 . <Περί αγάπης>

Αλλ΄ ουδέ επιτρέπει, η γλώσσα λαλήσαι

ούτε νους και καρδία, ψυχή και θελήσει,

επειδή βασιλεύει η γλυκεία Αγάπη,

Ιησούς ο Σωτήρ μου, ο γλυκύτατος έρως,

και Πατήρ πλαστουργός μου και Άγιον Πνεύμα,

ω Τριάς Παναγία, εν μονάδι τη Θεία,

η ζωή της ψυχής μου και τρυφή της καρδίας, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (38)

Panagia

Συνέχεια από (37)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

7. Εις την Κυρίαν Θεοτόκον

Παντάνασσα, Μητέρα μου, γλυκεία Παναγία,

του κόσμου η βασίλισσα, η πάντων σωτηρία,

η μόνη μου παράκλησις, η μόνη μου ελπίδα,

γλυκειά παρηγορία μου, Θεοτόκε Μαρία.

Η μόνη μου καταφυγή σ΄ όλας τας περιστάσεις

που συναντά ο μοναχός σ΄ όλας τας καταστάσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »