Η Παναγιά του Χάρου

Tου αρχιμ. Ιερεμίου Γεωργαλή

Στα βάθη των αιώνων και σε χρόνους πανάρχαιους, λησμονημένους που κυριαρχούσαν οι μυθικοί θεοί, οι ημίθεοι, οι Τιτάνες και οι γενναίοι ήρωες, ηφαίστεια πυρίκαυστα και τεκτονικοί σεισμοί καταπόντισαν την αρχαία Αιγηίδα.

Από τις Στήλες του Ηρακλή (Γιβραλτάρ) και την Τριτωνίδα λίμνη (σημερινή Σαχάρα) εισόρμησαν τα νερά της αβύσσου που κατέκλυσαν την αρχέγονη ήπειρο και την μετονόμασαν σε Αιγαίο πέλαγος.

Τα λείψανα της αρχαίας εκείνης γής είναι οι διαμαντόπετρες του Αιγαίου, τα περιξάκουστα νησιά μας.

Ένας τέτοιος πολύτιμος λίθος των Δωδεκανήσων είναι και η νήσος Λειψώ. Η μυθολογία την θέλει να είναι η αρχαία Ωγυγία, το νησί της Καλυψούς που επί επτά έτη παρέμεινε ο πολυμήχανος Οδυσσέας.

Από την μυθική νύμφη Καλυψώ έλαβε το όνομά της η νήσος Λειψώ. Αιώνες τώρα λοιπόν, η ολόφωτη Λειψώ ασάλευτη συνεχίζει το ποντοπόρο ταξίδι της στο ελληνικό αρχιπέλαγος περιβεβλημένη το ατλάζι του Αιγαίου.

Κάρες, Δωριείς και Ίωνες κατοίκησαν στο νησί. Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Αλέξιος Α’ ο Κομνηνός δωρίζει το 1088 μ.Χ., διά Χρυσοβούλου Λόγου, την Πάτμο, την Λειψώ και τα γύρω νησιά στον ιδρυτή της Μονής του Μεγάλου Θεολόγου της Πάτμου, Όσιο Χριστόδουλο τον Λατρηνό.

Φράγκοι, Ιωαννίτες ιππότες, Τούρκοι και Ιταλοί κατακτούν το νησί. Όμως «αυτοί συνεποδίσθησαν και έπεσαν», αφού η καρδιά των Λειψωτών είναι σμιλεμένη με το Φως το εκ του Φωτός, με θάλασσα απέραντη και ουρανό καθάριο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυριακή της Πεντηκοστής -Τα δώρα του Αγίου Πνεύματος. (Ιων. 7, 37 – 52. 8, 12)

«Εάν τις διψά ερχέσθω προς με και πινέτω». Μ’ αυτά τα λόγια αρχίζει ο Ιησούς την ομιλία του που κατά την σημερινή ευαγγελική περικοπή απηύθυνε προς τους Ιουδαίους την τελευταία ημέρα της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής. Κοντά στις άλλες σημασίες που είχε η εορτή αυτή στον Ιουδαϊκό κόσμο ήταν και η ανάμνηση της Νομοδοσίας: ο δεκάλογος δόθηκε στον Μωϋσή, κατά την ιουδαϊκή παράδοση, πενήντα ημέρες μετά το Πάσχα. Στον χριστιανισμό η πεντηκοστή ημέρα μετά το Πάσχα σημαίνει την δωρεά του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο και την ίδρυση της Εκκλησίας. Γι’ αυτό λοιπόν το Πνεύμα ομιλεί ο Ιησούς στην περικοπή μας σαν μελλοντικό και επικείμενο γεγονός που θα ακολουθήσει μετά τη δόξα του σταυρού και της αναστάσεως. Ο Νόμος του Μωϋσέως, αν και δόθηκε από αγάπη και φροντίδα του Θεού για το λαό του, στάθηκε ανήμπορος να συμπαρασταθεί στην ανθρώπινη αδυναμία. Το Πνεύμα του Θεού που υπόσχεται ο Ιησούς και έρχεται την ημέρα της Πεντηκοστής για να παραμείνει ο καθοδηγητής της Εκκλησίας είναι «ύδωρ ζων» που ξεδιψά τον άνθρωπο και του προσφέρει ζωή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαύμα ενός ευλαβούς πλοιάρχου

Ο αββάς Γρηγόριος ο αναχωρητής μας διηγήθηκε τα εξής: «Στο πλοίο, καθώς ερχόμουν από το Βυζάντιο, μπήκε και κάποιος σκριβών(=σωματοφύλακας του βασιλιά) με τη γυναίκα του, ο οποίος είχε τάμα να προσκυνήσει στην αγία πόλη. Κι ήταν ο πλοίαρχος πολύ ευλαβής και νηστευτής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Τρίπολη τίμησε τους πολιούχους νεομάρτυρες Δημήτριο και Παύλο

Τους προστάτες  Αγίους της Δημήτριο και Παύλο εόρτασε η Τρίπολη με κάθε λαμπρότητα. Την παραμονή της εορτής των Αγίων τελέσθηκε Αρχιερατικός Εσπερινός στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στην Τρίπολη χορωστατούντος του θεοφιλεστάτου Επισκόπου Διαυλείας ΓΑΒΡΙΗΛ  ο οποίος κήρυξε τον Θείο Λόγο,  συμμετείχαν επίσης ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.κ. ΒΑΡΝΑΒΑΣ, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ,  ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σαλώνων  κ.κ. ΑΝΤΩΝΙΟΣ και , Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ.  ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ . Στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία μεταφέρθηκαν τα λείψανα των Νεομαρτύρων από την Ιερά Μονή Βαρσών. Ανήμερα της εορτής το πρωί  θα ψάλει  ο Όρθρος και στη συνέχεια θα τελεσθεί πολυαρχιερατική θεία λειτουργία. Το απόγευμα ψάλλεται  ο Μεθεόρτιος Εσπερινός και κατόπιν ξεκινά η Λιτανεία από τον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλεία. Η πομπή περνάει από όλα τα κεντρικά σημεία της πόλης και επιστρέφει στον Προφήτη Ηλεία. Τα λείψανα παραμένουν εκεί μέχρι το βράδυ της 24ης Μαΐου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Αικατερίνη

 Ένα πνευματικό παιδί του Γέροντα Αικατερίνα, όταν ήταν τριάντα πέντε χρονών, αρρώστησε βαριά. Η ασθένειά της ήταν θανάσιμη αλλά οι γιατροί επειδή δεν ήθελαν να την απογοητεύσουν δεν της το έλεγαν. Απλώς είπαν να βάλει τα παιδιά της σε κάποιο ίδρυμα γιατί η θεραπεία θά διαρκέσει πολύ χρόνο. Την έστειλαν σε ένα σανατόριο και της έδωσαν να πίνει κάποια φάρμακα. Πριν βάλει τα παιδιά της στο ίδρυμα και πριν πάει στο σανατόριο η Αικατερίνη πήγε στον Γέροντα Σεραφείμ για να πάρει την ευλογία του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (39)

Οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα με την Παναγία. Από τοιχογραφία του καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

Οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα με την Παναγία. Από τοιχογραφία του καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου.

Συνέχεια από (38)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

8 . <Περί αγάπης>

Αλλ΄ ουδέ επιτρέπει, η γλώσσα λαλήσαι

ούτε νους και καρδία, ψυχή και θελήσει,

επειδή βασιλεύει η γλυκεία Αγάπη,

Ιησούς ο Σωτήρ μου, ο γλυκύτατος έρως,

και Πατήρ πλαστουργός μου και Άγιον Πνεύμα,

ω Τριάς Παναγία, εν μονάδι τη Θεία,

η ζωή της ψυχής μου και τρυφή της καρδίας, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (38)

Panagia

Συνέχεια από (37)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

7. Εις την Κυρίαν Θεοτόκον

Παντάνασσα, Μητέρα μου, γλυκεία Παναγία,

του κόσμου η βασίλισσα, η πάντων σωτηρία,

η μόνη μου παράκλησις, η μόνη μου ελπίδα,

γλυκειά παρηγορία μου, Θεοτόκε Μαρία.

Η μόνη μου καταφυγή σ΄ όλας τας περιστάσεις

που συναντά ο μοναχός σ΄ όλας τας καταστάσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (37)

Τοιχογραφία από την Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου

Τοιχογραφία από την Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου

Συνέχεια από (36)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

6. Ερωτικά προς τον Ιησούν

Γλυκύτατε μου Ιησού, βάλσαμον της ψυχής μου,

αγάπη της καρδίας μου, αέρας της πνοής μου.

Φως νοητόν, γλυκύτατον, ο έρως, η ισχύς μου,

αγάπη πολυθαύμαστος, ο πόθος της ζωής μου.

Η πίστις μου και η ελπίς, αγάπη μου γλυκεία,

Σωτήρα ποθεινότατε, γλυκειά παρηγορία·

ελθέ, γλυκεία μου πνοή, ελθέ, ζωή μου θεία,

ελθέ, φως των ομμάτων μου, γλυκειά μου θυμηδία Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (36)

Λεπτομερεια από εικόνα της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου

Λεπτομερεια από εικόνα της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου

Συνέχεια από (35)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

5. Περί θανάτου.

Εάν ζητής αγαπητέ, και περί του θανάτου,

να σου ειπώ ολίγον τι διά την ωφέλειάν σου,

άκουσε μετά προσοχής κι ενθέου εύλαβείας,

διά να κερδίσης ον ζητείς καρπόν της σωτηρίας.

Ο θάνατος, αγαπητέ, είναι μεστός δειλίας,

είναι πικρός, είναι ψυχρός και πλήρης αηδίας· Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (35)

Panta mataiotis ta antropina

Συνέχεια από (34)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

4. Περί της του κόσμου ματαιότητος.

Ο κόσμος είναι μάταιος, όλοι τον θεωρούμε,

φωνάζει ο Εκκλησιαστής πως όλα ματαιότης·

ματαιοτήτων τρισάριθμε τα πάντα ματαιότης

Όλοι μας το ακούομεν, πολλοί το μελετούμεν,

αλλ΄ ο εχθρός μας απατά και δεν υποχωρούμεν

τους οφθαλμούς μας έκλεισε με την ματαίαν ύλην

και δι΄ αυτό δεν βλέπομεν το τέλος μας που λήγει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (34)

Συνέχεια από (33)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

3. Εγκώμιον εις την έρημον.

Ω, ερημία μου γλυκεία, Μήτηρ της ησυχίας,

της δυσκολίας σύντροφε, των θλίψεων ξαδέλφη,

της εγκρατείας οδηγέ και σιωπής ομοίως,

του πένθους η συγγένισσα, αδελφή των δακρύων,

δασκάλισσα της προσευχής, εράστρια της ειρήνης,

γεννήτωρ της πραότητος και της ακακοσύνης, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (33)

ICXC

Συνέχεια από (32)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

2. <Περί της ενσάρκου οικονομίας του Θεού Λόγου>.

Ιδού το πέρας είληφε κι ο πόθος μου επληρώθη

και της ψυχής μου ο θησαυρός όλος εξεκενώθη·

και εν γραφίδι μέλανος συνέταξα βιβλίον,

δεικνύων την αγάπην μου που έχω προς πλησίον,

φοβούμενος να μην κριθώ ως ο αχρείος δούλος,

που έκρυψε το τάλαντον κι΄ εκρίθη ως κακούργος.

Λοιπόν θερμώς παρακαλώ πάντες να το δεχθήτε

μονάζοντες και χριστιανοί όσοι Χριστόν ποθείτε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (32)

h panagia sto agion oros

Η Παναγία στο καράβι διαλέγει το Άγιον Όρος για περιβόλι της. Λεπτομέρεια από φορητή εικόνα στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου. (ερασιτεχνική φωτογραφία)

Συνέχεια (31)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΕΜΜΕΤΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γέροντα Ιωσήφ Ησυχαστή)

1. <Υποσχέσεις της Παναγίας προς τους Αγιορείτες>.

Δεν έπαυσεν ο γηραιός και υψικόμης Άθως,

να τρέφη εις τους πόδας του του φυτά, δέντρα μετ΄ άνθους

όπου μετά την Σταύρωσιν του Σωτήρος Χριστού μας,

εδόθη αυτή η δωρεά εις την μητέρα του Θεού μας,

όταν εις τον Άθω απέπλευσε μετά των Αποστόλων,

τότε έκανε την αίτησιν προς τον Θεόν των όλων, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (31)

hesychast

Συνέχεια από (30)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 28

Προς Ανώνυμη Μοναχή,

[…]

Εύχομαι να είσθε λίαν καλά.

Έλαβον, τέκνον μου, την επιστολήν σου και λίαν εχάρη όπου ζητείς λόγον Θεού διά την ωφέλειαν της ψυχής σου.

Λοιπόν, άνοιξόν σου τα ώτα και πληρώσω αυτά αγαθών. Το στόμα σου αδιαλείπτως να μελετά την ευχήν: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με». Κολληθείτω η πνοή σου εις το όνομα του γλυκύτατου Χριστού, και αυτό αφού θα πολυκαιρίση, θα το συνηθίση ο νους να το λέγη παντοτινά με τόν ενδιαθέτον λόγον. Μόνον πρόσεχε μην δέχεσαι φαντασίες. Εις τα λόγια μόνον της ευχής να προσεχής και πολύ θα ωφεληθής.

Διότι με την ευχήν, θα καθαρίση ο νους σου και θα την κατεβάση εις την καρδίαν, και θα γίνη διαδρομή, ένωσις νοός, λόγου και καρδίας, και θα γίνη Παράδεισος μέσα σου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (30)

hesychastΣυνέχεια από (29)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 25

Προς Μοναχό Παντελεήμονα.

Άγιον Όρος τη 1/6/1959.

Τέκνον μου ηγαπημένον, σπλάγχνα μου, θεία και ιερά, ευλογημένον παιδάκι μου, Παντελάκη, εύχομαι να είσαι καλά.

Είναι ολίγες ήμερες όπου επήρα το γράμμα σου, αλλά η αρρώστια με βασανίζει και αν δεν κατάπαυση δεν ημπορώ μήτε να διαβάσω, μήτε να γράψω· αυτή η δύσπνοια είναι. Μα μήτε να φάγω· τώρα τρώγω μόνον πρωΐ, άπαξ της ημέρας ό,τι ευρεθή.

Μου λέγουν, ότι υπάρχει κάτι οξυγόνον, όπου διά της εισπνοής με μία φούσκα εισπνέεις και καταπαύει. Αλλά μου έστειλαν, αλλά το ιδικόν μου πάθος έχει μεγάλην τάσιν· θέλει να είναι πιο δυνατό φάρμακο, αυτό λέγεται «προβόν», κρατάει δύο λεπτά και πάλιν αρχίζει. Εάν ηξεύρει ο Θεοφιλέστατος κανένα επιστήμονα ιατρόν και υπάρχει δυνατότερον φάρμακον να καταπαύη την δύσπνοιαν, αυτό να μου στείλης. Διά να κοιμηθώ μισή ώρα, πρέπει να μου κάνουν αέρα, αλλέως με πνίγει, δεν με αφήνει να κοιμηθώ· τέλος αφήνω. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (29)

Ο Γέροντας Ιωσήφ σε ηλικία 32 ετών (1930)

Ο Γέροντας Ιωσήφ σε ηλικία 32 ετών (1930)

Συνέχεια από (28)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 23

Προς Μοναχό Παντελεήμονα.

Άγιον Όρος τη 29/3/1959.

Εις το αγαπημένον μου τέκνον Παντελεήμων, τα αγαπητά σπλάγχνα μου,το ανθάκι μου το παραδείσιον.

Εύχομαι να είσαι καλά. Ο γλυκύς μας Χριστός να σε φυλάγη και να οδηγή εις το θέλημα Του το άγιον.

Αγαπητόν μου παιδί, έλαβα την επιστολήν σου, και είδον και εχάρην και εσκίρτησεν η καρδία μου, όπου ο καλός μας Χριστός αρχίζει να δεικνύη την αγάπην όπου σου έχει. Πρόσεχε λοιπόν, αγαπητό μου παιδί, να μην σου στήση καμμία παγίδα ο πονηρός, διότι πολύ μισεί το καλόν.

Εγώ, αγαθό μου παιδάκι, είχα αρχίσει να σου γράφω αυτό μου το γράμμα, και επειδή η δύσπνοια με ενοχλούσε, επερίμενα να ελαττωθή. Διότι μόλις κρυώνει ο αέρας, με πιάνει περισσότερο, δι΄ αυτό πέρασαν ολίγες ημέρες, οπότε σήμερα, των Βαΐων, ήλθε το άλλο σου γράμμα και συνεχίζω. Θα σου έγραφα άλλα πνευματικά. Τώρα, επειδή άλλα με ερωτάς, θα απαντήσω δι΄ αυτά.

Η μοναχική πολιτεία είναι πολύ μεγάλο πράγμα και έχει αγώνα και βάρος πολύ. Οι άνθρωποι δεν είναι αρνιά να τους βόσκη κανείς. Είναι άνθρωποι με συνήθειες και θελήματα, με φρονήματα και πάθη ανίατα, όπου μήτε τον ίδιον ζήλον έχουσιν μήτε την ιδίαν προαίρεσιν. Ευκολώτερον είναι να καθαρίζη κανείς τα αναγκαία εις την Αθήνα, παρά ανθρώπους από τα πάθη να μεταβάλη εις αγαθούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (28)

Ο Σέρβος μοναχός Γεώργιος, Μπράνκο Βίτκοβιτς (1920-1972), που μαθήτευσε για αρκετό καιρό κοντά στον Γέροντα Ιωσήφ

Ο Σέρβος μοναχός Γεώργιος, Μπράνκο Βίτκοβιτς (1920-1972), που μαθήτευσε για αρκετό καιρό κοντά στον Γέροντα Ιωσήφ

Συνέχεια από (27)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 20

Προς Μοναχό Παντελεήμονα

Άγιον Όρος, τη 26/9/1957.

Τω αγαπητώ μας παιδάκι Παντελεήμονι, ευχόμεθα διά την υγείαν σου, ηγαπημένο μου τέκνον.

Έλαβον την επιστολήν σου και πολύ εχάρην όπου είσαι καλά. Λυπάμαι όπου δεν σε έχω πλησίον μου να σε ομιλώ διά την προσευχήν, να διαφωτίζω τον καθαρόν σου νουν, να διαφωτίζης και εσύ τους άλλους, να πληθύνονται οι καλοί άνθρωποι.

Όλοι οι πατέρες εδώ οι μετ΄ εμού σε ενθυμούνται και σου προσεύχονται, αλλά δεν μας έγραψες, διατί παραμένεις εις τας Αθήνας. Εμείς ελογίζαμεν ότι πλέον θα ήσουν κοντά εις τους γονείς σου και εις τον παπά μας Εφραίμ.

Μας έγραψεν γράμμα και γράφει ότι είναι εις το άκρον της Αμερικής, όπου ψήνει ο ήλιος το ψωμί. Και εγώ τον έγραψα να έλθει να ησυχάση κοντά μας. Αυτό το διάστημα όπου μένεις έξω -εάν ήσουν κοντά μας πολλά θα εμάνθανας- εν τέλει φρόντιζε να λες την ευχήν· μην στέκης αργός. Αδιαλείπτως προσεύχου με ζέσιν ψυχής, διά να γεννηθή μέσα σου και να φωνάζη νοερώς η καρδία σου το «Ιησού γλυκύτατε, σώσόν με». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (27)

Γράμμα του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 17

Προς Μοναχή Βρυαίνη,

Ιερά Μονή Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, Καλογραιών Καλαμάτας.

Άγιον Όρος, τη 15/3/1959.

Τέκνον μου αγαπητόν και ευλογημένον, Βρυαίνη, σπλάγχνα μου θεία και ιερά, εύχομαι να είσαι καλά.

Έλαβον την επιστολήν σου και είδον και εχάρην όπου εύχεσαι να γίνω καλά.

Παιδάκι μου μικρότερο, με επεσκέφθη ο καλός μας Θεός -διότι με αγαπάει- με μίαν πολύ βαρείαν ασθένειαν, βρογχο-υπερ-πνευμονίαν. Με ξενυκτούσαν ότι θα έφευγα, έκλαιγαν τα παιδάκια μου, αλλά δεν ήλθεν η ώρα. Εκατόν είκοσι ενέσεις μου έκαμαν. Τέλος πάλιν εγύρισα. Έχω φοβερά δύσπνοια, όπου αν μία μέρα δεν πάρω φάρμακο να πέση, κινδυνεύω να σκάσω.

Τώρα είμεθα καλύτερα και επιάσαμε πάλιν να γράφωμε εις τους αδελφούς. Λοιπόν, είδες ότι η Χάρις αρχίζει να σε επισκέπτεται, και όσον δύνασαι βιάζου να λες την ευχήν, και θα ιδής ότι πολλή ωφέλεια θα σου γίνη εις την ψυχήν σου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (26)

Λεπτομέρεια από το μπαστουνάκι της Μοναχής Θεοδοσίας, που είχε φιλοτεχνήσει ο ίδιος ο Γέροντας Ιωσήφ.

Λεπτομέρεια από το μπαστουνάκι της Μοναχής Θεοδοσίας, που είχε φιλοτεχνήσει ο ίδιος ο Γέροντας Ιωσήφ.

Συνέχεια από (25)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 14

Προς Μοναχή Θεοδοσία.

<Άγιον Όρος> τη 20ή Αυγούστου 1930.

Τέκνον Θεοδοσία.

Χαίρε και υγίαινε εν Κυρίω ψυχή τε και σώματι και κάμνε υπομονή εις τας θλίψεις όπου σου έρχονται.

Μην γογγύζης, λάβε και τον χαρακτήρα του ταπεινού και πλανεμένου Γέροντα σου, διά να τον ενθυμείσαι ότι κάποτε μαζί συναγωνίσθητε και συνασκητεύσατε εις Γεροβίτσα της Μακεδονίας και εύχου να μην χωρισθούμε εις την άλλην ζωήν, αλλά να είμεθα ενωμένοι δοξάζοντες μετά Θεοδώρας, Θεοδώρας, Ευπραξίας, Μαρίας και Δεσποίνης και μετά των αγίων Παρθένων το άγιον όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμήν.

Πλανεμένος, ταπεινός Ιωσήφ Μοναχός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (25)

epistoli iosif isihastiΣυνέχεια από (24)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 11 (απόσπασμα)

Προς Μοναχή Βρυαίνη, την ανηψιά του, κόρη της αδελφής του Εργίνας.

Άγιον Όρος, Άθως τη 8η Απριλίου 1947.

Το ηγαπημένον μου τέκνον, τα σπλάγχνα της ψυχής μου, την γλυκύφωνόν μου αηδόνα, την κιθαρίζουσα ως ο θείος Δαβίδ, τα ιερά των ιερών τοις ιεροίς θεία και επουράνια μελωδήματα, δι΄ ώνπερ δοξάζεται ο Πατήρ ευφραίνεται ο Υιός και αγάλλεται το Πανάγιον Πνεύμα, Χάρις λοιπόν επί Χάριτος εις τας ευλογημένας ψυχάς σας και ψυχούλαν σου.

Ηγαπημένη μου κόρη, ηυφρανάς με εν τοις λεγομένοις. Έλαβον γαρ την επιστολήν σου και περιχαρώς την ανέγνωσα και όλος νους και διάνοια νοσταλγών και γλιχόμενος ηκολούθων την οπτικήν τοις όμμασι δύναμιν, ίνα καταλάβω και καταμάθω το όνομα, την νέαν Βρυαίνην, και πλέον κορεσθή το επιθυμητόν της ψυχής μου και παύση το άλγος των πόνων μου διά σε, και του λοιπού αποδώσω τας τελειωτικάς ευχαριστήριους φωνάς προς τον αγαθόν Παροχέα και διά παντός ευεργέτην Θεόν, όπου ως Πατήρ αληθής και φιλόστοργος εκπεραιώνει τας επιθυμίας των τέκνων του, εάν ώσιν ευάρεστοι εις Αυτόν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (24)

osios iosif o isihastis2Συνέχεια από (23)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 7 (απόσπασμα)

Προς Εργίνα., την αδελφή του.

[…] θα έλθη σε έπίγνωσι και θα καταλάβη ότι η ζωή είναι ένα όνειρο που γρήγορα περνά. Μάταιοτης, ματαιότης· όλα φεύγουν. αφού ο Μεγαλοδύναμος του έστειλεν μήνυμα, διατί δεν το αντιλαμβάνεται ο ευλογημένος; Κάτι παρόμοιον εσυνέβη και εις εμέ. Δεν το ενθυμείσαι; Έφυγε το άνθος έφυγε και με έκανε να καταλάβω την ματαιότητα. Αδελφός μας είναι, τον πονάμε. Αλλά με τα δικά του δάκρυα θα γιατρευτή, όχι μόνο με τα δικά μας. Τώρα, αδελφή μου ήγαπημένη, πες διά τας προσπάθειας εντός του οίκου σας. Κάνε υπομονή, είμαι εκεί μέσα. Με τους οφθαλμούς της καρδίας μπορείς να με ιδής. Ω καλή μου αδελφή, η οικία σας εις τον Πειραιάν σημαίνει περισσότερον εις εμέ τον αμαρτωλόν, παρά εκεί όπου εγεννήθην.

Εκεί μέσα, εις αυτούς τους τοίχους, πήρα την απόφασιν της αναχωρήσεως. Εκεί εμάζευσα το τελευταίον ένδυμα και την ευχήν της σεβαστής μητρός μας.

Να δέχεσθε πτωχούς, να ποτίζετε διψώντας, να παρηγορήτε πονεμένους. Μέσα εις την οικίαν σας είδα καθαρά την αλήθειαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (23)

osios iosif o isihastis2
Συνέχεια από (22)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

Επιστολή 6

Προς Εργίνα, την κατά σάρκα και αγαπημένη, του αδελφή.

Εν Άγίω Όρει τη 16η Δέκεμβρίου 1932.

Αδελφή μου εν Χριστώ ήγαπημένη Εργίνα, εγκόλπιον της ψυχής μου, το αληθινόν μου πνευματικόν τέκνον εν Κυρίω, υγίαινε.

Σήμερον έλαβον την πλήρως γέμουσαν αγάπην και ευλάβειαν, σοφίαν και σύνεσιν, γνώσιν και ταπείνωσιν, επιστολήν σου και τας χείρας εκπετάσας προς Κύριον, μετά θερμής αγάπης και ζέσεως ψυχής, τας μυστικάς φωνάς της ταπεινής μου καρδίας ηντιβόλουν προς Κύριον:

«Επάκουσον, λέγω, ω γλυκεία αγάπη, Ιησούς ο Σωτήρ μου, το φως, το υπέρ παν φως, το εξ Ανάρχου Πατρός Γενήτορος, η γνώσις και η αλήθεια, η ελπίς και η παρηγοριά μου, η ισχύς και δύναμίς μου· η αγάπη και ο φωτισμός μου, επάκουσον, λέγω, και πέμψον επί την αδελφιδού μου το φως της θείας Σου παρακλήσεως και διάσπασον τους μοχλούς και τα κλείθρα της σκοτεινής και πεπονημένης αυτής ψυχής και τη φωταυγεία της Σης αίγλης παρακάλεσον την αυτής καρδίαν, όπως μικρυνθώσιν αι αυτής θλίψεις και τα αλλεπάλληλα των πειρασμών βάσανα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (22)

osios iosif o isihastis2
Συνέχεια από (21)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

ΑΝΕΚΔΟΤΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Επιστολή 1

Προς Ιωάννη,

φοιτητή Θεολογικής Σχολής

Τιμίου Σταυρού, Μπρούκλιν Βοστώνης

Άγιον Όρος, τη 5/6/1959.

Εις τον αγαπητόν Ιωάννην μου, εύχομαι υγείαν μακράν και Θεού φώτισιν.

Να σου ανοίξη τον νουν τω Πνεύματι Αυτού τω αγαθώ, όπως εξαπέστειλε εις τους αγίους Αυτού μαθητάς.

Λοιπόν, υιέ αγαθέ, φοβού τον Θεόν και πράττε τας εντολάς Του και ευ σοι γένηται.

Σήμερον έλαβον την επιστολήν σου και είδον τα εν αυτή, και πολύ εχάρην όπου ζητείς τροφήν διά την ψυχήν σου. Βιάζου λοιπόν, αγαθό μου παιδί, και πρώτον να λες την ευχήν. Μνημόνευε το όνομα του Θεού, διά να σου μνημόνευση και ο Θεός εν καιρώ πειρασμού.

Ο,τι κάμνεις νοών και φρονών, λέγε σε κάθε στιγμήν: «Ιωάννη, πρόσεχε σε βλέπει ο Θεός· είναι παρών, είναι δίπλα σου. Όλα τα βλέπει και παραβλέπει· δεν δύνασαι να τον λανθάνης σε τίποτα. Είσαι ένα σκουλήκι κοντά Του, ένα μυρμήγκι». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (21)

osios iosif o isihastis2

Συνέχεια από (20)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

23. Μετάβασις εις την Νέαν Σκήτην και το οσιακόν τέλος.

Εις την Νέαν Σκήτην πλέον, όταν ήλθαμε, ο Γέροντας ειχε πέσει τελείως σωματικώς και κάθε προσπάθεια εξωτερική και κόπος, έστω και μικρός,τον κατέβαλε σωματικώς. Τί ημπορούσαμεν όμως να κάμωμεν που έπρεπε να ευρεθή τόπος κατάλληλος, ώστε να ημπορούμεν να συνεχίσωμεν την τάξιν και συνήθειαν του τύπου όπου είχαμεν από πριν; Μέσα εις την Σκήτην ήτο αδύνατον, διότι οι Πατέρες εδώ έχουν άλλην τάξιν και συνήθειαν· είναι δε και πολύ πυκνοκατοικημένη και οπωσούν, ανεπιτηδεία προς ησυχίαν. Βγήκαμεν έξω από την Σκήτην προς τον Πύργον και εκαθίσαμεν εις τα εκεί ησυχαστήρια της Μονής του Αγίου Παύλου, όπου συνέπεσε να ήσαν κενά, όμως και ακατάλληλα προς οίκησιν. Με οσηνδήποτε προσωρινότητα και αν επεσκευάσαμεν τα πλέον απαραίτητα, εδημιουργείτο πάλιν μέριμνα και ουχί ολίγος κόπος, που εις ημάς δεν φαινόταν, εις την ασθενή όμως εκείνην και καταβεβλημένην φύσιν έγινε πολύ αισθητόν. Από τότε άρχισε νά καταπίπτη τελείως ή υγεία του και δύο σοβαρές ασθένειες, η μία κατόπιν της άλλης, επέφεραν το τέλος της επιγείου ζωής του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θείας Χάριτος Εμπειρίες, Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (20)

osios iosif o isihastis2

Συνέχεια από (19)

(+Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)

22. Η φυλακή των αισθήσεων και οι καρποί της νήψεως.

Άλλοτε πάλιν μας έλεγε για την φυλακήν των αισθήσεων και πόσην σημασίαν έχει αυτή η εργασία.

«Τα από μέρους πτώματα και αυτός ο ξερός πόλεμος του εχθρού έχουν σχεδόν την εισοδόν τους από τας θύρας των αισθήσεων. Εάν δεν δοθή αφορμή από κάπου, ο πόλεμος δεν αρχίζει, και αν θα γίνη, θα είναι ανίσχυρος και χωρίς βλάβην, κόβετε λοιπόν τας αφορμάς. Μέσα σ’ αυτές στήνει ο εχθρός τας παγίδας του και πιάνει όποιον δεν έχει προσοχήν. Κάποτε, μας ελεγεν, είχα τούτο εις τον νουν μου και μάλιστα ερχόταν εις την μνήμην μου και το ρητόν της Γραφής,»πάση φυλακή τήρει σην καρδίαν» και καθόμουν εις το σκαμνάκι μου και έλεγα την ευχήν, όπως πάντοτε εσυνήθιζα.

Μου εφάνηκε πως βρέθηκα σε ένα μέρος σαν θεωρείο υψηλό, που ήταν σαν εξέδρα και από κάτω ήτο ένας απέραντος κάμπος σαν γαληνεμένη θάλασσα. Όπως προσπαθούσα με περιέργεια να ιδώ, τι ήταν αυτό και πως βρέθηκα εκεί, διέκρινα ότι μέσα εις το έδαφος, που μόλις και εφαίνοντο, ήσαν στημένες αναρίθμητες παγίδες. Με έπιασε φόβος και σκεπτόμουν, τι σήμαιναν αυτά και ποιος έστησε τόσες παγίδες σε τόσην έκτασιν και αλλοίμονον σε εκείνον που θα πέση εδώ μέσα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »