Φωτογραφίες με τον γέρων Εφραίμ στην Αριζόνα – ( Από παλαιότερες στιγμές)

Η προσευχή του γέροντα Εφραίμ στο τέλος της τράπεζας Αριζόνα

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ  ΕΦΡΑΙΜ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ.

Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος – Η κοινωνία με το Θεό

 Η κοινωνία με το Θεό (Α’ Καθολική επιστολή Ιωάννου Ομιλία 7 – mp3)

lemesou-athanasios

Ακούστε εδώ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης: Τι έλεγε ο Γερο Παΐσιος για την αρρώστια

gero.moisis…Και ο μακάριος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης βιωματικά έλεγε: «Όταν μας βρίσκει μια αρρώστια, καλά είναι ν’ αφηνόμαστε στον Χριστό εν λευκώ.

Να σκεφτώμαστε ότι η ψυχή μας έχει μεγαλύτερη ανάγκη από υπομονή και δοξολογία στους πόνους παρά το ατσαλένιο σώμα με το οποίο μπορούμε να κάνουμε μεγάλους σωματικούς αγώνες, οι οποίοι όμως ίσως μας κάνουν να καυχηθούμε, χωρίς να το καταλάβουμε, γιατί θα νομίζουμε ότι με το σπαθί μας θα κερδίσουμε τον Παράδεισο».

Άλλοτε έλεγε χαριτωμένα: «Χαίρομαι που με τίμησε ο Θεός και μου έδωσε αυτό το δώρο της ασθένειας και δεν θέλω να μου το στερήσει.

Δόξα τω Θεώ ο Θεός το επιτρέπει, για να βοηθηθώ κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Έτσι δίνουμε εξετάσεις στην υπομονή. Τώρα αυτό, ύστερα το άλλο …» «Υπομονής χρείαν έχομεν». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο μακαριστός Αυγουστίνος Καντιώτης ως Μητροπολίτης Φλωρίνης, Αλμωπίας και Εορδαίας και εν συνεχεία Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας (επταετία – μεταπολίτευση) (μέρος Γ΄).

kantiotis 12• Η εκλογή

 

«Η προαγωγή μου εις επίσκοπον εθεωρείτο αδύνατος. Ο ίδιος έλεγον ότι, όταν ο ήλιος θ’ ανατείλη εκ δυσμών, τότε θα γίνω επίσκοπος. Και το αδύνατον έγινε δυνατόν.

Υπό Ιερώνυμον αρχιεπίσκοπον, τον οποίον ήλεγξα σφοδρώς ως Ιεροκήρυξ, εγένετο εν τοις πράγμασιν ανατολή εκ δυσμών. Ανετράπη ο συνήθης τρόπος εκλογής αρχιερέων.

Εγένετο διά πρώτην φοράν ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΙΣ αρχιμανδριτών, οι οποίοι ούτε πολιτικούς ούτε εκκλησιαστικούς παράγοντας παρεκάλεσαν διά να γίνουν επίσκοποι.

Μεταξύ δε αυτών ήτο και ο υποφαινόμενος. Παρά τους δισταγμούς μου υπήκουσα εις την ούτω πως γενομένην πρόσκλησιν και εδέχθην να χειροτονηθώ επίσκοπος της ακριτικής ταύτης περιφερείας.

Από το εν Αθήναις κέντρον ιεραποστολικής κινήσεως, όπου υπέρ τα 15 έτη υπηρέτησα, εξεσφενδονίσθην εις το άκρον της πατρίδος. Πόσον επόνεσα και έκλαυσα!».

Πολλοί, έλεγαν, ότι, θα έπρεπε να δεχθή το επισκοπικό αξίωμα, για ν’ αποδείξη, εάν αυτά που ωραματιζόταν και κήρυττε για την Εκκλησία μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα.

Ο ίδιος δέχθηκε να γίνη επίσκοπος κατόπιν πολλής αγωνίας, προσευχής και μελέτης, διότι θεώρησε ότι αυτό ήταν θέλημα Θεού, καθώς το επιβεβαίωνε και η φωνή του λαού. Όπως λέει δε ο άγιος Κλήμης Ρώμης, «δίκαιον έστι μή λιποτακτείν υμάς από του θελήματος του Θεού». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Όσιος Ιωνάς της Οδησσού( †17/30 Μαίου 1924)

8790     

   Ο Όσιος Ιωνάς Μωυσέεβιτς Αταμάνσκιυ γεννήθηκε στην Οδησσό στις 14 Σεπτεμβρίου 1855.

Ο πατέρας του ονομαζόταν Μωυσής και ήταν διάκονος και η μητέρα του Γλυκερία.

Πέθαναν όμως νωρίς και άφησαν ορφανό τον Όσιο σε μικρή ηλικία, ο οποίος καθημερινά, νύχτα και ημέρα, περνούσε τον χρόνο του προσευχόμενος στους τάφους των γονέων του.

Την κηδεμονία του φτωχού παιδιού ανέλαβε ο θείος του.

Ο Όσιος πρόκοπτε στην αρετή, την ευσέβεια και την μόρφωση. Ο θείος ζήλος φούντωνε μέσα στην καρδιά του.

Έτσι το 1884. χειροτονήθηκε διάκονος και το 1886. πρεσβύτερος. Διακόνησε την Εκκλησία, στην αρχή ως εφημέριος σε χωριό και αργότερα, από το 1897, στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Οδησσού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιοι Νεκτάριος (†1550) και Θεοφάνης (†1544), οι Αψαράδες

398371-0000Αγιορείτες Άγιοι Μνήμη 17 Μαΐου

Οι Άγιοι αυτάδελφοι ιερομόναχοι Νεκτάριος και Θεοφάνης ήταν γέννημα και θρέμμα του αρχοντικού οίκου των Αψαράδων στα Ιωάννινα, έναν οίκο που διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στη ζωή της Ηπειρωτικής πρωτεύουσας.

Αρχικά το επώνυμο ξεκίνησε ως Οψαράς και σημαίνει τον ιχθυοπώλη, από το όψον – οψάριον – ψάρι. Από την διαλάληση των ιχθυοπωλών [ο ψαράς] κατά φωνητική αλίωση προήλθε το [αψαράς] και εξ αυτού και το επώνυμο Αψαράς. Αργότερα από το οψαράς προήλθε το «ο ψαράς».

Έντονη είναι η παρουσία και η ανάμειξη μελών της οικογένειας των Αψαράδων στα πολιτικά πράγματα της Ηπείρου, κατά την διάρκεια της εξουσίας του Σέρβου Δεσπότου Θωμά Πρελιούμποβιτς (1366/7 – 1384 μ.Χ.). Αναφέρεται ο Μιχαήλ Αψαράς «άνδρας επίβουλος, καταδότης και φαύλος», τον οποίο τίμησε για τις υπηρεσίες του ο τύραννος με το αξίωμα του πρωτοβεστιάριου. Μετά την δολοφονία του Πρελιούμποβιτς, ο Μιχαήλ Αψαράς συλλαμβάνεται, τυφλώνεται και κατόπιν εξορίζεται. Αντίθετα ο συγγενής του Θεόδωρος Αψαράς καλείται ως σύμβουλος από την χήρα του δυνάστου Μαρία Αγγελίνα Παλαιολογίνα και «…εντίμως τον αποστάτην θάπτουσι και τον αδελφxν αυτής τον βασιλέα Ιωάσαφ εισφέρουσιν…».

Οι δύο Όσιοι γεννήθηκαν στα Ιωάννινα, στα τέλη του 15ου αιώνα μ.Χ. Οι ίδιοι ξεκινούν την αυτοβιογραφία τους από την στιγμή που αφιερώθηκαν στον Θεό, χωρίς να κάνουν καμία μνεία για την αρχοντική καταγωγή τους, την ανατροφή, την μόρφωση και την περιουσία τους. Οι γονείς τους και οι τρεις αδελφές τους ενδύθηκαν το μοναχικό σχήμα και κατοικούσαν σε κάποιο κελλί κοντά στο χωριό του νησιού. Το όνομα της τρίτης αδελφής των Οσίων, πιθανότατα είναι Μαγδαληνή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεός προνοεί και ενδιαφέρεται ως Πατέρας, αλλά σέβεται και την ελευθερία μας (Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

  geron-porfyrios-kafsokalyvitis-01«Ο Θεός είναι αγάπη, δεν είναι απλός θεατής της ζωής μας. Προνοεί και ενδιαφέρεται ως Πατέρας μας που είναι, αλλά σέβεται και την ελευθερία μας. Δεν μας πιέζει. Εμείς να έχουμε την ελπίδα μας στην πρόνοια του Θεού και, εφόσον πιστεύουμε ότι ο Θεός μας παρακολουθεί, να έχουμε θάρρος, να ριχνόμαστε στην αγάπη Του και τότε θα Τον βλέπουμε διαρκώς κοντά μας.

Δεν θα φοβόμαστε μήπως παραπατήσουμε.

Το σώμα του ανθρώπου, τόσο τέλειο! Μεγάλο εργοστάσιο, πίνει νερό, πηγαίνει στο στομάχι, στα νεφρά, καθαρίζει το αίμα.

Η λειτουργία της καρδιάς, ολόκληρη αντλία, οι πνεύμονες, το συκώτι, η χολή, το πάγκρεας, ο εγκέφαλος, το νευρικό σύστημα, οι αισθήσεις, η όραση, η ακοή.

Τι να πούμε για τις πνευματικές δυνάμεις και πώς συλλειτουργούν όλ΄αυτά συγχρόνως αρμονικά κάτω από την προστασία και την πρόνοια του Θεού!

Όλα είναι στην πρόνοια του Θεού. Βλέπετε τα πεύκα;

Πόσες βελόνες έχει το κάθε πεύκο; Μπορείτε να τις μετρήσετε;

Ο Θεός, όμως, τις γνωρίζει και χωρίς τη δική Του θέληση ούτε μια δεν πέφτει κάτω. Όπως και τις τρίχες της κεφαλής μας και αυτές όλες είναι ηριθμημένες. Εκείνος φροντίζει και για τις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής μας, μας αγαπάει, μας προστατεύει.

Εμείς ζούμε σαν να μην αισθανόμαστε το μεγαλείο της Θείας πρόνοιας. Ο Θεός είναι πολύ μυστικός. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τις ενέργειές Του.

Μη νομίζετε ότι ο Θεός το έκανε έτσι και μετά το διόρθωσε. Ο Θεός είναι αλάθητος. Δεν διορθώνει τίποτε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ισαπόστολο​ς Αγία Λυδία η Φιλιππησία

07_a_04

Του Μητροπολίτη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Προκοπίου

Κάθε τόπος επαίρεται για το κάλος ή την ιστορία του. Κάποιοι τόποι όμως είναι ευλογημένοι από τον Θεό.

Η Ιερά Μητρόπολή μας κατέχει αυτήν την ευλογία, αφού τους Φιλίππους επέλεξε η θεία πρόνοια για να ιδρυθεί εδώ η πρώτη χριστιανική εκκλησία στην Μακεδονία, στην Ελλάδα, στην Ευρώπη ολόκληρη.

Και εδώ στα ευλογημένα ύδατα του Ζυγάκτη ποταμού βαπτίζεται η πρώτη ευρωπαία χριστιανή, η αγία Λυδία η Φιλιππησία, την μνήμη της οποίας θα πανηγυρίσει η τοπική μας εκκλησία στον περικαλλέστατο μνημειακό Ναό-Βαπτιστήριο το διήμερο 19 και 20 Μαΐου με τις προγραμματισμένες λατρευτικές συνάξεις: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έργο του μακαριστού Μητροπολίτου Αυγουστίνου Καντιώτη κατά την Μεταπολεμική περίοδο ως Ιεροκήρυκος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών (μέρος Β΄)

avgoustinos-kantiotis-11• Κύμη

«Ληξάσης της περιόδου εκείνης, μετετέθην εις Κύμην – Ευβοίας μετά τα μέσα του έτους 1950. Εις την νέαν αυτήν θέσιν παρέμεινα επί ένα περίπου έτος, ασχολούμενος με το κήρυγμα, την κατήχησιν και την εξομολόγησιν».

«Εκεί δημόσια σκάνδαλα κληρικών είχαν γίνει αφορμή ν’ αδειάσουν κυριολεκτικά οι εκκλησίες. Με τη δύναμι του λόγου και το παράδειγμα κατορθώνει να ξαναφέρη τους Κυμαίους στην Εκκλησία.

Οι ιεροί ναοί γεμίζουν και πάλι.

Προθυμοποιούνται όμως οι προύχοντες της Κύμης να τον κατηγορήσουν. Εναντίον του είνε και ο τότε μητροπολίτης Καρυστίας, ο οποίος τον διώχνει από την μητρόπολί του. Δεν τον δέχεται κανείς μητροπολίτης και τίθεται έτσι στη διάθεσι της Ιεράς Συνόδου».

Κηρύττει διαρκώς. Ιδρύει την «Κατηχητική σχολή «Ο Μέγας Αθανάσιος», οπού γίνονται συγκεντρώσεις ανδρών, γυναικών και εργαζομένων νέων. Συγκροτεί «Χριστιανική Ένωσι Νεανίδων».

Εξομολογεί. Εκδίδει και εδώ φυλλάδιο (το «ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ»), με το οποίο μεταξύ άλλων πολεμά τα παζάρια της Κυριακής, την αποφυγή της τεκνογονίας. Επίσης από τον Ιούνιο του 1951 μαζί με τον ιεροκήρυκα της Μητροπόλεως Χαλκίδος αρχιμ. Χριστόφορο Καλύβα εκδίδει το φυλλάδιο «ΚΑΤΗΧΗΣΙΣ», το οποίο διανέμεται δωρεάν στους νέους. Περιοδεύει στα χωριά και πλησιάζει τους χωρικούς της υπαίθρου, μεταξύ των οποίων ανευρίσκει διαμάντια που τα φέρνει στο φως, όπως τον βοσκό Γεώργιο Ν. Χαρτσά, τον αυτοχαρακτηριζόμενο «βασιλέα των ορέων», ο οποίος θα εκδώση και ποιητικό οικοδομητικό φυλλάδιο με τον τίτλο «Η ΦΛΟΓΕΡΑ».

Η πύκνωσις των εκκλησιασμάτων και των ακροατηρίων του θείου λόγου ενοχλεί. Εκσφενδονίζεται εναντίον του η κατηγορία οτι «είνε τρελλός» και απαντά καταλλήλως. Φεύγοντας από την Κύμη θα ελέγξη άλλη μία αντικανονικότητα· την χάραξι σταυρών στο έδαφος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέρων Συμεών ο αόμματος (†1988)

353132-07Κατά κόσμο: Γεώργιος Κανάτσος του Εμμανουήλ και της Ελένης, εκ Ραιδεστού Θράκης

Γεννήθηκε το 1904

Προσήλθε στο Άγιο Όρος το 1933

Κουρά: 1935

Κοίμηση: 12 Μαρτίου 1988

Υπήρξε καλοπροαίρετος, υποχωρητικός, φιλάδελφος και αγαθώτατος προς πάντας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αν δεν μετανοήσουν, ούτε η Κόλαση θα τους δεχθεί* του Γέροντος Γαβριήλ

[el]image1 (97)Ο Θεός είναι πολύ λυπημένος με τους Έλληνες, διότι Τον αρνηθήκαμε. Καταργήσαμε τον Νόμο Του και θεσπίσαμε δικούς μας νόμους.

Κάποτε ο Μέγας Αλέξανδρος σε μια μάχη έπιασε έναν στρατιώτη, που κρυβόταν. Τρέχει και του λέει:

– Πώς σε λένε;

– Αλέξανδρο με λένε.

Του λέει:

– Αλέξανδρο σε λένε; Ή θ’ αλλάξεις διαγωγή ή θ’ αλλάξεις όνομα! Με βλέπεις εμένα στις μάχες να κρύβομαι;

Κι η Ελληνική Βουλή ή πρέπει ν’ αλλάξει διαγωγή ή πρέπει ν’ αλλάξει όνομα. Μ’ αυτά που έκανε, δεν της αρμόζει να λέγεται Βουλή. Εκείνο το όνομα που της αρμόζει να λέγεται, είναι δεόντως και πρεπόντως άβουλη και ασύνετη και απερίσκεπτη. Γιατί κατήργησε τον Νόμο του Θεού και ψήφισε δικούς της νόμους.

Ο Θεός λέει στον Δεκάλογο: «ου φονεύσεις». Οι Έλληνες Βουλευτές λένε: «Κάτω ο νόμος του Θεού· σκοτώστε». Νομιμοποίησαν τις εκτρώσεις. Δεν είναι αλήθεια αυτό; Μήπως τους συκοφαντούμε;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ομορφιά της αθέατης αγιότητας (Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

dasos

Μιά μερα, ένα πρωινό προχώρησα μόνος μου στο παρθένο δάσος. Όλα, δροσισμένα από την πρωινή δροσιά,λαμπύριζαν στον ήλιο. Βρέθηκα σε μια χαράδρα. Την πέρασα. Κάθισα σ’ ένα βράχο. Δίπλα μου κρύα νερά κυλούσαν ήσυχα κι έλεγα την ευχή. Ησυχία απόλυτη.Τίποτα δεν ακουγόταν. Σε λίγο, μέσα στην ησυχία ακούω μια γλυκιά φωνή,μεθυστική, να ψάλλει, να υμνεί τον Πλάστη. Κοιτάζω, δεν Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έργο του μακαριστού Μητροπολίτου Αυγουστίνου Καντιώτη κατά την περίοδο της Κατοχής και στις ένοπλες δυνάμεις. (Μέρος Α΄)

kantiotis 12• Ιωάννινα

«Εκ Μεσολογγίου εις Ιωάννινα.

Ο αείμνηστος Μητροπολίτης Ιωαννίνων Σπυρίδων, ο μετά ταύτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, με προσέλαβεν ως ιεροκήρυκα.

Ήτο το πρώτον έτος της κατοχής (1941). Εις τα Ιωάννινα, πρωτεύουσαν της Ηπείρου, εδέσποζον οι Ιταλοί κομπορρημονούντες. Περίλυποι και κατηφείς οι κάτοικοι της ιστορικής πόλεως, οι φλογεροί πατριώται

. Εκ της ολιγομήνου υπηρεσίας μου εις Ιωάννινα αναφέρω μίαν μόνον αλλά σημαντικήν λεπτομέρειαν. Ο Μητροπολίτης Σπυρίδων κατά την εορτήν των Χριστουγέννων, την οποίαν διά πρώτην φοράν θα εώρταζον οι Έλληνες υπό δούλειον ήμαρ, ώρισε να ομιλήσω ως ιεροκήρυξ εν τω Μητροπολιτικώ Ναώ.

Παρουσία αυτού αλλά και εκπροσώπων των Ιταλικών αρχών και πλήθους λαού ωμίλησα. Ωμίλησα όχι μόνον θρησκευτικώς, αλλά και εθνικώς. Όση μοι δύναμις έψαλα το μεγαλείον της ελληνικής φυλής. Είπον ότι, έφ’ όσον ανατέλλει ο ήλιος και τα άστρα μαρμαίρουν εις τον ουρανόν, η Ελλάς θα λάμπη και θ’ ακτινοβολή… Το κήρυγμα εκείνο, διά το οποίον με συνεχάρη ο αείμνηστος Μητροπολίτης Ιωαννίνων, εχαρακτηρίσθη υπό των Ιταλών ως εμπρηστικόν. Εγενόμην στόχος της ιταλικής καραμπιναρίας. Εκινδύνευον.

Το δε χειρότερον απηγορεύθη εις εμέ η από του άμβωνος δημοσία εμφάνισις. Κάθε λέξις μου επροδίδετο εις τας Ιταλικάς αρχάς. Ως εκ τούτου η παραμονή μου εις Ιωάννινα δεν είχε πλέον λόγον. Τη συμβουλή φίλων εγκατέλειψα τα Ιωάννινα. Φεύγων αφήκα εις το έλεος του Θεού την σεβαστήν γραίαν μητέρα μου, συνοδόν και ασπίδα του βίου μου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Βασίλειος Γοντικάκης:Η πορεία προς Εμμαούς.

πορεία προς εμμαούς

 

Σήμερα, θα μιλήσουμε για τον θάνατο και μου ήρθε στο νου η αγωνία, αν θέλετε και η απογοήτευση των μαθητών μετά τον θάνατο του Χριστού και ο φόβος τους.

Για αυτό θα ήθελα να σας υπενθυμίσω την προς Εμμαούς πορεία. Θα το πω με δύο λόγια μιας και είναι γνωστή η πορεία: Δύο μαθητές, τρεις μέρες μετά τον θάνατο του Κυρίου, προχωρούν εις Εμμαούς, συζητούν μεταξύ τους για τον Ιησού, αγωνιούν, μιλούν για τα γεγονότα.

Έρχεται ο Χριστός, χωρίς να τον αναγνωρίσουν, και τους ερμηνεύει τις γραφές. Εν τέλει Τον αγαπούν αυτόν τον Συνοδοιπόρο. Του λένε “μείνε μαζί μας”.

Μένει. Φτάνουν στο τραπέζι και στην κλάση του άρτου Τον γνωρίζουν. Τότε Αυτός γίνεται άφαντος, εκείνοι γεμίζουν χαρά και προχωρούν προς τα Ιεροσόλυμα.

 

Οι δύο μαθητές, λοιπόν, μιλούσαν και συζητούσαν για τον Χριστό. Και εκείνος παρουσιάστηκε δίπλα τους να συμπορεύεται. “Οι δε οφθαλμοί αυτών εκρατούντο του μη επιγνώναι αυτόν”. Τα μάτια τους ήταν ακόμα κλειστά και δεν Τον γνώρισαν.

Νομίζω ένα μεγάλο πράγμα είναι το εξής: ο Χριστός είναι η οδός και είναι και ο αληθινός Συνοδοιπόρος μας. Κι αν τυχόν αγωνιούμε, αν συζητάμε, αν ψάχνουμε, αν βαδίζουμε, αν τυχόν για κάπου πάμε, Αυτός είναι μαζί μας. Μα, λέει κάποιος: “δεν Τον ξερουμε”. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί ο γέροντας Παΐσιος δεν έγινε ιερέας;

Φωτό:pravoslaven-sviat.org -

Φωτό:pravoslaven-sviat.org –

Γέροντα, γιατί δεν γίνεσθε ιερεύς;

– Σκοπός είναι να σωθούμε. Η ιερωσύνη δεν είναι μέσο για να σωθή ο άνθρωπος.

– Δεν σας πρότειναν ποτέ να γίνετε ιερεύς;

– Πολλές φορές με πίεσαν. Όταν ήμουν στο Κοινόβιο, με ζόρισαν και για την ιερωσύνη και για το Μεγάλο Σχήμα.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαυμαστή εμφάνιση και μεγάλο θαύμα του γερόντα Πορφυρίου

Φωτό:talantoblog.blogspot.com -

Φωτό:talantoblog.blogspot.com –

Μεσημέρι, δύο η ώρα, βρίσκομαι στην Πλατεία Αγίων Αναργύρων Αθηνών. Είμαι σταματημένη στο φανάρι προς Αθήνα. Με πλησιάζει ένας κύριος.
-Μενίδι, σας παρακαλώ, πάμε;
-Όχι! Του απάντησα, δεν προλαβαίνω.
Όντως δεν προλάβαινα, γιατί τρεις  η ώρα έπρεπε να παραδώσω το ταξί στον Πειραιά.
Ο κύριος στεκόταν μπροστά μου περιμένοντας να περάσει άλλο ταξί. Κάτι μέσα μου μου έλεγε να τον εξυπηρετήσω. Του έκανα νόημα να έρθει. Μόλις μπήκε στο ταξί αναφώνησε: «Δεν είναι δυνατόν!» Και παίρνει τη φωτογραφία του Γέροντα Πορφυρίου στα χέρια του και τη φιλάει. Την στιγμή εκείνη έχει  ανάψει το φανάρι και έστριβα το τιμόνι προς Μενίδι. Ήθελα να του πάρω από τα χέρια τη φωτογραφία, μα όταν τον είδα με τι λαχτάρα τον κοιτούσε, ντράπηκα για τη σκέψη μου.
-Τον γνωρίσατε, με ρώτησε.
-Όχι, από τα βιβλία του τον γνώρισα και τον αγαπώ πάρα πολύ.
-Θέλεις, κοπέλα μου, να σου πω πώς τον γνώρισα εγώ;
-Και βέβαια θέλω, του είπα με χαρά.
-Άκου η γυναίκα μου ήταν άρρωστη βαριά, είχε καρκίνο. Οι γιατροί μας έδωσαν τρεις μήνες το πολύ ζωή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει την βοήθεια του Θεού (Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης)

 191353-athos_stayros

Παλιά, θυμάμαι, πήγαιναν οι γονείς στα χωράφια και πολλές φορές μας άφηναν στην γειτόνισσα να μας προσέχη μαζί με τα παιδιά τα δικά της.

Αλλά τότε ήταν ισορροπημένα τα παιδιά.

Μια ματιά έριχνε η γειτόνισσα και έκανε τις δουλειές της και εμείς παίζαμε ήσυχα.

Έτσι και ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι παλιά με μια ματιά παρακολουθούσαν τον κόσμο. Σήμερα και ο Χριστός και η Παναγία και οι Άγιοι τον έναν πιάνουν από ΄δω, τον άλλον από ΄κει, γιατί οι άνθρωποι δεν είναι ισορροπημένοι.

Τώρα είναι μια κατάσταση …; Θεός φυλάξοι! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τι είναι τα δάκρυα; (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Γέροντας Πορφύριος: »Δεν γίνεστε Άγιοι κυνηγώντας το κακό»

ger.porfyriosΔεν γίνεστε άγιοι κυνηγώντας το κακό. Άστε το κακό. Να κοιτάζετε προς τον Χριστό κι αυτό θα σας σώσει.

 

Εκεινο που κάνει άγιο τον άνθρωπο ειναι η αγάπη, η λατρεία πρὸς τὸν Χριστό, η οποία δὲν μπορει νὰ εκφραστει, δὲν μπορει, δὲν μπορει…

Καὶ προσπαθει ο άνθρωπος να κάνει ασκήσεις, νὰ κάνει τέτοια πράγματα και να καταπονει τον εαυτό του για την αγάπη του Θεού.

 

Κανεὶς ασκητὴς δεν αγίασε χωρὶς ασκήσεις.

Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ανέλθει στην πνευματικότητα χωρὶς ν’ ασκηθει. Πρέπει νὰ γίνονται ασκήσεις. Άσκηση ειναι οι μετάνοιες, οι αγρυπνίες κ.λπ., αλλὰ όχι μὲ βία.

Όλα νὰ γίνονται μὲ χαρά. Δὲν ειναι οι μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν ειναι οι προσευχές, ειναι τὸ δόσιμο, ο έρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά.

 

Υπάρχουν πολλοὶ ποὺ τὰ κάνουνε αυτὰ όχι γιὰ τὸν Θεὸ αλλὰ γιὰ άσκηση, γιὰ ωφέλεια σωματική. Όμως οι πνευματικοὶ άνθρωποι τὸ κάνουνε γιὰ ψυχικὴ ωφέλεια, γιὰ τὸν Θεό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Κύπρου


Ο Άγιος Επιφάνιος γεννήθηκε από πάμπτωχη οικογένεια Ιουδαίων αγροτών, στο χωρίο Βησανδούκη (ή Βησανδούκ), κοντά στην Ελευθερούπολη της Παλαιστίνης το 310 μ.Χ. (Κυπριακή λαϊκή παράδοση αναφέρει, πως ο Άγιος Επιφάνιος γεννήθηκε στον Καλοπαναγιώτη της Κύπρου, ένα χωριό της Μαραθάσας και μεγάλωσε στη Βησανδούκη). Οι γονείς του είχαν ακόμη ένα παιδί, την Καλλίτροπο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περιγραφή, από τον Γέροντα Παΐσιο, του θαύματος την Κυριακή του Θωμά το 1830

263174-paisiosioulios1992Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολύ υπομονή και προσοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζονται οι άνθρωποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο.

Ο Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει. Δεν θα πάει πολύ αυτή η κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ο Θεός!

Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβήρων κανένας μοναχός.

Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση.

Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά πού άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε.

Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ο καημένος σκούπιζε και έλεγε: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νάουσα αιμάσουσα…

neomartires

Γράφει ο Αρχιμ. Πορφύριος, Ηγούμενος της Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας | Romfea.gr

Η Κυριακή του Θωμά μας ξυπνάει πολλές μνήμες και πολλά χρέη.

Αλλά ένα μεγάλο χρέος της περιοχής ήδη ξεπληρώθηκε με επίσημη Πράξη του σεπτού Οικουμενικού μας Πατριάρχη και της περί αυτόν Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Θρόνου.
Χρέος παλιό, που επιτέλους ξεπληρώθηκε.

Το ζητούσαν οι ιστορικοί και το έγραφαν, αλλά καμία φορά χρειάζεται περισσό σθένος γιά να γίνουν μεγάλες ενέργειες.


Ήδη ο τίτλος του άρθρου μας θα έκανε πολλούς να υποψιαστούν το θέμα. Και γιά να μην σας κρατάμε άλλο σε αγωνία, εξηγούμαστε.


Σε ένα Πηδάλιον του 1800, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«ΛΟΓΟΣ ΕΛΠΙΔΟΣ» – Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων Αποστόλου Δανιηλίδου

Ο Γέρων Δέρκων Απόστολος

Ο Γέρων Δέρκων Απόστολος

Του Αντ. Στεφ. Παριζιάνου

Με άριστο περιεχόμενο και ως ένας ύμνος προς την Ι. Θεολογική Σχολή της Χάλκης και προς την Ι. Μονή Αγίας Τριάδος, κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Σεβ. Μητροπ. Γέροντος Δέρκων κ. Αποστόλου, με τον επάνω αναφερόμενο τίτλο.
Το βιβλίο περιέχει σειρά ομιλιών και κηρυγμάτων, προσφωνήσεις και αντιφωνήσεις, σειρά ομιλιών στο Άγιο Όρος, περιγραφές προσκυνηματικές, επικήδειους λόγους και διάφορα άρθρα που δημοσιεύτηκαν, από το 1995 μέχρι το 2005.
Το βιβλίο ξεκινά με το εξής χαρακτηριστικό αφιερωματικό προλογικό σημείωμα: «Τη Τροφώ Σχολή και Μονή της Αγίας ομοουσίου και Παντουργού Τριάδος, εις ελαχίστην αντίδοσιν των θρέπτρων και των εξ αυτής παντοίων δωρημάτων, ο ταπεινός καθηγούμενος ταύτης διάκονος τε ομού και υπηρέτης Απόστολος έσχατος εν επισκόποις, Μοσχονησίων ταπεινός αρχιθύτης». 
Η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος στην συγχαρητήρια επιστολή του αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «Παρακολουθούντες αξιοχρέως και εν στοργική αδελφική αγάπη και τιμή την επί δεκαετίαν όλην ένζηλον διακονίαν και προσφοράν της υμετέρας αγαπητής Ιερότητος προς την Ιεράν καθ΄ημάς Πατριαρχικήν και Σταυροπηγιακήν Μονήν της Αγίας Τριάδος Χάλκης, υπό την ιδιότητα του ηγουμένου αυτής προαγόμεθα… ίνα εκφράσωμεν τας θερμάς ευχαριστίας και τα συγχαρητήρια της Μητρός Αγίας του Χριστού Μ. Εκκλησίας διά την πρόφρονα και φιλογενή αυτής διάθεσιν…. προς εκπλήρωσιν της ανατεθείσης αυτή διακονίας…».  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Νικόδημος, αρχιεπίσκοπος Πεκίου (†1325) Αγιορείτης Άγιος Μνήμη 11 Μαΐου

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΟ μεγάλος αυτός ιεράρχης ήταν Σέρβος στην καταγωγή. Ασκήθηκε στο Άγιον Όρος και έγινε ηγούμενος του Χιλανδαρίου. Το 1317 εξελέγη αρχιεπίσκοπος «πάσης Σερβίας και παραθαλασσίας χώρας». Η φιλία του με τους αδελφούς βασιλείς Δραγούτιν και Μιλούτιν, που τον τιμούδαν ιδιαίτερα και του ανέθεσαν πολλές και σπουδαίες αποστολές, τις οποίες με επιτυχία τελείωσε, του έδωσε την ευκαιρία ν’ ανοιχθεί ευκολώτερα το έργο του. Η βαθειά και αληθινή αγάπη του στην ασκητική ζωή τον οδήγησε στο να κοπιάσει για τη διάδοσή της στη χώρα του.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »