Έθιμα της Ανάστασης στη Λέσβο

Το νησί της Λέσβου έχει όπως και οι περισσότεροι τόποι της Ελλάδας ιδιαίτερα έθιμα για τη Μεγάλη Εβδομάδα του Πάσχα.

Δείτε παρακάτω μερικά από το πιο γνωστά έθιμα του νησιού.
Η κάθοδος του Χριστού στον Άδη:agther

Σε αρκετούς ναούς του νησιού, όπως στον Αγ. Θεράποντα στο κέντρο της Μυτιλήνης, γίνεται η αναπαράσταση της Καθόδου του Χριστού στον Άδη, ένα έθιμο που έρχεται από τις Βυζαντινές εποχές. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Χριστός λίγο πριν αναστηθεί, κατέβηκε στον Άδη για να χαρίσει φως και αιώνια ζωή στους νεκρούς .Έτσι, τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, όταν όλη η πομπή με τους ιερείς και τον υπόλοιπο κόσμο, έχουν γιορτάσει την Ανάσταση στο προαύλιο του ναού και πρόκειται να επιστρέψουν στο ναό, διαδραματίζονται τα ακόλουθα: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για την ημέρα του Αγίου Γεωργίου μερικά ήθη, έθιμα και παραδόσεις

250px-Yagli_gures3Το έθιμο των «Πεχλιβάνηδων»
Στο δημοτικό διαμέρισμα Ολβίου υπάρχει το έθιμο των «πεχλιβάνιδων» Ανήμερα του Αγ. Γεωργίου, από το μεσημέρι ομάδα παραδοσιακών οργάνων με νταούλι και ζουρνά, περιφέρονται στις γειτονιές του χωριού, όπου καλούν τους κατοίκους να παραβρεθούν στους αγώνες πάλης, όπου νεαροί παλαιστές από διάφορα μέρη της Β. Ελλάδος, γνωστοί και ως «πεχλιβάνηδες» (που σημαίνει «παλαιστής» στην τουρκική γλώσσα), συγκεντρώνονται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο και αφού χωρισθούν σε ζευγάρια, παλεύουν αλειμμένοι με λάδια. Η περιβολή τους είναι δερμάτινο παντελόνι μαζεμένο μέχρι τα γόνατα και σφιχτά δεμένο στην μέση, έτσι ώστε να μην μπορεί ο αντίπαλος να του το βγάλει. Ο «Πεχλιβάνης» χάνει όταν πέσει και ακουμπήσει η πλάτη του στο έδαφος αλλά και όταν… ο αντίπαλος καταφέρει να του κατεβάσει το παντελόνι!!! Το βραβείο του νικητή είναι τα χρήματα «μπαξίσι» που μαζεύονται μέσα σε μια πετσέτα που την περιφέρει στο κοινό το ζευγάρι παλαιστών που αγωνίστηκε. Εικάζεται ότι το έθιμο ξεκίνησε προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου και αναπαριστά την πάλη του με το θηρίο.  Το έθιμο αυτό το έφεραν οι πρόσφυγες κάτοικοι του χωριού Ολβίου από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, όπου η γιορτή του Αγ. Γεωργίου ήταν επίσημη αργία και για Χριστιανούς και για Μουσουλμάνους.
Στην Αράχωβα, ανήμερα του Πάσχα και από το απόγευμα ξεκινάει η περιφορά της Εικόνας του Αγίου Γεωργίου την οποία συνοδεύουν περί τα 500 άτομα ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές. Την επομένη πραγματοποιείται αγώνας δρόμου των γερόντων (ανηφορικός δρόμος), οι οποίοι ξεκινούν από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και φτάνουν στο λόφο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προετοιμάζονται για τις αυγομαχίες

550_334_138687Οι αυγομαχίες σε κάποιες περιοχές συνδυάζονται με τον εορτασμό του Αγίου Γεωργίου και πλαισιώνονται με γεύμα που γίνεται αμέσως μετά την λειτουργία την δεύτερη ημέρα του Πάσχα, στην πλατεία του χωριού.

Τα αυγά αρχίζουν να μαζεύονται κάποιους μήνες πριν την αυγομαχία.

Μερικοί ταΐζουν τις κότες τους μαζί με τις κλασικές τροφές και μαρμαρόσκονη για να έχουν τα αυγά «γερό τσόφλι».

Οι καλοί οι αυγομάχοι μαζεύουν εκατοντάδες αυγά για να τσουγκρίσουν (μπορεί και με 200 αυγά) με άλλους αυγομάχους στο καφενείο, πριν την επίσημη έναρξη της αυγομαχίας .

Πολλές φορές δημιουργούνται μικροπροστριβές κατά την διάρκεια των αγώνων αυτών, γιατί υπάρχουν αμφιβολίες για την προέλευση κάποιων αυγών αν είναι κότας, φραγκόκοτας ή γαλοπούλας.

Συνήθως υπάρχει επιτροπή που αποτελείται από εμπειρογνώμονες και έναν κτηνίατρο οι οποίοι ελέγχουν την εγκυρότητα των αυγών. Τα αυγά που διαγωνίζονται είναι από κότες.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΒΙΝΤΕΟ-Το σπάσιμο των μπότηδων

590_c5113f63b7f2030bb5793d61a1c74fb4

ΒΙΝΤΕΟ-Το σπάσιμο των μπότηδων

Την αναβίωση του εθίμου των μπότηδων, είχαμε σήμερα το πρωί με την Πρώτη Ανάσταση στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Λιθόστρωτο Κεφαλονιάς.
Πλήθος κόσμου είχε κατακλύσει από νωρίς τους γύρω χώρους στους οποίους θα γινόταν η πτώση των κατακόκκινων πήλινων σταμνών.

Στις 11 ακριβώς, σήμαναν οι καμπάνες για την Πρώτη Ανάσταση και δύο μεγάλοι κατακόκκινοι μπότηδες γεμάτοι νερό έφυγαν από το Καμπαναριό της εκκλησίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ναύπλιο το έθιμο των Βαΐων

NAYPLIO_BAION_ETOIMASIES_6Η Κυριακή της Μεγάλης Εβδομάδας ονομάζεται έτσι, γιατί «μετά Βαΐων και κλάδων» έγινε η υποδοχή του Χριστού στα Ιεροσόλυμα.

Ο Χριστός μπαίνει στην πόλη χωρίς την βασιλική πολυτέλεια, καθισμένος επί πώλου όνου, αντί για ροδοπέταλα και τελετές, τα μικρά παιδιά κουνούν τα βάγια των φοινίκων, αντί να τον υποδεχτούν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες του τόπου.

Χαρακτηριστικό έθιμο της ημέρας είναι ο στολισμός των εκκλησιών με βάγια, ενώ μετά τη λειτουργία ο παπάς ευλογεί και δίνει στους πιστούς σταυρούς από βάγια, τους οποίους βάζουμε στα εικονίσματα ή όπου αλλού χρειαζόμαστε προστασία.

Στις φωτό από τον ιερό Ναό της Παναγίας Ναυπλίου και τον ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος όπου από την παραμονή των Βαίων, γυναίκες  μαζεύονται και κόβουν τα βάγια και τα ετοιμάζουν για την εορτή.

Την Κυριακή των Βαΐων είναι έθιμο να τρώμε ψάρι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έθιμο των “λαζάρων”

IMG_0031

Αρχιμ. Ειρηναίος Χατζηεφραιμίδης

Το Σάββατο του Λαζάρου (ο λαός τον λέγει και “Φτωχολάζαρο”) τηρείται το έθιμο των “λαζάρων”. Στην Μακεδονία μικρά κορίτσια, οι “λαζαρίνες”, ντυμένα με παραδοσιακές στολές γυρίζουν στα σπίτια κρατώντας καλαθάκια, όπου βάζουν τα φιλοδωρήματα, κυρίως τα ειδικά για την ημέρα κουλούρια ή αυγά, και τραγουδώντας το τραγούδι: “Ξύ­πνα, Λάζαρε, και μη κοιμάσαι…”.

Σε άλλα μέρη της Ελλάδος τα παιδιά, κατά τους “αγερμούς”, κρατούν εικονικές παραστάσεις του Λαζάρου ή -παλαιότερα- ειδικά κουλούρια που ζύμωναν οι μητέρες σε σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου και λέγονταν “Λαζάροι”. Κατά τόπους το έθιμο αυτό τηρείται την Κυριακή των Βαΐων. Σύμφωνα με τον Μ. Μερακλή, «επιδιωκόμενος σκοπός των αγερμών αυτών ήταν η εξασφάλιση της καλής σοδειάς». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χορός-Ήθος-Άγραφοι Κανόνες

‘‘Σκιαθίτισσαι χορεύουσαι τὴν Καμάραν ’’ δια χειρός Κωνσταντίνου Κουτούμπα

‘‘Σκιαθίτισσαι χορεύουσαι τὴν Καμάραν ’’ δια χειρός Κωνσταντίνου Κουτούμπα

Έχουν κατά καιρούς δοθεί ερμηνείες από περισσότερο ή λιγότερο ειδικούς για τις διάφορες «προεκτάσεις» που έχει ο παραδοσιακός χορός πέρα από τα καθαρά μουσικοχορευτικό καλλιτεχνικό μέρος του.

Επανειλημμένα έχει ακουστεί και έχει γραφτεί ότι ο χορός είναι η εξωτερίκευση ενός βαθιά κρυμμένου ψυχικού κόσμου και εκδήλωση μίας κρυφής αλλά γνήσιας κοινωνικότητας σε όλες τις διαστάσεις. Γι αυτό άλλωστε βλέπουμε να έχουμε χορούς του γάμου, των γεωτροκτηνοτροφικών εργασιών της προετοιμασίας για τον πόλεμο, ιεροτελεστικού, πένθιμους, σκωπτικούς, και άλλους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »