Η Μάνα του Χριστού

46581_508794069158412_361705777_n 

Μάνα του Χριστού

Πως οι δρόμοι ευωδάνε με βάγια στρωμένοι,
ηλιοπάτητοι δρόμοι και γύρω μπαξέδες!
Η χαρά της γιορτής όλο πιότερο αξαίνει
και μακριάθε βογγάει και μακριάθε ανεβαίνει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παιδί και κηπουρός

4_paidi-kai-kipoyros

Για παιδιά /Μύθοι του Αισώπου

Ένας χωρικός περιποιούνταν τα ζαρζαβατικά του με πολύ μεράκι. Έσκαβε και ξεβοτάνιζε τον λαχανόκηπό του, πότιζε, εμπλούτιζε με κοπριά το χώμα, στερέωνε τα φυτά. Παρόλο όμως που κάθε μέρα αφιέρωνε και πολύ χρόνο και πολύ κόπο, τα φυτά δεν πρόκοβαν πάντα, είτε γιατί ο καιρός δεν ήταν ευνοϊκός είτε γιατί κάποια αρρώστια κατέστρεφε τα φυτά του.

Το μικρό του εγγονάκι που έβλεπε την προσπάθειά του και τα αβέβαια αποτελέσματα ρώτησε τον παππού του: «Πώς γίνεται αυτό, παππού; Καλλιεργείς τα φυτά σου με τόση φροντίδα, κοπιάζεις τόσο πολύ κι όμως δεν προκόβουν όπως περιμένεις, ενώ  τα  άγρια φυτά και δέντρα ψηλώνουν και δυναμώνουν κι αντέχουν σ΄ όλες τις δύσκολες συνθήκες;».

Κι ο παππούς ταπεινά του απάντησε: «Τα δικά μου τα φυτά τα φροντίζουν τα αδύναμα ανθρώπινα χέρια μου, παιδί μου, ενώ τα άγρια τα φροντίζει η παντοδύναμη Θεία Πρόνοια».

Ο μύθος διδάσκει πως πολύ πιο δυνατή είναι η Πρόνοια του Θεού από τις κοπιώδεις ανθρώπινες προσπάθειες.

Απόδοση: Σταυρούλα Κουμενίδου, Δασκάλα
Αφήγηση: Κατερίνα Σαβοπούλου, Δασκάλα

Αν θέλεις, μπορείς να ακούσεις τον μύθο. Κάνε κλικ παρακάτω.

Η επανάσταση του 1821 στην ρωσσική λογοτεχνία του 19ου αι.

1821

Δημήτρης Μπαλτάς

Είναι γνωστό ότι την εποχή πριν από το 1821 ο φιλελληνισμός είχε εκδηλωθεί σε πολλές χώρες και με πολλές μορφές. Αλλά, ακόμη και σήμερα, δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή και προβεβλημένη στους Έλληνες η θέση της επαναστάσεως του 1821, των δικαίων της και των στόχων της, ακόμη και ο βαθμός της συμμετοχής των Ρώσσων στον αγώνα των Ελλήνων, στα έργα των Ρώσσων λογοτεχνών του 19ου αι. Ορισμένες πτυχές αυτής της σχέσεως θα παρουσιάσω στην σημερινή κατάθεση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αυτά τα κόκκαλα είναι τώρα άγια πράματα

contentsegment_15806127w1000_h0_r0_p0_s1_v1jpg

Βενέζης Ηλίας

Σ’ αυτά το κοιμητήρι της Μυτιλήνης είχαμε θάψει στον καιρό του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, τη γιαγιά μου, το πιο γλυκύ πρόσωπο του κόσμου. Είχε αρχίσει από τότε η πικρή ιστορία μας, το πρώτο πείραμα ξεριζώματος λαών ο διωγμός των χριστιανών της Ανατολής στα 1914 και η καταφυγή τους στα νησιά του Αιγαίου. Πέθανε η γιαγιά μας τότε, μές στον πόλεμο, στον ξένο τόπο. Ο παππούς μου την ξέθαψε, σαν ήρθε ο καιρός. Έβαλε τα κόκαλά της σε κασελάκι, έφερε το κασελάκι στην κάμαρή του, τ’ απόθεσε πλάι στο σπιτικό εικόνισμα, καθόταν ώρες μονάχος και της κουβεντίαζε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το θείο δράμα

poetry-e1359574527734

Ομ. Καθηγήτρια Θεωρίας της Λογοτεχνίας Α.Π.Θ. Ζωή Σαμαρά

Ο τίτλος είναι σκοπίμως παραπλανητικός, με κύριο στόχο την αποκάλυψη μιας πολυσημίας. Το θείο δράμα παραπέμπει στον Θεάνθρωπο, άρα στην Αλήθεια. Το δράμα αναφέρεται στο θέατρο, άρα στο ιερό ψεύδος της τέχνης και την ψευδαίσθηση. Παραπέμπει επίσης στον δραματικό λόγο, που έχει τη μυστική δύναμη να κάνει ορατό το αόρατο, ενώ μας εισάγει στο χώρο του Λόγου. Και ο λόγος; Στον κατεξοχήν λόγο, δηλαδή στην ποίηση. Παίρνοντας τη σκυτάλη, η ποίηση διασχίζει μοναχικά, ακανθώδη μονοπάτια, για να συναντήσει τον Ποιητή ορατών τε πάτων και αοράτων και να επανέλθει στο θείο δράμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χριστούγεννα με τον Παπαδιαμάντη

untitled

Κατερίνα Χουζούρη

Τρεις προτάσεις “ψυχαγωγίας” ή αγωγής της ψυχής για τις ημέρες των εορτών

Είναι ιδιαίτερα παρήγορο το γεγονός ότι αυτές τις γιορτές δύο σκηνές, το θέατρο Ακροπόλ και το θέατρο Αλκμήνη, καθώς και η Ταινιοθήκη της Ελλάδος αποφάσισαν να μας “χαρίσουν” τρία διηγήματα του Παπαδιαμάντη, τον Αμερικάνο, τους Χαλασοχώρηδες και τη Φόνισσα.

Θέατρο Ακροπόλ, Ιπποκράτους 9-11, Τρίτη 25 και Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου στις 18.00μ.μ., ο Αμερικάνος του Παπαδιαμάντη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παρουσίαση Βιβλίου Πέτρου Πετρίδη

DK 0068Παρουσίαση Βιβλίου
Πέτρου Πετρίδη
«Σε ξένη πατρίδα»
Απόδημοι Κύπριοι στις ΗΠΑ
Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη
Φιλολόγου,MSc
Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου2012, ώρα 7:30μ.μ.
Αίθουσα Εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Ιδρύματος Καραβιωτών
Γνώρισα τον Πέτρο τον Μάιο του 1993 στην Αστόρια της Νέας Υόρκης, όταν τελείωσα το Μάστερ μου στο Άλμπανι, και ετοιμαζόμουν γύρω στις 16 Μαίου να γυρίσω στο νησί μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγιοβασιλειάτικα

papadiamantis

Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος

Δεν ηξεύρω ποίος περιπλανώµενος ραψωδός συνέθηκε τα νυν συνήθως υπό των παίδων αδόµενα άσµατα των Χριστουγέννων, του Αγ. Βασιλείου και των Φώτων, τα οποία ακολουθούσι δήθεν κατά γράµµα την εκκλησιαστικήν παράδοσιν, βρίθουσιν όµως κακοζήλων στίχων, οίοι οι εξής:

Και επληρώθη το ρηθέν προφήτου Ησαΐου
µετά των άλλων προφητών και του Ιερεµίου…

ο δεύτερος ούτος στίχος είναι προδήλως δια το κεχηνός του ρυθµού: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη»

images

Του Παντελή Μπουκαλά

Δύσκολα τα Χριστούγεννα του τεμπέλη. Οχι, δεν πρόκειται για τον μαστρο-Παύλο τον Πισκολέτο, τον ήρωα του Παπαδιαμάντη, που αν συνέτασσε «τον κανονισμόν της εβδομάδος, θα ώριζε την Κυριακήν διά σχόλην, την Δευτέραν διά χουζούρι, την Τρίτην διά σουλάτσο, την Τετάρτην, Πέμπτην και Παρασκευήν δι’ εργασίαν, και το Σάββατον διά ξεκούρασμα». Για τον ανώνυμο τεμπέλη Ελληνα πρόκειται, τον τεμπέλληνα, όπως μονολεκτικά τον ονομάζει η ειρωνεία των κατά φαντασίαν δουλευταράδων του τόπου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο τρακοσάρης

trakosaris.jpg

— Σαν πάρη να σαπίζη το κορμί τα σκουλήκια βγαίνουν να το φάνε.

Είπε ο Μπαρμπα-Νικόλας, κουνώντας το κεφάλι του, στον καφενέ, και δείχνοντας με το χέρι του κάτω στο γιαλό. Οι άλλοι σήκωσαν τα μάτια να ιδούν. Σκυφτός, με τη χοντρή του μαγκούρα περασμένη από το ένα χέρι, με το κόκκινο μαντήλι από το άλλο, με το μακρύ σταχτερό σάλι ριγμένο στον ώμο, περνούσε ο Γερο-Τρακοσάρης. Ένα σάψαλο εκεί, με το ένα πόδι στο λάκκο!

— … Τα σκουλήκια μαθές βγαίνουν να το φάνε, ξαναείπε δυνατώτερα ο Μπαρμπα-Νικόλας. Ανθρώπινα σκουλήκια. Αχόρταγα σκουλήκια. Όλο τρώνε κι’ όλο πεινάνε.

Του είχε ανεβή το αίμα να τον πνίξη. Δεν μπορούσε να βαστάξη. Κάθε φορά που περνούσε ο Γερο — Τρακοσάρης από τον καφενέ, του άναβαν τα αίματα. Το ήξεραν όλοι και δε μιλούσαν. «Ας βγάλη το άχτι του ο άνθρωπος. Με το δίκηο του…» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η γλώσα μας κουβαλάει την ψυχή του λαού μας και όλον τον πολιτισμό μας και όλη την ευγένειά μας» Κρατήστε το σαν φυλαχτό

7c6ebd1ec469a30c9c913c4006863002_M
Το ανέκδοτο κείμενο της ομιλίας του Οδυσσέα Ελύτη στη Στοκχόλμη.  Αυτός ήταν ο τίτλος σε μια επιστολή που μου έστειλε ένα καλός φίλος και άξιος Έλληνας που ζει στο εξωτερικό τιμώντας την χώρα μας με τις παρουσία του . 

Της Μαρίας Γιαχνάκη

Πρόκειται για λόγια διαμάντια του Οδυσσέα Ελύτη που ειπώθηκαν από τον ίδιο σε μια σημαντική στιγμή για τους Έλληνες. Θέλω να ευχαριστήσω τον αγαπημένο μου φίλο που πάντα φροντίζει για την εμψύχωση του αναγνωστικού κοινού του briefingnews.gr

Η επιστολή του
Είναι λίγες οι φορές που χαίρομαι όταν προωθώ κάτι, όπως αυτό το ανέκδοτο κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη, από ομιλία του στη Στοκχόλμη τον Νοέμβριο του 1979, ακριβώς  μετά την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας για το έργο του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γιώργος Σεφέρης και ο Ελληνισμός

seferis

Μερλιέ Οκτάβ

Με επευφημίες και τραγούδια συνοδεύει στον τάφο η Ελλάδα τις μεγάλες φωνές που σωπαίνουν για πάντα. Τι ωραία φιλοφροσύνη για τον πανηγυρισμό, ύστερ  απὸ την επικήδεια τελετή. Της εισόδου του Λόγου στο βασίλειο της δόξας!

Όταν, το 1952, πέθανε ο μεγάλος Βεάκης, η σορός του πέρασε, μόλις τέλειωσε η νεκρώσιμη ακολουθία, μέσα από  να πλήθος που χειροκροτούσε για τελευταία φορά, όπως στο τέλος μιας από τις συγκλονιστικές παραστάσεις του, τον τραγικό ηθοποιό που δεν θα τον ξανάκουγε πια.

Όταν το 1943, στην κατοχή, πέθανε ο βάρδος του ελληνισμού Κωστής Παλαμάς, ο λαός της Αθήνας, με επικεφαλής τον Άγγελο Σικελιανό, τον συνόδεψε ως τον τάφο του κι άφησε να αντιλαλήσει πάνω από το λείψανό του, τη στιγμή της ταφής του, ο εθνικός ύμνος· και τραγουδήθηκε τόσο δυνατά απ  αυτὸ το ποτάμι των φωνών, που ακούστηκε ως τους πρόποδες της Ακρόπολης.

Στο Γιώργο Σεφέρη επιφυλάχτηκε μία άλλη τιμή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κυπριακό Παραμύθι: Ο Ιησούς Χριστός και ο γάμος των αρκόντων

Christos-2 (640x276)

Μια φορά κ’ έναν καιρόν ο αρκοντότερος του χωρκού επάντρευκεν την κόρην του με τον γυιόν ενός μεγάλου πραματευτή. Εκαλέσαν εις τον γάμον ούλον το χωρκόν κι ούλον το αρκοντολόϊν. Άμα κ΄ήρατσιν ΄που την εκκλησιάν που εστεφανώσαν τ΄αντρόϋνον εκάτσασιν ούλοι στα τραπέζια κ΄εκουβαλούσαν οι μαείροι κ΄οι σεττοκόποι* τα φαγιά και τα κρασιά, κ΄οι ξιφάντωσες* και τα τραούδκια εβκαίναν μεσούρανα. Μεσ΄κείνην την ανακατωσιάν, μέσ΄κειν΄τα τραούδκια ήρτεν κ΄εστάθηκεν εις την πόρταν ένας ασπρομάλλης με κάτι ρούχα παστρικά χιόνι αμμά πολλά φτωχικά και κομματιασμένα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου (β)

Και μια μέρα τους είπα πως από πολύν καιρό είχα προαισθανθεί την ευτυχία τους, πως και στη Γη ακόμα την αναπολούσα με τόση λύπη, ώστε μου προξενούσε καμιά φορά έναν ανυπόφορο πόνο, που συχνά τότε δεν μπορούσα να κοιτάξω τον ήλιο χωρίς να κλαίω, πως το μίσος μου για τους ομοίους μου ήταν ανακατωμένο με θλίψη και πως σκεφτόμουν: γιατί δεν μπορώ να τους μισώ χωρίς να τους αγαπώ; Γιατί τόση θλίψη μέσα σε τόση αγάπη; Γιατί τόση αγάπη μέσα σε τόσο μίσος;

[…]

Λοιπόν! πάνω σ’ αυτό ξύπνησα και παρακάλεσα την Αιώνια Αλήθεια για το μήνυμα της Ζωής!

[…]

Γιατί είδα την αλήθεια και ξέρω πως οι άνθρωποι μπορεί να γίνουν ωραίοι κι ευτυχισμένοι χωρίς να χάσουν τη δύναμη για ζήσουν πάνω στη Γη. Δε θέλω και δεν μπορώ να πιστέψω πως η διαφθορά είναι νόμος φυσικός στους ανθρώπους. Μπορούν να γελάσουν με την πίστη μου, μα τη φυλάγω: είδα την αλήθεια! δεν τη φαντάστηκα, την είδα, την είδα! Την είδα τόσο καθαρά που δεν μπορώ να πιστέψω πως οι άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να την γνωρίσουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο χειμώνας και το καλοκαίριν: κυπριακό παραμύθι

Μιαν βολάν κ’ έναν καιρόν είχεν έναν γέρον και μιαν κοτζιάκαρην.* Μιαν ημέραν ο γέρος, σαν εσάριζεν,* ηύρεν κουκίν κ’ εφύτεψέν το μέσ’ στην αυλήν του. Το κουκίν εβλάστησεν κ’ εΐνειν μια κουκιά μιάλη που ΄φταννεν ως τον ουρανόν. Ύστερις ‘που λλίον καιρόν ο γέρος εσκέφτην να βκη πα’ στην κουκιάν να δη ως που φτάνει. Πα στην μούτην της εύρεν τον χειμώναν και το καλοκαίριν κ’ εμαλλώνναν πκοιος εν’ ο καλός: ο χειμώνας όξα* το καλοκαίριν. Άμαν είαν τον γέρον, αρωτήσαν τον να’ ΄ούμεν είντα λαλεί.

Ο γέρος λαλεί τους: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χαριτίνης της Αγίας

χαριτινη

Διαβάστε το βίο της αγίας

Ω! Τι τελευτή εγίνει,

μα ως το τέλος, Χαριτίνη

κράτησες ψηλά την πίστη

η ψυχή, δεν εκλονίσθει! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Λογοτεχνικά. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Άγιος Ευδόκιμος Βατοπαιδινός (ποίημα)

Agios Evdokimos

Ανά χείρας Θεοτόκο

Και εν τη καρδία ευχή

εις γωνία κοιμητηρίου

βρήκαν ένα ασκητή.

Σάββα Όσιε ή άλλως

Το όνομα δεν έχει σχέση

Είναι ο βίος που ετέθει

Και ο στέφανος αφέθει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο μεγαλοφυής λογοτέχνης και διανοητής Βόλφγκανγκ Γκαίτε

Σαν σήμερα, στις 28 Αυγούστου 1749, ήρθε στη ζωή μία από τις κορυφαίες διάνοιες όχι μόνο της Γερμανίας, αλλά ολόκληρου του κόσμου. Μεγαλοφυΐα της εποχής του, ο Γκαίτε διακρίθηκε ως ποιητής, συγγραφέας θεατρικών έργων, φιλόσοφος, ζωγράφος, αλλά και επιστήμονας και πολιτικός.

Ο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε ήταν γιος μιας ιδιαίτερα εύπορης οικογένειας. Διδάχτηκε κατ’ οίκον πάνω σε μια ευρεία σειρά θέματα, με έμφαση στους κλασικούς συγγραφείς και τις γλώσσες (λατινικά, ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά). Από μικρός εκδηλώνει κλίση προς τη λογοτεχνία και το θέατρο, κάτι που ενθαρρύνει η μητέρα του, ενώ αγαπάει με πάθος τη ζωγραφική. Αντιπαθεί ιδιαίτερα την Εκκλησία, την ιστορία της οποίας χαρακτήρισε «συνονθύλευμα πλανών και βίας». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φίλος ή εχθρός της λογοτεχνίας: Τα e-books κάνουν θραύση

Οι φανατικοί αναγνώστες βιβλίων αγοράζουν πια περισσότερα e-books από βιβλία σύμφωνα με το Amazon, το μεγαλύτερο βρετανικό site. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Amazon για κάθε 100 βιβλία που αγοράζουν τα μέλη του, άλλα 114 e-books γίνονται download.

Όπως σημειώνει η Independent, οι παλαιότερες γενιές αγοράζουν με άξονα λογικής την φυσική επαφή με το βιβλίο, ενώ οι νεότεροι λένε πως τα βιβλία αργοπεθαίνουν κάνοντας λόγο για μια καινούργια εποχή.

Στις ΗΠΑ, η εταιρεία Kindle κατάφερε μέσα σε 4 χρόνια να ξεπεράσει τις πωλήσεις των παραδοσιακών βιβλίων με το επαναστατικό της e-reader το οποίο καθιστά την άνεση και ευκολία στον χρήστη του να διαλέξει από μια τεράστια γκάμα βιβλίων και περιοδικών και όλα αυτά στην παλάμη του χεριού του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στο απόσπασμα (από την ζωή του Ντοστογιέφσκυ)

Dostoyefsky Fyodor

…Ωστόσο, καλύτερα λέω να σας διηγηθώ για μία άλλη μου συνάντηση που είχα πέρυσι μ’ έναν άνθρωπο. Υπήρχε κάτι παράξενο σ’ όλ’ αυτά, ιδιαίτερα παράξενο γιατί σπάνια τυχαίνει κάτι τέτοιο. Ο άνθρωπος αυτός έφτασε μία φορά ίσαμε τον τόπο των εκτελέσεων και του είχαν διαβάσει κιόλας την απόφαση του τουφεκισμού του για κάποιο πολιτικό έγκλημα. Κάπου είκοσι λεπτά αργότερα του διάβασαν και την απόφαση απονομής χάριτος και του ορίστηκε μία άλλη ποινή, ωστόσο όμως αυτός, στο διάστημα εκείνο, ανάμεσα στις δυό αποφάσεις, μέσα στα είκοσι κείνα λεπτά, η τουλάχιστον στα δέκα πέντε, έζησε με την απόλυτη βεβαιότητα πως από στιγμή σε στιγμή θα πεθάνει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ναρθεί το χάραμα

Του Βασίλη Χαραλάμπους

Σκουντούφλησε ο ήλιος

στης προσφυγιάς τα στενορύμια

στην Ίμβρο τη μακρινή του πατρίδα

κι άφησε της θύμησης τον ίσκιο

να λαφροπατήσει Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Την Τετάρτη 6 Ιουνίου τιμητική εκδήλωση για τον ιστορικό ερευνητή, συγγραφέα, λογοτέχνη και Νομικό Κωνσταντίνο Αναστ. Τσιλιγιάννη‏

Υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Ηπείρου και του Δήμου Αρταίων

Τιμητική εκδήλωση για τον Ηπειρώτη δημιουργό ιστορικό ερευνητή, συγγραφέα και λογοτέχνη Κωνσταντίνο Αναστ. Τσιλιγιάννη

Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012, ώρα 7μ.μ.

Αίθουσα «Μιχαήλας Αβέρωφ»

(Ακαδημίας & Γενναδίου 8, 7ος όροφος) Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το πρώτο σκαλί

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν
μιά μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης·
«Τώρα δυό χρόνια πέρασαν που γράφω
κ’ ένα ειδύλιο έκαμα μονάχα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φώτης Κόντογλου – Η Φύση και τα Έμορφα Τραγούδια της

Μαγιάτικο Στεφάνι

  Κατερίνα Χουζούρη

Περιοδικό «Ελληνική Δημιουργία»

Εμείς οι Έλληνες είμαστε ένα γένος που ότι κι αν φτιάξουμε έχει μέσα του αίμα και βάθος, έχει πόνο. Σαν το ρημοδέντρι που το δέρνουνε όλοι οι ανέμοι και κείνο αγαντάρει και θρέφει η ρίζα του και παγαίνει βαθειά μέσα στα έγκατα της γης σκίζοντας το βράχο, έτσι μπορεί να παρομοιαστεί κ ἡ φυλή η δική μας. Κ ἡ φτώχειά μας έκανε να ζούμε απλή ζωή, με λίγα πράγματα, και δεν μας άφησε να ξεμακρύνουμε από τη φυσική ζωή, αλλά βυζαίνουμε ολοένα από τη καθαρή βρυσούλα, που θρέφει τη καρδιά του ανθρώπου. Σ αυτό συντέλεσε και το καλό αγέρι πούχει η πατρίδα μας κ ἡ ημεράδα πούχουνε τα βουνά της, ώστε να μας φαίνεται σαν μάνα πονετικιά, που μας βαστά ολοένα στην αγκαλιά της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κάθε λογής αντιλογία

Του Βασίλη Χαραλάμπους

Κάθε λογής αντιλογία

για τον παραδίπλα πούχεις

γνώριζε ίσως και τούτο νάναι

κι αφορμή άλλη δεν θάβρεις

στ΄αλλουνού τα τόσα λόγια . Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »