Καλοί μαθητές στα 7, επιτυχημένοι επαγγελματίες στα 40

Οι επιδόσεις επτάχρονων μαθητών στην ανάγνωση και στην αριθμητική φάνηκε να συνδέεται με τη μελλοντική κοινωνικο-οικονομική θέση τους ως 40ρηδων

Οι επιδόσεις επτάχρονων μαθητών στην ανάγνωση και στην αριθμητική φάνηκε να συνδέεται με τη μελλοντική κοινωνικο-οικονομική θέση τους ως 40ρηδων

Κείμενο:Βενιού Ειρήνη

Το πόσο καλά διαβάζει και μετράει κανείς σε μικρή ηλικία αντικατοπτρίζει το κοινωνικο-οικονομικό στάτους του στο μέλλον

Μαθησιακές ικανότητες, όπως η ανάγνωση και η αριθμητική, στην ηλικία των επτά ετών μπορούν να καθορίσουν την επαγγελματική μας επιτυχία στο μέλλον, υποστηρίζουν σκωτσέζοι επιστήμονες.

 

Αναλύοντας τα δεδομένα 50ετίας 17.000 ατόμων από τη Βρετανία, τη Σκωτία και την Ουαλλία, οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου διαπίστωσαν ότι οι μαθησιακές ικανότητες στην ηλικία των επτά ετών αντικατοπτρίζουν το κοινωνικο-οικονομικό στάτους στην ενήλικη ζωή.

 

«Σκοπός μας ήταν να δούμε κατά πόσο το να είναι ένα παιδί καλό στην ανάγνωση ή στα μαθηματικά συνδεόταν με μια καλύτερη θέση εργασίας, με υψηλότερο εισόδημα και ένα καλύτερο σπίτι στην ενήλικη ζωή» εξηγούν οι ερευνητές Στιούαρτ Ρίτσι και Τίμοθι Μπέιτς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πότε είναι έτοιμο να κοιμηθεί σε μεγάλο κρεβάτι;

3FDEA335F1E8D82198898209EDF7BD51Από: Ελένη Καραγιάννη

 

Πότε και πώς πρέπει να γίνει η μετάβαση από την κούνια στο κρεβάτι του.

 

Οι ειδικοί θεωρούν ότι η καλύτερη ηλικία για να «μετακομίσει» ένα παιδί από την κούνια σε κανονικό κρεβάτι είναι τα 2,5 με 3 χρόνια. Μέχρι τότε, οι γνωστικές ικανότητες του παιδιού δεν έχουν αναπτυχθεί αρκετά ώστε να αντιλαμβάνεται τις νοητές διαστάσεις ενός χώρου και να μπορεί να παραμένει μέσα στα όρια ενός κρεβατιού. Κάποιες φορές όμως αυτή η αλλαγή χρειάζεται να γίνει αρκετά νωρίτερα, όπως για παράδειγμα εάν το παιδί αρχίσει να προσπαθεί να βγει μόνο του από την κούνια πηδώντας τα κάγκελα και κινδυνεύοντας να προσγειωθεί «ανώμαλα» στο πάτωμα. Σ’ αυτή την περίπτωση, εάν ακόμα δεν έχετε παραγγείλει το καινούριο του κρεβάτι, μέχρι να είστε έτοιμη για την αλλαγή, είναι απαραίτητο να πάρετε κάποια προληπτικά μέτρα, όπως:

  • Τοποθετήστε μεγάλα μαξιλάρια στο πάτωμα μπροστά από την κούνια, ώστε εάν τυχόν πέσει, τουλάχιστον να πέσει στα μαλακά.
  • Βγάλτε την κούνια από το δωμάτιο και αφήστε το παιδί να κοιμάται στο στρώμα (αρκεί, βέβαια, το δωμάτιό του να είναι απολύτως ασφαλές για εκείνο)
  • Χαμηλώστε (εάν υπάρχει η δυνατότητα) τα κάγκελα της κούνιας για να μπορεί να ανεβαίνει και να κατεβαίνει εύκολα.

Επιπλέον, φροντίστε η μετάβαση στο κρεβάτι «για μεγάλα παιδιά» να μην συμπέσει με άλλου είδους «πιέσεις» προς την ανεξαρτησία, όπως η εκμάθηση της τουαλέτας και το ξεκίνημα του σχολείου ή άλλες σημαντικές αλλαγές στη ζωή του, όπως η μετακόμιση σε καινούριο σπίτι και ο ερχομός ενός μωρού, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αλκοολισμός: Συνήθεια ή εξάρτηση;

71f67488b0857639cee631943a3fc6fa_XL

Του Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Ο αλκοολισμός είναι μια απειλητική και ταυτόχρονα ύπουλη μάστιγα για τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες.

Οι επιβλαβείς συνέπειες της υπερβολικής χρήσης του αλκοόλ είναι καίριας σημασίας για τους ανθρώπους που κάνουν χρήση αλλά και τον ευρύτερο οικογενειακό και κοινωνικό περίγυρο τους.

Έχει υπολογιστεί ότι σε ποσοστό 50% των αυτοκινητιστικών ατυχημάτων, η χρήση του αλκοόλ ήταν η βασική αιτία, ταυτόχρονα η κατάχρηση του αλκοόλ είναι παρούσα σε ποσοστό 50% των βιασμών και δολοφονιών.

Οι άνδρες κατέχουν τα πρωτεία της κατανάλωσης σε σχέση με τις γυναίκες.

Η χρήση του αλκοόλ ξεκινά συνήθως μέσα από την κοινωνική συναναστροφή την οικογένεια και στις δυσκολότερες και αλγεινές περιπτώσεις το άτομο καταλήγει να ζει μόνο για να πίνει.

Η κατάχρηση καιεξάρτηση από το αλκοόλ είναι μια αναπτυξιακή διαδικασία η οποία ενέχει την θετική προδιάθεση του ατόμου στο αλκοόλ, στην συνέχεια το άτομο πειραματίζεται με την συχνή του χρήση κατόπιν η χρήση γίνεται υπερβολική και τέλος το άτομο αποκτά εξάρτηση από το αλκοόλ.

Συνάμα, η εξάρτηση από το αλκοόλ είναι μια σύνθετη διαδικασία που εμπεριέχει πολλούς παράγοντες:  γενετικούςκοινωνικοπολιτισμικούς καιψυχολογικούς.

 

Σύγχρονες μελέτες υποστηρίζουν ότι υπάρχει προδιάθεση σε ορισμένους ανθρώπους για την χρήση και κατάχρηση του αλκοόλ.
Υποστηρίζοντας ότι η κατανάλωση αλκοόλ είναι χαρακτηριστικό ολόκληρων οικογενειών και ότι οι απόγονοι και οι συγγενείς ανθρώπων με πρόβλημα αλκοολισμούέχουν διπλάσια ποσοστά υπέρχρησης αλκοόλ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από μια ψυχική διαταραχή πάσχει το 20% των ανηλίκων

z0011Οι ανήλικοι στις ΗΠΑ, σε ποσοστό έως 20%, πάσχουν από μια ψυχική διαταραχή όπως άγχος, κατάθλιψη ή ελλειμματική προσοχή, σύμφωνα με εκτενή έρευνα των ομοσπονδιακών αρχών υγείας που δόθηκε σήμερα.

«Το 13 έως 20% των παιδιών ηλικίας 3 έως 17 ετών που ζουν στις ΗΠΑ πάσχουν από ψυχική διαταραχή» και η τάση αυτή επιδεινώνεται, γράφουν οι συντάκτες της μελέτης αυτής που διεξήχθη από το 2005 έως το 2011.

Η ελλειμματική προσοχή είναι η διαταραχή που διαγιγνώσκεται συχνότερα (6,8% των ανηλίκων), ενώ ακολουθούν διαταραχές της συμπεριφοράς (3,5%), άγχος (3%), κατάθλιψη (2,1%), αυτισμός (1,1%) και το σύνδρομο Τουρέτ (0,2%). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

7 μαθήματα ευτυχίας για παιδιά

71BE66C0EC7460223CA9F057CE3244ACΑπό: Ελένη Χαδιαράκου

Αν μπορούσαμε να διαλέξουμε μόνο ένα πράγμα για τη ζωή του παιδιού μας, σίγουρα αυτό θα ήταν η ευτυχία. Διδάσκεται όμως;

Οι ψυχολόγοι μας λένε πως ναι, αρκεί να τη γνωρίζουν και οι ίδιοι οι γονείς. 

Όταν είμαστε ευτυχισμένοι, η ευτυχία μοιάζει σαν κάτι πολύ απλό.

Ο δρόμος όμως που μας οδηγεί σε αυτή συχνά είναι μακρύς και δύσκολος. Όλοι οι γονείς έχουμε νιώσει πως βασική μας αποστολή είναι η ευτυχία του παιδιού μας. Συχνά συζητάμε μεταξύ μας πώς θα μεγαλώσουμε παιδιά με αυτοεκτίμηση, ανεξάρτητα και ήσυχα, παιδιά που θα γίνουν υπεύθυνοι και μορφωμένοι ενήλικες. Πώς όμως μπορούμε να τα βοηθήσουμε να τα πετύχουν όλα αυτά; Ακολουθώντας την καρδιά μας, τη λογική ή και τα δύο; Εμείς σας δίνουμε επτά απλές κατευθυντήριες γραμμές για να σας βοηθήσουμε να βρείτε το σωστό μονοπάτι στο λαβύρινθο που λέγεται ανατροφή του παιδιού. 


1. Δώστε του ανιδιοτελή αγάπη

Το να αγαπάς ανιδιοτελώς σημαίνει πως δέχεσαι τον άλλον όπως είναι, ανεξάρτητα από το τι και πόσο καλά τα καταφέρνει. Αν του δίνετε την αγάπη σαν επιβράβευση γιατί έχει φέρει καλούς βαθμούς ή έχει φάει όλο το φαγητό του, το πιθανότερο είναι να εξελιχθεί σε ένα παιδί αγχωτικό και ανασφαλές, ένα παιδί που θα νιώθει πως για να πάρει αγάπη πρέπει να ευχαριστεί τους άλλους. Φυσικά, η επιβράβευση είναι πάντα καλή, αλλά καλύτερα είναι να ξέρει πως το αγαπάτε γιατί είναι μοναδικό και πως θα το αγαπάτε πάντα και σε οποιαδήποτε συνθήκη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κατάθλιψη : Συμπτώματα, πραγματικότητα και μύθοι

9b2c4b44fb86522964124ed80d03c5e8_XLΤου Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Σε μια προσπάθεια να διαχωρίσουμε την κατάθλιψη από την δυσθυμία ή την μελαγχολία που είναι ευρέως διαδομένες σε πολλούς από τους συνανθρώπους μας, θα παρουσιαστούν ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά της κατάστασης η οποία περιγράφεται από τους  επαγγελματίες της ψυχικής υγείας ως κλινική κατάθλιψη.

 

Η κατάθλιψη ανήκει στις διαταραχές συναισθήματος των οποίων το κυριότερο στοιχείο είναι η έντονη θλίψη, και η αδυναμία να βιωθεί ευχαρίστηση.

Ειδικότερα η κατάθλιψη είναι μια από τις πιο συχνές ψυχολογικές παθήσεις από την οποία υποφέρουν άτομα όλων των ηλικιών.

Βασικά χαρακτηριστικά είναι η λύπη-θλίψη, η απώλεια του ενδιαφέροντος για αγαπημένες ασχολίες που προκαλούσαν ευχαρίστηση, διατάραξη των διατροφικών συνηθειών, διατάραξη του ύπνου, αισθήματα ενοχής και απαξίωσης του εαυτού, έλλειψη συγκέντρωσης και συχνά αυτοκτονικές σκέψεις.

 

Οι μελέτες καταδεικνύουν τα μεγάλα ποσοστά των ανθρώπων που υποφέρουν από κατάθλιψη στην Ευρώπη αλλά και στις Ενωμένες Πολιτείες.

Η κατάθλιψη αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα όχι μόνο για τα μεγάλα ποσοστά αλλά και επειδή είναι πιθανόν να επανεμφανιστεί και να ξανασυμβεί στους περισσότερους από τους ανθρώπους που υποφέρουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η κατάθλιψη αυξάνει κίνδυνο εγκεφαλικού στις γυναίκες

18082Η κατάθλιψη μετά από 45 χρόνια αυξάνει κατά 2,5 φορές τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου στις γυναίκες,- διαπίστωσαν επιστήμονες από την Αυστραλία.

Η μελέτη τους δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Stroke της Αμερικανικής Καριολογικής ΄Ενωσης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τι είναι οι Ψυχαναγκασμοί;

a27a3b73d355048c6bab885897085f62_XL

Του Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Οι ψυχαναγκασμοί είναι μια έννοια ευρέως διαδεδομένη που χρησιμοποιούμε συχνά στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, τι όμως σημαίνει ουσιαστικά και πρακτικά για τη ζωή και τη συμπεριφορά των ανθρώπων; Από τι προέρχεται και πως μπορούμε να προσεγγίσουμε τους ψυχαναγκασμούς; Ποια στάση είναι βοηθητική στην αντιμετώπιση τους;

 

Η ψυχαναγκαστική συμπτωματολογία και συμπεριφορά προσομοιάζει σε μεγάλο βαθμό με το άγχος και τα έντονα συμπτώματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με έντονο στρες, επίσης έχει έντονες αναφορές-συνδέσεις με τα καταθλιπτικά συμπτώματα και την καταθλιπτική στάση, ταυτόχρονα όμως έχει ομοιότητα με τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, έντονη συγγένεια δηλαδή με σωματικά συμπτώματα που έχουν ψυχική βάση.

 

Τι θα μπορούσαμε όμως να αναφέρουμε σαν ψυχαναγκασμούς; Από τι αποτελούνται; Ποια τα βασικά χαρακτηριστικά τους:

Θα μπορούσαμε να διαχωρίσουμε αφαιρετικά και γενικά τους ψυχαναγκασμούς σε 3 κατηγορίες

1.Ιδέες, φόβοι, παρορμήσεις, σκέψεις

Απασχολούν κάθε τόσο και με στερεότυπο τρόπο τον άνθρωπο, οι άνθρωποι εμμένουν σε αυτές και επιμένουν σαν να μην μπορούν να ξεφύγουν από αυτές. Το περιεχόμενο τους είναι τρομακτικό έως εξαιρετικά τρομακτικό, ενέχει επιθετικότητα ανοιχτά ή με καλυμμένο τρόπο, επίσης πολύ συχνά το περιεχόμενο είναι άσεμνο και ανήθικο για το λόγο αυτό οδηγεί σε μεγάλους φόβους αλλά και σε μεγάλες ενοχές τα άτομα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χωρίς άγχος τι;

620466077c427f141effa294382f5fba_XL

Τι θα λέγατε ότι βρίσκεται στον αντίποδα του άγχους;

Του Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Το άγχος αποτελεί βασικό συστατικό της συναισθηματικής μας ζωής και παίζει καθοριστικό-κεντρικό ρόλο στην σκέψη και στην δράση μας. Το άγχος επί της ουσίας είναι πρωταγωνιστικός παράγοντας στην διαμόρφωση της συμπεριφοράς μας. Το άγχος περιγράφει γρήγορες και αποτελεσματικές στρατηγικές αντιμετώπισης της πραγματικότητας, άνθρωποι με μεγάλο βαθμό ζωτικής ενέργειας χρησιμοποιούν το άγχος για να οργανώσουν τον εαυτό τους, με τρόπο όμως που να αντιμετωπίζουν όσο πιο τέλεια τα καθήκοντα που προκύπτουν. Πρόκειται για μια ζωοποιό δύναμη δημιουργίας, που οδηγεί τους ανθρώπους ουσιαστικά στον επιθυμητό στόχο. Το πρόβλημα όμως ξεκινάει όταν το άγχος ξεπερνά τα όρια που μπορεί να αντέξει ο καθένας και γίνεται τροχοπέδη για την καθημερινότητα του, δηλητηριάζοντας στιγμές ηρεμίας, απόλαυσης και ξεκούρασης. Σκεφτείτε έναν άνθρωπο που τρέχει γρήγορα και συνεχώς επιταχύνει, είναι δυνατόν να μην λαχανιάσει; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συμπτώματα Κρίσης Πανικού

Φωτό:el.wikipedia.org/wiki/%:The_Scream.jpg

Φωτό:el.wikipedia.org/wiki/%:The_Scream.jpg

Συμπτώματα Κρίσης Πανικού

Του Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Ο έντονος πανικός, ή διαταραχή πανικού ή κρίση πανικού, συνοπτικά το έντονο άγχος που εισβάλλει ξαφνικά και κλιμακώνεται απότομα και απειλητικά για την υπόσταση των ανθρώπων, έχει πληθώρα συμπτωμάτων, ψυχικών αλλά και σωματικών. Προσοχή δεν είναι απαραίτητο να έχουμε όλα αυτά τα συμπτώματα για να μιλήσουμε για κρίση πανικού, αρκούν κάποια από αυτά.

Ψυχολογικά Συμπτώματα

Αδυναμία προσοχής και συγκέντρωσης.

Έντονος φόβος για την υγεία και πολλές φορές τρόμος για την απώλεια της ζωής.

Φόβος ότι το άτομο θα χάσει τον έλεγχο.

Φόβος ότι το άτομο οδηγείται στην παράνοια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κρίσεις πανικού : Αντιμετωπίζοντας το φαινομενικά αδύνατο.

Φωτό:el.wikipedia.org/wiki/%:The_Scream.jpg

Φωτό:el.wikipedia.org/wiki/%:The_Scream.jpg

 Του Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Η διαταραχή πανικού είναι από τις πιο συχνές ψυχικές παθήσεις της σύγχρονης κοινωνίας και ανήκει στο φάσμα των αγχωδών διαταραχών. Το άτομο που υποφέρει από διαταραχή πανικού παρουσιάζει αιφνίδια και απρόσμενα επεισόδια έντονου φόβου και άγχους. Τα επεισόδια αυτά ονομάζονται κρίσεις πανικούκαι η διάρκεια τους είναι συνήθωςμερικά λεπτά. Εκδηλώνονται χωρίς καμία προειδοποίηση και η αιτία έναρξης τους μπορεί να μην είναι γνωστή και προφανής στο άτομο.

Οι κρίσεις πανικού εκδηλώνονται σε όλες τις ηλικίες. Η συχνότητα εκδήλωσης της πρώτης κρίσης πανικού είναι μεγαλύτερη μεταξύ 20 και 40 ετών, παρόλο που τα τελευταία χρόνια έχουμε και εκδήλωση σε μικρότερες ηλικίες, ακόμη και σε παιδιά. Στις γυναίκες η διαταραχή είναι 2 έως 3 φορές συχνότερη σε σύγκριση με τους άνδρες.

Η κρίση πανικού αποτελεί μια περίοδο έντονου φόβου- τρόμουπου εμφανίζεται απροσδόκητα χωρίς την παρουσία κάποιου φανερού ερεθίσματος και συνοδεύεται από μια ποικιλία σωματικών και γνωστικών συμπτωμάτων. Τα κύρια συμπτώματα είναι το αίσθημα έντονου διάχυτου φόβου για το άτομο, αίσθημααπώλειας του ελέγχουεπέλευσης τρέλαςπανικός και τρόμος, ταχυκαρδίαέντονη εφίδρωσηέντονοαίσθημα δύσπνοιας-πνιγμούαίσθημα αστάθειας ή ζάληςφόβος επερχόμενου θανάτου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βασικά Βήματα μείωσης του πανικού

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:The_Scream.jpg

Φωτό:el.wikipedia.org/wiki The_Scream.jpg

 Του Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η αντιμετώπιση της κατάστασης του πανικού διακρίνεται σε δύο σκέλη τα βασικά σωματικά συμπτώματα και τα ψυχολογικά αίτια, τις γενεσιουργές αιτίες του πανικού.

  • Σημαντικό πρώτο βήμα: Αναπνοή, παρατηρώ τον τρόπο που αναπνεώ, προσπαθώ να αποφύγω την υπεροξυγόνωση του εγκεφάλου
  • Φυσιολογικές αντιδράσεις: Δεν είναι επικίνδυνες για τον οργανισμό, είναι η προσπάθεια του οργανισμού μας να ενεργοποιηθεί. Αν ξέρω ότι δεν είναι επικίνδυνες έχουμε διαφορετική στάση στα σωματικά συμπτώματα.

Κατανόηση του Πανικού

d61d44254608dd06ccdd2ff02982d14d_XL

 Του Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

 

Η διαταραχή πανικού είναι από τις πιο συχνές ψυχικές παθήσεις κατά την οποία ο ασθενής παρουσιάζει αιφνίδια και απρόσμενα επεισόδια έντονου φόβου και άγχους.

Τα επεισόδια αυτά ονομάζονται κρίσεις πανικού και η διάρκεια τους μπορεί να είναι από μερικά λεπτά έως μερικές ώρες.

Εκδηλώνονται χωρίς καμία προειδοποίηση και η αιτία έναρξης τους μπορεί να μην είναι συνειδητά γνωστή.
Ο πανικός συνήθως εμφανίζεται να είναι η προσπάθεια να συνδυαστούν και να ισορροπήσουν οι άνθρωποι ανάμεσα σε ένα φαινομενικά αντίθετο δίπολο.

Από τη μια μεριά υπάρχει στο άτομο μια έντονη επιθυμία για εξέλιξη, ανάπτυξη αλλαγή και πάθος για ζωή, από την άλλη μεριά υπάρχει ο φόβος  και η αμφιβολία, η άγνοια του κόστους και των συνεπειών της αλλαγής.

Και τα δυο αυτά αμφίρροπα συναισθήματα υπάρχουν στην κάθε προσωπικότητα.

Στις στιγμές που μέσα στον κάθε άνθρωπο υπάρχει μια έντονη διατάραξη της ισορροπίας αυτών των δύο, εκεί συνήθως εκδηλώνεται η κρίση.

Υπάρχει ο φόβος ότι θα χάσω τον έλεγχο.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εμφάνιση κρίσης πανικού σε νέους φοιτητές που απομακρύνονται από την οικογένεια.

Ενώ έχουν μια έντονη λαχτάρα για προχώρημα, για αλλαγή, για ανάπτυξη, για δημιουργία, ταυτόχρονα έχουν και μια έντονη αμφιβολία «θα τα καταφέρω μόνος;» και φόβο να αφήσουν το πατρικό σπίτι να βιώσουν τις συνέπειες της ανεξαρτησίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φοβίες στα μικρά παιδιά

2ff2ba0051687eef5ca0459cf942940c_XL (1)

 Του Σταύρου Καρπουχτσή -Ψυχολόγος-Συστημικός Ψυχοθεραπευτής

Εισαγωγικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι φοβίες στα μικρά παιδιά είναι φυσιολογικές αντιδράσεις στο άγνωστο και στο νέο και δεν πρόκειται για διαταραχές η προβληματικές καταστάσεις παρά για συμπεριφορές που συνοδεύουν τη συνεχή προσαρμογή στο περιβάλλον.
Στη νηπιακή ηλικία οι φόβοι είναι στενά συνδεδεμένοι με τη σχέση του παιδιού με τους γονείς του (συνηθέστερα της μητέρας) και την εξάρτηση του απ’ αυτή.

Το παιδί αρχίζει να κάνει τα πρώτα βήματα «αυτονόμησης».

Αρχίζει να λέει «εγώ» και να κατανοεί τον εαυτό σαν ξέχωρο άτομο, ξεκινάει να βιώνει την αίσθηση της μονάδας μέσα στην οικογένεια.

Κάποιο τυχαίο γεγονός είναι δυνατό σ’ αυτή τη φάση να τρομάξει το παιδί και να δημιουργήσει κάποιο φόβο σαν αντίδραση.

Πολλοί γονείς γνωρίζουν το κλάμα στην πόρτα του νηπιαγωγείου, ή και τα προβλήματα ύπνου,  ή τα κλάματα κατά τη διάρκεια της νύκτας και τις νυχτερινές επισκέψεις στο κρεβάτι των γονιών.

Αυτό που πολλές φορές χαρακτηρίζουμε σαν «άγχος αποχωρισμού» είναι στην ουσία φοβία αποχωρισμού φοβία για το άγνωστο και νέο.

Στην προσχολική ηλικία, αλλά και σχολική, εμφανίζονται φόβοι για διάφορα αντικείμενα ή καταστάσεις, π.χ. σκύλους, γιατρούς, σκοτάδι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα κατοικίδια προστατεύουν τη καρδιά του αφεντικού τους

Untitled-190068 Οι άνθρωποι που έχουν στο σπίτι τους κατοικίδια ζώα, ιδίως σκυλιά, κινδυνεύουν λιγότερο από προβλήματα καρδιάς, σύμφωνα με τον Αμερικανικό Καρδιολογικό Σύλλογο.
Σε σχετική ανακοίνωση, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, αναφέρεται ότι η κατοχή ενός κατοικίδιου μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του ιδιοκτήτη για καρδιοπάθεια, καθώς σχετίζεται με λιγότερη παχυσαρκία, καθώς επίσης με χαμηλότερα επίπεδα αρτηριακής πίεσης, λιπιδίων (τριγλυκεριδίων) και χοληστερόλης.

Μια μελέτη άνω των 5.200 ενηλίκων, σύμφωνα με τον Γκλεν Λιβάιν, καθηγητή του Κολλεγίου Ιατρικής Μπέιλορ του Χιούστον, που δημοσίευσε την ανακοίνωση του Συλλόγου στο καρδιολογικό περιοδικό «Circulation», έδειξε ότι όσοι κατείχαν κάποιο ζώο, ήσαν πιο δραστήριοι σωματικά, στο μέτρο που έβγαζαν συχνές βόλτες τον σκύλο τους (ή άλλο ζωάκι!). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σωστή διαχείριση του άγχους των εξετάσεων βοηθά τον μαθητή

Συμβουλές της ψυχολόγου Φ.Αμανατίδου

  (Φωτογραφία:  Eurokinissi )

(Φωτογραφία: Eurokinissi )

 

Το άγχος αποτελεί μέρος της καθημερινής ζωής των μαθητών που ετοιμάζονται για τις εξετάσεις. Πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα σημάδια του άγχους; Πώς μπορεί ένας μαθητής να διαχειριστεί το άγχος πριν αλλά και κατά τη διάρκεια των εξετάσεων; Πώς η μελέτη μπορεί να γίνει πιο αποδοτική; Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί για να μην ενισχύουν το άγχος του μαθητή;

Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνει η ψυχολόγος Φωστηρία Αμανατίδου στην διάλεξη της, με θέμα «Τεχνικές διαχείρισης του άγχους των εξετάσεων στα παιδιά», που θα δώσει την Τετάρτη, στις 18.30 μ.μ., στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη της Θεσσαλονίκη.

Τα συμπτώματα του άγχους μπορεί να φαίνονται στο σώμα, στη συμπεριφορά αλλά και στις σκέψεις του μαθητή.

«Ο πονοκέφαλος, ο ιδρώτας, το σφίξιμο στο στομάχι, το πλάκωμα στο στήθος είναι τα σωματικά ‘σημάδια’ του άγχους. Στη συμπεριφορά του αγχωμένου μαθητή μπορούμε να διακρίνουμε ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, υπερκινητικότητα ή τάση προς απομόνωση. Επίσης, ο αγχωμένος μαθητής διακατέχεται από αρνητικές σκέψεις όπως: ‘δεν θα τα καταφέρω’, ‘δεν αξίζω’, ‘είμαι άχρηστος’», εξηγεί η κ.Αμανατίδου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

8 τρόποι για να κάνουμε τα παιδιά να μας ακούν

1e95e0e14066b479079981e039a9a799.limghandler

Από: Ελένη Χαδιαράκου

Συχνά τα παιδιά όχι μόνο δεν υπακούν, ούτε καν ακούν τι τους λέμε -είτε από αφηρημάδα, είτε επειδή είναι απορροφημένα με κάποιο παιχνίδι.

Όμως υπάρχουν κάποια τρικ που θα μας βοηθήσουν να ακουστούμε!

 

Αιφνιδιάστε τα

Όλοι οι γονείς επαναλαμβάνουν κάποιες συγκεκριμένες φράσεις όπως «σήκω», «φόρεσε τα παπούτσια σου», «μην λες κακές κουβέντες», «μην βγάζεις το μπουφάν σου». Είναι φυσικό όταν ακούν τα ίδια κάποια στιγμή να τους φαίνονται βαρετά. Αν τα αιφνιδιάσετε με κάποιες εναλλακτικές  προτάσεις όπως: «μωρό μου, έχω κάτι σημαντικό να σου πω…δεν θα ξαναμιλήσεις άσχημα», ίσως το μήνυμα καταγραφεί πιο εύκολα.   

Κάντε μια προσπάθεια να κατανοήσετε τον κόσμο τους Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

10 τρόποι να σταματήσετε τους αδερφικούς καβγάδες (χωρίς να βάλετε τις φωνές)

shutterstock_114643621.limghandlerΑπό: Ελένη Καραγιάννη

Οι διαφωνίες είναι αναπόφευκτες σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις και πολύ περισσότερο ανάμεσα στα αδέρφια.

Με αυτές τις απλές τεχνικές θα καταφέρετε (ελπίζουμε) να φέρετε ξανά την ειρήνη στο σπίτι σας.

1. Αναλάβετε το ρόλο του διαμεσολαβητή και όχι του δικαστή

Είναι πράγματι δύσκολο να σκεφτεί κάποιος τι είναι σωστό και τι λάθος όταν βλέπει τα παιδιά του να χτυπάνε το ένα το άλλο. Η πρώτη σας αντίδραση να τρέξετε να προστατέψετε τη σωματική τους ακεραιότητα και να τα χωρίσετε είναι σωστή. Προσπαθήστε να τους εξηγήσετε τις επιπτώσεις των πράξεών τους χωρίς απειλές.

Το κάθε παιδί καταλαβαίνει ότι με το να χτυπήσει το άλλο παιδί προκαλεί πόνο. Δώστε τους εναλλακτικές λύσεις για να λύσουν τον καυγά τους. Εάν η κατάσταση έχει ξεφύγει και συνεχίζουν, μιλήστε τους αργότερα. Για την ώρα βάλτε τους σε διαφορετικούς χώρους να ηρεμήσουν. Μην φτάσετε στο σημείο να «εμπλακείτε» κι εσείς στον καβγά φωνάζοντας. Μιλήστε απόλυτα και μην ζητάτε εξηγήσεις.

2. Αποφύγετε να πάρετε το μέρος του ενός ή του άλλου Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πάσχα: H ψυχολογική διάσταση των εθίμων και των παραδόσεων

C96014FF5A52FCE18CEFB26C9F57DA6DΓράφει η Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια*

Η μεγάλη γιορτή του Πάσχα φέρνει χαρούμενους συνειρμούς στο μυαλό, με την κατάνυξη της Μεγάλης Εβδομάδας, τις λαμπάδες των πιστών, τα αναστάσιμα πυροτεχνήματα, τις χαρμόσυνες καμπάνες, το πασχαλινό αρνί και τα κόκκινα αβγά, αλλά και την ομορφιά της φύσης που είναι καταπράσινη και ανθισμένη.

Το ελληνικό Πάσχα, όπως και οι περισσότερες γιορτές, χαρακτηρίζεται από μια σειρά παραδόσεων κι εθίμων, τα οποία οδηγούν στον εορτασμό της μεγάλης γιορτής.

Πέρα από τα ήθη και έθιμα του τόπου, που συχνά τα συναντάμε διαφοροποιημένα σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, κάθε οικογένεια δημιουργεί τα δικά της τελετουργικά και τις ιδιαίτερες οικογενειακές της παραδόσεις που τη χαρακτηρίζουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα μωρά έχουν συναίσθηση του περιβάλλοντος από τον 5ο μήνα

Untitled-111934Τα μωρά, φαίνεται πως αποκτούν τις πρώτες συνειδητές εμπειρίες του κόσμου γύρω τους από τον πέμπτο κιόλας μήνα της ζωής τους, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες εντόπισαν ενδείξεις της συνείδησης και της μνήμης να αναδύονται τόσο νωρίς στον εγκέφαλο ενός μωρού.

Έως τώρα υπάρχει αμφιβολία κατά πόσο ένα μωρό πέντε μηνών αντιδρά με συνείδηση ή απλώς με ανακλαστικό τρόπο στα εξωτερικά ερεθίσματα, όπως π.χ. όταν κοιτά το πρόσωπο του γονιού του ή πιάνει ένα αντικείμενο που του δίνεται.

Επειδή τα μωρά δεν είναι σε θέση να μιλήσουν, οι επιστήμονες δεν μπορούν να κάνουν τεστ συνείδησης όπως στους ενήλικους για να ελέγξουν σε ποιο βαθμό τα μωρά αντιδρούν αυτόματα ή συνειδητά.

Οι Γάλλοι και Δανοί ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το ίδιο και το «New Scientist», μελέτησαν με ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα την εγκεφαλική δραστηριότητα για να ρίξουν φως στο κατά πόσον τα μωρά αναπτύσσουν επίγνωση και συνείδηση, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ρόλος του Ψυχολόγου – Ψυχοθεραπευτή στην Υπαρξιακή Προσέγγιση

psychotherapy-videos

Ψυχοθεραπευτής Γρηγόρης Βασιλειάδης

Ο υπαρξιακά προσανατολισμένος ψυχοθεραπευτής βοηθάει τους ανθρώπους που απευθύνονται σ’ αυτόν να αντιμετωπίσουν τις αγωνίες και το άγχος που είναι σύμφυτα με την ζωή. Εάν ο θεραπευόμενος δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει την ελευθερία του να επιλέγει στη ζωή του, ρόλος του ψυχοθεραπευτή είναι να τον βοηθήσει να ανακαλύψει τι είναι αυτό που το εμποδίζει να επιλέγει.

Είναι πιθανόν ο θεραπευόμενος να έχει επιτρέψει σε άλλους ανθρώπους να παίρνουν σημαντικές αποφάσεις για τη δική του ζωή, τις οποίες θα έπρεπε να είχε πάρει μόνος του. Πιθανώς να φοβάται να πάρει τα ρίσκα που απαιτεί η διαδικασία της προσωπικής του ωρίμανσης επιλέγοντας στη ζωή του τους πιο εύκολους και λιγότερο απειλητικούς δρόμους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η κούκλα μου με βοηθάει να μεγαλώσω

77E67648070F6D9203BEE582209C29DFΑπό: Ελένη Χαδιαράκου

Άλλα παιχνίδια έρχονται και φεύγουν, ξεχνιούνται ή σνομπάρονται, αλλά η αγαπημένη κούκλα είναι πάντα εκεί.

Και είναι κάτι περισσότερο από παιχνίδι.

Είναι η σταθερή και παντοτινή τους φίλη.

Η σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε ένα παιδί και την κούκλα του είναι μια σχέση ιδιαίτερη, που καθορίζει το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών του αναμνήσεων.

Η κούκλα για ένα μωρό και ένα νήπιο αλλάζει δεκάδες συμβολικούς ρόλους κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής του: Στην αρχή είναι ένα μαλακό νάνι που ξαπλώνει πάντα μαζί στο μαξιλάρι του και το βοηθάει να διώξει την μοναξιά και τους φόβους του.

Μεγαλώνοντας τα «άφυλα» μαλακά κουκλάκια αντικαθιστώνται με μεγάλα γελαστά ξανθά μωρά που θέλουν μπάνιο, ντύσιμο, βόλτα, παρεούλα και μερικές ξυλιές όταν κάνουν αταξίες. Γύρω στα τέσσερα οι κούκλες γίνονται για τα κορίτσια «εργαλεία αναγνώρισης» ρόλων.

Οι κόρες μεταμορφώνονται σε τρυφερές και προστατευτικές μαμάδες, ενώ άλλες φορές οι κούκλες τους γίνονται οι κολλητές τους φίλες που τους εκμυστηρεύονται όλα τους τα μυστικά. Με την κούκλα το ίδιο το παιδί γίνεται σκηνοθέτης της εμπειρίας του και των συναισθημάτων του και μπορεί έτσι να αναπαραστήσει με πολλούς τρόπους ξανά και ξανά τη χαρά, τη λύπη, την ανησυχία, τον φόβο του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υπομονή: πώς να την εξασκήσουν τα παιδιά

E5D8D236EDB1CCFB1D85E9C125EF54BEΑπό: Ελένη Καραγιάννη

Η συγγραφέας που μας μύησε στα μυστικά των γαλλίδων μαμάδων, επανέρχεται για να τονίσει τη σημασία που έχει για τους γάλλους γονείς (και όχι μόνο) το να μπορούν τα παιδιά να περιμένουν!

«Η υπομονή είναι σαν μυς», γράφει στο καινούριο της βιβλίο Bebe Day by Day η Πάμελα Ντράκερμαν.

«Όσο πιο πολύ το παιδί εξασκείται σ’ αυτήν τόσο καλύτερο γίνεται». Τρεις απλές μέθοδοι «εξάσκησης» είναι οι εξής:

Δώστε στα παιδιά την ευκαιρία να περιμένουν!
Μην έχετε την απαίτηση το πιτσιρίκι σας να γίνει ένα στωικό παιδί που σιωπηλά περιμένει ακίνητο όταν του το ζητήσετε.

Επιστήμονες έχουν βρει ότι τα παιδιά μπορούν να γίνουν πιο υπομονετικά όταν βρουν κάτι για να απασχολούνται όσο περιμένουν –όπως για παράδειγμα να τραγουδούν ένα αυτοσχέδιο τραγούδι ή να… ρεύονται ενώ κοιτάζονται στον καθρέφτη!

Οι Γάλλοι γονείς λένε πολύ συχνά στα παιδιά τους «περίμενε» και έτσι τους δίνουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν μόνα τους τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει την αναμονή πιο ευχάριστη διαδικασία. Αντίθετα, εάν τα παρατάμε όλα για να φύγουμε τη στιγμή που το παιδί δηλώνει ότι βαρέθηκε στο πάρτι ή κλείνουμε το τηλέφωνο μόλις μας διακόψει ζητώντας κάτι, τότε είναι βέβαια ότι δεν θα γίνει ποτέ καλό στο να περιμένει. Θα γίνει όμως πιο καλό στο να γκρινιάζει!  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα μωρά υποφέρουν όταν τσακώνονται οι γονείς τους

Moro neogennitoΕπιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Τα βρέφη που ακούνε τους γονείς τους να τσακώνονται γίνονται πιο ευαίσθητα στο στρες και ο εγκέφαλός τους αντιδράει πιο έντονα στις θυμωμένες φωνές ακόμα και όταν κοιμούνται, αναφέρουν αμερικανοί επιστήμονες.

Αυτό όμως τα καθιστά ευάλωτα στην εκδήλωση αναπτυξιακών προβλημάτων αργότερα στη ζωή τους, προειδοποιούν.

Όπως εξηγούν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Psychological Science», την οποία εκδίδει η Εταιρεία Ψυχολογικής Επιστήμης (APS) των ΗΠΑ, ο εγκέφαλος των βρεφών είναι ιδιαίτερα εύπλαστος, γεγονός που τους επιτρέπει να αντιδρούν στο περιβάλλον τους.

Η πλαστικότητα αυτή, όμως, τα καθιστά ευάλωτα στους στρεσογόνους παράγοντες. Μελέτες έχουν δείξει ότι το ακραίο στρες, όπως αυτό της κακοποίησης ή της ιδρυματοποίησης, μπορεί να ασκήσει ισχυρές αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξή τους.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον θέλησαν να διαπιστώσουν εάν ανάλογο αντίκτυπο έχει και η έκθεση σε ηπιότερους στρεσογόνους παράγοντες, όπως οι καυγάδες ανάμεσα στους γονείς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εχθρός της χοληστερίνης η… αισιοδοξία

Mature couple holding out their arms Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Όσοι βλέπουν το ποτήρι της ζωής μισογεμάτο, έχουν λιγότερες πιθανότητες να αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη χοληστερόλη τους, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Όπως έδειξε, οι μεσήλικες αισιόδοξοι έχουν καλύτερα επίπεδα «καλής» (HDL) χοληστερόλης, η οποία ασκεί προστατευτική δράση στην καρδιά, απομακρύνοντας την «κακή» (LDL) χοληστερόλη από τα τοιχώματά της.

Έχουν επίσης χαμηλότερα επίπεδα τριγλυκεριδίων, τα οποία επίσης προξενούν βλάβες στις αρτηρίες όταν είναι αυξημένα.

Οι ερευνητές από τη Σχολή Δημοσίας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ που πραγματοποίησαν τη νέα μελέτη αποδίδουν εν μέρει τα ευρήματα αυτά στην τάση των αισιόδοξων ανθρώπων να προσέχουν τη διατροφή και ενδεχομένως το βάρος τους.

Όπως εξηγούν στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Καρδιολογίας», ανέλυσαν στοιχεία από μία αμερικανική μελέτη της μέσης ηλικίας, στην οποία συμμετέχουν 990 εθελοντές ηλικίας άνω των 40 ετών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »