Η Παναγία επεμβαίνει στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μας

panagia(8)

Ο χώρος τής μονάδας εντατικής θεραπείας είναι ένας χώρος πού γίνεται αγώνας εντατικός εναντίον τού θανάτου. Οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό παλεύουν με τον θάνατο ο οποίος διεκδικεί τον ασθενή, αλλά και ο ασθενής βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση.

Μπροστά του βλέπει τον θάνατο να έρχεται, και αυτό τού αυξάνει την στενοχώρια, συγχρόνως είναι μόνος του, χωρίς την ύπαρξη των αγαπημένων του προσώπων, τα οποία βλέπει ελάχιστα λεπτά τής ώρας. Τότε βρίσκεται απέναντι στα μεγάλα ερωτήματα τής ζωής και τού θανάτου, τού νοήματος τής ζωής, αλλά εμφανίζονται και οι τύψεις από γεγονότα τού παρελθόντος.
Στον θάλαμο εντατικής θεραπείας υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για την υγεία τού σώματος και την διαφυγή τού θανάτου, αλλά δεν υπάρχει παράλληλο ενδιαφέρον για τα εσωτερικά υπαρξιακά ερωτήματα και τις πνευματικές ανησυχίες τού ασθενούς. Ο Κληρικός δύσκολα μπορεί να εξασκήσει την ποιμαντική του διακονία. Έτσι, ο ασθενής μόνος του πρέπει να ανανήψειπνευματικά, να δεχθεί τις επισκέψεις τής θείας Χάριτος, ανάλογα με τις προηγούμενες εσωτερικές καταστάσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιορτή της Βηματάρισσας

Panagia Vimatarissa, Holy and Great Monastery of Vatopaidiou, Holy Mount Athos

 

Γιορτή της Βηματάρισσας, εκεί στο Βατοπαίδι

ήταν σιμά και Άγιοι, αλλά κι οι Αποστόλοι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άξιον εστίν

258«Άξιον εστίν ως αληθώς μακαρίζειν σε την

Θεοτόκον την αειμακάριστον και παναμώμητον

και μητέρα του Θεού ημών». 

Όπως την πιο κρίσιμη ώρα για τον Χριστό και την ανθρωπότητα, την ώρα του σταυρού στον Γολγοθά, η Παναγία ήταν παρούσα, έτσι και τώρα, την πιο κρίσιμη ώρα της Λειτουργίας, την ώρα του καθαγιασμού, η παρθένος Μαρία, η μητέρα του Θεού μας και δική μας μητέρα, είναι εδώ!

 

Δεν γίνεται ν’ απουσιάζει από τις κρίσιμες ώρες της ζωής μας.

Αθόρυβα και σεμνά έρχεται, αθόρυβα φεύγει όταν θα έχει τελειώσει το έργο της.

Η παρηγοριά, η συμπαράσταση, η ενίσχυση στον πόνο της ζωής, είναι το έργο της.

Όπως και της μάνας.

Δίνει χωρίς να παίρνει.

Ούτε περιμένει αναγνώριση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Θεοτόκος, Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Μάνα προσφέρει

Panagia Gorgoypikoos 20

Ένα κεράκι άναψες μάνα στο παρεκκλήσι

και η καρδούλα έτρεξε, ευθύς να γονατίσει.

Η Δέσποινα γοργά σιμά ήρθε να ευλογήσει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Παναγία και ο κόσμος

panagia_voifos_000_slider-e1312550317229

Από τον κόσμο αυτό, όλοι θα φύγουμε. Το βλέπουμε. Το καταλαβαίνουμε. Δεν το αμφισβητεί κανείς!

Το ζήτημα είναι, όχι ότι φεύγουμε. Άλλα για που; για που;

Ο Κύριος και Σωτήρας μας, πριν φύγει από τον κόσμο έλεγε. Εγώ φεύγω! Πάω, να σας ετοιμάσω τόπο. Τόπο για ανάπαυση. Τόπο χαράς και δόξας. Και θά ’ρδώ πάλι. Να σας πάρω κοντά μου.

Ήρθε και η ώρα, να φύγει και η Παναγία από τον κόσμο αυτό. Όμως, από την απέραντη ταπείνωσή της, ποτέ δεν έπαυσε να βλέπει τον εαυτό της σαν μηδενικό! Και βλέποντας να πλησιάζει το τέλος της, φοβήθηκε. Και άρχισε και νήστευε. Για την ψυχή της. Να την ελεήσει ο Κύριος. Να την κρίνει άξια, να την πάρει κοντά Του.

Και πόθησε, στην εξόδιο ακολουθία της να είναι παρόντες οι φίλοι και μαθητές του Υιού της, οι άγιοι Απόστολοι.

Και στην προσευχή της το φώναξε!

Και ο Υιός της, ο Θεός και Πατέρας όλων των ταπεινών, την άκουσε. Και εστειλε νεφέλες-αγγέλους και συνάθροισαν γύρω της τους αποστόλους. Και κατέβη και Αυτός ανάμεσά τους. Και παρέλαβε στην αγκαλιά Του την αγία ψυχή της.

Και οι πανεύφημοι απόστολοι το είδαν. Και κηδεύοντας την ΕΧΑΙΡΑΝ. Και οι άγιοι άγγελοι, ενωμένοι μαζί τους, τραγουδούσαν! Και υμνούσαν το σεπτό και άγιο σώμα της, από το οποίο ο Κύριος της Δόξης επήρε το άγιο Σώμα Του, που το προσφερε θυσία για μας, στον Σταυρό. Και τροφή της ψυχής μας «εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν αιώνιων», στην αγία Κοινωνία. Τί περισσότερο; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χαίρε πυρός προσκύνηση παύσασα,χαίρε φλογός παθών απαλλάττουσα

15_1πρωτοπρεσβύτερος Θεμιστοκλής Μουρτζανός 

Πολλά είναι τα είδωλα τα οποία οι άνθρωποι λατρεύουμε στη ζωή μας.

Και είναι άλλοτε άμεση και άλλοτε έμμεση η λατρεία τους. Παλαιότερα προσκυνούσαν οι άνθρωποι το πυρ, τη φωτιά, και θεοποιούσαν τη φύση, αλλά και τα επιτεύγματά τους.

Σήμερα, χωρίς να λατρεύουμε άμεσα, δηλαδή με την μορφή θεοτήτων και θρησκείας τα είδωλα κάθε μορφής, τα προσκυνούμε έμμεσα.

Δίδοντας σ’  αυτά την μορφή όχι απλώς ανάγκης, αλλά και διαπιστώνοντας ότι χωρίς αυτά η ζωή μας δεν μπορεί να σταθεί, τα έχουμε καταστήσει κυρίαρχα. Έτσι, άμεσα και έμμεσα είτε η φύση είτε τα επιτεύγματά μας λειτουργούν ειδωλικά.

             Στην εποχή μας έχουν προστεθεί άλλα τρία είδη πυρός προς προσκύνησιν. Είναι πρώτα οι διάφορες μορφές που το παγκόσμιο σύστημα πολιτισμού μάς κάνει να ασχολούμαστε συνεχώς μαζί τους, οδηγώντας στην προσωπολατρία.

Πολιτικοί, καλλιτέχνες, ποδοσφαιρικές ομάδες, άλλοι διάσημοι αγκαλιάζουν τη ζωή ιδίως των νεώτερων, οι οποίοι θέλουν να είναι κοντά τους, να μοιάσουν σ’  αυτούς και να αποκτήσουν κοντά τους την αίσθηση ότι με κάποιον τρόπο και οι προσκυνητές μπορούν να νικούν στη ζωή τους, να γίνονται ξεχωριστοί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου από το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου.

cd_evagelismos…10. 1. Συσκέφθηκαν οι ιερείς και είπαν: «Ας κάνουμε ένα παραπέτασμα για τον Ναό του Κυρίου». Και ο ιερέας πρόσταξε: «Καλέστε μου αμόλυντες παρθένες απο τη φυλή του Δαβίδ». Οι υπηρέτες πήγαν και αναζήτησαν και βρήκαν επτά παρθένες. Θυμήθηκε τότε ο ιερέας και το κορίτσι, την Μαριάμ, που καταγόταν απο τη φυλή του Δαβίδ και ήταν αμόλυντη ενώπιον του Θεού. Πήγαν τότε οι υπηρέτες και την έφεραν.

2. Τις οδήγησαν στο Ναο του Κυρίου και είπε ο ιερέας: «Ρίξτε κλήρο ποιά θα υφάνει το χρυσό και ποιά τον αμίαντο, ποιά το λινό και ποιά το μετάξι, ποιά το υακίνθινο και ποιά το κόκκινο και ποια την αληθινή πορφύρα». Κληρώθηκε στη Μαριάμ η αληθινή πορφύρα και το κόκκινο, τα πήρε και πήγε σπίτι της. Εκείνο τον καιρό έχασε τη λαλιά του ο Ζαχαρίας και τον αντικατέστησε ο Σαμουήλ, έως ότου ο Ζαχαρίας ξαναμίλησε. Η Μαρία πήρε το κόκκινο και άρχισε να κλώθει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »