Άγιος Μωυσής ο Αιθίοπας· από ληστής… άγιος!

[el]image1 (38)Πόσοι και πόσοι πρώην μεγάλοι αμαρτωλοί και εγκληματίες δεν έγιναν με την μετάνοια και την ταπείνωσή τους, χάρη στο έλεος και την ευσπλαχνία του πανάγαθου επουράνιου Πατέρα μας, μεγάλοι άγιοι της Εκκλησίας μας!

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και ο όσιος Μωυσής ο Αιθίωψ.

Η μεταστροφή του, από τον δρόμο του εγκλήματος στον δρόμο της αρετής, μπορεί να παρηγορήσει τον κάθε σύγχρονο μεγάλο αμαρτωλό που διστάζει στη σκέψη αν ο Θεός μπορεί να τον συγχωρήσει και να τον δεχτεί και πάλι στην αγκαλιά Του σαν παιδί Του.

****

Θαύμασα, γράφει ο Παλλάδιος, κι έμεινα πολλή ώρα εκστατικός, όταν μου διηγήθηκαν πως ο περίφημος ασκητής της Αφρικανικής ερήμου, Μωυσής ο Αιθίωψ, μεταστράφηκε από λήσταρχος κι έγινε αγιότατος μοναχός. Αυτή είναι παρακάτω με συντομία η παραδειγματική του ιστορία.

«Γέννημα και θρέμμα της Μαύρης Ηπείρου ο Μωυσής, ήταν αγορασμένος δούλος κάποιου πλούσιου κτηματία. Σκληρός και δύστροπος στο χαρακτήρα, αναστάτωνε καθημερινώς το σπιτικό του αφέντη του, φιλονικώντας με τους άλλους δούλους.

Κατάντησε αφόρητος. Στο τέλος εκείνος τον βαρέθηκε και τον πέταξε στο δρόμο.Ο Μωυσής τότε βρήκε καταφύγιο σε μια ληστοσυμμορία. Με την τεράστια σωματική του δύναμη γρήγορα επιβλήθηκε στους άλλους ληστές κι έγινε αρχηγός τους. Χαρακτηριστικό της ωμότητάς του είναι και τούτο το ακόλουθο:

Κάποτε απέτυχε σε μια από τις παράνομες νυχτερινές επιδρομές τους από τα άγρια γαυγίσματα των σκυλιών ενός κοπαδιού, που έβοσκε εκεί γύρω. Τόσο πολύ οργίστηκε γι’ αυτό, που έβγαλε αμέσως την απόφαση να σφάξει τον τσοπάνη. Έπρεπε όμως να περάσει στην απέραντη όχθη του Νείλου για να φθάσει στην καλύβα του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τίνους πιδούδ’ ήταν

_(10)_~1

του Γιάννη Τσίκουλα,

Ομοτίμου Καθηγητού Παιδιατρικής Α.Π.Θ.

 Στην αρχή ήταν ψίθυρος. Το άκουγα να το συζητούν ψιθυριστά η μάνα μου με τις φιλενάδες της στον πρωινό καφέ ή στον απογευματινό σόμπουρου. Δεν μπορεί. Κάτι συμβαίνει με τη Βασίλω έλεγαν. Η μια είχε παρατηρήσει ότι τα μάτια της ήταν κομμένα με μαύρους κύκλους γύρω-γύρω. Η άλλη, που τύχαινε να είναι γειτόνισσά της, την άκουγε να ξερνοβολάει όλη μέρα. Τέλος μια άλλη, κι αυτό κι αν ήταν πια τεκμήριο, την περασμένη Κυριακή στην εκκλησία παρατηρούσε τη Βασίλω συνεχώς απ’ την αρχή μέχρι το τέλος της θείας Λειτουργίας και είχε πια σιγουρευτεί,κι ο Θεός ας τη συγχωρέσει, ότι η κοιλιά της ήταν φουσκωμένη. Δεν υπήρχε πια αμφιβολία.Η Βασίλω ήταν αγκαστρωμένη! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γράμμα από τη φυλακή Butyrskaya– Πάσχα , 1928

sergeschmemann

Ο Σέργιος Σμέμαν, γιός του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν, στο υπέροχο βιβλίο του ‘Echoes of a Native Land’ μεταφέρει μιά επιστολή κάποιου συγγενικού του προσώπου, ο οποίος έζησε πολλά χρόνια στις Σοβιετικές φυλακές και τελικά πέθανε εκεί. Η επιστολή γράφτηκε το βράδυ του Πάσχα το 1928 και απευθυνόταν στον θείο Grishanchik. Αυτή η επιστολή πρεπει να θεωρηθεί ως κλασσική Ορθόδοξη μαρτυρία για μιά πίστη που κράτησε ζωντανούς τόσους ανθρώπους και που αναβιώνει και πάλι σήμερα σε τόσους τόπους. Ο θρίαμβος της Ανάστασης τόσο έντονα διαπέρασε το κελλί τού γράφοντος που θαυμάζουμε πώς και δεν κατέρρευσαν όλοι οι τοίχοι… Ολόκληρο το βιβλίο είναι υπέροχο και το συστήνω χωρίς καμιά επιφύλαξη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το χριστιανικό τραπέζι

normal_ag-nifon-770725

Μια μέρα περνούσε έξω από ένα σπίτι. Μέσα ο οικοδεσπότης με τη γυναίκα του και τα παιδιά του ήταν στο τραπέζι. Γύρω τους είδε να παραστέκουν μερικοί ωραίοι νέοι με λαμπρά φορέματα. Στον αριθμό ήταν ακριβώς όσοι και οι συνδαιτημόνες. Αυτή η οικογένεια φαινόταν πολύ φτωχή. Για αυτό ο Άγιος είπε παραξενεμένος: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άναψαν τα τρία κεριά μόνα τους! Σηκώθηκε η παράλυτη γυναίκα…Θαυμαστές Ιεραποστολικές ιστορίες

ierapostolip.kosmas

Το παρόν θαύμα μου το διηγήθηκε ο παπά Κοσμάς, που είναι ιερεύς στο χωριό Κασάζι, της επαρχίας Λουαλάμπα της Κατάγκα.
Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής ήλθε η ώρα να κάνουν την περιφορά του Επιταφίου, έξω και γύρω από την καινούργια εκκλησία τους, που είναι προς τιμήν του Αποστόλου Παύλου.
Βγαίνοντας από την εκκλησία είχαν ανάψει τα τρία κεριά, που είχαν τοποθετήσει ψηλά στον Σταυρό. Λόγω όμως του δυνατού αέρος, όλα τα κεριά των Χριστιανών έσβησαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεξικού Αθηναγόρας: Πρώην ρωμαιοκαθολικός πήγε στον Άγιον Όρος και πλέον είναι ηγούμενος ορθοδόξου μονής

athinagoras-aiti

Συνέντευξη Μητροπολίτη Μεξικού στον ΠΧΟ Ορθοδόξου Ιεραποστολής. Ελπίδες για δημιουργία της πρώτης Ορθόδοξης ενορίας στη Νικαράγουα !

Επιμέλεια: Αικατ. Παπακωνσταντίνου, Γεν.Γραμματεύς Π.Χ.Ο.Ο.Ι.

Παραθέτουμε κατωτέρω τη συνέντευξη, που παρεχώρησε στον Π.Χ.Ο.Ο.Ι. ο ακαταπόνητος φλογερός ιεραπόστολος Μητροπολί­της Μεξικού, Κεντρικής Αμερικής,νησιών της Καραϊβικής και χωρών της Νοτίου Αμερικής κ.κ. Αθηναγόρας

ΕΡΩΤΗΣΗ:Ποιές χώρες πε­ριλαμβάνει ή Μητρόπολή σας και πώς ξεκίνησε η Oρθοδοξία στις χώρες αυτές; Επίσης ποιά η κατάσταση της Ορθοδοξίας στις περιοχές της δικαιοδο­σίας σας όταν αναλάβατε τα καθήκοντά σας; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτήν την Βάπτιση!

He who believes and is baptized will be saved

Δεν θα ξεχάσω μία Βάπτιση στον Ιερό Βυζαντινό Ναό του Προφήτη Ηλία Θεσσαλονίκης.

Ένα ζευγάρι από τη Γερμανία ήρθε να βαπτίσει το παιδί τους. Η περίπτωση είχε ποικιλία ζητημάτων: Ο σύζυγος Προτεστάντης Πεντηκοστιανός, παντρεμένος στη Γερμανία σε Ορθόδοξο ναό, από Ορθόδοξο (;) ιερέα. Η κοπέλα Θεσσαλονικιά, αγάπησε το παλληκάρι, παντρεύτηκαν και γέννησαν.

Η κοπέλα με πολλή προσευχή διαφύλαξε αυτά που της ζήτησαν να προσέξει, δεσμεύτηκε δηλαδή προγαμιαία, τα παιδιά να βαπτισθούν Ορθόδοξα.

Ήρθαν λοιπόν το Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το καλάθι και το νερό (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

217152-000030-int

Α, να πούμε και τον άλλο με το καλάθι.

Ένας υποτακτικός, σαν ο Γέροντας τώρα, λέει τον πατερ-Αρσένιο:

-Λέγε την ευχή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ήμουν οπαδός του Μαχαράτζι,από τη γιόγκα στην εξάρτηση από τον γκουρού!

image1

π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου Δρ Θεολογίας, Δρ Φιλοσοφίας

«Ο Γκουρού Μαχαράτζι δίνει ειρήνη σ’ αυτόν που μαθαίνει να τον αγαπά…παράδωσε τα ηνία της ζωής σου σε μένα και θα σου δώσω Λύτρωση. Βάλε τα ηνία της ζωής σου στα χέρια μου και θα σε ανακουφίσω…γιατί ψάχνετε στον κόσμο;…. ελάτε σε μένα..· σ’ εκείνους που είναι χαμένοι, θα δώσω ειρήνη».

Αυτά διακήρυξε με εντολή της μητέρας του ένα δω­δεκάχρονο παιδί· προωρίζετο να διαδεχθή τον πατέρα του στο ρόλο του «θεού». Ήταν το έτος 1970. Σήμερα το παιδί αυτό, που από τους αμερικάνους έλαβε τον τί­τλο «μπέμπυ – θεός» πήρε στα χέρια του τη ζωή χιλιά­δων νέων· είναι ο Γκουρού Μαχαράτζι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επί 55 χρόνια την «κυνηγούσαν» οι τύψεις της Αγίας Σοφίας

HagiaSophia_mosaic

ΕΠΙ 55 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΝ…«ΚΥΝΗΓΟΥΣΑΝ» ΟΙ ΤΥΨΕΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

Νίκου Χειλαδάκη

τουρκολόγου-δημοσιογράφου

Μία καταπληκτική ιστορία που δείχνει το μέγεθος της ορθόδοξης αγιοσύνης στο μεγαλύτερο αρχιτεκτονικό της δημιούργημα που χαρακτηρίστηκε σαν ένα από τα μεγαλύτερα θαύματά του.

Η ιστορία αναφέρεται στην κλοπή ένδεκα πολύτιμων χριστιανικών εικόνων επενδυμένες με χρυσό από τον ναό της Αγίας Σοφίας πριν από πενήντα πέντε χρόνια και η επιστροφή τους, μετά από έναν μεγάλο συνειδησιακό πόλεμο στον πραγματικό τους κάτοχο, δηλαδή στον μεγαλύτερο σύμβολο της Ορθοδοξίας που και σήμερα δεσπόζει στην Βασιλίδα των πόλεων.

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι μία Αμερικανίδα, η Eliza Β. Chrystie, η οποία βρέθηκε ως επισκέπτρια πριν από πενήντα πέντε χρόνια και συγκεκριμένα το 1956 στον ναό της Αγίας Σοφίας. Την περίοδο εκείνη Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η χήρα μάνα και το καλάθι

paneri1

μακαριστού Οικονόμου π. Ευέλθωντος Χαραλάμπους

Ζούσε κάποτε, σ’ ένα χωριό μία χήρα πολύ φτωχιά με το μοναχογιό της. Για να μεγαλώσει το παιδί της ξενοδούλευε κι επειδή έβαλε σ’ αυτό όλο το μεράκι της,άπ’ τον καημό της αποφάσισε να το σπουδάσει. Πήγε λοιπόν κι έπεσε στα γόνατα μπροστά στην Παναγία κι έλεγε: «Παναγία μου αξίωσέ με εμένα την αμαρτωλή να σπουδάσω το μοναχογιό μου». Έτσι με χίλιες στερήσεις και προσευχές κατάφερε η φτωχή χήρα να σπουδάσει το γιό της γιατρό.

Κάποια μέρα, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέρων Τιμόθεος«Τον λαιμό σου να τον κάνεις λεπτό από τη νηστεία, ώσπου να περνά από σακοράφα, αν δεν έχεις αγάπη, όλα χαμένα είναι».

Γερ.Τιμόθεος Καψαλιώτης_0031O γερω-Τιμόθεος ό Καψαλιώτης είχε έρθει πρόσφυγας από την Προύσα. Έζησε 67 χρόνια στο Όρος. Ποτέ δεν βγήκε στον κόσμο. Γύρισε όλο το Όρος.

 Έζησε σαν πουλάκι με τέλεια ξενιτειά. «Σ’ αυτόν τον κόσμο», έλεγε, «δεν έχω κανένα, ούτε φίλο ούτε συγγενή ούτε γνωστό». Κατά μόνας ήταν εως ου παρήλθε από τον φθαρτό και μάταιο τούτο κόσμο. Ήταν πράος, ειρηνικός, χαρούμενος και ευδιάθετος πάντοτε. Καίτοι έζησε όλη του την ζωή στην μοναξιά, ήταν ισορροπημένος. Τελείως αγράμματος. Ολιγαρκής και λιτοδίαιτος. 

Απέφευγε την κατάκριση και δεν ασχολείτο με τούς άλλους. Το κυριότερο, είχε πολλή αύτομεμψία, μεγάλη ταπείνωση και πολλή απλότητα. Οι κρίσεις του ήταν εύστοχες. Σε πολλούς φανέρωνε τούς λογισμούς των. Σε κάποιον δόκιμο του είπε: «Θα περάσει ό χειμώνας και θα φύγεις». Σε άλλον, χωρίς να του πει τίποτε, του είπε τί τον απασχολούσε και τον συμβούλευσε καταλλήλως.

 Παρουσιαζόταν σαν γαστρίμαργος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέρων Παΐσιος: Η παρρησία των δικαίων προς τον Θεό

14756_1126306245160_1452279827_30293666_2534279_n– Γέροντα, στην προς Αρχαρίους Επιστολή σας γράφετε: «Παρόλο που καταλαβαίνουν οι αληθινοί μοναχοί ότι αυτό που απολαμβάνουν σ’ αυτήν την ζωή είναι μέρος της χαράς του Παραδείσου και ότι στον Παράδεισο θα είναι περισσότερη, εν τούτοις από πολλή αγάπη προς τον πλησίον τους θέλουν να ζήσουν επί της γης, για να βοηθούν τους ανθρώπους με την προσευχή, να επεμβαίνη ο Θεός και να βοηθιέται ο κόσμος»
– Γράψε: «Θέλουν να ζήσουν επί της γης, για να συμπάσχουν με τους ανθρώπους και να τους βοηθούν με την προσευχή».
– Στην άλλη ζωή, Γέροντα, ένας σωστός μοναχός πάλι δεν θα βοηθάη με την προσευχή του τους ανθρώπους;
– Και στην άλλη ζωή θα βοηθάη με την προσευχή του, αλλά δεν θα υποφέρη, ενώ τώρα συμπάσχει· δεν περνάει χαρούμενα εδώ, «με χαρούμενη την όψη και με βλέμμα λαμπερό»!

Όσο όμως υποφέρει για τον πλησίον του, τόσο ανταμείβεται με θεία παρηγοριά, και αυτό είναι κατά κάποιον τρόπο και η πληροφορία ότι βοηθιέται ο άλλος.Αυτή η παραδεισένια χαρά είναι η θεία ανταμοιβή για τον πόνο που νιώθει για τον αδελφό του.

Δηλαδή, Γέροντα, οι Άγιοι που επικαλούμαστε να μας βοηθήσουν δεν συμπάσχουν μαζί μας;

– Εκεί δεν έχει πόνο, βρε παιδάκι μου! Στον Παράδεισο υποφέρουν;

«Ένθα ουκ έστι πόνος ου λύπη ου στεναγμός» δεν λέει;

Ύστερα οι Άγιοι έχουν υπ’ όψιν τους την θεία ανταμοιβή που θα λάβουν όσοι άνθρωποι βασανίζονται σ’ αυτήν την ζωή και αυτό τους κάνει να χαίρωνται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τις διδαχές του Γέροντος Γερμανού Σταυροβουνιώτου

images (31)Στις θλίψεις και τις δοκιμασίες, στους πειρασμούς και τους κινδύνους, τι πιο καλό υπάρχει από την Προσευχή;

Ο ταπεινός θεωρεί τον εαυτό του «υποκάτω πάντων».

Γι’ αυτό τον λόγο όλους τους αγαπά, όλους τους συγχωρεί και προπαντός κανένα δεν κατηγορεί.

Νηστεία και Προσευχή, όταν πάνε μαζί, κάνουν θαύματα! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαύματα Αγίου Ιερομάρτυρος Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου (2ο μέρος)

ag-Parthenios

Ε. Μια συγκλονιστική μαρτυρία

Σαν πρώτο θαύμα απαλλαγής από τη φοβερή νόσο του καρκίνου, παραθέτουμε τη γεμάτη περιπέτειες μαρτυρία του κ. Στέφανου Στεφάνου,συνταξιούχου ναυτικού, που κατοικεί στον Πειραιά και κατάγεται από την Άνδρο. Ο ίδιος μας έγραψε την ιστορία του και εμείς την καταχωρούμε χωρίς καμμία αλλαγή.

Ποιος άνθρωπος στον κόσμο αυτόν δεν πόνεσε ψυχικά και σωματικά; Και ποιος δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ρωτήσει γιατί ο πόνος στον κόσμο. Ο ουρανός δεν είναι πάντα ξάστερος και το πέλαγος δεν είναι πάντα γαλήνιο. Τον ουρανό τον σκεπάζουν σύννεφα βαρειά και μαύρα και ξεσπούν τρομερές νεροποντές και καταιγίδες. Τα ολόμαυρα σύννεφα του πόνου και οι καταιγίδες των δακρύων τον κατακλύζουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαύματα Αγίου Ιερομάρτυρος Παρθενίου Επισκόπου Λαμψάκου

parthenios

Σωτηρία αθέου ψυχής και σημείο Αγίου Παρθενίου Λαμψάκου

Διηγείται κάποια την ακόλουθη άκρως συγκινητική μα και αληθινή ιστορία (2008)…

Θα ήταν μια συνηθισμένη μέρα η σημερινή. Και μάλιστα πολύ καλύτερη από τις προηγούμενες. Η δουλειά πήγε καλά σήμερα, τα σχέδια για τις γιορτές ήταν πολλά. Μέχρι που χτύπησε το τηλέφωνο. ΚΑΡΚΙΝΟΣ.Έτσι απλά το είπε. Είχε κλάψει λίγο πριν, δεν είμαι και σίγουρος. Έχω ΚΑΡΚΙΝΟ Κώστα, είπε. Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ έχει «παράδοση» στην οικογένειά μας. Πριν 3 χρόνια ο πατέρας χτυπήθηκε από αυτή την αγάπη Του Θεού. Έφυγε στις 28 Οκτωβρίου του2005, από τον «ΑΓΙΟ ΣΑΒΒΑ», ανήμερα της Αγίας Σκέπης. Δοξολογούσαμε το Θεό εκείνη την ημέρα και ευχαριστούσαμε την Παναγία μας που τον πήρε την ημέρα της.Ακούγονται ίσως «τρελά» όλα αυτά… Δοξολογούσατε το Θεό επειδή …πήρε τον πατέρα σας;;; ΝΑΙ! Ο πατέρας ήταν άθρησκος. Πέρασε Κατοχές, Εμφύλιο,Μακρονήσια, Άγιο Ευστράτιο, επιθέσεις ΧΙτών, απορρίφθηκε από την Εμποροπλοιάρχων λόγω φρονημάτων και εργάσθηκε στις οικοδομές για 50 χρόνια.Άθεο τον φώναζαν αλλά απλά ΑΘΡΗΣΚΟΣ ήταν. Άθεος έλεγε πως ήταν και χασκογελούσε, ΕΩΣ ΟΥ… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όποιος έχει καλούς λογισμούς, όλα καλά τα βλέπει (Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης)

10427_1116712485322_1452279827_30272164_5487330_nΜου είπαν μερικοί ότι σκανδαλίζονται, γιατί βλέπουν πολλά στραβά στην Εκκλησία, καί έγώ τους είπα:

Αν ρωτήσης μια μύγα: Έχει λουλούδια εδώ στην περιοχή;, θα πη: δεν ξέρω εκεί κάτω στον λάκκο έχει κονσερβοκούτια, κοπριές, ακαθαρσίες, και θα σου αραδιάση όλες τις βρωμιές στις όποιες πήγε.

Αν όμως ρωτήσης μιά μέλισσα: είδες καμμιά ακαθαρσία εδώ στην περιοχή;

Θα σου πει: ακαθαρσία; οχι, δεν είδα πουθενά εδώ ο τόπος είναι γεμάτος από ευωδιαστά λουλούδια και θα σου αναφέρει ένα σωρό λουλούδια

του κήπου, του άγρου κ.λπ.

Βλέπεις, η μύγα ξέρει μόνον που υπάρχουν σκουπίδια, ενώ η μέλισσα ξέρει πως εκεί πέρα είναι ένας κρίνος, πιο εκεί ένα ζουμπούλι…

Όπως έχω καταλάβει, άλλοι άνθρωποι μοιάζουν με την μέλισσα και άλλοι με την μύγα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δημήτριος

images (25)Αγαπητά μου αδέλφια, Παρακαλώ επιτρέψτε μου να σας ταξιδεύσω σε μια μυστηριώδη, αλλά πραγματικά αληθινή ιστορία.

Ήταν 29 Νοεμβρίου 2011, όταν τρεις άνδρες που κατάγονται από την πόλη Μπάνια Λούκα, ξεκίνησαν το ταξίδι τους προς το μοναστήρι Όστρογκ με σκοπό να προσκυνήσουν το ιερό σκήνωμα του αξιοθαύμαστου Αγίου Βασιλείου

. Όταν έφτασαν νωρίς το πρωί, η πόρτα του μοναστηρίου ήταν κλειστή. Ένας από τους άνδρες είπε: “ Μην ανησυχείτε, εφόσον έχουμε κατορθώσει να φτάσουμε μπροστά από την πόρτα του μοναστηρίου, ο Άγιος θα αναγνωρίσει την επιθυμία μας και θα ευλογήσει την πρόθεση μας, επειδή επιθυμούμε να εξομολογηθούμε και να ζητήσουμε ευλογία σύμφωνα με το καλό παράδειγμα του ΑΓΙΟΥ και του ΘΕΟΥ“.

Τη στιγμή αυτή, ένας μοναχός εμφανίστηκε (σαν να ήρθε από το πουθενά) και άνοιξε την πόρτα της εκκλησίας, όπου βρίσκεται το σκήνωμα του Αγίου και είπε: „Παρακαλώ, περάστε μέσα και προσκυνείστε το σκήνωμα του Αγίου Βασιλείου“. Ο μοναχός άνοιξε ακόμα και το φέρετρο του Αγίου (κάτι που είναι εντελώς ασυνήθιστο). Αμέσως ο χώρος γέμισε με ευλογία και με μια απερίγραπτη ευωδιά! Η δύναμη του Θεού ήταν αισθητή σε όλο το χώρο. Ο Θεός θεραπεύει τους αρρώστους, δωρίζει πίστη στους άπιστους και αγάπη σε αυτούς που μισούν. Μετά την προσευχή στο σκήνωμα του  Αγίου οι τρεις άνδρες έφυγαν από τον ιερό χώρο έχοντας ένα μειδίαμα στο πρόσωπό τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ιστορίες, Ορθόδοξη πίστη. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Από το δικό μου κυρία! – Διδακτική ιστορία

sissitio_3078Το παρακάτω κείμενο αφιερώνεται στους δασκάλους εκείνους που δεν σταματούν να αναλώνονται, να πεθαίνουν συναισθηματικά, να αδειάζουν κυριολεκτικά όλο το μέσα τους για χάρη των μαθητών
τους. Σ΄ αυτούς που δεν υπολογίζουν κόπους ούτε και λογαριάζουν αν ο μισθός είναι λίγος και δε φτάνει, που δεν δειλιάζουν ούτε φοβούνται να εκτεθούν. Μην τους ψάχνετε σε μουσεία, βρίσκονται
ανάμεσά σας…

«Από το δικό μου, κυρία!»
Υπέρ αναμνήσεως μιας υπέροχης δασκάλας!
(της Λότης Πέτροβιτς)

«…Το Δεκέμβρη του 1943, αρχή ενός ακόμα χειμώνα πείνας και παγωνιάς, άχνισε κάτι ζεστό ξαφνικά στην αυλή του σχολείου μας. Ήταν ένα μεγάλο καζάνι και μέσα είχε συσσίτιο για τα
παιδιά. Γύρισα στο σπίτι περήφανη, κρατώντας με προσοχή ένα τενεκεδάκι γεμάτο σούπα πηχτή. «Γιατί δεν την έτρωγες στο σχολείο, καρδούλα μου;» λαχτάρισε η μάνα μου. «Αν σου χυνόταν στο
δρόμο;» «Θα φάτε λίγη σούπα κι εσείς, αλλιώς δεν τρώω καθόλου», δήλωσα ορθά κοφτά. «Το ίδιο κι εγώ», φώναξε ο Μάνος, ο αδερφός μου. Κι έτσι γινόταν από κείνη τη μέρα σε κάθε συσσίτιο που
κουβαλούσαμε οι δυο μας από το σχολείο. Η σούπα ερχόταν τακτικά, πάντα η ίδια, άνοστη και πηχτή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Άνθιμος της Χίου, Λόγος περί αγάπης του Θεού

phoca_thumb_l_6 (1)Η αγαθότης του Θεού, αδελφές, είναι τόσον πλουσία εις χάριτας, ώστε γυρεύει αιτία να ελεήση τον άνθρωπον.

Η χάρις του Θεού είναι έτοιμη κάθε στιγμή να κάμη αντανάκλαση μέσα στην καρδία του ανθρώπου και να του δώσει μόρφωση, να του δώσει χάρη και έλεος, θέλει όμως να της δoθή αφορμή. Λέγουν ότι ο βασιλεύς Ναπολέων επήγε κάποτε να συργιανίση σε ένα δάσος, για να πάρη τον αέρα του, να απoλαύση εκεί την ομορφιά της φύσεως. Εκεί είδε ένα ωραίο δένδρο, μα ήταν πανόραμα: υψηλό, δροσερό, κατάσκιο, ο φλοιός του εγυάλιζε σαν καθρέφτης. Τόσο άρεσε στον βασιλέα το δένδρο εκείνο, τόσο του επροξένησε τον θαυμασμόν και την περιέργειαν, ώστε εκάθισεν απέναντι στο δένδρο και το έβλεπε και το εκαμάρωνε.

Μέσα η καρδιά του είχε γεμίσει από την ομορφιά του δένδρου.

Όλοι οι στρατιώται του βασιλέως και ο κόσμος όλος το είχε μάθει αυτό και όλοι το εκτιμούσαν το δένδρο του βασιλέως και το είχαν σε προφύλαξη μεγάλη. Μετά καιρόν απέθανεν ο βασιλεύς, την ίδια ημέρα ξεράθηκε και το δένδρο.

Έκριναν τότε όλοι καλό να κόψουν το δένδρο και με τα ξύλα του να κάμουν το σεντούκι του βασιλέως, αφού το αγαπούσε τόσο πολύ.

Πράγματι, έκοψαν το δένδρο, και την ώραν που πήγαν να το ρουκανίσουν είδαν μέσα στο ξύλο το πρόσωπον του βασιλέως σαν φωτογραφία. Ήταν δε τόσο επιτυχημένο, ώστε η πιό καλή φωτογραφική μηχανή δεν θα μπορούσε τόσο να το επιτύχη.
Eθαύμαζαν λοιπόν όλοι και απορούσαν πως να έγινε αυτό το περίεργο πράγμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας άγιος άστεγος… (μια αληθινή και διδακτική ιστορία)

CALLS homeless charityΗ ματιά του με διαπερνούσε ενοχλητικά στο αργό περπάτημα μου λίγα μέτρα πιο πέρα…

Αναζητούσα κάτι άλλο, αλλά προέκυψε αυτό το βλέμμα που σαν να μου μιλούσε χωρίς ήχο με καθήλωσε και με γέμισε ενοχές

Εγώ κρατώντας μια τυρόπιτα και ένα μπουκάλι νερό αμέριμνος αλλά και ψυχρός, εκείνος ένας πεινασμένος και κομματιασμένος ψυχικά περίμενε όχι την τυρόπιτα, αλλά το τέλος που δεν ερχόταν…

Τον κοίταξα άλλη μια φορά και του την προσέφερα μαζί το νερο…Την πήρε στα χέρια αλλά δεν την έφαγε

«Ένα τσιγάρο έχεις να μου δώσεις;»

«Δεν καπνιζω», του λέω, άλλα τρέχω στο περίπτερο δίπλα του και αγοράζω ένα πακέτο, δεν θυμάμαι και ποια μάρκα… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί έρωτος και αγίων

eros

H σκηνή από Γυμνάσιο της χώρας. Η θεολόγος καθηγήτρια μοιράζει στα παιδιά το τεύχος του Φεβρουαρίου ενός χριστιανικού περιοδικού. Αστειευόμενη (;) μια μαθήτρια τη ρωτά αν περιλαμβάνει αναφορά στον άγιο Βαλεντίνο και εισπράττει το οργισμένο βλέμμα και την επιτίμηση της διδάσκουσας.

Ανάλογη αμηχανία και σε χριστιανικές ιστοσελίδες. Όσες κάνουν αναφορά, υπενθυμίζουν την απουσία τέτοιου αγίου από το ορθόδοξο εορτολόγιο, την προτεινόμενη προβολή εγχώριων αποδεκτών αγίων (Ακύλα και Πρίσκιλλας, Υακίνθου), το ιστορικό της θεσμοθέτησης του δυτικόφερτου αγίου και την εισαγωγή του στο εγχώριο κοσμικό εορτολόγιο από την εμπορική τάξη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιστορίες και θαύματα Αγίου Όρους

spilia_agio_oros_30624Οι Εννέα Αόρατοι

Ψηλά στο όρος του Άθωνα, εξαφανίζονται άνθρωποι, και οι τοπικοί θρύλοι λένε ότι από εκεί έρχονται οι «Εννέα Αόρατοι», εννιά μοναχοί που τους πήρανε οι Άγγελοι, και απάγουν άλλους μοναχούς για να τους αφήσουν στη θέση τους, στην ομάδα των εννιά, που μυστικά κυβερνά το Άγιο Όρος.

Αναδυόμενος μοναχός
Τότε ξαφνικά βλέπω ένα μοναχό να βγαίνει μέσα από τη θάλασσα, να αναδύεται από τα νερά! Εμφανίστηκε από το πουθενά και αναδύθηκε μέσα από τη θάλασσα, προχωρώντας μέσα στο νερό προς την ακτή. Ανέβηκε το τοιχάκι, διέσχισε τον παραλιακό δρόμο και πήρε το ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί από την ακτή προς το μοναστήρι και περνά δίπλα από το αίθριο που καθόμουν. Όταν τον είδα να βγαίνει από το νερό νόμισα πως είναι μια παραίσθησή μου. 

Αμέσως όμως σκέφτηκα πως εκεί πάντα υπάρχουν πολλοί μοναχοί που δουλεύουν στο εργοστάσιο ξυλείας, που εργάζονται στα χωράφια, που ψαρεύουν κλπ. και σκέφτομαι μήοως βγήκε μέσα απο καμιά βάρκα, που δεν πρόλαβα να δω και την τραβήξανε πίσω απότο τοιχάκι, έξω από το οπτικό μου πεδίο. Ο μοναχός βγαίνει από τη θάλασσα και παίρνει το ανηφορικό δρομάκι που βγαίνει προς το μοναστήρι και έρχεται προς το μέρος μου στο αίθριο, εκεί που κάθομαι. 

Μου λέει «τις ευλογίες σου αδερφέ Ιωάννη και σκύβει να μου ασπασθεί το χέρι, εγώ φυσικά το τράβηξα τελείως σαστισμένος, σοκαρισμένος διότι γνώριζε το όνομά μου και το επίθετό μου όσο και για την παρουσία στο μοναστήρι του γιου μου Τάλω για τον οποίο έκανε κάποια φευγαλέα αναφορά. Πριν προλάβω να συνέλθω από το αρχικό σοκ, ο μοναχός μου λέει «αυτό που αναζητάτε, αδερφέ, βρίσκετε εκεί…» και μου υποδεικνύει το ακριβές σημείο όπου βρίσκεται το σύμβολο που αναζητούσα.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τραγούδα! Τραγούδα και ο άντρας σου θα επιστρέψει σε σένα!

40106-290x260Κάποτε ήρθαν σε μένα δύο γυναίκες που έφερναν μαζί τους μια τρίτη, η οποία έσερνε το πόδι της.

Ίσα που μπορούσε να περπατήσει.

Είπε ότι πέρασε από ένα σωρό γιατρούς, αλλά δεν κατάφεραν να της πουν τι είχε.

Εγώ της είπα ότι ήταν αδύναμη νευρολογικά.

Της είπα επίσης ότι η δική μου η κατάσταση ήταν χειρότερη από τη δική της!

Εκείνη μου είπε ότι ο άντρας της την είχε παρατήσει. «Μα ασφαλώς!», της είπα.

«Ποιος θα φροντίσει τα παιδιά, ποιος θα ετοιμάσει τα γεύματά του, τη στιγμή που εσύ έχεις τέτοια κατάθλιψη;

Δεν έχεις φυσική αρρώστια!

Έχεις απλά μεγάλη κατάθλιψη.. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επιστολή π. Φιλοθέου Ζερβάκου προς μητέρα που ελυπήθη διότι η κόρη της ακολούθησε τη μοναχική ζωή

philotheoszervakos3

Εάν η Ελένη έπαιρνε κακό δρόμο, τότε έπρεπε να λυπηθήτε τόσο πολύ, αλλά η Ελένη ακολούθησε τον δρόμο του Θεού. Άκουσε την φωνή του Ευαγγελίου που λέγει: ο φιλών πατέρα ή μητέρα περισσότερον από εμέ, δεν είναι άξιος να με ακολουθήση. Σας αγαπούσε, σας αγαπά και θα σας αγαπά έως τέλους της ζωής της, αλλά και από σας και από όλους τους συγγενείς και φίλους αγάπησε περισσότεροι τον Χριστόν και επροτίμησεν, από κάθε άλλον άνθρωπον γήινον, μάταιον, να νυμφευθη τον ουράνιον και αθάνατον Νυμφίον Χριστόν. Δεν έπρεπε, λοιπόν, να λυπηθητε τόσο πολύ, επειδή η κόρη σας επροτίμησε να γίνη νύμφη του ουρανίου Βασιλέως Χριστού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »