Περί Ιερωσύνης ,μέρος 5ο

Ο Γέρων Άνθιμος Αγιαννανίτης όπως τον είδαν οι σύγχρονοί του

anthimos_agiannanitis (1)του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος,

κυρού Χριστοδούλου

Σ’ ένα απέριττο μοναχικό ταφο, στο φτωχικό κοιμητήρι που βρίσκεται πίσω από το Κυριακό της αγιορείτικης Σκήτης της Αγίας Άννης, κυριολεκτικά μεταξύ ουρανού και γης, αναπαύεται από τις 28.6.96 το χοϊκό σκήνος του Γέροντος Ανθίμου του Πνευματικού, μιας από τις σπάνιες φυσιογνωμίες που ανέδειξε στον αιώνα μας το «Περιβόλι της Παναγιάς», το Άγιον Όρος. Οι προσκυνητές της Αγίας Άννης είχαν για πολλά χρόνια το ακριβό προνόμιο να επισκέπτονται το κελλί του, που μοιάζει με αητοφωλιά σ’ ένα από τα υψηλότερα σημεία της Σκήτης, τον Γέροντα Άνθιμο, που και μόνο με την βιβλική του φυσιογνωμία εντυπωσίαζε.

Επί 63 χρόνια οικιστής του Άθω, ο μακαριστός Γέρων έμοιαζε με κάποιον παληό Προφήτη, καθώς η εκ πρώτης όψεως αυστηρή μορφή του και η κατάλευκη γενειάδα του σε συνήρπαζαν. Κάπως έτσι, σκεφτόσουν, θα έπρεπε να ήσαν οι Προφήτες του Ισραήλ, στους οποίους ο Θεός εμπιστευόταν κάθε φορά τοθέλημά Του.

Κι όμως αυτός ο Γέρων κατά βάθος ήταν, όπως όλοι οι γνήσιοι άνθρωποι του Θεού: όλος αγάπη, όλος στοργή, όλος θέρμη για καθέναν πού έφθανε μέχρι το απόμερο ενδιαίτημά του. Κι όταν έβγαινε από το Άγιον Όρος κι ερχόταν στον «κόσμο», δεν έχανε ποτέ την παρθενική του αθωότητα, εκείνο το μειλίχιο ύφος, που λες και σνομπάρει κάθε φορά τις πολυπραγμοσύνες και τις μικρότητες των «κοσμικών».

Μικρός το δέμας και καλωσυνάτος Γέρων, ο παπα-Άνθιμος ο Πνευματικός είχε επάνω του κάτι το θεϊκό. Τον είπαν «χαρισματικό» και «ουράνιο άνθρωπο». Άλλοι «θεοφόρο Πνευματικό και σοφό διδάσκαλο». Και άλλοι «σπουδαστή της ερήμου». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στον τόπο τούτο κάθε βήμα έχει και τον άγιό του († Γέροντας Άνθιμος Αγιαννανίτης)

ανθιμοσ αγιαννανΗ Σκήτη της Αγίας Άννης είναι αγιοτρόφος. Έχει πιανθεί με τους οχετούς των δακρύων και των ιδρώτων πλήθους ασκητών που ανά τους αιώνες επιποθούν την «εν Χριστώ» τελείωση και θέωση. Κάθε γωνιά είναι αγιασμένη από παλαιούς και σύγχρονους αγίους.

Αξίζει να μνημονεύσουμε μερικούς για παραδειγματισμό και μίμηση της ακραιφνούς πολιτείας τους.

Ο μακαρίτης ο Ιωακείμ, δεν έκανε θαύματα μετά θάνατον, αλλά έκαμε «εν ζωή». Αυτός ήταν λήσταρχος από την Κρήτη, ληστής κατά των Τούρκων, όχι κατά των Χριστιανών. Αυτός φόνευσε ένα Τούρκο διοικητή και τον κρέμασε σ’ ενα δένδρο και τον έφαγαν τα όρνεα. Οι Τούρκοι το έφεραν βαρέως κι έκαμαν τα αδύνατα δυνατά, για να τον συλλάβουν. Το όνομα του ήταν Ιωάννης.

Τότε τον πήραν καλοί Χριστιανοί και τον έβγαλαν στη Μακεδονία, όπου έμενε στα χωράφια ενός Τούρκου. Εκεί υπήρχε ενα εκκλησάκι, όπου πήγαινε και προσευχόταν. Κάποτε ο αφέντης του τον είδε προσευχόμενο να συμψάλλει με ουράνιες δυνάμεις και αποφάσισε και τον έφερε εδώ στην Σκήτη. Πιο πέρα είναι το σπήλαιό του, όπου ασκήτευε. Διακρινόμενος διά την απλότητα του ήθελε να τον ονομάσουν Άννα. Οι πατέρες, όμως, του εξήγησαν κι έλαβε το όνομα του συζύγου της Ιωακείμ.

Στο σπήλαιο έμεινε επί πολλά ετη. Εκοιμήθη περί το 1902. Προ του τέλους του, ως υπέργηρος, μετεφέρθη εις τον τόπον του νέου οστεοφυλακίου, όπου και ανεπαύθη. Είχε βία μεγάλη στη ζωή του. Σε Ρώσους προσκυνητές, κατόπιν προσευχής, είχε δώσει ξερά δαμάσκηνα. Ένας πατέρας τα έλαβε και τα έδωσε στο εκ γενετής βουβό παιδί του, να φάει, κι όταν τα έβαλε στο στόμα του, μίλησε. Σε άλλον είχε δώσει σύκα ξερά και πήγε και τα έθεσε στα μάτια του τυφλού τέκνου του κι έβλεψε. Η Ρωσική Εκκλησία έχει τυπώσει εικόνες του, όπου εικονίζεται στην σπηλιά του ασκούμενος.., Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί Ιερωσύνης ,μέρος 4ο

Ένας χρόνος από την κοίμηση του Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Πρεβέζης κυρού Μελετίου (1933 – 21 Ιουνίου 2012)

ν αρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

«Σας έτυχε μικρή Μητρόπολη» του είπε παρουσία μου ο παπάς από το χωριό μου, λίγες μέρες μετά την ενθρόνισή του (1980). Και η απάντησή του: «Καλύτερα να ήταν ακόμα πιο μικρή.

Για να μπορέσω να την διοικήσω, όσο το δυνατόν πιο καλά!».

Και κρατώντας στα χέρια του το ακάνθινο πηδάλιο της τοπικής Εκκλησίας, κόπιασε, μόχθησε, πόνεσε, εκλαψε!

«Αν ήξερα από πριν τις τεράστιες ευθύνες που εχει το αξίωμα της αρχιερωσύνης, δεν θα το δεχόμουν ούτε κατά διάνοιαν!», εκμυστηρεύθηκε σε φίλο μου (2010).

Αναλαμβάνοντας το «τιμόνι» της Μητροπόλεως, βρήκε «ταμείο» με έσοδα μηδαμινά. Και δανείσθηκε τότε (1980) από προσωπικό του φίλο 100.000 δραχμές για τις ανάγκες της Μητροπόλεως. Και κατώρθωσε σε μια πενταετία, 1980-1985, με τις εισφορές των πιστών, (γιατί ενέπνεε σεβασμό και εμπιστοσύνη), να ανεγείρει στην Πρέβεζα (12.000 τότε κατοίκων) ένα μεγάλο τριώροφο πνευματικό κέντρο, που αποτελεί πραγματικό στολίδι για την πόλη.

Και τι δεν έκανε καθόλη του την αρχιερατεία· μοναστήρια, εκκλησιές, πνευματικά κέντρα σε ενορίες κ.λ.π.

Ο αρχιερέας λέγεται ποιμενάρχης, γιατί είναι ο «αρχηγός» των ποιμένων, των ιερέων. Που σημαίνει πως η κύριά του αποστολή είναι η «εποπτεία» των ιερέων του, γιατί αυτοί γεμίζουν ή αδειάζουν τις εκκλησιές.

«Όποιος ιερέας ζεί πνευματική ζωή, θα είμαι δούλος του», είπε στους ιερείς του ο αείμνηστος Μελέτιος κατά την πρώτη Ιερατική σύναξη (Απρίλιος 1980). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Των απ΄ αιώνος σήμερον νεκρών,… μνήμην τελούντες οι πιστοί, τον Σωτήρα και Κύριον, ανυμνήσωμεν»

Candle LightΠρωτοπρ. Μιχαήλ Βοσκού Θεολόγου

 

 

Η Εκκλησία του Χριστού δεν είναι μόνο μια επίγεια ορατή κοινότητα ανθρώπων που έχουν κοινή πίστη. Δεν είναι μόνο ενας εγκόσμιος θεσμός με τη συγκεκριμένη ιεραρχική οργάνωσή του. Είναι το Σώμα του ζώντος Χριστού παρατεινόμενο στους αιώνες. Κεφαλή αυτού του Σώματος είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός και μέλη του όλοι όσοι έλαβαν το ορθόδοξο χριστιανικό Βάπτισμα και αγωνίζονται τον καλόν αγώνα της εν Χριστώ ζωής. Στο Σώμα της Εκκλησίας δεν ανήκουν μόνο οι ζώντες και αγωνιζόμενοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, αλλά και οι απ’ αιώνος κεκοιμημένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Όταν τελείται η Θεία Λειτουργία, η οποία αποτελεί την κατ’ εξοχήν φανέρωση της ενότητας της Εκκλησίας επί της γης, μετέχουν σ’ αυτην όχι μόνο οι ζώντες, αλλά και οι κεκοιμημένοι. Μετέχουν σ’ αυτήν οι Άγιοι Άγγελοι, η Παναγία μας και όλα τα τάγματα των Αγίων. Και φυσικά δεν μιλούμε για δύο ξεχωριστές Εκκλησίες (ορατή και αόρατη ή στρατευομένη και θριαμβεύουσα), όπως εσφαλμένως συνηθίζεται να λέγεται, αλλά για μία Εκκλησία του Χριστού,« επειδή και οι δύο συνιστούν μια και μοναδική πραγματικότητα»(Επίσκοπος Κάλλιστος Ware). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Ευρώπη πρόδωσε τον Θεό και πρόδωσε και όλους τους άλλους λαούς

Europe in night

Σ’ όλα υπάρχει ένα τέλος, εκτός από το έλεος του Θεού. Αυτό αποδεικνύεται και από την ιστορία του λαού του Ισραήλ.

Και το βάθος της θάλασσας μπορεί να μετρήσει κανείς, τον πόνο όμως του Θεού για τους ανθρώπους είναι αδύνατο να τον μετρήσει.

Ο πόνος του Θεού για τους ανθρώπους φάνηκε στον ιδρώτα που έσταζε από το μέτωπο του Χριστού, στον κήπο της Γεθσημανή.

Ο Θεός περιμένει και περιμένει. Τι περιμένει ο Θεός;

Ο Θεός δεν περιμένει πως ένας άνθρωπος θα δείξει το σωστό δρόμο στους λαούς, ούτε περιμένει πως ένας άνθρωπος θα δώσει στους λαούς εντολές για να υπακούσουν και να σωθούν. Δεν το περιμένει ο Θεός αυτό, επειδή αυτό ήδη έγινε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί Ιερωσύνης ,μέρος 3ο

Οι Άγιοι της Λέσβου ανάμεσά μας


ΛΕΣΒΟΣΝικολάου X. Χριστόπουλου,

Σχολικού Συμβούλου Θεολόγων

Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου

 

Α΄

Σεβασμιώτατοι ποιμενάρχες Μυτιλήνης και Μηθύμνης(*), αιδεσιμώτατοι, σεβαστοί πατέρες, κυρίες και κύριοι

Ευχαριστώ καταρχήν τους Μητροπολίτες μας που μου έδωσαν την χαρά και μου έκαναν την τιμή να συμμετάσχω στη γιορτή και να τιμήσω με ταπεινά λόγια τους πολλούς και μεγάλους αγίους του νησιού. Η μνήμη τους γεμίζει χάρη και αγαλλίαση τις ψυχές και η σκέψη τους δίνει παρηγοριά και δύναμη.

Επιχειρώντας κανείς να μιλήσει για τόσους αγίους ,εύλογα βρίσκεται μπροστά σε δίλημμα. Χρειάζεται δηλαδή να επιλέξει όχι τόσο τι θα πει, αλλά τι θα παραλείψει. Οι λόγοι είναι προφανείς. Η νήσος της Λέσβου διαθέτει νέφος αγίων και μαρτύρων που δόξασαν το Θεό. Ο κοινός εορτασμός των τριάντα επτά αγίων και νεομαρτύρων της Λέσβου αποφασίστηκε το 1990. Έκτοτε συνδιοργανώνεται και από τις δύο Μητροπόλεις του νησιού μας με εξαιρετική λαμπρότητα. Γράφει στη σχετική εγκύκλιό του ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης μας κ. Ιάκωβος:

« Το νησί μας είχε από το Θεό την ευλογία να αναδείξει περί τους 37 αγίους. Λίγα μέρη έχουν τόσους πολλούς αγίους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί Ιερωσύνης ,μέρος 2ο

Ο Άγιος Μητροφάνης Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως († 4 Ιουνίου 325)

Ο θεοφόρος πατήρ ημών Άγιος Μητροφάνης έζησεν κατά τους χρόνους του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Υπήρξεν υιός του Δομετίου, αδελφού του αυτοκράτορος της Ρώμης Πρόβου (276-282 μ.Χ.) και ο οποίος απέκτησε δύο υιούς τον Πρόβον και τον Μητροφάνην. Ο Δομέτιος πολύ ενωρίς ησπάσθη πανοικί τον Χριστιανισμόν και εκατοίκησεν εις το Βυζάντιον. Εκεί  εσχετίσθη πνευματικώς με τον Επίσκοπον Τίτον, τον οποίον και διεδέχθη εις τον θρόνον του Βυζαντίου και αυτόν αλληλοδιαδόχως οι υιοί του Πρόβος και Μητροφάνης.

Επί των ημερών του Αγίου Μητροφάνους, έπαυσαν οι κατά των Χριστιανών διωγμοί και ο αυτοκράτωρ και μετέπειτα Άγιος, Μέγας Κωνσταντίνος († 22 Μαίου 337 μ.Χ.), έκτισεν την Κωνσταντινούπολιν εις την περιφέρειαν του Βυζαντίου, μεταφέρων εκείσε την πρωτεύουσαν της αυτοκρατορίας του από την Ρώμην. Επομένως ωνομάσθη πρώτος Αρχιεπίσκοπος της Αγίας Πόλεως ταύτης μετά την μετονομασίαν της από Βυζάντιον εις Κωνσταντινούπολιν και επί των ημερών της Αρχιεπισκοπείας του ετέθησαν τα θεμέλια των τριών μεγάλων ναών της Βασιλίδος των Πόλεων, ήτοι της Αγίας Σοφίας, της Αγίας Ειρήνης και της Αγίας Δυνάμεως, ως επίσης μετεκομίσθησαν από της Ιερουσαλήμ οι 12 κόφινοι της αρτοκλασίας του Κυρίου και απετέθησαν «εν τω ειλήματι του Φόρου». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όλες οι ανοησίες που κάνουν οι άνθρωποι προέρχονται από λαθεμένες ανθρώπινες σκέψεις

freedom222

Αδελφοί μου, όταν οι άνθρωποι, μπερδεμένοι χάνουν το δρόμο, τον οδηγό και το μυαλό, τότε μόνον ο Χριστός φαίνεται, κανείς άλλος.

Οι πιο αόρατοι στα χρόνια της αμαρτωλής ειρήνης, στα χρόνια του αιματοβαμμένου πολέμου γίνονται πιο ορατοί.

Όταν το σκοτάδι είναι βαθύ, τότε ο Χριστός το φωτίζει.

Όταν η δυστυχία είναι μεγάλη, τότε ο Χριστός δίνει την παρηγοριά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περί Ιερωσύνης ,μέρος1ο

Θεοτόκε Παρθένε Σώσον με -Μέρος 6ο

Λούστε τα μαλλιά με σόδα!

hairΒάλτε στο μπουκάλι του σαμπουάν σας 1 κουταλιά του γλυκού μαγειρική σόδα κι ανακατέψτε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Πεζοπορώντας προς την Έρημο του Αγίου Όρους (video)

«… Μα δεν υπάρχει ύστερα»

Το εκκλησάκι, ακριβώς απέναντι από το σπίτι του μοναχού, που σύμφωνα με όσα είχε πει ο μοναχός , του είχε αποκαλυφθεί ο Χριστός

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Είχαμε πει κι άλλοτε μ’ ένα γνωστό, ότι θα πρέπει να γνωρίσει την κ. Καλλιόπη. Μια γιαγιά χαριτωμένη από το άγιο Πνεύμα, άκακη, γλυκιά, όλο χαρά, ταπεινή, προσευχομένη με αγάπη υπέρ του σύμπαντος κόσμου. Όμως οι συνθήκες δεν βόλεψαν και τ’ αναβάλλαμε.

Τελικά, την Κυριακή 19 Μαΐου 2013, προγραμματίσαμε να την επισκεφτούμε λίγο πριν το μεσημέρι. Μια ώρα πριν την προγραμματιζόμενη επίσκεψη πήρα τηλεφώνημα που μου έλεγε ότι «η κ. Καλλιόπη πέθανε τα ξημερώματα».

Για την αγιασμένη μορφή της θ’ αναφερθώ αργότερα. Αυτό το οποίο, μπορώ να πω, με συγκλόνισε ήταν η χαμένη ευκαιρία, η τραγικότητα της αναβολής.

Γι’ αυτό το θέμα ήθελα να πω, πρώτα στον εαυτό μου, τα εξής:

Είναι φορές που αναβάλλουμε τη συνάντηση με ανθρώπους με τους οποίους μπορούμε να έχουμε ουσιαστική επικοινωνία, ένεκα χρόνου και ασχολιών. Ή, ακόμα, με ανθρώπους που ψυχρανθήκαμε, στεναχωρηθήκαμε, και χρειάζεται η συνάντηση για να επαναλειτουργήσει η σχέση.

Ίσως η αναβολή να κρύβει την πνευματική μας οκνηρία και χαυνότητα ή τη δειλία μας να ρίξουμε πρώτοι το τείχος.

Προχωρώντας οι μέρες, ο χρόνος, προχωρούμε προς τον κόσμο της σιωπής, όπου η δυνατότητα να κάνουμε κάτι θα έχει εκλείψει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Την Παρασκευή τα αποκαλυπτήρια για το μνημείου Κυρίλλου και Μεθοδίου

Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου για τους δύο Αγίους, τα οποία θα γίνουν την Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη, έξω απόν ιερό ναό που είναι αφιερωμένος στον Κύριλλο και τον Μεθόδιο

kyrilos

 

Επιτροπή του δήμου Θεσσαλονίκης θα μεταβεί στη Ρώμη και θα επισκεφθεί τα μέρη που βρίσκονται τα λείψανα των Θεσσαλονικέων Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, ανακοίνωσε ο δήμαρχος, Γιάννης Μπουτάρης, με αφορμή τα αποκαλυπτήρια του μνημείου για τους δύο Αγίους, τα οποία θα γίνουν την Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη, έξω απόν ιερό ναό που είναι αφιερωμένος στον Κύριλλο και τον Μεθόδιο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δύο συλλήψεις και θαυμαστή εμφάνιση αγγέλου στο γέροντα Θαδδαίο.

3114---enas-monaxos-exomologeitai-1-315x236Οι κάτοικοι του Βελιγραδίου υπέφεραν πάρα πολύ κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων μετά την κατάληψη της πόλης από τους Γερμανούς, και έτσι ο

 Ιερομόναχος Θαδδαίος επεχείρησε να μεταβεί στην Μητρόπολη Μπανάτ, υπό το ωμοφόριο του Επισκόπου Δαμασκηνού, που αργότερα έγινε μητροπολίτης του Ζάγκρεμπ. Στο Μπανάτ, υπήρχε «άφθονο ψωμί, και άλλο φαγητό πέρα από ψωμί, ενώ στο Βελιγράδι δεν υπήρχε σχεδόν τίποτε». Συνελήφθη, ωστόσο, στον σιδηροδρομικό σταθμό του Βελιγραδίου επειδή, ως κληρικός, έμοιαζε ύποπτος στα μάτια κάποιων Γερμανών αξιωματούχων.

 

 Οι δυνάμεις κατοχής των Ναζί έβλεπαν τη Σερβική Εκκλησία ως τον ισχυρότερο πυλώνα του σερβικού πνεύματος και της σερβικής ιστορίας, και ως τέτοια έπρεπε να καταστραφεί εάν επρόκειτο να κατακτηθεί ο σερβικός λαός. 0 π. Θαδδαίος μεταφέρθηκε στο σταθμό της Ειδικής Γερμανικής Αστυνομίας με την κατηγορία ότι ταξίδευε στο Μπανάτ με σκοπό να οργανώσει κομμουνιστικές αντάρτικες ομάδες. Οι Γερμανοί τον ανέκριναν και τελικά τον άφησαν ελεύθερο ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ρεκόρ ανθρωπιάς: Ιερέας πλήρωσε 2 εκατ. ευρώ για 15.382 αποφυλακίσεις

fylakes-prisonΞεκίνησε το 1978 και συνεχίζει…
Ένα απίστευτο ρεκόρ ανθρωπιάς κατέχει ο αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ο οποίος από το 1978 μέχρι σήμερα έχει πληρώσει, με συνδρομές πιστών, αλλά και με δικά του χρήματα, 2.023.160 ευρώ, προκειμένου να αποφυλακιστούν 15.382 άποροι κρατούμενοι από φυλακές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, από αστυνομικά τμήματα και από τμήματα ασφαλείας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αλιγάτορας «συνέλαβε» φυγά

KROKODEILOS

Τον χάρο με τα μάτια του είδε ένας άνδρας από τηΦλόριντα ο οποίος προσπάθησε να ξεφύγει από έλεγχο της αστυνομίας στην περιοχή Ταμπα.

Ειδικότερα, όπως μεταδίδουν τα ξένα μέσα ενημέρωσης, όταν ο 20χρονος «εγκλωβίστηκε» και δεν είχε άλλο τρόπο διαφυγής, κατέβηκε από το όχημά του και άρχισε να τρέχει.

Στην προσπάθειά του να γλιτώσει από τους αστυνομικούς έσπασε ένα φράχτη και εισήλθε σε μονάδα βιολογικού καθαρισμού.

Εκεί ωστόσο ήλθε αντιμέτωπος με έναν αλιγάτορα μήκους 2,5 μέτρων. Τελικά ο 20χρονος κατέληξε στο νοσοκομείο με γρατσουνιές και μώλωπες στο πρόσωπο και τα χέρια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άρθρα. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Καππαδοκία​… χνάρια ελληνοχρισ​τιανικού πολιτισμού

καππαδοκία

«Καππαδοκία… χνάρια ελληνοχριστιανικού πολιτισμού» είναι το θέμα του συνεδρίου που διοργανώνουν την Παρασκευή 24 και το Σάββατο 25 Μαΐου η Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως-Σταυρουπόλεως και το Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού», σε συνεργασία με το δήμο και την Κοινωφελή Επιχείρηση Υπηρεσιών Νεάπολης-Συκεών (Κ.Ε.Υ.Ν.Σ.).

Συμμετέχοντες φορείς είναι επίσης η Θεολογική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η Πανελλήνια Ένωση Καππαδοκικών Σωματείων (Π.Ε.Κ.Σ.), το Κέντρο Καππαδοκικών Μελετών Ν.Καρβάλης και το Ωδείο Δημοτικής Ενότητας Νεάπολης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έργο » Η ζωή τού Πι «

Φωτό:www.lifo.gr

Φωτό:www.lifo.gr

Το έργο » Η ζωή τού Πί » που κυκλοφορεί τώρα τελευταία, καλή ιστοριούλα είναι, αλλά αυτή ή πλάνη τού συγκρητισμού πού θέλει νά τά κάνει όλα ίσωμα, είναι ελεεινή.

Δέν μπορείς να βάζεις στό ίδιο καζάνι τόν Χριστό μαζί μέ τούς ειδωλολατρικούς ινδουϊστικούς ψευτόθεους «κρίσνα», «βισνού» κτλ.

Ή να πηγαίνεις να προσεύχεσαι σε τζαμί, ενώ λίγο πρίν έλεγες ότι «γνώρισες» τόν Χριστό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο Χριστιανισμός

sv_Konstantin

του Ταξίαρχου ε.α Κωνσταντίνου Παππά

 Ένα από τα πιο αξιόλογα γεγονότα που αντιμετώπισε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τον 4. αι. μ.Χ. υπήρξε η κρίση ανάμεσα στον πολιτισμό και στη θρησκεία. Μια νέα θρησκεία, ο Χριστιανισμός, συγκρούστηκε με τον παλιό ειδωλολατρικό πολιτισμό, βγήκε νικητής κι αφού αναγνωρίστηκε-ύστερα από μακροχρόνια περίοδο διωγμών-από το Μέγα Κωνσταντίνο, καθιερώθηκε ως επίσημη θρησκεία του Κράτους στα τέλη του ίδιου αιώνα από έναν άλλον αυτοκράτορα, το Μέγα Θεοδόσιο.

 

Το αξιοπερίεργο είναι ότι δυο εκ διαμέτρου αντίθετοι παράγοντες, ο Χριστιανισμός και ο παγανιστικός Ελληνισμός, βρήκαν μια αμοιβαία συμφωνία, αναμείχτηκαν και δημιούργησαν στη συνέχεια ένα νέο πολιτισμό, τον Ελληνοχριστιανικό, γνωστό με το όνομα Βυζάντιο.

 

Κέντρο αυτού του πολιτισμού έγινε η Κωνσταντινούπολη, η νέα πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η παλιά ειδωλολατρική αυτοκρατορία έγινε τώρα μια Χριστιανική Αυτοκρατορία κι εκείνος που έπαιξε τον κυριότερο ρόλο σ’ αυτό, όπως και σ’ άλλες μεταβολές, ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος.

 

Αναρωτιέται κανείς πώς μια αυτοκρατορία, που είχε ήδη αποκτήσει έναν πολιτισμό παγκόσμια αναγνωρισμένο, με ισχυρότατη διοίκηση, σταθερή μορφή ιδεών, μεταστράφηκε και μάλιστα σχετικά γρήγορα και από ειδωλολατρική έγινε χριστιανική, μπαίνοντας σε μια νέα εποχή, αντίθετη με το παρελθόν της. Το κυριότερο αίτιο πρέπει να το αναζητήσουμε ακριβώς στην ειδωλολατρεία.

Ο παλιός δηλ. ειδωλολατρικός κόσμος, τόσο στην πολιτική όσο και στη θρησκεία, δεν μπορούσε πια να ικανοποιήσει τις προσδοκίες του έθνους. Είχαν παρουσιαστεί στο μεταξύ νέες απαιτήσεις και επιθυμίες, που μόνον ο Χριστιανισμός φαινόταν ικανός να τις ικανοποιήσει. Ακόμα και για το ότι την εποχή αυτή βρέθηκε μια μεγάλη προσωπικότητα, ο Μέγας Κωνσταντίνος, για να υλοποιήσει τις ανάγκες αυτές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ησυχαστής παπά-Δανιήλ Αγιοπετρίτης

Άγιο Όρος, αεροφωτογραφίαΗσυχαστής παπά-Δανιήλ Αγιοπετρίτης
Από την ασκητική και ησυχαστική Αγιορείτικη παράδοση 

Ο παπα-Δανιήλ ο Αγιοπετρίτης ήταν ένας μεγάλος ησυχαστής στη γενεά του και μιμητής  του οσίου Πέτρου του Αθωνίτου, του πρώτου και μεγαλυτέρου Αθωνίτου Ησυχαστού. Αγωνίστηκε στον ίδιο χώρο, αλλά η χρονική απόσταση από μας και ο τρόπος της ζωής του δεν άφησαν να γίνουν γνωστά παρά μόνο λίγα στοιχεία από την ασκητική του βιωτή.
Η πατρίδα του και η ζωή του γενικά πριν γίνει μοναχός δεν είναι γνωστά. Έγινε μοναχός στον Άγιο Πέτρο από τον ενάρετο Γέροντα και πνευματικό παπα-Αντώνιο ο οποίος έγινε Γέροντας της σπηλιάς-προσκυνήματος στις 15-9-1874.
Αφού διέπρεψε στα μοναχικά αγωνίσματα, ο καλός υποτακτικός π. Δανιήλ κρίθηκε από το Γέροντά του άξιος να λάβει τη χάρη της Ιεροσύνης. Χειροτονήθηκε στη Λαύρα διάκονος και Πρεσβύτερος και έκτοτε δεν βγήκε από το Ησυχαστήριο του Αγίου Πέτρου. Πουθενά δεν πήγε ως την κοίμησή του.
Στις 1-4-1909 αναγνωρίσθηκε ως Γέροντας και Πνευματικός. Φαίνεται πως μέχρι τότε έζησε ο Γέροντάς του.
Ο παπα-Δανιήλ είχε τυπικό όλη τη νύχτα να αγρυπνεί. Θεωρούσε αμαρτία να τον βρει το σκοτάδι στο κρεβάτι. Ξεκουραζόταν το απόγευμα και όταν νύχτωνε, άρχιζε την καθημερινή αγρυπνία του. Στο τέλος της αγρυπνίας τελούσε κάθε ημέρα τη θεία Λειτουργία. Και τη Μ. Σαρακοστή κάθε μέρα έκανε Προηγιασμένη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »