Πότε είναι έτοιμο να κοιμηθεί σε μεγάλο κρεβάτι;

3FDEA335F1E8D82198898209EDF7BD51Από: Ελένη Καραγιάννη

 

Πότε και πώς πρέπει να γίνει η μετάβαση από την κούνια στο κρεβάτι του.

 

Οι ειδικοί θεωρούν ότι η καλύτερη ηλικία για να «μετακομίσει» ένα παιδί από την κούνια σε κανονικό κρεβάτι είναι τα 2,5 με 3 χρόνια. Μέχρι τότε, οι γνωστικές ικανότητες του παιδιού δεν έχουν αναπτυχθεί αρκετά ώστε να αντιλαμβάνεται τις νοητές διαστάσεις ενός χώρου και να μπορεί να παραμένει μέσα στα όρια ενός κρεβατιού. Κάποιες φορές όμως αυτή η αλλαγή χρειάζεται να γίνει αρκετά νωρίτερα, όπως για παράδειγμα εάν το παιδί αρχίσει να προσπαθεί να βγει μόνο του από την κούνια πηδώντας τα κάγκελα και κινδυνεύοντας να προσγειωθεί «ανώμαλα» στο πάτωμα. Σ’ αυτή την περίπτωση, εάν ακόμα δεν έχετε παραγγείλει το καινούριο του κρεβάτι, μέχρι να είστε έτοιμη για την αλλαγή, είναι απαραίτητο να πάρετε κάποια προληπτικά μέτρα, όπως:

  • Τοποθετήστε μεγάλα μαξιλάρια στο πάτωμα μπροστά από την κούνια, ώστε εάν τυχόν πέσει, τουλάχιστον να πέσει στα μαλακά.
  • Βγάλτε την κούνια από το δωμάτιο και αφήστε το παιδί να κοιμάται στο στρώμα (αρκεί, βέβαια, το δωμάτιό του να είναι απολύτως ασφαλές για εκείνο)
  • Χαμηλώστε (εάν υπάρχει η δυνατότητα) τα κάγκελα της κούνιας για να μπορεί να ανεβαίνει και να κατεβαίνει εύκολα.

Επιπλέον, φροντίστε η μετάβαση στο κρεβάτι «για μεγάλα παιδιά» να μην συμπέσει με άλλου είδους «πιέσεις» προς την ανεξαρτησία, όπως η εκμάθηση της τουαλέτας και το ξεκίνημα του σχολείου ή άλλες σημαντικές αλλαγές στη ζωή του, όπως η μετακόμιση σε καινούριο σπίτι και ο ερχομός ενός μωρού, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

7 μαθήματα ευτυχίας για παιδιά

71BE66C0EC7460223CA9F057CE3244ACΑπό: Ελένη Χαδιαράκου

Αν μπορούσαμε να διαλέξουμε μόνο ένα πράγμα για τη ζωή του παιδιού μας, σίγουρα αυτό θα ήταν η ευτυχία. Διδάσκεται όμως;

Οι ψυχολόγοι μας λένε πως ναι, αρκεί να τη γνωρίζουν και οι ίδιοι οι γονείς. 

Όταν είμαστε ευτυχισμένοι, η ευτυχία μοιάζει σαν κάτι πολύ απλό.

Ο δρόμος όμως που μας οδηγεί σε αυτή συχνά είναι μακρύς και δύσκολος. Όλοι οι γονείς έχουμε νιώσει πως βασική μας αποστολή είναι η ευτυχία του παιδιού μας. Συχνά συζητάμε μεταξύ μας πώς θα μεγαλώσουμε παιδιά με αυτοεκτίμηση, ανεξάρτητα και ήσυχα, παιδιά που θα γίνουν υπεύθυνοι και μορφωμένοι ενήλικες. Πώς όμως μπορούμε να τα βοηθήσουμε να τα πετύχουν όλα αυτά; Ακολουθώντας την καρδιά μας, τη λογική ή και τα δύο; Εμείς σας δίνουμε επτά απλές κατευθυντήριες γραμμές για να σας βοηθήσουμε να βρείτε το σωστό μονοπάτι στο λαβύρινθο που λέγεται ανατροφή του παιδιού. 


1. Δώστε του ανιδιοτελή αγάπη

Το να αγαπάς ανιδιοτελώς σημαίνει πως δέχεσαι τον άλλον όπως είναι, ανεξάρτητα από το τι και πόσο καλά τα καταφέρνει. Αν του δίνετε την αγάπη σαν επιβράβευση γιατί έχει φέρει καλούς βαθμούς ή έχει φάει όλο το φαγητό του, το πιθανότερο είναι να εξελιχθεί σε ένα παιδί αγχωτικό και ανασφαλές, ένα παιδί που θα νιώθει πως για να πάρει αγάπη πρέπει να ευχαριστεί τους άλλους. Φυσικά, η επιβράβευση είναι πάντα καλή, αλλά καλύτερα είναι να ξέρει πως το αγαπάτε γιατί είναι μοναδικό και πως θα το αγαπάτε πάντα και σε οποιαδήποτε συνθήκη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

15 (μικρο-) πράγματα που κάνουν μια μαμά ευτυχισμένη

B7D837D638E0CA0264547CF3A5D2BED1Από: Ελένη Χαδιαράκου

Πριν γίνουμε μαμάδες, όλες είχαμε μεγάλες προσδοκίες για τα πάντα.

Από τη στιγμή που ανακαλύψαμε τη μητρότητα καταλάβαμε πως μόνο τα μικρά πράγματα μπορούν να σε κάνουν να νιώσεις ευτυχισμένη στη ζωή. Και όλα έχουν να κάνουν με τα παιδιά μας.

Η Laura Kemp συγγραφέας του βιβλίου Mum Like Us μας δίνει 15 από αυτά τα μικροπράγματα που κάνουν μια μαμά κάνουν ευτυχισμένη.

1. Αν κάποιος, οποιοσδήποτε (εκτός από σένα) έχει μαγειρέψει για  όοοοολη την  οικογένεια και εσύ δε χρειάζεται παρά να κόψεις το ψωμί.

2.  Το οποιοδήποτε μικρούλι λουλουδάκι, ασήμαντο χορταράκι, ή σκουριασμένο καπάκι μας χαρίζει το παιδάκι μας ανακοινώνοντας: «το μάζεψα για σένα μαμά». Και καθόλου δεν μας πειράζει που είναι μούσκεμα, γιατί μόλις είχε κάνει πιπί δίπλα του ένας σκύλος.

3. Όταν το παιδάκι σου, σου δίνει ένα κομματάκι από την (πολύτιμη) σοκολάτα του.

Ναι, είναι μεγάλη σου τιμή να μοιράζεται μαζί σου κάτι τόσο ανεκτίμητο… ακόμη κι όταν τη ρίχνει μέσα στο καπουτσίνο σου που ακόμη δεν έχεις αρχίσει να πίνεις

4. Τα σαββατοκύριακα χωρίς hang over. Όσες φορές κι αν έχεις αναπολήσει εκείνα τα γλεντζέδικα σαββατόβραδα της νιότης σου, πολύ χαίρεσαι που την Κυριακή το πρωί ξυπνάς

5. Όταν τα παιδιά σου ζητάνε να πάνε στο κρεβάτι από μόνα τους.

6. Όταν πέφτει ο πυρετός του παιδιού μετά από 24 ώρες με συνεχόμενα σαραντάρια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ανατροφή των παιδιών κατά τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο

image1ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ
Πρωτοπρεσβυτέρου Καθηγητού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από δύο μικρές ραδιοφωνικές ομιλίες που εκφωνήθηκαν το 1976 στον τότε κρατικό Ραδιοφωνικό Σταθμό Βορείου Ελλάδος ανάμεσα σε άλλες ομιλίες που εκάλυψαν τα έτη 1975-1976 με γενικό θέμα «Οι Πατέρες της Εκκλησίας και η εποχή μας». Η επικαιρότητα των παιδαγωγικών απόψεων του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου εξακολουθεί να ισχύει πολύ περισσότερο σήμερα, μετά από είκοσι έτη, η παρέλευση των οποίων αντί να βελτιώσει τα πράγματα στην αγωγή των νέων δυστυχώς τα εχειροτέρευσε.

Ο θεσμός του γάμου και η οικογένεια διέρχονται τρομερή κρίση με σημαντική αύξηση των διαζυγίων και νομιμοποίηση σχεδόν των εξωγαμιαίων και προγαμιαί­ων σαρκικών σχέσεων. Χωρίς σωστές οικογένειες τα παιδιά γίνονται έρμαιο στις αυξηθείσες κακές επιδράσεις του περιβάλλοντος, ενώ συγχρόνως τα σχολεία αδυνατούν να βοηθήσουν, γιατί δεν στοχεύουν πλέον στη διαμόρφωση καλών και αγαθών ανθρώπων, αλλά στη μετάδοση γνώσεων.

Δεν έγιναν αλλαγές στο κείμενο. παραμένει όπως εκφωνήθηκε το 1976. Προστέθηκε μόνο στο τέλος ο προβληματισμός για το προγραμματισμένο από το Υπουργείο Παιδείας μάθημα της «Σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης». Το κείμενο κυκλοφορούσε δακτυλογραφημένο και χρησιμοποιήθηκε βιβλιογραφικά από μεταπτυχιακούς φοιτητάς και άλλους στη διαπραγμάτευση σχετικών θεμάτων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς να καταστρέψετε αποτελεσματικά το παιδί σας

[el]image1* Από μικρό να μην του αρνείστε τίποτα. Δίνετέ του ό,τι επιθυμεί, ό,τι ζητάει, ιδίως όταν πεισματώνει και κλαίει. Έτσι θα μεγαλώσει και θα πιστεύει πως οι άλλοι του οφείλουν τα πάντα, πως έχει μόνο δικαιώματα.

* Όταν αρχίσει να ξεστομίζει βρισιές, εσείς να γελάτε. Έτσι θα του δώσετε να καταλάβει ότι είναι πολύ έξυπνο!

* Μην του λέτε ποτέ: «Αυτό είναι κακό!». Έτσι λένε μόνο τα παλιά μυαλά. Όταν αργότερα συναντήσει στη ζωή του δυσκολίες και θα υποστεί το κακό, τότε θα έχει την βεβαιότητα πως η κοινωνία είναι που το αδικεί.

* Μαζεύετε εσείς ό,τι παρατάει εδώ κι εκεί -βιβλία, ρούχα, παπούτσια… Μην του πείτε ποτέ: «Μάζεψέ τα, βάλ’ τα στη θέση τους». Έτσι θα πιστέψει πως η μάνα είναι δούλα του, και πως για όλα είναι υπεύθυνοι πάντα οι άλλοι.

* Αφήστε το να βλέπει τα πάντα (προπαντός στην τηλεόραση) και να διαβάζει τα πάντα, χωρίς ποτέ να το καθοδηγείτε. Το παιδί σας είναι ατσίδα και ξέρει να διακρίνει! Η μόρφωσή του θα γίνει έτσι πολύ πλατειά!

* Μην του δίνετε καμιά πνευματική αγωγή. Να κοροϊδεύετε μπροστά του την πίστη, την Εκκλησία, τους παπάδες κι εκείνους που τους ακολουθούν. Όταν το παιδί μεγαλώσει , «θα διαλέξει από μόνο του».

* Δίνετέ του μπόλικο χαρτζιλίκι για να μη νιώθει κατώτερο από τους άλλους και «να μη στερηθεί ό,τι στερηθήκατε εσείς». Όταν μεγαλώσει, θα είναι βέβαιο πως την αξία στον άνθρωπο τη δίνει το χρήμα, αδιάφορο πώς αποκτήθηκε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Ύποπτη» για ωτίτιδες η πιπίλα

ec00802f27aa1baf63a633fd2e510025_MΜπορεί η πιπίλα να βοηθάει το μωρό σας να κοιμηθεί, και να γλιτώνουν έτσι τα αυτιά σας από το βρεφικό κλάμα, δεν συμβαίνει όμως, το ίδιο και με τα…αυτάκια του μωρού σας.

 Η πιπίλα, μας λένε Ολλανδοί ερευνητές, ευθύνεται για την προδιάθεση που παρουσιάζουν πολλά βρέφη να εμφανίζουν λοιμώξεις των αυτιών.Έπειτα από 5 χρόνια ερευνών σε δείγμα 500 παιδιών, παιδίατροι από το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο της Ουτρέχτης στην Ολλανδία, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος επαναλαμβανόμενης λοίμωξης των αφτιών ήταν σχεδόν διπλάσιος για τα παιδιά που χρησιμοποιούσαν πιπίλα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σωστή διαχείριση του άγχους των εξετάσεων βοηθά τον μαθητή

Συμβουλές της ψυχολόγου Φ.Αμανατίδου

  (Φωτογραφία:  Eurokinissi )

(Φωτογραφία: Eurokinissi )

 

Το άγχος αποτελεί μέρος της καθημερινής ζωής των μαθητών που ετοιμάζονται για τις εξετάσεις. Πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα σημάδια του άγχους; Πώς μπορεί ένας μαθητής να διαχειριστεί το άγχος πριν αλλά και κατά τη διάρκεια των εξετάσεων; Πώς η μελέτη μπορεί να γίνει πιο αποδοτική; Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί για να μην ενισχύουν το άγχος του μαθητή;

Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνει η ψυχολόγος Φωστηρία Αμανατίδου στην διάλεξη της, με θέμα «Τεχνικές διαχείρισης του άγχους των εξετάσεων στα παιδιά», που θα δώσει την Τετάρτη, στις 18.30 μ.μ., στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη της Θεσσαλονίκη.

Τα συμπτώματα του άγχους μπορεί να φαίνονται στο σώμα, στη συμπεριφορά αλλά και στις σκέψεις του μαθητή.

«Ο πονοκέφαλος, ο ιδρώτας, το σφίξιμο στο στομάχι, το πλάκωμα στο στήθος είναι τα σωματικά ‘σημάδια’ του άγχους. Στη συμπεριφορά του αγχωμένου μαθητή μπορούμε να διακρίνουμε ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, υπερκινητικότητα ή τάση προς απομόνωση. Επίσης, ο αγχωμένος μαθητής διακατέχεται από αρνητικές σκέψεις όπως: ‘δεν θα τα καταφέρω’, ‘δεν αξίζω’, ‘είμαι άχρηστος’», εξηγεί η κ.Αμανατίδου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »