Αν μας δίκαζαν τα παιδιά μας…

Screen shot 2013-03-20 at 1.36.47 μ.μ.Tης Μερόπης Ν. Σπυροπούλου, Ομοτ. Καθηγήτριας του Παν/μίου Αθηνών
«Πόσο ακόμα θα συμπιέσουμε την παιδική ηλικία για να κατασκευάζουμε αυτά τα καημένα τα μικρομέγαλα, ανερμάτιστα και ευάλωτα ανθρωπάκια;»
ΑΝΩΝΥΜΗ ΔΑΣΚΑΛΑ
Έβλεπα, με ανείπωτη ομολογώ θλίψη, ένα βράδυ στην τηλεόραση, παιδάκια ηλικίας οκτώ έως δεκαπέντε ετών, να ακκίζονται τραγουδώντας, μιμούμενα σε
κινήσεις και καμώματα κάποια εκμαυλιστικά είδωλα του σύγχρονου –ελληνικού και ξένου– καλλιτεχνικού στερεώματος, συμμετέχοντας σ’ έναν διαγωνισμό της Γιουροβίζιον για ανηλίκους.
Και αναρωτήθηκα, με οργή αλλά και με τρόμο, ως πού μπορεί πια να φτάσει η ζημιά που εμείς οι μεγάλοι προξενούμε στα παιδιά μας; Πότε, επιτέλους, θα δώσουμε λόγο για τον ασύστολο βιασμό της παιδικής τους ψυχής; Για την παιδική ηλικία που με εγκληματική ασυνειδησία τους κλέψαμε; Για την αθωότητά τους που κατακρεουργήσαμε;
Για τα πρότυπα με τα οποία τροφοδοτούμε συνεχώς τα όνειρα και τη δυστυχία τους;
Έβλεπα το πώς προσπαθούσαν αυτά τα οκτάχρονα «μη παιδιά» –μεταμφιεσμένα σε μακιγιαρισμένα μικρομέγαλα καλοκουρδισμένα ανθρωπάκια- να παραστήσουν αυτά που έχουν δει να κάνουν κάποιοι μεγάλοι, σε αντίστοιχες συνθήκες, αυτά που κάποιοι ανεγκέφαλοι μεγάλοι τα ώθησαν και τα δίδαξαν να κάνουν, και τα λυπήθηκα. Αλλά συγχρόνως τρόμαξα.
Σκέφτηκα τις άπειρες και απροσδιόριστες, σε αρνητικές επιπτώσεις, προεκτάσεις που μπορεί να έχει για το μέλλον τους η εκμετάλλευση που υφίστανται αυτά τα παιδιά, αφού για στυγνή εκμετάλλευση πρόκειται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πειθαρχία: τα λάθη που κάνουν οι γονείς

24E1453AD308DD99EBD52AD9B3400152Από: Ελένη Καραγιάννη

Ακόμα και οι πιο «πειθαρχημένοι» γονείς μπορεί να κάνουν λάθη σε ό,τι αφορά την τακτική που ακολουθούν για να διδάξουν στα παιδιά τους την πειθαρχία. Μάθετε πώς θα τα αποφύγετε.

Η τιμωρία ως συνέπεια κάποιας συμπεριφοράς έχει σκοπό να εκπαιδεύσει το παιδί στο τι είναι σωστό και τι λάθος, πράγμα με το οποίο θα έρχεται αντιμέτωπο σε όλη του τη ζωή και θα διαμορφώσει τη συνείδησή του. Έτσι, η εφαρμογή της συνέπειας από τους γονείς δεν γίνεται γιατί είναι θυμωμένοι οι ίδιοι και κακό το παιδί, αλλά γιατί έτσι εκπαιδεύουν το παιδί στο να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του. Το μεγάλο στοίχημα που καλούνται οι γονείς να κερδίσουν στην επιβολή της εκάστοτε τιμωρίας είναι να καταφέρουν να μεταδώσουν στο παιδί τους αυτή τη χρησιμότητα της εφαρμογής της πειθαρχίας και των απαγορεύσεων. Για να το καταφέρουν, όμως, θα πρέπει να προσέξουν να μην πέφτουν σε ορισμένες μικρές «παγίδες».

Λάθος Νο1: Υποχωρούν εύκολα

Ξέρετε ποιος είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να κάνετε ένα παιδί να μην υπακούει ποτέ σε αυτά που του λέτε; Να το απειλείτε με συνέπειες που δεν εφαρμόζετε ποτέ. Εάν του έχετε ξεκαθαρίσει ότι θα φύγετε από το πάρτι τη στιγμή που θα αρχίσει να… δαγκώνει κάποιον από τους άλλους καλεσμένους, είναι σημαντικό να πραγματοποιήσετε την «απειλή».  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί είναι τόσο μοναχικό;

017839B35658CE57019511119DE10CADΑπό: Νινέττα Φαφούτη

Μην βιαστείτε να ανησυχήσετε…Ένα μοναχικό παιδί δεν είναι πάντα και δυστυχισμένο!

«Με ποιον έπαιξε σήμερα το παιδάκι μου;» Αυτή είναι μια αθώα ερώτηση την οποία κάνουν συνήθως οι μαμάδες και οι μπαμπάδες όταν πηγαίνουν να πάρουν το γιο ή την κόρη τους από τον παιδικό σταθμό και το νηπιαγωγείο.

Η Κλαίρη, όμως, μητέρα του Δημητράκη, έχει σταματήσει εδώ και καιρό να κάνει τη συγκεκριμένη ερώτηση, αφού γνωρίζει πολύ καλά τις απαντήσεις των δασκάλων του γιου της. «Ο Δημητράκης; Ναι, ναι, ήταν μαζί μας την ώρα που κάναμε ασκήσεις γυμναστικής και αργότερα όταν βγήκαμε στην αυλή, όμως στην ουσία την περισσότερη ώρα έπαιζε μόνος του».
Αυτή η κατάσταση προβληματίζει τη μητέρα του. Γιατί θυμάται πολύ καλά ότι όταν ήτανε και εκείνη μικρή, πέρναγε πολλές ώρες μόνη της χωρίς παρέα. Εκείνη βέβαια, ήταν «αναγκασμένη» να το κάνει, διότι δεν είχε καμία φίλη και διότι δεν μπορούσε να βρει τρόπους επικοινωνίας με τα άλλα παιδάκια. Ξέρει λοιπόν, από πρώτο χέρι, πόσο  απαίσιο είναι να νιώθεις ότι δεν ανήκεις σε καμία παρέα και ότι δεν «χωράς» πουθενά. Παρόλα αυτά, η Κλαίρη αναρωτιέται γιατί δεν καταφέρνει ο γιος της να ταιριάξει με τα άλλα παιδάκια.

Δεν τον θέλουν αυτά στην παρέα τους ή μήπως ο Δημητράκης έχει σοβαρό πρόβλημα επικοινωνίας, το οποίο στο μέλλον θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τη ζωή του;
Η αλήθεια είναι ότι έχει προσπαθήσει πολύ: έχει καλέσει άλλα παιδάκια για παιχνίδι στο σπίτι, πάνε συνέχεια στο πάρκο με την παιδική χαρά (αν ο καιρός το επιτρέπει)… παρόλα αυτά, έχει παρατηρήσει ότι ο Δημητράκης προτιμά να παίζει την περισσότερη ώρα μόνος του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένστικτο: Η μεγάλη δύναμη των παιδιών

3AED25F5A40B61305987E4E9689923ACΑπό: Ελένη Χαδιαράκου

Έκτη αίσθηση; Διαίσθηση; Ή απλώς ένστικτο; Όπως κι αν το ονομάσετε, οι ειδικοί μάς διαβεβαιώνουν πως τα παιδιά όχι μόνο το διαθέτουν αλλά μπορούν, αξιοποιώντας το, να μεγαλουργήσουν!

«Το μόνο πράγμα που μετρά στη ζωή είναι η διαίσθηση», έλεγε ο  Άλμπερτ Αϊνστάιν. Οι «παλιοί» βρίσκονταν σε απευθείας σύνδεση με τη διαίσθησή τους, τη χρησιμοποιούσαν ως εργαλείο δουλειάς, εντοπίζοντας μηνύματά της στα σύννεφα ή στο πέταγμα των πουλιών. Αλλά σήμερα μόνο τα παιδιά, οι μποέμ και οι καλλιτέχνες  συνδέονται άμεσα μαζί της. Εμείς οι «υπόλοιποι ενήλικοι» προτιμάμε την λογική. «Η διαίσθηση κάνει έξαλλους του ενήλικες», υποστήριζε σε άρθρο του στην Guardian, ο μεγάλος ψυχαναλυτής και συγγραφέας Άνταμ Φίλιπς. «Δεν υποτάσσεται στον έλεγχό μας, έρχεται απρόσκλητη στη συνείδηση και στον πόθο μας για κάτι στο οποίο δεν μπορούμε να υπολογίζουμε, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να το καταστρέψουμε».

«Πάντοτε να εμπιστεύεσαι το ένστικτο του παιδιού σου»

…λέει η  Judy Ford, συγγραφέας του βιβλίου Wonderful ways to love a child (Conari press, 1995). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

8 τρόποι να μυήσετε το παιδί σας στη μάθηση

D3204FE4A737FF90FB4F2E5F1FD4DF12 Από: Ζαχαρία Πηνελόπη

Εύκολα tips που θα σας βοηθήσουν να προάγετε ευχάριστα την εκπαίδευση του παιδιού στην κοινή σας καθημερινότητα.

1. Αρπάξτε κάθε ευκαιρία να του διδάξετε κάτι: Για ένα σύντομο μάθημα μαθηματικών, κόψτε ένα φρούτο και μετρήστε τα κομμάτια του.

2. Χρησιμοποιήστε τα χρώματα: Ζητήστε από το παιδί σας να ψάξει και σας φέρει κάτι σε μπλε, κόκκινο, πράσινο ή οποιοδήποτε άλλο χρώμα. Όχι μόνο θα ενισχύσει τη χρωματική του αντίληψη, αλλά θα συμβάλλει και στην ανάπτυξη της ερευνητικής του ικανότητας.

3. Αναθέστε του καλλιτεχνικά πρότζεκτ: Η μείξη των χρωμάτων είναι ένας έξυπνος τρόπος να καταλάβουν πώς σχετίζονται οι διαφορετικές αποχρώσεις μεταξύ τους. Για παράδειγμα, το κόκκινο με το μπλε δημιουργούν το μοβ, το μπλε με το κίτρινο το πράσινο κ.ο.κ. Άλλη μία καλή ιδέα είναι να βάλετε το παιδί σας να κόψει από περιοδικά και εφημερίδες καθένα ξεχωριστά από τα γράμματα που απαρτίζουν το όνομά του.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εξοικονόμηση χρημάτων σε οικογένειες με παιδιά

eksoikonomisi_xrimaton_se_oikogeneies_me_paidia_1Συντάκτης: Άκης Αδαμόπουλος, 10/02/2013

«Παν μέτρον άριστον», έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Όταν όμως πρόκειται για το παιδί σας, θέλετε να του παραχωρείτε όλες τις ανέσεις. Παρόλα αυτά, πρέπει να διατηρείτε συγκεκριμένη τακτική με τα οικονομικά σας και να μην παρασύρεστε.

Αν και οι απαιτήσεις αυξάνονται λόγω των πρόσθετων μελών στην οικογένεια, μπορείτε να κάνετε ορθή διαχείριση του οικογενειακού ταμείου. Σας παρουσιάζουμε μια σειρά από συμβουλές για εξοικονόμηση χρημάτων σε οικογένειες με παιδιά.

  • Υπολογίστε επακριβώς το συγκεκριμένο ποσό που θα δίνετε στο σουπερμάρκετ (πάνες, τροφές κ.α.) ή για τις επισκέψεις σε παιδίατρο κάθε μήνα. Έχοντας αυτό στο μυαλό σας, θα μπορείτε να περιορίσετε άλλα ανώφελα έξοδα.
  • Το γάλα είναι από τις βασικές τροφές των παιδιών. Δώστε τους φρέσκο ή εβαπορέ, αλλά για εξοικονόμηση, χρησιμοποιήστε στην κουζίνα (μαγειρική-ζαχαροπλαστική) γάλα σε σκόνη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παιδί και Νηστεία (Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης)

detskiy-postΓέροντα, ένα παιδάκι πόσο πρέπει να νηστεύη;

Αν το παιδί είναι γερό, έχη υγεία, μπορεί να νηστεύη.

Άλλωστε τώρα υπάρχουν ένα σωρό τροφές νηστίσιμες.

Παλιά τα παιδιά νήστευαν και όλη μέρα έτρεχαν και έπαιζαν, αλλά έτρωγαν πολλές φορές.

Στα Φάρασα, την Μεγάλη Σαρακοστή όλοι, μικροί-μεγάλοι, έκαναν ενάτη.

Μάζευαν οι γονείς τα παιδιά στο Κάστρο, τους έδιναν παιχνίδια, για να παίζουν, και στις τρεις το απόγευμα ,που χτυπούσε η καμπάνα για Προηγιασμένη, πήγαιναν και κοινωνούσαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τι θυμούνται τα μωρά;

49971A8D4A0386E374B88A87B129E14FΑπό: Ελένη Καραγιάννη

Πότε ένα μωρό αρχίζει να θυμάται; Και πώς διαμορφώνονται οι αναμνήσεις από την παιδική ηλικία;

Ο τρόπος που σκέφτεται, καταγράφει, αναλύει και συσχετίζει δεδομένα ο εγκέφαλος ενός μωρού έχει τεράστιο ενδιαφέρον όχι μόνο για τους επιστήμονες αλλά και για κάθε ενήλικα.

Πότε αρχίζει πραγματικά να θυμάται ένα παιδί; Πώς διαμορφώνεται η μνήμη του; Με ποιο τρόπο δημιουργεί τους πρώτους συνειρμούς;

Και επιπλέον, αυτό που θεωρούμε «πρώτες αναμνήσεις» έρχονται αυθόρμητα ή ενεργοποιούνται με την παρεμβολή των γονιών; Η επιστήμη μάς δίνει τις απαντήσεις.

Οι πρώτες μου αναμνήσεις

Η πρώτη εικόνα που απομνημονεύει ένα βρέφος είναι το πρόσωπο της μαμάς του. Αυτό είναι για εκείνο ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παιδί και κηπουρός

4_paidi-kai-kipoyros

Για παιδιά /Μύθοι του Αισώπου

Ένας χωρικός περιποιούνταν τα ζαρζαβατικά του με πολύ μεράκι. Έσκαβε και ξεβοτάνιζε τον λαχανόκηπό του, πότιζε, εμπλούτιζε με κοπριά το χώμα, στερέωνε τα φυτά. Παρόλο όμως που κάθε μέρα αφιέρωνε και πολύ χρόνο και πολύ κόπο, τα φυτά δεν πρόκοβαν πάντα, είτε γιατί ο καιρός δεν ήταν ευνοϊκός είτε γιατί κάποια αρρώστια κατέστρεφε τα φυτά του.

Το μικρό του εγγονάκι που έβλεπε την προσπάθειά του και τα αβέβαια αποτελέσματα ρώτησε τον παππού του: «Πώς γίνεται αυτό, παππού; Καλλιεργείς τα φυτά σου με τόση φροντίδα, κοπιάζεις τόσο πολύ κι όμως δεν προκόβουν όπως περιμένεις, ενώ  τα  άγρια φυτά και δέντρα ψηλώνουν και δυναμώνουν κι αντέχουν σ΄ όλες τις δύσκολες συνθήκες;».

Κι ο παππούς ταπεινά του απάντησε: «Τα δικά μου τα φυτά τα φροντίζουν τα αδύναμα ανθρώπινα χέρια μου, παιδί μου, ενώ τα άγρια τα φροντίζει η παντοδύναμη Θεία Πρόνοια».

Ο μύθος διδάσκει πως πολύ πιο δυνατή είναι η Πρόνοια του Θεού από τις κοπιώδεις ανθρώπινες προσπάθειες.

Απόδοση: Σταυρούλα Κουμενίδου, Δασκάλα
Αφήγηση: Κατερίνα Σαβοπούλου, Δασκάλα

Αν θέλεις, μπορείς να ακούσεις τον μύθο. Κάνε κλικ παρακάτω.

Έφτιαξε κούκλες με σύνδρομο Down για την κόρη της

pistepseto.gr Συγκινεί μία μητέρα η οποία δημιούργησε κούκλες εμπνευσμένες από την κόρη της που…   πάσχει από Σύνδρομο Down.

H 49χρονη Connie Feda από το  Pittsburgh της Πενσυλβάνια, δεν ήθελε να
βλέπει άλλο στενοχωρημένη την κόρη της Hannah, η οποία όταν χάζευε
καταλόγους με παιχνίδια, έλεγε πως καμία κούκλα δεν μοιάζει με εκείνη.

Η μαμά της, όπως είναι φυσικό, προσπάθησε να σκεφτεί τι θα μπορούσε να
κάνει την μικρότερη της κόρη να βρει το χαμόγελό της. Έτσι σχεδίασε μια
μίνι version της Hannah.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί στα μωρά αρέσει να κρύβονται;

8E66E714625359EBE0A2456DD3460AC0Από: Ελένη Χαδιαράκου

Το κρυφτό είναι ένα παιχνίδι μαγικό, που όχι μόνο διασκεδάζει το μωρό, αλλά το βοηθάει να «παίξει» με τη φαντασία και να δοκιμάσει τις δεξιότητές του, ιδανικό για ένα πλάσμα που ανακαλύπτει τον κόσμο!

Από τον 5ο-6ο μήνα της ζωής του -όταν το μωρό έχει αποκτήσει πια μια στοιχειώδη αντίληψη του περιβάλλοντος και η όρασή του έχει βελτιωθεί,  αρχίζει να κατανοεί πλήρως την έννοια του κρυφτού, αλλά και να διασκεδάζει πολύ με αυτό.

Δεν είναι τυχαίο που το «κούκου» είναι μια μαγική λέξη που κάνει κάθε μωρό να χαμογελά!

Ο γνωστός θεωρητικός της Γνωστικής Ανάπτυξης Ζαν Πιαζέ, που ασχολήθηκε εκτενώς με την επίδραση που έχει το κρύψιμο αντικειμένων στα νήπια, μας λέει πως το συγκεκριμένο παιχνίδι τα βοηθά να αντιληφθούν τη μονιμότητα των αντικειμένων, ακόμη κι αν δεν τα βλέπουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

O πιο διασκεδαστικός τρόπος να αντιμετωπιστεί η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής!

332BAC24F3FDF11336389604F4D57C49Από: Ελένη Καραγιάννη

Μια νέα έρευνα δείχνει πώς η Τέχνη μπορεί να αξιοποιηθεί για να βοηθήσει τα παιδιά με διάσπαση προσοχής.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι μαθαίνοντας να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, τα παιδιά καταφέρνουν να εστιάζουν ευκολότερα την προσοχή τους και επιπλέον βελτιώνουν την ικανότητά τους να αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους.

Για τις ανάγκες της έρευνάς τους οι επιστήμονες παρατηρούσαν επί ένα χρόνο 85 παιδιά τα οποία μάθαιναν να παίζουν παραδοσιακά κρουστά όργανα της Ινδονησίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Κυριακή της Τυροφάγου

5_Tyrofagou

Για παιδιά /Ζώντας στην Εκκλησία

Τα τροπάρια της Κυριακής αυτής μας θυμίζουν την έξοδο από τον Παράδεισο, σε συνδυασμό με την αρχή της νηστείας.

Ο Πρωτόπλαστος Αδάμ δεν τήρησε τη μία εντολή, της νηστείας, που του έδωσε ο Θεός, κι έφαγε από τον απαγορευμένο καρπό κι έχασε τον Παράδεισο. Οι πιστοί τώρα με τη νηστεία, από τις τροφές και από την αμαρτία, προσπαθούν με τη Χάρη του Θεού να τον ξανακερδίσουν.

Η Κυριακή αυτή λέγεται της Τυροφάγου, γιατί είναι η τελευταία μέρα της «λευκής νηστείας», όπως λέγεται, που τρώμε δηλαδή τυροκομικά και ψάρι (εκτός από κρέας). Από την επόμενη μέρα αρχίζει η Μεγάλη Σαρακοστή με αυστηρή νηστεία, και όχι επειδή λέμε «Καθαρή Εβδομάδα» σημαίνει ότι… καθαρίζουμε και τρώμε ότι απέμεινε από την Τυρινή ή… τυχόν και την Κρεατινή.  Και τρώμε πιο απλά και ευτελή φαγητά – κι όχι το ίδιο συχνά – για να ασκηθούμε στην εγκράτεια και να ταπεινωθεί το σώμα, βοηθώντας έτσι την ψυχή και το πνεύμα, αλλά και να περισσεύει και κάτι περισσότερο για την ελεημοσύνη. Αυτά λέει η Εκκλησία  στους πιστούς της, που τα όρισαν οι Άγιοι Πατέρες, με τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς να σταματήσετε το κλάμα του νεογέννητου σε 5 βήματα

3BD04BD94D2A76ADCB61FBCB0EF35464Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο και πέντε απλές, βασικές κινήσεις.

1. Βρείτε την αιτία. Τα βρέφη κλαίνε για δεκάδες διαφορετικούς λόγους, κατά κάποιον τρόπο είναι στη φύση τους. Έχει υπολογιστεί ότι ένα απολύτως υγιές νεογέννητο κλαίει από μία έως τρεις ώρες την ημέρα.

Καθώς δεν μπορούν να κάνουν τίποτα από μόνα τους, βασίζονται απολύτως στους άλλους για να νιώσουν ζεστασιά και άνεση ή να τους προμηθεύσουν φαγητό όταν το χρειάζονται. Και το κλάμα είναι ο μόνος τρόπος που διαθέτουν για να ζητήσουν αυτό που θέλουν. Οι πιο συχνές αιτίες είναι η πείνα, η δίψα, ο πόνος, το κρύο, η βαριεστιμάρα, η υπερδιέγερση και η κούραση.

Τα περισσότερα μωρά κλαίνε διαφορετικά – ανάλογα με το αίτημά τους – και μια παρατηρητική μαμά σύντομα θα μπορέσει να αποκρυπτογραφήσει κάθε είδος κλάματος για να ανακαλύψει τι είναι αυτό που χρειάζεται κάθε φορά το μωρό της.

2. Μήπως έχει κολικούς; Κάποιες φορές τα μωρά παρουσιάζουν επεισόδια πόνου στην κοιλιά που ονομάζονται κολικοί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γονέας: Εργασία υψηλών απαιτήσεων και προδιαγραφών για κάθε άνθρωπο

Father Holding Daughter's HandΣταύρος Καπουχτσής -Ψυχολόγος- Συστημικός Θεραπευτής

Η σχέση που έχει ο γονέας με το παιδί  δημιουργεί την αίσθηση ενός άχρονου, ακατάλυτου δεσμού. Η προσπάθεια του γονιού επικοινωνιακά είναι η απάντηση στο ερώτημα του παιδιού: «Άραγε ο κόσμος με θέλει; Θέλει να υπάρχω;»

Και φυσικά ο γονιός προσπαθεί συνεχώς με όλα τα μέσα να επικοινωνήσει στο παιδί την καταφατική απάντηση: «Ναι, ο κόσμος σε θέλει-θέλει να υπάρχεις!»

Πόσοι τρόποι επικοινωνίας; Σε πόσα διαφορετικά πλαίσια; Με πόσους τρόπους; Φυσική παρουσία, ενέργειες, συναισθήματα, σκέψεις, λέξεις… Συναισθηματική παρουσία, η βεβαιότητα που δημιουργείται στο κάθε παιδί ο γονιός του είναι διαθέσιμος και ότι μπορεί να προστρέξει και να προβλέψει σε αυτόν σε κάθε αντιξοότητα ή ανάγκη.

«Ότι κι αν γίνει ότι κι αν συμβεί οι γονείς μου θα είναι πάντα δίπλα μου». Ταυτόχρονα μην ξεχνάμε τον σημαντικό επικοινωνιακό ρόλο που επιτελεί ο γονιός για το κοινωνικό πλαίσιο: είναι ο βασικός πρώτος συνομιλητής για θέματα που αφορούν στην μετάδοση της κουλτούρας, του πολιτισμικού υπόβαθρου, της γλώσσας, αλλά και ο βασικός «μεταφραστής» των ονείρων και εφιαλτών του παιδιού, των ζωγραφιών και των σκέψεων.

Ουσιαστικά η πρώτη επικοινωνιακή ιδιότητα του γονιού είναι ότι ενσαρκώνει τη ρητή κατάφαση του κόσμου στην ύπαρξη του παιδιού. Μια σχέση  άχρονη και ακατάλυτη (ο όρος πατέρας που συνοδεύει το θεό δεν είναι τυχαίος). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κύπρος: Κοιτίδα του Ελληνικού Αλφαβήτου και της Γνώσης (α΄μέρος)

kypriaki-grafi2

Πολιτισμός στην Κύπρο από τη νεολιθική εποχή

Σύμφωνα με τη χρονολόγηση των διάφορων ευρημά­των της αρχαιολογικής σκαπάνης, ο πολιτισμός στην Κύπρο έχει να επιδείξει πανάρχαιες καταβολές, που εκτείνονται μέχρι τη νεολιθική περίοδο, δηλαδή την 8η χιλιετηρίδα π. X. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

5 μυστικά των ευτυχισμένων οικογενειών

shutterstock_72758713.limghandlerΑπό: Ελένη Καραγιάννη

Όπως είχε πει ο Λέων Τολστόι «οι ευτυχισμένες οικογένειες μοιάζουν μεταξύ τους». Ο συγγραφέας του βιβλίου The Secrets of Happy Families, Μπρους Φίλερ, μάς αποκαλύπτει μερικά από τα μυστικά τους.

Τα παιδιά διαλέγουν μόνα τους τις «τιμωρίες» τους

Η δουλειά ενός γονιού είναι να καθοδηγεί τα παιδιά του.

Για εμάς είναι κάτι φυσικό, εύκολο και τις περισσότερες φορές το κάνουμε σωστά. Όμως νέες έρευνες δείχνουν ότι όταν τα παιδιά βάζουν τους δικούς τους στόχους, ορίζουν το δικό τους πρόγραμμα και αξιολογούν τις δικές τους προσπάθειες, αναπτύσσεται σημαντικά ο προμετωπιαίος φλοιός του εγκεφάλου τους και αποκτούν την ικανότητα να ασκούν έλεγχο στη ζωή τους από τώρα και για πάντα.

Το πρώτο βήμα μπορεί να είναι να αφήνετε τα παιδιά να συναποφασίζουν με τους γονείς με ποιο τρόπο θα επιβραβεύονται και πώς θα «τιμωρούνται», ανάλογα με τη συμπεριφορά τους.

Το ζητούμενο είναι να δώσουμε στα παιδιά μας τις απαραίτητες ικανότητες προκειμένου να μπορούν στη ζωή τους να παίρνουν σωστές αποφάσεις και είναι σημαντικό να αρχίσουν να «προπονούνται» από όταν είναι ακόμα μικρά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεταδοτικός στα παιδιά ο φόβος του μπαμπά για τον οδοντίατρο

dentists children123 Μαδρίτη, Ισπανία

Δεν είναι μυστικό ότι ο φόβος για τον οδοντίατρο αφορά μικρούς και μεγάλους, ενώ έρευνες έχουν αποδείξει ότι μεταδίδεται από τους γονείς στα παιδιά. Ισπανοί επιστήμονες διαπιστώνουν τώρα ότι ο μπαμπάς είναι εκείνος που παίζει καθοριστικό ρόλο στον φόβο του παιδιού για τον οδοντίατρο.

Όπως αναφέρεται στο επιστημονικό έντυπο International Journal of Paediatric Dentistry, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης «Χουάν Κάρλος», με επικεφαλής την Δρ Αμέρικα Λάρα-Σασίδο, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αν ο μπαμπάς φοβάται τον οδοντίατρο είναι πιθανότερο να μεταδώσει τον φόβο του και στο παιδί, συγκριτικά με τη μητέρα.

Οι επιστήμονες μελέτησαν 183 παιδιά ηλικίας επτά έως 12 ετών, καθώς και τους γονείς τους, αναφορικά με τις φοβίες τους για τον οδοντίατρο.

Έτσι επιβεβαίωσαν ότι όσο υψηλότερος είναι ο φόβος για τον οδοντίατρο σε ένα μέλος της οικογένειας, ιδίως σε έναν από τους δύο γονείς, τόσο περισσότερο ο φόβος αυτός μεταδίδεται και στα άλλα μέλη. Μάλιστα, ο φόβος του πατέρα μετράει πολύ περισσότερο από τον φόβο της μητέρας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τι νιώθουν οι μαμάδες τον πρώτο χρόνο της ζωής του μωρού;

shutterstock_108449207.limghandlerΑπό: Ελένη Καραγιάννη

Η απάντηση είναι «πανικό».

Γι’ αυτό αν νιώθετε ότι ανησυχείτε υπερβολικά, τουλάχιστον σκεφτείτε ότι δεν είστε μόνη.

Νέα έρευνα δείχνει ότι έτσι ακριβώς νιώθουν όλες οι «πρωτάρες».

Οι νέες μητέρες επισκέπτονται τον παιδίατρο 16 φορές κατά μέσο όρο κατά τη διάρκεια ου πρώτου χρόνου της ζωής του παιδιού τους, πολλές φορές (μία στις τρεις) για ασήμαντη αφορμή, όπως ένα κρυολόγημα. Επιπλέον, μία στις δέκα έχει κουβαλήσει το μωρό της στα επείγονται επειδή ήταν αναίσθητο, μόνο και μόνο για να φύγει με τη διαβεβαίωση ότι απλώς κοιμάται!

Αυτά και άλλα εξίσου εντυπωσιακά στοιχεία αποκαλύπτει έρευνα που έγινε για λογαριασμό του μη κερδοσκοπικού οργανισμού υγείας Benenden Health που εδρεύει στη Μ. Βρετανία και δημοσιεύτηκε στην Daily Mail.

Στην ίδια έρευνα καταγράφεται ότι χρειάζεται να περάσουν 12 μήνες από τον τοκετό μέχρι η μέση μαμά να αρχίσει να κοιμάται κανονικά και χωρίς διακοπές τη νύχτα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

8 συμβουλές από ένα μπαμπά σε μια μαμά που μεγαλώνει γιο

clarence_ny_child_photographer.limghandlerΑπό: Ελένη Χαδιαράκου

Η αντρική οπτική είναι διαφορετική, αλλά πάντα χρήσιμη όσον αφορά την ανατροφή ενός αγοριού. O συγγραφέας και δημοσιογράφος Tom Mattlack μιλάει από καρδιάς στις μαμάδες για όλα αυτά που μπορούν να κάνουν ή να μην…κάνουν.

1. Σκέψου τον άνθρωπο των σπηλαίων

Το λέει και η ψυχολογία. Οι γυναίκες από πολύ μικρές, βιώνουν δεκάδες, εκατοντάδες συναισθήματα. Τα αγόρια πάλι βιώνουν τα εξής τρία: Θυμό, λύπη και ευτυχία. Μην αρχίσεις λοιπόν να σκέφτεσαι γιατί άραγε να είναι κατσούφης την εκάστοτε στιγμή. Μπορεί απλώς να πεινάει, να θέλει τουαλέτα ή να θέλει να τρέξει. Μπορεί απλώς κάποιος να του πήρε το παιχνίδι και εκείνος να το θέλει πίσω. Και βέβαια με τίποτα δεν θέλει να πιάσει φιλοσοφική συζήτηση για το νόημα της ζωής, όπως ενδεχομένως να κάνει ένα κορίτσι.

2. Κοίτα το σώμα του και όχι το στόμα του 

Όπως όλοι οι άντρες έτσι και ο μικρός σου γιος δείχνει αυτό που θέλει με το σώμα του, όχι με λέξεις. Όταν χοροπηδάει από καναπέ σε καναπέ σαν μαϊμού, είναι καλά. Όταν οι ώμοι του είναι γερμένοι προς τα κάτω, νιώθει άσχημα. Όταν είναι σιωπηλός, κάτι σοβαρό του συμβαίνει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Θάνατος των αγαπημένων προσώπων και τα στάδια του πένθους

untitled

Ψυχοθεραπευτής Γρηγόρης Βασιλειάδης

Το πένθος είναι οι συναισθηματικές και σωματικές αντιδράσεις και επιπτώσεις που αισθάνονται οι άνθρωποι λόγω θανάτου ενός αγαπημένου προσώπου. Περιλαμβάνει ένα μεγάλο φάσμα συναισθημάτων όπως λύπη, θυμό, απελπισία, ενοχές, φόβο. Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να παρουσιάσει ένα διαφορετικό συνδυασμό συναισθημάτων και σωματικών ενοχλήσεων.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μπαμπά θέλω να ξαν’ αγαπήσεις τη μαμά μου! Μπορείς;

img_30911Είχε καιρό που προετοίμαζε τα γενέθλια του γιου του.

Τι ιστοσελίδες επισκεπτόταν, τι ανθρώπους που αναλάμβαναν τέτοιες εκδηλώσεις ρωτούσε… ήθελε αυτά τα γενέθλια να μείνουν αξέχαστα.
Με τον Θάνο περνά δυο Σαββατοκύριακα το μήνα.

Ύστερα από πάρα πολύ κόπο και προσπάθεια, έπεισε τη Μίνα, την πρώην γυναίκα του, να διοργανώσει εκείνος τα φετινά γενέθλια του μικρού. Πλησίασαν  οι μέρες. Το διαμέρισμα ήταν ίδιο η λαχτάρα του. Μοσχομύριζε αγάπη. Το κάθε μπαλόνι, η κάθε πιατέλα είχε κι ένα κομμάτι από την ψυχή του. «Γιε μου σ αγαπώ τόσο πολύ!» τραγουδούσαν όλα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εγώ Φταίω!

DSC08996Νομίζεις πως είναι κάπου μακριά και δεν ακούν.
Νομίζεις πως είναι απασχολημένα  και δεν σε βλέπουν.
Νομίζεις πως είναι μικρά και δεν θα καταλάβουν…
Η μαμά γύρισε αργά από τη δουλειά. Είναι κουρασμένη.

Κάνει δουλειές και είναι θυμωμένη.
Εγώ φταίω αν  είχα μαζέψει τα παιχνίδια μου, δεν θα χρειαζόταν να κουραστεί για να τα μαζέψει εκείνη…

Η αλήθεια είναι πως είναι εκεί. Κρυμμένα ή απλά αόρατα.

Μέσα στον μικρό χρωματιστό τους κόσμο, εκεί που εσύ είσαι πελώριος.
Ο γονιός, ο τροφός, ο δάσκαλος, ο αρχηγός…
Ο Πελώριος!

Η μαμά ξέχασε το φαγητό. Το φαγητό κάηκε κι η μαμά είναι λυπημένη γιατί πρέπει να κάνει άλλο.
Εγώ φταίω. Αν είχα κάνει μόνος τα μαθήματα μου δεν θα χρειαζόταν η μαμά να με βοηθήσει  και δεν θα καιγόταν το φαγητό… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο μικρός Ιθαν κάνει σκόνη τον πατέρα του στη σκηνή

94BA7058C2E969025FD5B016A65E5701Αντί να μαγέψει το κοινό ο τραγουδιστής το μάγεψε ο γιος του με το χορό, το νάζι και την πιπίλα στο στόμα. Ένα απολαυστικό βίντεο κάνει το γύρο του διαδικτύου με πρωταγωνιστή τον μικρό Ιθαν. Ο Ιθαν κατά τη διάρκεια συναυλίας του πατέρα του καθόταν στα παρασκήνια μαζί με τη μητέρα του και άκουγε τον πατέρα του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όλα δικά μου!

children who do not share their toysΑπ ό,τι φαίνεται… τα πάντα ανήκουν στο μικρό σας: «Δικό μου» το μπλουζάκι, «δικό μου» το καρεκλάκι, «δικό μου» το παιχνιδάκι…

Μόνο που δεν είναι όλα όσα δείχνει και διεκδικεί δικά του, όπως π.χ. τα παιχνίδια των άλλων παιδιών.

 Πώς θα το καταλάβει όμως;

 Επιστημονική επίβλεψη: Αλκμήνη Μπούτρη, συμβουλευτική ψυχολόγος

Ανάμεσα στις λίγες φράσεις που έχει μάθει το μικρό σας, ξεχωρίζει μία* η πιο… αγαπημένη απ ό,τι φαίνεται. Ποια είναι αυτή; Η φράση «δικό μου!».

Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, οι λέξεις αυτές υποδηλώνουν άλλη μία κατάκτηση του παιδιού.

Η χρήση της είναι ένα σημάδι ότι το πιτσιρίκι αρχίζει να καταλαβαίνει τον εαυτό του και τη δική του ιδιαίτερη προσωπικότητα, ότι γνωρίζει τις ανάγκες και τις επιθυμίες του. Όταν όμως οι φράσεις «δικό μου», «είναι όλα δικά μου», «το θέλω» αρχίζουν να χρησιμοποιούνται όλο και πιο συχνά, και μάλιστα για πράγματα που δεν ανήκουν στο μικρό, τότε αρχίζουν τα προβλήματα…

Γιατί, πώς να απαντήσεις σ ένα απαιτητικό πιτσιρίκι που τα θέλει όλα δικά του και αρχίζει τις γκρίνιες όταν του λέτε «Όχι, αυτό δεν σου ανήκει!»; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »