Η επανάσταση του 1821 στην ρωσσική λογοτεχνία του 19ου αι.

1821

Δημήτρης Μπαλτάς

Είναι γνωστό ότι την εποχή πριν από το 1821 ο φιλελληνισμός είχε εκδηλωθεί σε πολλές χώρες και με πολλές μορφές. Αλλά, ακόμη και σήμερα, δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή και προβεβλημένη στους Έλληνες η θέση της επαναστάσεως του 1821, των δικαίων της και των στόχων της, ακόμη και ο βαθμός της συμμετοχής των Ρώσσων στον αγώνα των Ελλήνων, στα έργα των Ρώσσων λογοτεχνών του 19ου αι. Ορισμένες πτυχές αυτής της σχέσεως θα παρουσιάσω στην σημερινή κατάθεση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα ματωμένα Χριστούγεννα του 1963

KYPROSISTORIKO-630x398

ΤΟΥ ΦΡΙΞΟΥ ΔΑΛΙΤΗ

Ο Αργύρης Θεοφάνους, λοχίας το 1963 στον Ουλαμό Προλήψεως Εγκλημάτων, ήταν ο επικεφαλής της ομάδας των αστυνομικών που σταμάτησαν για έλεγχο το τουρκοκυπριακό αυτοκίνητο. Ο κ. Θεοφάνους κατέθεσε  στον «Φ» τη μαρτυρία του για τη φλόγα που πυροδότησε τα Ματωμένα Χριστούγεννα.
Η αφορμή δόθηκε από ένα τυχαίο περιστατικό στην οδό Ερμού στη Λευκωσία το βράδυ της 20ής Δεκεμβρίου προς την 21η Δεκεμβρίου του 1963. Ο έλεγχος ενός ύποπτου για μεταφορά όπλων αυτοκινήτου Τουρκοκυπρίων, εξελίχθηκε τελικά σε αιματηρό επεισόδιο με το θάνατο ενός Τουρκοκύπριου, μιας Τουρκοκύπριας και τον τραυματισμό ενός Ελληνοκύπριου. Ξημερώματα της 21ης Δεκεμβρίου του 1963. Πέφτουν οι πρώτες ντουφεκιές στην περιοχή της παλιάς Λευκωσίας και οι φλόγες ανάβουν. Η κρίση που από καιρό οργανωνόταν και υπέβοσκε, ξέσπασε και το κακό άρχισε. Η αντίστροφη μέτρηση για την ολοκληρωτική καταστροφή είχε αρχίσει και τα σχέδια της Τουρκίας έμπαιναν πλέον σε τροχιά υλοποίησης. Η Κύπρος βάφτηκε με αίμα. Τα θλιβερά γεγονότα της Τουρκοανταρσίας του 1963, είχαν πλέον ξεσπάσει… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ομιλία για την εποποϊα του ´40 στο Ιερό Κοινόβιο του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου Πενταλόφου Γουμένισσας Παιονίας

Συγκινητικές στιγμές εζησαν οι προσκυνητές του Ιερού Κοινοβίου την Κυριακή 28-10-2012, ημέρα μνήμης της εθνικής μας εορτής, ημέρα κατά την οποία εορτάσουμε επίσης την Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου, δηλαδή την προστασία που πρόσφερε στο ελληνορθόδοξο Έθνος μας η Μητέρα του Θεού.

Στο Ιερό Κοινόβιο, αμέσως μετά την θεία Λειτουργία και το καθιερωμένο κέρασμα,πραγματοποιήθηκε ομιλία από τον κ. Αστέριο Πράτσα, απόστρατο αξιωματικό της Ελληνικής Αστυνομίας.

Ο ομιλητής μας μετέφερε 72 χρόνια πίσω, θυμίζοντάς μας ότι οι παππούδες μας πολέμησαν για την Πατρίδα επάνω στο παγωμένα βουνά της Βορείου Ηπείρου, χωρίς υλικά εφόδια.

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από το ημερολόγιο Σεφέρη (28-10-1940)

Σεφέρης Γιώργος

Δευτέρα 28.

Κοιμήθηκα δυό το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρεις και μισή μία φωνή μέσα από το τηλέφωνο με ξύπνησε: «έχουμε πόλεμο». Τίποτε άλλο, ο κόσμος είχε αλλάξει. Η αυγή, που λίγο αργότερα είδα να χαράζει πίσω από τον Υμηττό, ήταν άλλη αυγή: άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο μεσημέρι. Ντύθηκα κι έφυγα αμέσως.

Στο Υπουργείο Τύπου δυό-τρεις Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Χαράλαμπος Κεφαλόπουλ​ος και το ιερό χρέος να βρεθούν τα οστά του

Ο ξεχασμένος ήρωας που θυσιάστηκε πολεμώντας πρώτος τους Ιταλούς.

Ο Χαράλαμπος Κεφαλόπουλος υπήρξε μία μεγάλη στρατιωτική φυσιογνωμία, που διακρίθηκε στα πεδία των μαχών κυρίως για τον ρόλο του ως εμψυχωτής των στρατιωτών του, που με την απαράμιλλη γενναιότητά του μπορούσε να ανατρέπει συσχετισμούς δυνάμεων και να ωθεί το στράτευμα στη νίκη.

Γεννημένος το 1893 στη Χώρα Σάμου ξεκίνησε ως…δάσκαλος, αλλά φλεγόμενος από φιλοπατρία, μετά την ένωση της Σάμου με την Ελλάδα, κατατάχτηκε στον στρατό ως απλός οπλίτης και στη συνέχεια αφού φοίτησε σε παραγωγική σχολή των Ενόπλων Δυνάμεων συμμετείχε ως ανθυπολοχαγός και πολέμησε σθεναρά σε όλα τα μεγάλα μέτωπα του Ελληνισμού: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι Γερμανοί επιχείρησαν να λεηλατήσουν και το Άγιο Όρος

Γερμανοί στρατιώτες στις Καρυές του Αγίου Όρους το 1941

 

Πώς σώθηκαν τελικά ανεκτίμητα εκκλησιαστικά κειμήλια
Το Άγιον Όρος, το τελευταίο καταφύγιο του μοναχισμού στο σύγχρονο κόσμο δεν έμεινε έξω
από τη δίνη των κατοχικών χρόνων.Και όπως με τους υπόλοιπους αρχαιολογικούς
θησαυρούς, έτσι και τα ανεκτίμητα εκκλησιαστικά κειμήλια μπήκαν στο στόχαστρο των Γερμανών κατακτητών.
Μόνο που με το Άγιον Όρος δεν έγινε ό,τι και
στην υπόλοιπη χώρα και οι ναζί δεν κατάφεραν χάρη στην ευέλικτη πολιτική των
μοναχών να λεηλατήσουν και την Αθωνική Πολιτεία.

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πρώην διοικητής του Αγίου Όρους Δημ. Γ. Τσάμης
στο βιβλίο του «Άγιον Όρος, Προσέγγιση στην πρόσφατη ιστορία
του»
αναφέρεται αναλυτικά στην προσπάθεια αυτή των Γερμανών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ελάτε στες φτερούγες μου: του ποιητάρη Μιχάλη Θ. Πλαστήρα

Με του Θεού την δύναμην και των συμμάχων χέριν
ανέπνευσαν οι Έλληνες της λευτεριάς τ’ αγέριν,
αγέριν, που ‘στερήθησαν εδώ και λίγους χρόνους
κι’ επάθαν τόσα βάσανα, μαρτύρια και πόνους.
Όσα εκάμαν του Χριστού, όταν τον εσταυρώσαν,
οι αδελφοί μας Έλληνες επάθαν άλλα τόσα· Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

100 χρόνια από την απελευθέρω​ση της Θεσσαλονίκ​ης: Η πορεία του στρατού προς Θεσσαλονίκ​η (Οκτ. 1912)

του Κωνσταντίνου Ν. Ζωρογιαννίδη, Αντιστρατήγου

«Ημερολόγιον πορειών και πολεμικών επιχειρήσεων 1912-13″.
Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου,  Θεσσαλονίκη 1975

18η Οκτωβρίου. Αναχώρησις τής Μεραρχίας εκ Αιμπανόβου τη 8η πρωινή ώρα, διά τής αμαξιτής όδοΰ τής άγούσης διά τής γεφύρας του ‘Αλιάκμονας (Νισέλι).
Μετά πορείαν τεσσάρων ωρών άφικόμεθα εις την εντεύθεν τής γεφύρας μεγάλην στάσιν, διαρκέσασαν περί τήν μίαν ώραν, μεθ΄ ήν έξακολουθήσαντες τήν πορείαν μας καί διαβάντες τήν γέφυραν, την όποίαν οι Τούρκοι, ύποχωροΰντες, ματαίως άπεπειράθησαν νά καταστρέψωσιν, άφικόμεθα εις τό χωρίον Κορυφήν, περί τήν 3ην μ.μ. ώραν.
Ό λόχος μου κατά τήν πορείαν ταύτην άπετέλεσε μέρος του κορμού τής εμπροσθοφυλακής. «Αμα δε τη έγκαταστάσει των προφυλακών εις Κορυφήν, άπετέλεσε τήν έφεδρείαν. Οί άνδρες έβάδισαν καλώς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Εμμανουήλ Ξάνθος και η Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού, παράγοντες διερεύνηση​ς της Επανάσταση​ς του 1821

Πάρε ένα κεράκι κι έλα κάτι να σε ειπώ.

Μ’ αυτή τη χαρακτηριστική φράση καταγράφεται στην Πελοπόννησο τις παραμονές της επαναστατικής έκρηξης η ορμητική και απονενοημένη εξάπλωση της συνωμοτικής οργάνωσης που ξεκίνησε 7 χρόνια πριν, εκτός του Ελλαδικού χώρου. Ας επιχειρήσουμε να συνοψίσουμε την πορεία προς αυτή την κατάληξη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λίγο πριν την εθνική συμφορά. Μνήμη Σμύρνης

Του Δρ Ανδρέα Κ. Φυλακτού

Στα τέλη Μαΐου του 1922, ο πολύ δραστήριος Μητροπολίτης Πάφου Ιάκωβος (1910-1929) επισκεπτόταν τη Σμύρνη και επέδιδε στο Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο (1910-1922), το μετέπειτα Εθνομάρτυρα, και στον αρχιστράτηγο Αναστάσιο Παπούλα (1859-1935) επιστολές του Εθνικού Συμβουλίου και της Εκκλησίας της Κύπρου, με τις οποίες οι Έλληνες της Κύπρου χαιρετούσαν τις νίκες του Ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία και εύχονταν η Ιωνία να ανακτήσει την Ελληνικότητά της. Ο ικανότατος αρχιστράτηγος Αναστάσιος Παπούλας τις μέρες εκείνες είχε Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κωνσταντίνος Κανάρης: Ο «έξοχος εκπρόσωπος του ηρωισμού» πέθανε στις 2 Σεπτεμβρίου 1877

Ηγετική μορφή του ’21, στρατιωτικός και πολιτικός. Γεννήθηκε το 1793 ή το 1795 στα Ψαρά, στους κόλπους μιας οικογένειας με μεγάλη ναυτική παράδοση. Ο πατέρας του Μιχαήλ ή Μικές Κανάργιος ή Κανάριος διατέλεσε επανειλημμένα δημογέροντας του νησιού και από τον γάμο του με τη Μαρία απέκτησε τρία αγόρια, τον Αναγνώστη, τον Γεώργιο και τον Κωνσταντίνο.

Ο Κωνσταντής έμεινε ορφανός από μικρός και ακολούθησε το ναυτικό επάγγελμα με το επίθετο Κανάρης. Δούλεψε ως μούτσος στο μπρίκι του θείου του Δημήτρη Βουρέκα, που μετέφερε Σουλιώτες από την Πάργα στη Λευκάδα και έμαθε τα μυστικά της θάλασσας. Μετά τον θάνατο του θείου, ανέλαβε καπετάνιος του πλοίου του, με το οποίο πραγματοποίησε πολλά εμπορικά ταξίδια στη Μεσόγειο. Σε ηλικία 22 ετών παντρεύτηκε τη Δέσποινα Μανιάτη, κόρη γνωστής ναυτικής οικογένειας των Ψαρών, με την οποία απέκτησε επτά παιδιά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Η γη μας η θαλασσινή,η ψυχή μας η θαλασσινή»

Της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη

Φιλολόγου

Α΄Ενότητα: Κερύνεια

Το Καράβι της Κερύνειας                                             

Ευτυχώς που βρέθηκε

το καράβι της Κερύνειας

για να θυμίζει στους αιώνες Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κύπρος 1974 – Κύπρος 2012: 38 χρόνια μετά το συμβάν

Η μοναξιά σου αποκαλύπτει τις κρυφές πληγές
φωταγωγεί τις σκοτεινές λιποψυχίες σου
για να φανούν αδρές στα ολάνοιχτά σου μάτια
καθώς οι προβολείς φωταγωγούνε τις προθήκες τα Χριστούγεννα.

Μετράς τις πράξεις σου με πήχυ επιείκειας,
τρέμεις πολύ της ενοχής το παγωμένο πρόσωπο,
εκπλήττεσαι που δόθηκες αλόγιστα σε υποχωρήσεις
χωρίς το ξίφος της επιβολής στη φοβισμένη οσφύ σου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η μάχη της Κρήτης (20-31 Μαΐου 1941)

Η Μάχη της Κρήτης
Το τέλος της εποποιίας (28 Οκτ. 1940 – 31 Μαΐου 1941) και η τριπλή εχθρική κατοχή (Γερμανική – Ιταλική – Βουλγαρική)
 * Του Κων. Σ. Κουβάτη

Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδος και το τέταρτο σε μέγεθος νησί της Μεσογείου, μετά τη Σικελία, τη Σαρδηνία και την Κύπρο. Βρίσκεται στο μέσον της ανατολής λεκάνης της Μεσογείου, πάνω στο σταυροδρόμι των αεροπορικών και θαλάσσιων συγκοινωνιών και αποτελεί εξαίρετη βάση για αεροναυτικές επιχειρήσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επικήδειος στον Αντώνη Γεωργιάδη, αγωνιστή της ΕΟΚΑ, υπασπιστή του Διγενή‏

Θάσος Σοφοκλέους

του Θάσου  Σοφοκλέους

Βαρύ το χρέος. Άχαρο καθήκον. Μεγάλη στεναχώρια πλημμυρίζει την καρδιά μου αποχαιρετώντας σήμερα τον συναγωνιστή και φίλο Αντώνη Γεωργιάδη.

Δεν είναι ούτε εύκολο ούτε ευχάριστο. Ο Αντώνης Γεωργιάδης υπήρξε μια ξεχωριστή προσωπικότητα, εξαίρετος άνθρωπος και αγωνιστής της ελευθερίας. Ηγετική μορφή της Ε.Ο.Κ.Α. Εξαίρετος επιστήμονας και καλός Χριστιανός. Γέννημα και θρέμμα του ηρωικού Μηλικουρίου. Ανελίχθηκε μέσα από τη ζωή, αυτοδημιούργητος. Σπούδασε θεολόγος στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και επέστρεψε στην Κύπρο γεμάτος όνειρα και ελπίδες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ευαγόρας Παλληκαρίδης (1938 – 13 Μαρτίου 1957)

Μάρτυρας του αγώνα των ελληνοκυπρίων για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την Ένωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα.

Γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1938 στο χωριό Τσάδα, της επαρχίας Πάφου. Μπήκε νωρίς στον αγώνα, από τα μαθητικά του χρόνια κιόλας. Το 1953, σε ηλικία 15 ετών, κατεβάζει και τεμαχίζει την αγγλική σημαία στο Κολέγιο της Πάφου, κατά την ημέρα στέψης της Βασίλισσας Ελισάβετ στο Λονδίνο. Δύο χρόνια αργότερα, συλλαμβάνεται ως μέλος της νεολαίας της ΕΟΚΑ, επειδή συμμετείχε σε παράνομη πορεία.

Στις 18 Δεκεμβρίου 1956 συλλαμβάνεται εκ νέου και κατηγορείται για κατοχή και διακίνηση παράνομου οπλισμού. Η δίκη του ορίζεται για τον Μάρτιο του 1957. Στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν αφήνει περιθώρια στους δικηγόρους του για να τον υπερασπιστούν. Παραδέχεται την ενοχή του, με αξιοθαύμαστο τρόπο: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »