Περί των αγίων λειψάνων και των επ’ αυτών νομικών σχέσεων

Λειψανοθήκη με ιερά λείψανα των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Καβάλας.  Στην λειψανοθήκη είναι χαραγμένα: Αγία Λείψανα Αγίων Ανάργυρων.

Λειψανοθήκη με ιερά λείψανα των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και
Δαμιανού στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Καβάλας.
Στην λειψανοθήκη είναι χαραγμένα: Αγία Λείψανα Αγίων Ανάργυρων.

Τι ισχύει για τα άγια λείψανα από νομική άποψη; Μπορεί κάποιος να τα χαρίσει σε αλλόδοξο; Να τα κάνει σκόνη και να τα δώσει ως φάρμακο σε βαριά άρρωστο; Να τα ανταλλάξει; Να τα βάλει ως ενέχυρο σε χρέος του;

Ο Κωνσταντίνος Ράλλης, καθηγητής του εκκλησιαστικού δικαίου στη νομική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών, έγραψε μία μικρή μελέτη με τίτλο Περί των αγίων λειψάνων και των επ’ αυτών νομικών σχέσεων που δημοσιεύθηκε στα Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών το 1938 και η οποία αναπαράγεται εδώ.

Ο Κωνσταντίνος Ράλλης Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαυμαστή επέμβαση Αγίου Νεκτάριου στην Κορέα

nektarios-89

Κυριακή πρωί. Ο ιερός ναός του Αγίου Νικολάου στη Σεούλ μοιάζει να «λάμπει» λουσμένος στις ανταύγιες αυτού του ηλιόλουστου φθινοπωρινού πρωινού. Ο θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ζήλων κ. Σωτήριος, και άλλοι δύο ιερείς -ο π. Aντώνιος Woo και ο π. Αμβρόσιος Ζωγράφος- βρίσκονται ήδη στο ναό και προσκομίζουν. Ο Αναγνώστης διαβάζει την Α’ Ώρα.

Μετά το άναμα του κεριού στο μανουάλι του νάρθηκα, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η δεύτερη ζωή των αγίων λειψάνων

Σκέφτομαι καμία φορά πως τα άγια λείψανα ζουν μια δεύτερη ζωή. Πράγματι από τη στιγμή του θανάτου του κατόχου τους, τα κόκαλα του μάρτυρα ή άγιου, θάβονται, ξεθάβονται, τεμαχίζονται, κονιορτοποιούνται (αρχαία συνήθεια η κονιορτοποίηση αγίων λειψάνων και η κατάποσή τους προς ίαση σοβαρών ασθενειών), τοποθετούνται σε ναούς και εγκαινιάζουν θεία θυσιαστήρια, αφού πάνω τους οικοδομείται η αγία τράπεζα, ανταλλάσονται, αλλά και πωλούνται, αγοράζονται, ενεχυριάζονται, εξαγοράζουν χρέη, κλέβονται βεβαίως, εκτίθενται σε εορτές και ιερές πανηγύρεις, παραπέφτουν σε υπόγεια, ευπρεπίζονται, τοποθετούνται σε πολύτιμες λειψανοθήκες, τιμώνται, προσκυνούνται, καταφιλούνται, ταξιδεύουν σε στεριές και θάλασσες, περιοδεύουν, παλαιότερα σε ιερές ζητείες, μετακομίζουν (μετακομιδή αγίων λειψάνων), συλλέγονται, αποτίθενται, διεκδικούνται, διαρκώς αναχωρούν στο χώρο και στον χρόνο και πόσα ακόμη δεν αποτελούν τώρα τη φυσική ζωή των ιερών αυτών λειψάνων! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο τάφος του παπα-Τύχωνα στο Άγιον Όρος

Ο Τάφος του παπα-Τύχωνα.Το πνευματικοπαίδι του, ο άγιος γέροντας Παϊσιος, (Άξιος Υιός, αξίου Πατρός)

 

Επειδή ο παπα-Τύχωνας του απαγόρευσε να κάνει την εκταφή, έσπειρε δεντρολίβανα επάνω στον απέριττο τάφο του, για να μην πατιούνται τα άγια λείψανα του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαυματουργικές εκδιώξεις ακρίδων από τον Άγιο Σεραφείμ της Λειβαδιάς

Παλαιά εικόνα του αγίου Σεραφείμ

VatopaidiFriend: Είναι συνηθισμένο θαύμα το να εξαφανίζεται αμέσως με απίστευτο τρόπο μια επιδημία ή μια επιδρομή ακρίδων ή άλλων ζημιογόνων εντόμων ή να λύεται μια ανομβρία με έναν αγιασμό ή μια λιτανεία ή την περιφορά ενός αγίου λειψάνου (π.χ. του αγίου Σεραφείμ του Δομπού, του αγίου Νικάνορα των Γρεβενών, της αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής – βλ. εδώ) ή της Αγίας Ζώνης (βλ. εδώ και εδώ) ή μιας θαυματουργικής εικόνας της Παναγίας. Αυτό έχει συμβεί πάρα πολλές φορές μέχρι και τα πρόσφατά μας χρόνια. Παρακάτω σας παραθέτουμε τρία περιστατικά που σχετίζονται με τον πολύ θαυματουργό άγιο Σεραφείμ που γιορτάζει σήμερα.

Θαυματουργεί στον Πειραιά

Η φήμη του Αγίου είχε διαδοθή παντού. Άλλοτε ο Άγιος, όπως είπαμε, απάλλαξε τους αγρούς της Μονής από τις ακρίδες. Αυτό μαθεύτηκε παντού. Όταν δε κατόπιν έπεσε ακρίδα στα χωράφια των Αθηναίων και έτρωγε τα πάντα, οι Αθηναίοι θυμήθηκαν τον ασκητή του Δομπού. Επήγαν, τον βρήκαν και τον έφεραν επί τόπου. Τον ωδήγησαν στο Μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνος στον Πειραιά. Έγινε λιτανεία και έψαλλεν Αγιασμό. Όταν δε είπε το «Σώσον, Κύριε τον λαόν Σου» και έρριξε τον Σταυρόν στην θάλασσα, ω! του θαύματος! όλες εκείνες οι ακρίδες σύννεφα ολόκληρα μαζεύτηκαν και έπεσαν στη θάλασσα και πνίγηκαν. Βλέποντας ο Λαός το θαύμα εφώναξε: «Μέγας εί, Κύριε». Το δε νερό της θάλασσας, στο οποίον έπεσεν ο Τίμιος Σταυρός, έγινε γλυκό και πολλοί από τους παρευρεθέντες Χριστιανούς και Τούρκους, που έπιαν, εθεραπεύθηκαν από χρόνια νοσήματα. Τόσον δε ήτο το σμήνος των άκρίδων που πνίγηκαν, ώστε ήταν αδύνατον να κωπηλατήση βάρκα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Α΄Κυριακή των Νηστειών – Κυριακή της Ορθοδοξίας

Το φρόνημα της  Ορθοδοξίας.

Η σημερινή Κυριακή είναι αφιερωμένη στην Ορθοδοξία μας και γι’ αυτό ονομάζεται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Γι’ αυτό τον λόγο θα προσπαθήσουμε σήμερα, με τη βοήθεια του Θεού, να αναλύσουμε αυτό τον όρο για να δούμε το περιεχόμενό του και τη σημασία, που έχει για τη ζωή μας και τη σωτηρία μας.

1.    Η σημασία της

Ορθοδοξία είναι η ορθή δόξα, ορθή άποψη, ορθή γνώμη, ορθή απόφαση για κάτι. Στις Πράξεις των Αποστόλων (κεφ. 15, 28) υπάρχει το ρήμα «έδοξε», από το οποίο προέρχεται και η δόξα, στη φράση «έδοξε τω Αγίω Πνεύματι και ημίν». Είναι η απόφαση από τη Σύνοδο των Αγίων Αποστόλων, η οποία λήφθηκε με την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, γι’ αυτό λένε οι άγιοι Απόστολοι: «έδοξε τω Αγίω Πνεύματι και ημίν», δηλαδή το Άγιο Πνεύμα αποφάσισε και μας φώτισε να αποφασίσουμε κι εμείς.

Για ποιό θέμα όμως η Ορθοδοξία καθοδηγείται από το Άγιο Πνεύμα και έχει «ορθή δόξα»;

2.    Ο Θεάνθρωπος

Πρόκειται για το πρόσωπο του Θεανθρώπου, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, το «μέγα της ευσεβείας μυστήριον», όπως το αποκαλεί ο απ. Παύλος, ότι ο «Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν έθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω, ανελήφθη εν δόξη» (Α’ Τιμ. 3, 16). Είναι το μεγάλο μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, Κυρίου μας Ιησού Χριστού, για το οποίο μόνο η Ορθοδοξία φρονεί και πιστεύει ορθά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Αγιάζει ο δούλος του Θεού την ώρα που αμαρτάνει»!

17 Δεκεμβρίου μνήμη τού Αγίου Διονυσίου του νέου επισκόπου Αιγίνης του θαυματουργού του εκ Ζακύνθου.

Ένας νέος από αρχοντική οικογένεια αφήνει τα εγκόσμια και πηγαίνει στο μοναστήρι. Αυτό βέβαια δεν είναι συνηθισμένο και φυσικό, όχι μόνο σήμερα, αλλά και σε κάθε καιρό. Το φυσικό και συνηθισμένο είναι μια καλή κοινωνική αποκατάσταση, να ακολουθήσει το παιδί το έργο του πατέρα και να συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση. Αλλ’ όμως βρίσκονται νέοι, κι ας διαμαρτύρονται κι ας αντιδρούν οι γονείς τους, που βγαίνουν από τη συνήθεια και ξεπερνάνε τα ανθρώπινα μέτρα. Είναι, καθώς λέγει ο Ιησούς Χριστός, «οι δυνάμενοι χωρείν». Ποτέ βέβαια με τη δική τους μόνο θέληση και δύναμη, αλλά πάντα οπλισμένοι και δυνατοί με τη θεία χάρη.

Ο Μέγας Βασίλειος, για το νέο που αποφασίζει να ακολουθήσει το δρόμο της μοναχικής πολιτείας λέγει τα εξής· «Ο τοίνυν υπακούσαι Χριστώ προηρημένος και προς τον πτωχόν και απερίσπαστον βίον επειγόμενος, θαυμαστός ως αληθώς και μακαριστός». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

6.000 Νέοι Οσιομάρτυρες στην έρημο του Οσίου Δαυΐδ Γκαρέτζη στη Γεωργία (Τρίτη του Πάσχα 1616)

Το μοναστήρι του οσίου Δαυΐδ στην έρημο του Γκαρέτζη για πολλούς αιώνες υπήρξε φάρος της πνευματικής ζωής της Γεωργίας.

Η θεάρεστος ζωή των Αγίων Πατέρων της για αιώνες υπήρξε λαμπρό παράδειγμα για τις επόμενες γενιές.

Τον 17ο αιώνα οι άθεοι Τούρκοι και οι Πέρσες αδιάκοπα χύνουν το αίμα των ορθοδόξων Γεωργιανών. Μπορεί οι επιδρομές αυτές να κατέστρεφαν την χώρα οικονομικά και να μείωναν τον πληθυσμό, πνευματικά όμως, συντελούσαν στο ανέβασμα της πίστεως. Όπως ο χρυσός καθαρίζει στην φωτιά, έτσι και η πίστι μας καθάριζε και δυνάμωνε, γι΄ αυτό και στον αιώνα αυτόν είχαμε αμέτρητους μάρτυρες του Χριστού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

…Στα χέρια της δεν κρατάει σκήπτρο εξουσίας ! Είναι όμως φάρος της οικουμένης.

 «Ημέρα χαρμόσυνος και ευφροσύνης ανάπλεως»

 Η πρώτη Κυριακή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι αφιερωμένη στην Αγία μας Ορθοδοξία. Μετά από έξι μέρες νηστείας αυστηρής της Καθαρής Εβδομάδας, προσευχής πυκνής και θερμής, καθαρμών ψυχής και σώματος, οι πιστοί βρίσκονται σε ατμόσφαιρα χαρούμενη και εορταστική.

Ημέρα χαρμόσυνη! Γεμάτη ευφροσύνη! Ήμερα, κατά την οποία αστράφτει και λάμπει η Εκκλησία του Χριστού, στολισμένη με τις άγιες Εικόνες, πλουτισμένη με τα Ιερά Λείψανα των Αγίων, τιμημένη και δοξασμένη με τα τίμια αίματα των Μαρτύρων! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τη ζωή μας στο Άγιον Όρος – Η χάρις των αγίων λειψάνων και εικόνων (ομιλία Γέροντος Εφραίμ Βατοπαιδινού)

Geron Efraim

VatopaidiFriend: Μετά από επιθυμία πολλών αναγνωστών της ιστοσελίδας μας θα αναρτήσουμε διάφορες ομιλίες του Γέροντα Εφραίμ, Καθηγουμένου της I. Μ. Μονής Βατοπαιδίου. Η συγκεκριμένη ομιλία έγινε ακριβώς πριν από πέντε χρόνια στις  7-10-2004 Εορτή των Αγίων Σεργίου και Βάκχου στην Κραϊόβα της Ρουμανίας

Ήθελα να σας πω, μετά από το ντοκιμαντέρ που είδατε, ότι το Άγιον Όρος είναι ένας τόπος με μια αγία ιδιαιτερότητα. Εμείς -αυτή τη στιγμή σας εξομολογούμαι- είμαστε εκεί περισσότερο από είκοσι τέσσερα χρόνια και δεν έχουμε εξοικειωθεί με τον τόπο. Και πολλές φορές προβληματίζομαι και λέω «γιατί;». Και ο λόγος είναι ότι εκεί στο Άγιον Όρος γίνεται ένα σκάψιμο. Γίνεται μια έρευνα. Γίνεται μια μεγάλη εργασία. Όσο ο άνθρωπος καθαρίζει την καρδιά του, τόσο και ανακαλύπτει νέα πράγματα, έχει νέες ειδήσεις δηλ. έχει νέες εμπειρίες. Έχει μια «καινή», καινούρια αίσθηση της χάριτος. Γι’ αυτό και τώρα που απουσιάζουμε τρεις ήμερες από το Άγιον Όρος, έχομε την αίσθηση ότι απουσιάζουμε τρεις μήνες. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μνήμη των Aγίων επτά Παίδων των εν Eφέσω, Mαξιμιλιανού, Eξακουστωδιανού, Iαμβλίχου, Mαρτινιανού, Διονυσίου, Aντωνίνου (1), και Kωνσταντίνου – 4 Αυγούστου

Seven Sleepers of Ephesus

Οι άγιοι επτά παίδες εν Εφέσω. Ρωσική εικόνα του 19ου αιώνα.

Oύτοι οι Άγιοι ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου, εν έτει σνβ΄ [252], οίτινες αφ’ ού διεμοίρασαν εις τους πτωχούς όλα των τα υπάρχοντα, εμβήκαν μέσα εις ένα σπήλαιον και εκρύφθησαν. Παρακαλέσαντες δε τον Θεόν να λυθούν από τον δεσμόν του σώματος, και να μη παραδοθούν εις τον βασιλέα Δέκιον, παρέδωκαν τας ψυχάς των εις τον Θεόν. Όταν δε ο βασιλεύς Δέκιος εγύρισεν εις την Έφεσον, εζήτησεν αυτούς διά να έλθουν να θυσιάσουν εις τα είδωλα, και μαθών, ότι απέθανον μέσα εις το σπήλαιον, επρόσταξε να φράξουν την πόρταν του σπηλαίου. Aπό τότε λοιπόν επέρασαν τριακόσιοι εβδομηνταδύω χρόνοι, έως εις τους τριανταοκτώ χρόνους της βασιλείας του μικρού Θεοδοσίου, ήτοι εν έτει υμϛ΄ [446] (2)

Tότε γαρ εβλάστησε μία αίρεσις, η λέγουσα, ότι δεν είναι ανάστασις νεκρών. O δε βασιλεύς Θεοδόσιος βλέπωντας τεταραγμένην την Eκκλησίαν του Θεού, με το να επλανήθησαν από την αίρεσιν αυτήν πολλοί Eπίσκοποι, απορούσε τι να κάμη. Όθεν ενδυθείς τρίχινον φόρεμα, ήγουν υφασμένον από γηδίσσας τρίχας, έστρωσε τον εαυτόν του εις την γην και εθρήνει, παρακαλώντας τον Θεόν διά να του φανερώση την λύσιν της αιρέσεως ταύτης. Δεν επαράβλεψε λοιπόν ο Kύριος τα δάκρυά του, αλλ’ επήκουσεν αυτού με τοιούτον τρόπον. O οικοκύριος του βουνού εκείνου, εις το οποίον ήτον το σπήλαιον των Aγίων επτά Παίδων, ηθέλησε κατά τον καιρόν εκείνον να κάμη μάνδραν του ποιμνίου του. Eις καιρόν λοιπόν οπού εκύλιε πέτρας από το σπήλαιον διά την οικοδομήν της μάνδρας, ανοίχθη η πόρτα του σπηλαίου, και κατά προσταγήν Θεού, ανέστησαν οι εν τω σπηλαίω αποθανόντες επτά Παίδες, και εσυνωμίλουν ένας με τον άλλον, ωσάν να ήθελαν κοιμηθούν την χθεσινήν ημέραν, χωρίς τελείως να αλλοιωθούν, ώστε οπού ουδέ αυτά τα ενδύματά των εφθάρησαν ολοτελώς από την φυσικήν νοτίδα και υγρασίαν του σπηλαίου. Aναστηθέντες δε, ενθυμούντο, ότι ο βασιλεύς Δέκιος ζητεί να τους βασανίση, όθεν και εσυνωμίλουν περί τούτου. O δε Mαξιμιλιανός έλεγεν εις τους άλλους, ανίσως, αδελφοί, πιασθώμεν από τον Δέκιον, ας σταθούμεν ανδρείως, και ας μη προδώσωμεν την ευγένειαν της πίστεώς μας. Συ δε αδελφέ Iάμβλιχε, πήγαινε να αγοράσης ψωμία, πλην αγόρασον περισσότερα, επειδή εχθές το βράδυ αγόρασες ολίγα ψωμία, και διά τούτο εκοιμήθημεν πεινασμένοι. Mάθε δε και τι βουλεύεται ο Δέκιος διά λόγου μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μία απλή βιοϊατρική παρουσίαση του πρώτου θαύματος του Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που χαμογέλασε 45 λεπτά μετά τον θάνατό του. (με προσθήκες)

keidia-1

Μέρος 1. Η επίκαιρη κατάσταση.

Στο παρόν κείμενο παρουσιάζεται ένα θαύμα, που, από όσον τουλάχιστον γνωρίζουμε, είναι ίσως μοναδικό σε όλη την ιστορία του Χριστιανισμού. Ένας νεκρός (ο Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός) χαμογέλασε. Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι αυτό συνέβει 45 λεπτά μετά τον θάνατό του. Αυτό αποδεικνύεται με φωτογραφία. Έχουν αναφερθεί πολλά θαύματα με νεκρούς (προφήτες, αγίους, κ.τ.λ.). Σχεδόν ποτέ όμως δεν έχει συμβεί θαύμα, όπως αυτό που έγινε στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου (Άγιον Όρος, Ελλάδα).

Εδώ και πολλούς μήνες, η πνευματική οικογένεια του Γέροντα Ιωσήφ (δηλαδή η Αδελφότητα της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου και ιδιαιτέρως ο Ηγούμενος Εφραίμ) υφίσταται έναν μοναδικό για τα δεδομένα των ημερών μας διωγμό. Αυτός ο διωγμός περιλαμβάνει κάθε είδους ψέμματα και συκοφαντίες. Ο κάθε πατέρας λυπείται όταν βλέπει ότι κατηγορούνται τα παιδιά του. Λυπείται όμως πού περισσότερο, όταν γνωρίζει ότι οι κατηγορίες είναι άδικες. Ο Γέροντας Ιωσήφ, ως o πνευματικός πατέρας αυτής της οικογένειας, υπέφερε και ο ίδιος από αυτήν την κατάσταση. Όπου όμως παρουσιάστηκε πολύ μεγάλη αμαρτία (δηλαδή ο άδικος και συστηματικός διωγμός κατά της Αδελφότητας της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου από τα αξιολύπητα τσιράκια της Διεθνούς Νέας Τάξης), εκεί αποκαλύφθηκε πολύ περισσότερο η χάρη του Θεού (με το χαμόγελο από την αιωνιότητα) – «ού δέ επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις» (Επιστολή Αποστόλου Παύλου Προς Ρωμαίους, κεφ. 5, στιχ. 20). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δεν σεβαστήκατε ούτε την εικόνα του Αγίου Διονυσίου – Μια αυτόπτης μάρτυρας ξεσπάει

Ο άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω.

Ο άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω.

Με μεγάλη έκπληξη είδα την Κυριακή τα επεισόδια που λάβανε μέρος έξω από το μοναστήρι της Ιεράς Μονής του Αγίου Διονυσίου. Εκτός από την «ράβδο» που έπεσε είδα πράγματα που για εμένα ήτανε πολύ χειρότερα! Είδα έναν «κύριο» να χλευάζει μια ηλικιωμένη γυναίκα που προσευχόταν, είδα συνανθρώπους μας να γελάνε με τους πιστούς, όταν κάνανε το σταυρό τους στο Δι΄ευχών, είδα «άντρες» να επιτίθενται σε πλήθος από ηλικιωμένους και γυναικόπαιδα, είδα τα παιδιά αυτά που ήταν μάρτυρες αυτής της απαράδεκτης συμπεριφοράς να κλαίνε και αφού γύρισα σπίτι μου (στην Αθήνα, γιατί από εδώ έρχομαι για να αναπαυτώ στον ιερό αυτό χώρο που εσείς έχετε δίπλα σας και το πολεμάτε), είδα ΟΛΑ τα κανάλια να τα λένε όπως ΕΣΕΙΣ θέλατε! Ότι η Μονή διεκδικεί τα δικά ΣΑΣ κτήματα, ότι οι πιστοί επιτέθηκαν σε ΕΣΑΣ!!! Ειστε ΨΕΥΤΕΣ τουλάχιστον…για να μην σας στολίσω όπως πραγματικά σας αξίζει!

ΕΣΕΙΣ ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΤΕ – ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΤΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ. ΕΣΕΙΣ επιτεθήκατε στους πιστούς, ΕΣΕΙΣ διεκδικείτε τα κτήματα της Μονής, τα οποία σας παραχωρεί, για να καλλιεργείτε χωρίς κανένα αντάλλαγμα, αλλά δεν σας φτάνει αυτό, όχι…εσείς θέλετε να γεμίσετε τον Όλυμπο τσιμέντο, να το κάνετε Αθήνα εκεί πέρα!  Αυτά γιατί δεν τα είπατε;;; Γιατί δεν είπατε την αλήθεια;;; Δεν σεβαστήκατε ούτε την εικόνα του Αγίου Διονυσίου και τα λείψανα που πετάξατε κάτω σαν να ήτανε σκουπίδια!! Αλλόθρησκοι και άπιστοι θα έδειχναν περισσότερο σεβασμό για την Μονή και όλα όσα αντιπροσωπεύει!…Με μια λέξη…ΝΤΡΟΠΗ!!!

Μαριλίζα

http://lefteria.blogspot.com/

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (2)

31_aug_the_holy_belt1

(συνέχεια από 1)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Εκκλησία μας τιμά τα άγια και ιερά λείψανα, είτε από τα σώματα των αγίων, είτε από τα αντικείμενα, τα οποία ανήκαν σε αυτούς. Ένα τέτοιο λείψανο, το μοναδικό, που σώζεται και ανήκει στην Υπεραγία Θεοτόκο, είναι η Τιμία Ζώνη της. Αποτελεί πολύτιμο θησαυρό το ιερότερο κειμήλιο για την Ιερά Μεγίστη Μονή του Βατοπαιδίου. Στα λείψανα των αγίων εξακολουθεί να ενεργεί η Χάρις του Αγίου Πνεύματος. Όπως γράφει ο ιερός Χρυσόστομος, «ο Ιησούς Χριστός, τιμώντας τους αγώνες, το αίμα και το μαρτύριο των αγίων, κράτησε τη ψυχή τους στον ουρανό. Το σώμα όμως και τα ιερά τους λείψανα τα άφησε στη γη για τη σωτηρία μας».

Η Χάρις του Αγίου Πνεύματος ενεργεί τα θαύματα διά μέσου των ιερών αντικειμένων. Παραδείγματα υπάρχουν και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη. Ο προφήτης Μωυσής με την ράβδο του πραγματοποιεί έργα μεγάλα και θαυμαστά (διάβαση Ερυθράς θαλάσσης, ανάβλυση νερού με το κτύπημα στην πέτρα). Ο προφήτης Ηλίας, λίγο πριν από το φρικτό θαύμα της σωματικής μεταστάσεώς του στον ουρανό, λίγο πριν τον επίλογο της αγίας ζωής του, πραγματοποίησε το τελευταίο του θαύμα. Κτυπώντας με την μηλωτή του (δέρμα προβάτου) τα νερά του Ιορδάνη ποταμού άνοιξε δρόμο και πέρασε στην απέναντι όχθη μαζί με τον μαθητή του Ελισσαίο. «Και έλαβεν Ηλιού την μηλωτήν αυτού και είλησε και Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »