Ο Άγιος Νεομάρτυς Χρήστος ο Κηπουρός († 12 Φεβρουαρίου 1748)

67230357

Ο νεομάρτυς Χρήστος καταγόταν από τα μέρη του Γενούσου ποταμού της Βορείου Ηπείρου. Είναι γνωστός και με την προσωνυμία «Αρβανίτης». Η ζωή του μέχρι τα σαράντα χρόνια παραμένει άγνωστη. Σε ώριμη ηλικία έφυγε απ’ το χωριό του και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργαζόταν ως κηπουρός. Μια μέρα πήγε στην αγορά να πουλήσει μήλα. Εκεί βρέθηκε κάποιος Τούρκος, που ήθελε να τ’ αγοράσει. Επειδή όμως δεν συμφώνησαν στην τιμή, λογομάχησαν και ο Άγιος έφυγε χωρίς να τα πουλήσει στον Τούρκο. Εκείνος για να τον εκδικηθεί, τον συκοφάντησε στο δικαστή ότι κάποτε υποσχέθηκε να γίνει Μωαμεθανός και τώρα αρνείται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Άγιος Νεομάρτυς Χρήστος ο κηπουρός (12 Φεβρουαρίου)

Ο Άγιος Νεομάρτυς Χρήστος ο κηπουρός Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 12 Φεβρουαρίου 1748

Ο άγιος καταγόταν από την Αλβανία. Σε ηλικία σαράντα ετών πήγε στην Κωνσταντινούπολη και εργαζόταν ως κηπουρός.

Μια ημέρα στο παζάρι πούλαγε μήλα και συμφώνησε με ένα Τούρκο να του πουλήσει όσα μήλα είχε. Στο παζάρεμα για την τιμή άρχισαν να διαφωνούν και να μαλώνουν μεταξύ τους. Ο Τούρκος τότε ,για να τον εκδικηθεί, συκοφάντησε τον ευλογημένο Χρήστο ότι είπε πως θα γίνει Τούρκος και δεν γίνεται. Αμέσως βρήκε ψευδομάρτυρες και τον οδήγησε στον δικαστή. Εκεί ο δικαστής τον ρώτησε αν είναι αλήθεια. Ο άγιος αποκρίθηκε με γενναιότητα ότι είναι Χριστιανός και ότι δεν είπε ποτέ τέτοιο λόγο, ούτε πρόκειται να αλλάξει την πίστη του, ακόμα κι αν τον βασανίσουν με μύρια βάσανα.

Ο δικαστής διέταξε να τον ραβδίσουν , κατόπιν τον έδεσαν και τον χτύπησαν στο κεφάλι τόσο, που έτρεχαν τα αίματα ποτάμι. Τον έκλεισαν στη φυλακή και έσφιξαν τα πόδια του στο κούτσουρο.

Έτυχε τότε να είναι στη φυλακή ο γνωστός λόγιος κληρικός Καισάριος Δαπόντε, ο οποίος έγραψε και το συναξάρι. Αυτός βλέποντας τον άγιο στο κούτσουρο τον συμπόνεσε και προσπάθησε κρυφά με τρόπο να του ελευθερώσουν τα πόδια, του έφερε και φαγητό να φάει για να δυναμωθεί. Όμως ο μάρτυρας δεν δέχθηκε καν να γευθεί λέγοντας :

Γιατί να φάω ; μήπως πρόκειται να ζήσω ; λοιπόν ας πεθάνω για τον Χριστό μου πεινασμένος και διψασμένος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »