Ο Αγιος Νεομάρτυς Δημήτριος ( ή Μήτρος)

mitros2Μαρτύρησε στην Τρίπολη στις 28 Μαΐου 1794

Καταγόταν από το χωριό Θεισόα της Ηλείας και τον φώναζαν με το λαϊκό υποκοριστικό του ονόματος Δημήτριος , Μήτρο.

Σαν ήταν μικρό παιδί έντεκα χρονών εξαπατήθηκε από κάποιους Τούρκους και εξισλαμίστηκε. Μεγαλώνοντας απέκτησε διάφορα αξιώματα στην ιεραρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και έφτασε στο αξίωμα του Ιππάρχου με πολλούς υφισταμένους, δούλους και πολύ πλούτο.

Κάποια στιγμή όμως ήλθε στον εαυτό του και άρχισε να ενθυμείται την προγονική πίστη. Μετανόησε , μετέβη στην Τρίπολη και ,αφού πούλησε όλα τα υπάρχοντά του και εξομολογήθηκε, επανεντάχθηκε στην εκκλησία και έζησε για δέκα χρόνια ως ευσεβής χριστιανός.

Κάποτε όμως, που βρισκόταν στον Μυστρά για δουλειές του ,αναγνωρίστηκε από κάποιους Τούρκους, παλιούς γνωστούς του. Τον άρπαξαν, τον έφεραν στην Τρίπολη και τον κατήγγειλαν στον Τούρκο δικαστή για αρνησίθρησκο. Ο δικαστής τότε τον ρώτησε γιατί αρνήθηκε το Ισλάμ και επέστρεψε πάλι στον Χριστιανισμό . Ο άγιος με παρρησία και με δυνατή φωνή απάντησε : Από μικρό παιδί ήμουν χριστιανός, όμως ,εξαιτίας της παιδικής μου αφέλειας, εξαπατήθηκα και αρνήθηκα την πίστη μου και έγινα τούρκος. Ύστερα κατάλαβα πως η πίστη μου ήταν φως και το έχασα και η δική σας σκοτάδι, καθώς την γνώρισα. Γι’ αυτό λοιπόν ομολογώ τώρα μπροστά σας ότι έκανα λάθος αφού άφησα το φως και δέχθηκα το σκοτάδι. Χριστιανός γεννήθηκα και χριστιανός θέλω να πεθάνω. Πιστεύω Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον. Για δε την πίστη μου είμαι έτοιμος να υπομείνω κάθε βασανιστήριο και να χύσω ακόμα και το αίμα μου για την αγάπη του Σωτήρα μου Ιησού Χριστού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αφιέρωμα στον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς

Ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, του οποίου την μνήμη τιμούμε σήμερα, είναι μια σύγχρονη οσιακή μορφή, από αυτές που τόσο έχει ανάγκη η Εκκλησία μας σήμερα. Τιμώντας λοιπόν τον άγιο, έχουμε δημιουργήσει μια ξεχωριστή κατηγορία ΕΔΩ με πλήθος συγγραμμάτων του και άρθρων για τον άγιο.

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

IoustinosPopovits

Γέροντος  Μωϋσέως Αγιορείτου

Ο π. Ιουστίνος γεννήθηκε στήν πόλη Βράνιε τής Ν. Σερβίας στίς 25.3.1884 καί αναπαύθηκε οσιακά στίς 25.3.1979 στή μονή Τσέλιε. Η Ευαγγελίστρια Θεοτόκος τόν συνόδευε από τή γέννησή του έως τήν κοίμησή του. Σπούδασε θεολογία στή Σερβία, τή Ρωσία, τήν Αγγλία καί τήν Ελλάδα. Από τό 1935 υπήρξε πανεπιστημιακός διδάσκαλος στή Θεολογική Σχολή τού Βελιγραδίου. Τό 1945 τό κομμουνιστικό καθεστώς τόν ανάγκασε σέ παραίτηση. Αποσύρθηκε στή μονή τών Αγίων Αρχαγγέλων τού Τσέλιε, γιά ν’ αφοσιωθεί στή μελέτη, τή συγγραφή, τή διδαχή καί τήν προσευχή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Όσιος Σάββας ο εν Καλύμνω (1862-1948)

Γεννήθηκε στην Ηρακλείτσα της Ανατολικής Θράκης το 1862 από γονείς φτωχούς. Δωδεκάχρονος έρχεται στό Άγιον Όρος, στη σκήτη της Άγιας Άννης, στην Καλύβη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Δοκιμάζεται επί μία δωδεκαετία, μαθαίνει την αγιογραφία καί τή βυζαντινή μουσική καί μεταβαίνει στα Ιεροσόλυμα, στη μονή τού Χοζεβά, στον Άθωνα για τρία χρόνια (1894-97) καί ξαναγυρίζει στα Ιεροσόλυμα, όπου μένει μέχρι το 1916, ασκητεύοντας κυρίως στις όχθες τού Ιορδάνη καί, για ένα μικρό διάστημα, στη μονή τού Αγίου Σάββα τού Ηγιασμένου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα

Ο όσιος Σεραφείμ της Βίριτσα (κατά κόσμον Βασίλειος Μουραβιόβ του Νικολάου) γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου του 1866 (με το παλαιό ημερολόγιο) στο χω­ριό Παχρομέγεβο της περιοχής Ρίμπινσκ, νομού Γιαροσλάβλ. Οι γονείς του Νικόλαος και Χιονία ήταν αγρότες. Το παιδί βαπτίστηκε την 1 Απριλίου του 1866 στο ναό του Χριστού Σωτήρος του χωριού Σπάσσκογε , που βρισκόταν κοντά στο Βαχρομέγεβο. Στο βάπτισμα έλαβε το όνομα Βασίλειος… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

21 Οκτωβρίου: Ανακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Χριστοδούλου του Θαυματουργού

Πατήστε στην εικόνα του αγίου για να ακούσετε το απολυτίκιο του

Μέγας μὲν Ἀντώνιος ἀρχὴ Πατέρων.

Θεῖος δἐ Χριστόδουλος, ἕνθεον τἐλος.

Χριστόδουλον δεκάτεραν καθ ᾿ ἔκτην,εἰς Ὀλύμπῳ.

Βιογραφία

Ο Όσιος Χριστόδουλος γεννήθηκε σε μία κωμόπολη κοντά στη Νίκαια της Βιθυνίας γύρω στο 1020 μ.Χ. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ιωάννης. Από πολύ νέος επιθύμησε να εγκαταλείψει τον κόσμο και ν΄ αφοσιωθεί στην μοναχική ζωή. Ξεκίνησε από κάποια Μονή στον Όλυμπο της Βιθυνίας, όπου μετά από λίγο καιρό εκάρη Μοναχός.

Από εκεί θα ματαβεί στους Αγίους Τόπους και για μικρό διάστημα θα μονάσει σε κάποιο ερημικό μέρος εκεί. Οι επιδρομές όμως των Σαρακηνών αναγκάζουν τους Μοναχούς να εγκαταλείψουν εκείνα τα μέρη και έτσι επανέρχεται στην Μικρά Ασία και εγκαθίσταται στο Όρος Λάτρος της Μυσίας. Εκεί διέπρεψε σ΄ όλες τις αρετές και οι Μοναχοί των εξέλεξαν πρώτον επιστάτη με το αξίωμα του Αρχιμανδρίτη, γεγονός που του έδωσε και το προσωνύμιο του Λατρηνού. Οι επιδρομές όμως των Μουσουλμάνων τον αναγκάζουν σε φυγή και από το Λάτρος.

Αναζητώντας τόπο ασκήσεως ο Όσιος φτάνει στη Στρόβιλο, μια θαλάσσια περιοχή στα παράλια της Μικράς Ασίας. Εκεί θα μείνει για λίγο καιρό, γιατί μια νέα επιδρομή θα τον αναγκάσει να διαφύγει στη Λέρο και στη συνέχεια στην Κώ, όπου και θα ιδρύσει Μονύδρια. Οι διαφορές όμως με τους εκεί κατοίκους θα τον καταστήσουν ανέστιο και αυτή τη φορά.

Ύστερα από περιπλνήσεις στα γύρω νησιά φτάνει στην Πάτμο, στην οποία γοητεύεται από την ησυχία και την ηρεμία της. Αμέσως φεύγει για την Κωνσταντινούπολη και ζητά από τον Αυτοκράτορα Αλέξιο Α’ τον Κόμνηνο την άδεια «ίνα φροντιστήριον των ψυχών καταστήση ταύτην». Ο Αυτοκράτορας με Χρυσόβουλλο του παραχωρεί την Πάτμο και τα γύρω νησιά μαζί με εργάτες και χρήματα. Με την εγκατάσταση του στην Πάτμο ο Όσιος ξεκινά το χτίσιμο Μοναστηριού τιμώμενο επ΄ ονόματι του Θεολόγου. Οι επιδρομές όμως των Μουσουλμάνων δεν θα τον αφήσουν ήσυχο ούτε αυτή τη φορά.

Ο Όσιος αφήνει την Πάτμο και καταφεύγει στην Εύβοια κατά το έτος 1092 μ.Χ.

Ασκητήριο αγίου Χριστόδουλου στην Λίμνη Ευβοίας

Η διαμονή του Οσίου Χριστοδούλου στην Εύβοια ήταν σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες μικρής διάρκειας. Υπάρχει η πληροφορία ότι ένας ευσεβής και πλούσιος κάτοικος του Ευρίπου προσέφερε την πολυτελή οικία του στον Όσιο, ο οποίος την ανέδειξε σε μοναστήρι, αν και οι φροντίδες του Οσίου, εξαιτίας της μεγάλης περιουσίας του μοναστηριού στην Πάτμο, απαιτούσαν την παραμονή του όχι στην έρημο αλλά κοντά στον κόσμο. Εξάλλου, στην Εύβοια ανέκαθεν υπήρχε παράδοση, σύμφωνα με την οποία ο Όσιος Χριστόδουλος παρέμεινε ασκητεύοντας στο σπήλαιο στο δυτικό άκρο της κωμόπολης Λίμνη (Ελύμνιον). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος

Λογγίνος

1.Καταγωγή – Επάγγελμα

Ο άγιος Λογγίνος έζησε κατά τους χρόνους της ενσάρκου οικονομίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ο Συμεών ο Μεταφραστής στους βίους και την πολιτεία Αγίων Μηνός Μαρτίου αναφέρει ότι, ανήκε στην Ιουδαϊκή συναγωγή (P.G., Τόμ. 115, σ. 32 Α).

Ο Άγιος καταγόταν από την κωμόπολη Σανδιάλη της Καππαδοκίας (P.G., Τόμος 115, σελ. 41). Εκεί, λοιπόν, αποσύρθηκε μετά την Ανάσταση του Κυρίου, όταν παραιτήθηκε από το Ρωμαϊκό στρατό που υπηρετούσε και εκήρυξε «Χριστόν εσταυρωμένον και αναστάντα εκ νεκρών». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Λουκιανός

Ό άγιος Λουκιανός έζησε στα χρόνια του μεγάλου διωγμού (304-3 12). Καταγόταν από την ‘Αντιόχεια (κατ’ άλλους από τά Σαμόσατα). «Οταν πέθαναν οι γονείς του, μοίρασε όλη την περιουσία στους πτωχούς, άφησε τη γενέτειρά του και πήγε στήν Έδεσσα της Όσροηνής γιά να παρακολουθήσει την πνευματική διδασκαλία του Μακαρίου, ένός φημισμένου διδασκάλου. «Ελαβε τό άγιο βάπτισμα και πέρασε κατόπιν εκεί πολλά χρόνια σέ αυστηρή άσκηση. Μοναδική του συναναστροφή ήταν η νηστεία, οι άγρυπνίες και τά δάκρυα. Ό διδάσκαλος του του είχε μεταδώσει μεγάλο πόθο γιά τη μελέτη της Αγίας Γραφής, σέ βαθμό που ό Λουκιανός περνούσε όλες του τις νύκτες χωρίς σχεδόν να κοιμηθεί- τόσο πολύ κοντά στήν επουράνιο και αιώνια πραγματικότητα τον εφερνε η άνάγνωση των Γραφών και η προσευχή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 10 Οκτώβριος, Συναξάρι. Ετικέτες: , . Leave a Comment »

Συναξάρι 22 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Συμεών αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου κώδικας 47 (1763)

Ό άγιος Συμεών γεννήθηκε κατά το δεύτερο ήμισυ του ιδ’ αιώνος στήν Κωνσταντινούπολη όπου έ’λαβε ελληνική και θεολογική παιδεία. Νέος εκάρη μοναχός στήν μικρή αδελφότητα των ήσυχαστών Ξανθοπούλων6. Έχοντας ήδη από την εποχή εκείνη πολύ ευπαθή υγεία, χαιρόταν να ζή βίον αμέριμνο και να καλλιεργή στήν ησυχία τις αρετές του αγγελικού πολιτεύματος, ιδιαίτερα την ταπείνωσι.

Ή φήμη της εξαιρετικής αρετής και της θεόπνευστης σοφίας που απέκτησε, όταν αργότερα έκήρυττε ώς ιεροκήρυκας στήν Βασιλεύουσα, έπεισε τον αυτοκράτορα Μανουήλ Β ‘ Παλαιολόγο να τον έκλέξη ώς διάδοχο τού αποθανόντος αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Γαβριήλ (1397-1416/17). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος ιερομάρτυρας Αυτόνομος

Ο γενναίος αυτός αγωνιστής της ευσέβειας Αυτόνομος ήταν επίσκοπος στην Ιταλία την εποχή των συναυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού. Όταν ξέσπασε ο διωγμός κατά της Εκκλησίας του Χρίστου (303), ο άγιος ιεράρχης εγκατέλειψε την πόλι του και μετέβη στο χωριό Σωρεοί της Βιθυνίας, δεξιά του κόλπου της Νικομήδειας. Εκεί τον φιλοξένησε κάποιος χριστιανός, ονομαζόμενος Κορνήλιος. Κατά την παραμονή του στους Σωρεούς ο άγιος έκτισε ναό προς τιμήν του αρχαγγέλου Μιχαήλ, όπου χειροτόνησε διάκονο τον Κορνήλιο. του παρέδωσε έπειτα την φροντίδα του ναού και των πιστών και άνεχώρησε στην Λυκαονία και Ίσαυρία, γιά να κήρυξη τον λόγο του Θεού… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Ευφρόσυνος ο Μέγας

Αγράμματος και αγροίκος χωρικός ο όσιος Ευφρόσυνος σέ ανδρική ηλικία εγκατέλειψε τον κόσμο και εισήλθε σέ κοινόβιο, όπου εκάρη μοναχός. Περιφρονημένος από τους συμμοναστάς του για την απαιδευσία και την απλοϊκότητά του, εγκολπώθηκε την ταπείνωσι του Χρίστου και τους υπηρετούσε στήν διακονία του μαγειρίου. Και καθώς πάντα ήταν κατακαπνισμένος από την άνθρακιά και τις στάχτες, όλοι τον περιγελούσαν και τον ενέπαιζαν, άλλα και δαρμούς δεχόταν από τους αμελέστερους πού εύρισκαν αφορμή την σιωπή και την ανεξικακία του. Αυτός όμως ο μακάριος μέ γενναιότητα καρδίας υπέμεινε τους εξευτελισμούς και τις ταπεινώσεις και άλλοτε μεν λουσμένος στον ιδρώτα, άλλοτε δε λαχανιασμένος και χαρούμενος, διήνυε έν τω κρύπτω τό στάδιο των αρετών διαφεύγοντας την προσοχή των ανθρώπων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιοι ασκητές & γεροντάδες στην Κρήτη (με πλούσιο φωτογραφικό υλικό) (2)

Συνέχεια από (1) 

Ο άγιος Ιωσήφ Γεροντογιάννης

Ο άγιος Ιωσήφ ο Γεροντογιάννης (1799-1874, τιμάται 7 Αυγούστου) ήταν ένας σκληρός και ασεβής κτηνοτρόφος από το χωριό Λιθίνες της Σητείας, πατέρας τεσσάρων παιδιών. Όταν όμως έχασε το κοριτσάκι του, ένιωσε συντριβή, μετανόησε και στράφηκε προς το Θεό. Κάποια στιγμή έζησε μια πολυήμερη οπτασία του παραδείσου και της κόλασης και απέκτησε το χάρισμα να θεραπεύει ασθένειες. Αυτό έγινε αφορμή να συρρέουν πλήθη ασθενών στο χωριό του, τους οποίους θεράπευε με το όνομα του Χριστού, φυσικά δωρεάν. Ο επίσκοπος Ιεροσητείας Ιλαρίων, χωρίς να τον γνωρίζει, τον έλεγξε ως αγύρτη, είδε όμως με τα μάτια του ένα θαύμα του αγίου και τον ευλόγησε (η φοράδα του επισκόπου γέννησε και μετά αφηνίασε και αποστράφηκε το μωρό της, κι όμως με μια κουβέντα του αγίου το δέχτηκε και το θήλασε).

Οι Τούρκοι όμως του χωριού του τον συκοφάντησαν ότι κρύβει επαναστατικούς σκοπούς κι έτσι ο Μουσταφά πασάς, διοικητής της Κρήτης, τον κάλεσε τρεις φορές σε απολογία στο Ηράκλειο. Κάθε φορά η άφιξή του γινόταν αφορμή μεγάλης συγκέντρωσης, ενώ πολλά θαύματα τελούνταν υπό το βλέμμα των Τούρκων. Την τρίτη φορά ο άγιος τέλεσε δύο θαύματα στο σπίτι του πασά. Θεράπευσε την πεθερά του, κατάκοιτη επί σειρά ετών από ανίατη ασθένεια, και το γιο του, που είχε τραυματιστεί σοβαρά πέφτοντας από τη σκάλα. Τότε ο πασάς τον απέλυσε εν ειρήνη και μάλιστα του έστειλε στο χωριό ένα φορτίο με δώρα, τα οποία ο άγιος μοίρασε στους ανθρώπους, κρατώντας μόνο κάποια καντήλια, που περιλαμβάνονταν στα δώρα, για την εκκλησία. Στη συνέχεια, θέλοντας να αποφύγει το πλήθος των ασθενών που τον καταδίωκε, αποσύρθηκε στα ερείπια της ιεράς μονής του Τιμίου Προδρόμου (μονή Καψά), αλλά κι εκεί σύντομα περικυκλώθηκε από ασθενείς και από υποψήφιους μοναχούς. Έτσι… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιοι ασκητές & γεροντάδες στην Κρήτη (με πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

Ψηλορείτης, στο χωριό Ζαρός, 17 ος αιώνας. Στο μοναστήρι του αγίου Νικολάου, ψηλότερα απ’ το χωριό, οι μοναχές διαπιστώνουν πως κάποιο ζώο τρυπώνει τη νύχτα στο περιβόλι τους και βοσκάει στα λαχανικά. Κάποιο αγρίμι του Ψηλορείτη σίγουρα θά ‘ναι. Βρίσκουν λοιπόν έναν κυνηγό και του ζητάνε να παραφυλάξει και να το σκοτώσει με το τόξο του. Τη νύχτα, ο κυνηγός τοξεύει την ογκώδη φιγούρα που βλέπει να ξετρυπώνει μέσα απ’ τις σκιές και να κατεβαίνει απ’ την πλαγιά πάνω απ’ το μοναστήρι. Μα, τι παράξενο, δεν είναι κανένα ζώο, αλλά ένας γέροντας ασκητής! Τον μεταφέρουν με φρίκη σ’ ένα κελί κι εκείνος μειλίχιος τους λέει: «Μη λυπάστε, δεν έχετε αμαρτία. Έτσι ήθελε ο Θεός να μάθετε για μένα. Μόνο, παρακαλώ, ο άνθρωπος που με πλήγωσε να με μεταφέρει στον τόπο μου, να κοιμηθώ εκεί». Κι όταν τον ρωτάνε: «Γιατί, γέροντα, τόσα χρόνια δεν ήρθες ποτέ να σε γνωρίσουμε;», απαντάει: «Δεν ήρθα, γιατί δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να μην πέσετε σε αμαρτωλούς λογισμούς»… Το όνομα του γέροντα ήταν Ευθύμιος. Ο κυνηγός τον σηκώνει στην πλάτη του και τον μεταφέρει χιλιόμετρα μακριά, στον ποταμό Κουρταλιώτη, νότια του σημερινού νομού Ρεθύμνης. Εκεί ήταν η πατρίδα του, στο χωριό Ασώματος. Στο άγριο και πανέμορφο Κουρταλιώτικο Φαράγγι, ο κυνηγός δίψασε – και ο άγιος χτύπησε με το χέρι του την πλαγιά, στο δρόμο που περνούσε πολλά μέτρα πάνω απ’ το ποτάμι, και ξεπήδησαν πηγές για να ξεδιψάσει ο ακούσιος φονιάς του. Κοντά σ’ αυτές τις πηγές είναι σήμερα το εκκλησάκι του, χτισμένο από κάποιον Τούρκο, που έχασε το φως του και τον θεράπευσε ο άγιος. Μόνο που σ’ αυτά τα μέρη τον λένε Νικόλαο (ίσως ήταν το κοσμικό του όνομα) και πανηγυρίζουν τη μνήμη του με λαμπρότητα την 1 η του Σεπτέμβρη. Είναι ο «όσιος Νικόλαος ο Κουρταλιώτης».

Ο άγνωστος ασκητής του Ζαρού… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συγκλονιστικό θαύμα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου

Νοσοκομείο Ευαγγελισμός – Ένα θαύμα που συγκλονίζει – Ένα αδιάψευστο γεγονός

Δύο ώρες περίπου προσευχόταν κλαίγοντας ο κ. Κωνσταντίνος Πολυχρονίου, ανώτερος κρατικός υπάλληλος μπροστά στη Λάρνακα του Οσίου Ρώσου.

Φορούσε πιζάμες και ένα ταξί τον περίμενε στην Βορεινή πύλη της Εκκλησίας. Όταν τελείωσε τη μυστική του συνομιλία με τον Όσιο, ξεκίνησε με αργά βήματα, σέρνοντας τις παντόφλες στο δάπεδο και προχωρούσε προς την έξοδο.

Τον σταμάτησε ένας ιερέας της μονής και τον ρώτησε γιατί έκλαιγε τόση ώρα, γιατί δεν ήταν ντυμένος κανονικά και ήρθε στην εκκλησία με πιζάμες και αν επιθυμούσε να του έδινε δωμάτιο στον ξενώνα να αναπαυθεί για λίγο αν το είχε ανάγκη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής – 52 χρόνια από την κοίμηση του

VatopaidiFriend: Με την ευκαιρία της επετείου της κοιμήσεως του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή, επιλέξαμε κάποια κείμενα που κατά καιρούς έχουμε δημοσιεύσει. 

 Ο γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής ως συνεχιστής του Μοναχικού Πολιτεύματος

 Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής

 Θείας Χάριτος Εμπειρίες

Αίσθησις Ζωής Αθανάτου

 Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (2 Νοεμβρίου 1898 – 28 Αυγούστου 1959): 51 χρόνια από την μακαρία του Κοίμηση

Ιωσήφ ο Ησυχαστής (1897-1959) – 50 χρόνια από την οσίαν κοίμησιν του (1)

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής – 50 χρόνια από την κοίμησή του (2) 

Η ποικιλία των πειρασμών κατά τον Όσιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή 

Ρήματα ζωής αιωνίου (7) [ Γέρων Ιωσήφ Ησυχαστής (1897 – 1959) ]‏

Ιωσήφ ο Ησυχαστής: Δεν τα υπομένεις όλα δια την ιδικήν μου αγάπην; (Επιστολή Η΄)

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος: Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής. Ο συνεχιστής της Παραδόσεως της Νοεράς προσευχής

Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής: “Πρόσεχε σέ βλέπει ό Θεός είναι παρών, είναι δίπλα σου.”

Η πνευματική μελέτη του Οσίου Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή

Σχόλια για το πρόσωπο του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού του Αγιορείτου του εκ Πάρου

Ομιλία Γέροντα Εφραίμ Βατοπαιδινού για τον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή

Παρεξηγημένη αγιότητα

Του Σεβ. Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννου

…Έτσι η Θ. Ευχαριστία είναι η κατ’ εξοχήν «κοινωνία αγίων», είναι το αποκορύφωμα του αγιασμού, όχι μόνο γιατί αυτή προσφέρει στον άνθρωπο την τελειότερη και πληρέστερη ένωση (σωματική και πνευματική) με τον μόνον άγιο, αλλά και διότι αποτελεί τον πιο τέλειο εικονισμό της Βασιλείας του Θεού…

Η λέξη «άγιος» ή «αγιότητα» παραπέμπει σε κάτι εντελώς άσχετο και ξένο προς την εποχή μας, προς τον πολιτισμό και τις αναζητήσεις του συγχρόνου ανθρώπου.

Ποιος από τους γονείς της εποχής μας φιλοδοξεί να κάνει τα παιδιά του «άγιους»; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ορθόδοξο βίωμα. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Ο άγιος παιδομάρτυς Γαβριήλ του Ζβιέρκι Πολωνίας

Ένας από τους πιο λαοφιλείς και πιο γνωστούς αγίους στην Πολωνία είναι ο παιδομάρτυρας Γαβριήλ. Γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1684 στό χωριό Ζβιέρκι κοντά στό Μπιαλύστοκ (βορειοανατολική Πολωνία) από οικογένεια ευσεβών ορθοδόξων αγροτών.

Ο μικρός Γαβριήλ πίστευε θερμά στο Θεό και αγαπούσε την Εκκλησία αφού δαπανούσε την ημέρα του μέσα και έξω από το Ναό του χωριού του. Εκείνη την εποχή γίνονταν διωγμοί και διακρίσεις κατά της Ορθοδόξου Εκκλησίας από τους Ρωμαιοκαθολικούς στην Πολωνία. Όταν ο Άγιος ήταν σε ηλικία 6 ετών, απήχθηκε από τονΔιοικητή του χωριού Ζβιέρκι και οδηγήθηκε στην πόλη Μπιαλύστοκ, όπου και μαρτύρησε, στις 20 Απριλίου του 1690. Μετά το μαρτυρικό τέλος του παιδιού και θέλοντας να κρύψουν το γεγονός, απόθεσαν το άψυχο σώμα του σε ένα δάσος της περιοχής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος απόστολος Τίτος

;Aγιος Τίτος, Πρώτος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης. Τοιχογραφία του 1327 από παλιά Εκκλησία της Κρήτης.

Aγιος Τίτος, Πρώτος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης. Τοιχογραφία του 1327 από παλιά Εκκλησία της Κρήτης.

Tη αυτή ημέρα μνήμη του Aγίου Aποστόλου Tίτου Eπισκόπου Γορτύνης της κατά Kρήτην<1>, μαθητού του Aγίου Aποστόλου Παύλου.

Ήτω παρ΄ημίν και Tίτω βραχύς τίτλος,

Tούτου τελευτήν την εν ειρήνη φέρων.

Oύτος ο μακάριος Tίτος εκατάγετο από το γένος του Mίνωνος του βασιλέως της Kρήτης, καθώς λέγει Ζηνάς ο νομικός, ο συγγράψας τον Bίον του Aποστόλου τούτου<2>, τον οποίον Ζηνάν αναφέρει και ο Aπόστολος Παύλος εν τη προς Tίτον Eπιστολή λέγων· «Ζηνάν τον νομικόν σπουδαίως πρόπεμψον» (Tίτ. γ΄, 13). Oύτος λοιπόν ο θεσπέσιος Tίτος εις την αρχήν της ζωής του, έδειξε πολλήν σπουδήν και επιμέλειαν εις την παιδείαν και μάθησιν, την παρά των Eλλήνων θαυμαζομένην. Όταν δε έγινε χρόνων είκοσιν, ήκουσεν άνωθεν μίαν θεϊκήν φωνήν, η οποία του έλεγε ταύτα· «Tίτε, πρέπει να αναχωρήσης από εδώ, διά να σώσης την ψυχήν σου, επειδή η εξωτερική παιδεία αύτη δεν θέλει σε ωφελήσει.» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις 08 Αύγουστος, Συναξάρι. Ετικέτες: , . 1 Comment »

Η τελεία αγάπη

Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

«»Ακουσε, παιδί μου, να σου ειπώ. Ή τελεία αγάπη είναι να πούλησης όλα σου τά πράματα, νά τά δώσης ελεημοσύνη καί νά πηγαίνης καί εσύ νά εύρης κανένα αύθεντη νά πουληθής σκλάβος. Καί όσα πάρης, νά τά δώσης δλα. Νά μη κράτησης ένα άσπρο. Ή μπορείς να το κάμης αυτό να γένης τέλειος; Βαρύ σου φαίνεται… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Άγ. Κοσμάς ο Αιτωλός. Ετικέτες: , , . 1 Comment »

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Γέροντας του σκλαβωμένου γένους

Αρχιμανδρίτου Λ.Μ.Γ.

Α’.

Κάποτε ο Κύριός μας, παρατηρώντας το πλήθος του λαού που τον ακολουθούσε, τους συμπόνεσε, καθώς τους είδε να είνε «ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα». Γιατί πρόβατα χωρίς ποιμένα μένουν αφρόντιστα, νηστικά και διψασμένα, απροστάτευτα από κινδύνους και επιθέσεις λύκων. Και τότε στους μεν μαθητάς του είπε «Παρακαλέστε τον Κύριο να βγάλη εργάτες για τον θερισμό του» (Ματθ. 9,36-38), ο ίδιος δε «άρχισε να διδάσκη πολλά πράγματα» τον λαό, και τέλος φρόντισε και για την υλική διατροφή τους στο έρημο εκείνο μέρος που βρίσκονταν (Μάρκ. 6,34 κ.ε.).

Ο Χριστός, ο δημιουργός και σωτήρας μας, φροντίζει πάντοτε για όλους. Όταν ήταν στη γη, φρόντιζε ο ίδιος αυτοπροσώπως· εν συνεχεία, από της αναλήψεώς του στους ουρανούς και εξής, ανέθεσε τη φροντίδα αυτή στους αγίους αποστόλους, και αυτοί πάλι στους διαδόχους των. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος Βησσαρίων

Ο Άγιος Βησσαρίων γεννήθηκε στην Πόρτα Παναγιά Τρικάλων το 1490, ήτοι λίγα χρόνια μετά την άλωσι της Κωνσταντινουπόλεως από τους Τούρκους. Αν και οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες, γαλουχήθηκε και ανατράφηκε από τους ευλαβείς γονείς του με τα ιερά νάματα της αγίας πίστεως μας και τα ιδεώδη του Γένους μας σ’ ένα γεμάτο θεοσέβεια οικογενειακό περιβάλλον.

Από την νεανική του ηλικία διακρινόταν για την ευφυΐα και τη σύνεσί του αλλά και για την ευθύτητα του χαρακτήρος του, την αγνότητα και σωφροσύνη του, την ταπεινοφροσύνη και τη βαθειά πίστι του, την απέραντη αγάπη του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Μεθόδιος επίσκοπος Πατάρων

Αφιερωμένος παιδιόθεν στον Κύριο, ο άγιος Μεθόδιος κατέστη σκεύος εκλογής της θείας χάριτος και χειροτονήθηκε επίσκοπος Πατάρων —ή μάλλον Όλύμπου— της Λυκίας. Φημισμένος για την μεγάλη φιλοσοφική παιδεία του και τον ζήλο για την ευαγγελική αλήθεια, μετέβη από την Μίλητο στά Πάταρα για νά συμμετάσχει σε μία συζήτηση γύρω από τό δόγμα της Αναστάσεως. Από εκεί επισκέφθηκε τις κυριότερες πόλεις της Λυκίας και τής Παμφυλίας και ταξίδεψε ακόμη πιο μακριά προκειμένου νά υπερασπισθεί την αληθινή Πίστη απέναντι στους εθνικούς φιλοσόφους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Τύχων Αμαθούντος

Ό άγιος πατήρ ημών Τύχων ήταν γιος ταπεινών χριστιανών της Άμαθούντος, πόλης της νότιας Κύπρου. Αφιερωμένος παιδιόθεν στον Θεό, μεγάλωσε μέσα στην ευσέβεια και έγινε αναγνώστης στον ναό. Ό πατέρας του ήταν αρτοποιός και ανέθετε σε αυτόν να πηγαίνει στήν πόλη να πουλά τα ψωμιά. Ό Τύχων όμως βάζοντας σέ πράξη τις ευαγγελικές εντολές τά έδινε χάρισμα στους φτωχούς. «Οταν τό έμαθε ό πατέρας του, εξοργίστηκε. Τό παιδί του απάντησε ό’τι τό μόνο πού έκανε ήταν να δανείζει τά ψωμιά στους φτωχούς καί ότι θά λάβαινε πίσω στο έκατονταπλάσιο τά χρεωστούμενα σύμφωνα με την υπόσχεση του Κυρίου. Καί πράγματι, ό λόγος του παιδιού έγινε πράξη καθότι βρέθηκαν ο! αποθήκες του σπιτιού γεμάτες σιτάρι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο άγιος προφήτης Ελισαίος

VatopaidiFriend: Θα θέλαμε επί τη ευκαιρία της μνήμης του αγίου προφήτου Ελισαίου, να ευχηθούμε Καλό Παράδεισο στον ηγούμενο της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρα, αρχιμανδρίτη κ. Ελισαίο.

Ό άγιος προφήτης Έλισαίος, του οποίου το όνομα σημαίνει «Ό Θεός είναι σωτηρία», ήταν γιος ενός εύπορου καλλιεργητή από τό Άμπελ-Μεολά της κοιλάδας του Ιορδάνη. Μία ημέρα πού όργωνε μέ δώδεκα ζευγάρια βόδια, ο άγιος προφήτης Ηλίας [20 Ίουλ.] πλησίασε και έρριξε πάνω του τον μανδύα του, εννοώντας μέ την πράξη αυτή ότι τόν όριζε κληρονόμο του προφητικού χαρίσματος του. Ό Ελισαίος θυσίασε τα βόδια και χρησιμοποίησε τά ξύλα του άλετριού για να βράσει τό κρέας τους ώς προσφορά στον Κύριο. Κατόπιν εγκατέλειψε τά πάντα και δίχως νά αποχαιρε της ει τους δικούς του ακολούθησε τόν Ηλία και έγινε ο αφοσιωμένος υπηρέτης του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »