Το έθιμο των “λαζάρων”

IMG_0031

Αρχιμ. Ειρηναίος Χατζηεφραιμίδης

Το Σάββατο του Λαζάρου (ο λαός τον λέγει και “Φτωχολάζαρο”) τηρείται το έθιμο των “λαζάρων”. Στην Μακεδονία μικρά κορίτσια, οι “λαζαρίνες”, ντυμένα με παραδοσιακές στολές γυρίζουν στα σπίτια κρατώντας καλαθάκια, όπου βάζουν τα φιλοδωρήματα, κυρίως τα ειδικά για την ημέρα κουλούρια ή αυγά, και τραγουδώντας το τραγούδι: “Ξύ­πνα, Λάζαρε, και μη κοιμάσαι…”.

Σε άλλα μέρη της Ελλάδος τα παιδιά, κατά τους “αγερμούς”, κρατούν εικονικές παραστάσεις του Λαζάρου ή -παλαιότερα- ειδικά κουλούρια που ζύμωναν οι μητέρες σε σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου και λέγονταν “Λαζάροι”. Κατά τόπους το έθιμο αυτό τηρείται την Κυριακή των Βαΐων. Σύμφωνα με τον Μ. Μερακλή, «επιδιωκόμενος σκοπός των αγερμών αυτών ήταν η εξασφάλιση της καλής σοδειάς». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας άνθρωπος σταματά ένα βάρβαρο έθιμο

telemachus

Το εορταστικό κλίμα των ημερών μάς δυσκολεύει να θυμηθούμε μία εντυπωσιακή πράξη που συνδέεται με την ιστορία της Εκκλησίας. Μια πράξη που έθεσε τέρμα σε ένα άγριο έθιμο, που για αιώνες θεωρούνταν ισοδύναμο της ψυχαγωγίας του ρωμαϊκού κόσμου. Και αυτό δεν ήταν παρά το έθιμο της μονομαχίας, σύμφωνα με το οποίο κάποιοι άνθρωποι (δούλοι συνήθως) μονομαχούσαν μεταξύ τους – κατά κανόνα μέχρι θανάτου – κάτω από τις επευφημίες ενός εκστασιασμένου από το αίμα πλήθους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η συνεχής Κοινωνία είναι το ιδεώδες της εκκλησιαστικής κοινωνίας

«Έρχεσθε, ότι ήδη έτοιμα έστι πάντα »

Η παραβολή  του μεγάλου Δείπνου, που διαβάζεται την Κυριακή των αγίων Προπατόρων, εικονίζει καθαρά την Εκκλησία, που εκφράζεται στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Δηλαδή, η πρόσκληση να συμμετάσχουν στο μεγάλο δείπνο είναι πρόσκληση για να γίνουν μέλη της Εκκλησίας, να κοινωνήσουν του Σώματος και του Αίματος του Χριστού.

Ας μελετήσουμε για λίγα λεπτά την παραβολή αυτή

Κάποιος άνθρωπος προσκάλεσε σε δείπνο αυτούς που φαίνονταν να είναι οι πιο αγαπημένοι του φίλοι, για να περάσουν λίγες ώρες μέσα στη δική του χαρά. Και οι άνθρωποι αυτοί ο ένας μετά τον άλλο περιφρόνησαν την πρόσκλησή του, ο καθένας και για τον δικό του λόγο. Ο ένας είχε αγοράσει ένα κομμάτι γης και δεν είχε τον καιρό. Ένας άλλος είχε αγοράσει πέντε ζευγάρια βόδια και είχε δουλειά. Κάποιος τρίτος είχε παντρευτεί και δεν είχε τη διάθεση να ανταποκριθεί. Αφού, όμως, αρνήθηκαν να προσέλθουν, ο οικοδεσπότης κάλεσε στο δείπνο τους φτωχούς, τους ασθενείς, τους άστεγους, τους κοινωνικά παραθεωρημένους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »