Από την έχθρα στη συγχώρεση… Μια αληθινή ιστορία

Του Johann Christoph Arnold

Όταν η διάσημη δολοφόνος Κάρλα Φαίη Τάκερ εκτελέστηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1998, στο Χάντσβιλλ του Τέξας, μία μικρή ομάδα διαδηλωτών ενάντια στη θανατική ποινή έκαναν μία ολονυχτία με αναμμένα κεριά. Αλλά πολλές περισσότερες εκατοντάδες ήταν εκεί έξω από τη φυλακή για να χαρούν για το θάνατό της. Ένα πανό που κρατούσε κάποιος τα έλεγε όλα: “Είθε ο Παράδεισος να σε βοηθήσει. Είναι τόσο σίγουρο όσο η κόλαση, ότι εμείς δεν θα σε βοηθήσουμε!” Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θα φύγουν ή δεν θα φύγουν οι βάσεις; (14 Σεπτεμβρίου)

Λειψανοθήκη με τεμάχιο του Τίμιου Ξύλου. Δώρο του Αγίου Λάζαρου Βασιλέα των Σέρβων στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου

Θα φύγουν ή δεν θα φύγουν οι βάσεις; Με το ερώτημα αυτό χρόνια τώρα ασχολούνταν διάφοροι παράγοντες και δημοσιογράφοι. Άλλοι έλεγαν, ότι φεύγουν και άλλοι ότι μένουν. Άλλοι ήθελαν να μείνουν, σαν εγγύηση σε ώρα πολεμικής επιθέσεως άλλοι ήθελαν να φύγουν, διότι έχουν σχέση με πυρηνικά όπλα και πυρηνικές κεφαλές. Εδώ δεν θα προτείνουμε δημοψήφισμα για τις βάσεις, αλλά θα θαυμάσουμε μία άλλη βάση, όπου υψώθηκε το όπλο της ειρήνης. Αν όλοι οπλιζόμασταν με το όπλο αυτό της ειρήνης, θα αφοπλιζόμασταν από όλα τα άλλα όπλα του θανάτου. Και το όπλο της ειρήνης, που την ύψωσή του γιορτάζουμε σήμερα, είναι ο Σταυρός του Χριστού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θαύματα Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς (μέρος 2ο)

1972
Ο Ζ από το Valjevo ήταν πολύ άρρωστος για έξι χρόνια. Είχε μάλιστα και έγγραφο που τον χαρακτήριζε ως τρελό. Όταν τον έφεραν στον π. Ιουστίνο και του διάβασε ευχές, έφυγε εντελώς καλά. Από τότε επισκέπτεται το μοναστήρι δύο , τρείς φορές το χρόνο και δουλεύει εθελοντικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αιτίες του θυμού

Όπως ο πυρετός του σώματος είναι μεν ένας στην ουσία, αλλά έχει πολλές αφορμές που τον δημιουργούν, έτσι και η εμφάνιση και έξαψη του θυμού, καθώς βέβαια και των άλλων παθών μας, οφείλονται σε πολλές και διάφορες αιτίες. Γι’ αυτό και είναι αδύνατον να ορίσουμε τον ίδιο τρόπο για την αντιμετώπισή τους. Η αρχή της θεραπείας θα είναι να γνωρίσει ο ασθενής την αιτία του πόνου και της οδύνης του. Και εφόσον ευρεθεί η αίτια, τότε εμείς που ασθενούμε θα πάρουμε την κατάλληλη αλοιφή από την Πρόνοια του Θεού και τους πνευματικούς ιατρούς μας.

Ας στήσουμε κατά κάποιο τρόπο ένα φανταστικό δικαστήριο. Όσοι θέλουν να μας ακολουθούσουν, με τη Χάρη του Κυρίου, ας εισέλθουν σ’ αυτό το δικαστήριο και ας εξετάσουν κάπως μαζί μας τα προηγούμενα πάθη και τις αιτίες τους. Ας δεθεί λοιπόν ο θυμός, ο τύραννος, με τα δεσμά της πραότητας. Ας κτυπηθεί με τη μακροθυμία, ας συρθεί με την αγία αγάπη, ας παρουσιασθεί στο δικαστικό βήμα του λόγου και ας ανακριθεί καταλλήλως:

Λέγε μας, ω παράφρον και άσεμνε, τα ονόματα του πατέρα σου και της μητέρας που κακώς σε γέννησαν, καθώς και των υιών και των βδελυκτών θυγατέρων σου. Και όχι μόνο αυτά, αλλά να μας εξηγήσεις επιπλέον, ποιοί είναι αυτοί που σε πολεμούν και σε φονεύουν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συμβουλές: Αν ένα παιδί…

angelic advice

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική,

μαθαίνει να κριτικάρει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα,

μαθαίνει να καυγαδίζει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΠΟΝΗΡΙΑ

aaeΑγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

1. Ο ίκτερος της ψυχής δεν είναι τίποτε άλλο παρά η πονηριά.

2. Είναι ολοφάνερο ότι η πονηριά οφείλεται στη διάθεση μας.

Η πονηριά δεν ανήκει στη φύση μας αλλά είναι αποτέλεσμα της προαιρέσεως μας. Κατ’ εξοχήν ο διάβολος ονομάζεται πονηρός, λόγω της υπερβολικής κακίας του και επειδή, χωρίς καθόλου να αδικηθεί από μας, έχει συνεχή πόλεμο με μας. Γι’ αυτό δεν είπε ο Κύριος: «Ρύσαι ημάς από των πονηρών» αλλά «από του Πονηρού». Με αυτό μας διδάσκει και μας παιδαγωγεί να μην αποστρεφόμαστε καθόλου τους συνανθρώπους μας για ό,τι κακό μας κάνουν, αλλά να μεταθέτουμε την έχθρα μας από αυτούς πρός εκείνον, επειδή ο διάβολος είναι αίτιος όλων των κακών.

« Εκ της καρδίας εξέρχονται διαλογισμοί πονηροί». Από την καρδιά βγαίνουν οι πονηρές σκέψεις. Πράγματι είναι δυνατόν να μην κάνει κανείς πράξεις και όμως να είναι πονηρός. Να έχει δηλ. φθόνο, απιστία, δόλο, χαιρεκακία, ασυμπάθεια, καθώς και λανθασμένες αντιλήψεις για την πίστη· όλα αυτά πηγάζουν από την καρδιά.

Τέτοια είναι η πονηριά· ο πονηρός δεν αντιδρά φανερά για όσα κάποιος μπορεί να λέει και να κάνει, μέσα του όμως διατηρεί το δηλητήριο της κακίας.

 (1. Εις Εφεσ. Ομ. ΙΕ΄ 2. Εις Ματθ. Ομ. ΝΘ, 4 3. Εις Ματθ. Ομ. ΙΘ΄ 4. Εις Α΄Θεσ. Ομ. Δ΄,3 5. Εις Ιωαν. Ομ. ΜΑ΄,2).