Υποστράτηγος Τάσος Μάρκου από το Παραλίμνι

T.Marcou-001…τοις κοίνων ρήμασι πειθόμενος

Ο Τάσος Μάρκου γεννήθηκε στη κωμόπολη Παραλιμνίου στις 18 Σεπτεμβρίου 1936. Ήταν το πρώτο παιδί του Μελή Μάρκου και της Μαρίας Ξιούρου.

            Λόγω των οικονομικών δυσκολιών και της φτώχιας που μάστιζε τότε τον αγροτικό πληθυσμό της Κύπρου, η οικογένεια Μάρκου μετακόμισε στην Αμμόχωστο, όπου ο μικρός Τάσος έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο Δημοτικό σχολείο Αγίας Ζώνης και αργότερα στο Δημοτικό σχολείο Αγίου Λουκά.

            Το Σεπτέμβριο του 1948 εισήχθη στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων.

Στο χαρακτήρα του άρχισαν τότε να φαίνονται τα πρώτα δείγματα υπευθυνότητα και το φιλότιμο, η φιλία, η εκτίμηση προς τον συνάνθρωπο και η ανθρωπιά έγιναν τότε για τον έφηβο Τάσο Μάρκου κανόνες ζωής.

            Η λεβεντιά της ψυχής άρχισε τότε να συνοδεύεται από τη λεβεντιά του σώματος.

Οι επιδόσεις του στον αθλητισμό άρχισαν τότε να είναι αξιοπρόσεκτες. Συμμετείχε στην αθλητική ομάδα του Γυμνασίου Αμμοχώστου με την οποία έλαβε μέρος στους Ε’ Παγκύπριους Μαθητικούς Αγώνες στους οποίους κέρδισε το χρυσό και αργυρό μετάλλιο στον ακοντισμό και τη σφαιροβολία αντίστοιχα. Σαν επιβράβευση των επιτυχιών του ο καθηγητικός σύλλογος του Γυμνασίου Αμμοχώστου του απένειμε το ¨ Κυριακίδιο ¨ βραβείο για τη χρονιά 1953-1954.

            Μετά την αποφοίτηση του από το Γυμνάσιο Αμμοχώστου μεταβαίνει στην Αθήνα για να παρακαθίσει στις εξετάσεις για την σχολή Ευελπίδων, λόγω όμως καθυστέρησης στη άφιξη του χάνει τις εξετάσεις και επιστρέφει στη Κύπρο όπου προσλαμβάνεται υπάλληλος στην εταιρεία Π.Κ. Παναγίδης στην Αμμόχωστο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τιμήσαμε τους εμφανείς και αφανείς ήρωες, γιατί μας χάρισαν το δικαίωμα να είμαστε υπερήφανοι!

Κυριακή 4 Νοεμβρίου!! Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τα κατηχητικά της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής πραγματοποίησαν τη γιορτή τους με αφορμή την Εθνική μας επέτειο στο πνευματικό κέντρο της Ιεράς Μονής.

Μία ακόμη ευκαιρία για να ζήσουμε την ιστορία, να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να μάθουν οι νεώτεροι.

Ο Ακάθιστος ύμνος με τον οποίο ξεκινήσαμε τη γιορτή μας υπήρξε ο εθνικός ύμνος του Βυζαντίου. Μιας αυτοκρατορίας που για πάνω από χίλια χρόνια ,όντας Χριστιανική και ελληνική, έζησε απλωμένη σε τρεις ηπείρους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τους συνεπήρε τ’ όραμα της λευτεριάς!

EOKA Heroes

Μ. Κουτσόφτας, Στ. Μαυρομμάτης, Α. Παναγίδης

21 Σεπτεμβρίου 1956

«Γιατί μαυρίζει ο ουρανός κι ας είναι καλοκαίρι

λες κι η αυγή κατάμαυρο χαπάρι θα μας φέρει.

Και να! Χτυπούνε πένθιμα κάθε χωριού καμπάνες

κλαίνε μαζί τρεις μάνες, μαζί των κι όλη η γη.

Κι είναι γλυκό το κλάμα τους, από χαρά λες κλαίνε

λόγια Σουλιώτου λένε στην πένθιμη σιγή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σαν σήμερα εκτελέστηκαν ο Μιχαήλ Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου

Στις 10 Μαΐου 1956 απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας από τους Άγγλους ο Μιχαήλ Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου. Οι δύο αγωνιστές αποτέλεσαν τους πρωτομάρτυρες του αντιαποικιοκρατικού Κυπριακού Αγώνα δίνοντας τη ζωή τους για την απελευθέρωση και την ανεξαρτησία της Κύπρου.

Οι Καραολής και Δημητρίου προέρχονταν από την αγροτική τάξη, η οποία στις δεκαετίες των ΄40 και ΄50, επιβίωνε μέσα στη τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Εντάχθηκαν σε νεαρή ηλικία στην ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) και αχνίστηκαν ηρωικά για την απελευθέρωση της Κύπρου. Η δράση τους στην ΕΟΚΑ πολυδιάστατη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι Κύπριοι… ήρωες του Ισραήλ

Σκληρή μάχη με τις φλόγες έδιναν για μέρες τα κυπριακά πληρώματα της Αστυνομίας και του Τμήματος Δασών, για την κατάσβεση των φονικών πυρκαγιών του Ισραήλ. Οι χειριστές των αεροσκαφών της αστυνομίας Μιχάλης Ιωαννίδης και Ηλίας Σάββα, καθώς και ο πιλότος του Τμήματος Δασών Στέλιος Κότσικας πέρασαν δύσκολες ώρες, δίδοντας το άπαν των δυνάμεών τους για να δαμάσουν τις αδηφάγες φλόγες που κατέκαιαν για μέρες το γειτονικό Ισραήλ. Ο Ανώτερος Υπαστυνόμος Μιχάλης Ιωαννίδης περιέγραψε στη «Σ» όσα έζησαν στις καταστροφικές πυρκαγιές. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Εθνικά. Ετικέτες: , , . Leave a Comment »

Ο λόγος της Ελληνίδας Χαράς Νικοπούλου

Εν τέλει, ο ελληνικός λαός είναι αυτός που κρίνει.

Εν τέλει, όλοι μας, Θάλεια Δραγώνα, Χαρά Νικοπούλου, Άννα Διαμαντοπούλου, έχουμε υποχρέωση να κινούμεθα με βάση τις βουλές του ελληνικού λαού, ειδικά όταν κατέχουμε δημόσιες θέσεις.

Ο λόγος της Χαράς Νικοπούλου είναι αυτός που διαβάζετε παρακάτω.

Τους λόγους και -κυρίως- τις πράξεις της κυρίας Δραγώνα και της κυρίας Διαμαντοπούλου τις ακούμε καθημερινά και τις νοιώθουμε στο πετσί μας.

Η Χαρά Νικοπούλου δέχθηκε κύμα ύβρεων και αθλιοτήτων από κρυπτοφασιστικούς κύκλους, επειδή είναι αυτό που δείχνει ο λόγος της, ενώ πρόσφατα δέχτηκε και τις επικρίσεις της κυρίας Δραγώνα για τον τρόπο με τον οποίο κάνει τη δουλειά της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λόγος πανηγυρικός για την επέτειο της εθνεγερσίας του 1821, του Δημάρχου Ασπροπύργου, Νικολάου Μελετίου

Λάβαρο της Επανάστασης.

«Ελληνίδες, Έλληνες,

Ασπροπυργιώτισσες κι Ασπροπυργιώτες,

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, σε τούτη την Πλατεία, που αφιερώσαμε στους ήρωες του Ελληνισμού, για να τιμήσουμε τη μνήμη, να παραδειγματιστούμε από τη θυσία, όλων εκείνων των προγόνων μας, που αγωνίστηκαν για να ελευθερωθεί, τούτος ο Τόπος, από ζυγό δουλείας, που διήρκεσε τέσσερις αιώνες!

Εκατόν ογδόντα εννιά χρόνια, από εκείνη την Άνοιξη, του 1821, στέκομαι απέναντί σας, με γνώμονα τα λόγια του εθνικού μας ποιητή: «Το έθνος, πρέπει να μάθει, να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό»!

Κι έχουμε υποχρέωση, αφού η κατεστημένη Πολιτεία, αφού η πνευματική μας ηγεσία, κρατούν αποστάσεις απ΄ την αλήθεια, που ελευθερώνει, να την ψηλαφίσουμε μόνοι μας!

Για να μας χρησιμεύσει, ως οδηγός, ως άσβεστος φάρος, στην τρικυμία που ζούμε. Ως φάρμακο, για να αντιμετωπίσουμε την εθνική κατάθλιψη, που μας κατέλαβε, όλους τους Έλληνες!

Έλληνες του Ασπρόπυργου, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »