Ένας μαθητής δάσκαλος

marios xatzidimou

Δυστυχώς, τελευταία σπανίζουν στον τόπο μας οι καλές ειδήσεις. Μία καλή είδηση είναι η παρακάτω: Ο μαθητής του γυμνασίου Γιαννιτσών Μάριος Χατζηδήμος σε διαγωνισμό έκθεσης της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης (UPU) βγήκε πρώτος στον διεθνή αυτό διαγωνισμό.

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Θέμα του ήταν «Γράψτε μία επιστολή σε έναν αθλητή ή μία μορφή του αθλητισμού που θαυμάζετε, για να εξηγήσετε τι σημαίνουν για εσάς οι Ολυμπιακοί Αγώνες». Στον διαγωνισμό έλαβαν μέρος περισσότεροι από ένα εκατομμύριο νέοι από 55 χώρες μέσω των ταχυδρομείων τους. Νικητής αναδείχθηκε ο δεκατετράχρονος Έλληνας.
Η διεθνής κριτική επιτροπή αναφέρει το σκεπτικό της: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νεοειδωλολατρία

μωυσηςΣυμπληρώνεται επταετία από της αναγνωρίσεως, κατόπιν αποφάσεως του Πρωτοδικείου Αθηνών (28-2-2006), του αρχαιοελληνικού δωδεκαθέου ως επίσημης θρησκείας.
Γράφει ο Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης

Η νεοειδωλολατρία τα τελευταία έτη γνωρίζει σχετική έξαρση στην Ελλάδα. Λατρεύεται ελεύθερα το μυθικό και εμπαθές δωδεκάθεο, με την τέλεση τελετών και μυστηρίων. Άνθρωποι μορφωμένοι παριστάνουν τους ιερείς και προσπαθούν να παρασύρουν συμπατριώτες τους, εκθειάζοντας το αρχαιοελληνικό κάλλος και θέλοντας να τους επαναφέρουν στην ειδωλολατρία.
Σε ομιλίες και γραφές τους εκφράζονται υποτιμητικά και κάποτε χλευαστικά για την ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία. Υβρίζουν την εκκλησία, τον κλήρο και τον μοναχισμό. Φθάνουν σε ακρότητες και ανεπίτρεπτες απειλές.

Περιγελούν ό,τι το ιερό του χριστιανισμού με φοβερές υπερβολές. Δεν ντρέπονται να καθυβρίζουν και το πανίερο πρόσωπο του Χριστού. Μιλούν ακόμη στα βιβλία και τα περιοδικά τους για σφαγές των χριστιανών.

Υπάρχουν και αδαείς νεοειδωλολάτρες, παγανιστές, άθεοι και φανατικοί πατριώτες. Παρασύρονται από φθηνά και ατεκμηρίωτα κηρύγματα ότι οι χριστιανοί κατέστρεψαν τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Ο προκλητικός προπαγανδιστικός παγανισμός φέρνει κάποια αποτελέσματα σε άπιστους και σε ημιμαθείς.

Γίνονται γραφικοί αρκετά, αν και είναι λίγοι, όταν λέγουν ότι ο χριστιανισμός υπήρξε άσπονδος εχθρός του ελληνισμού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η υπομονή, του Γέροντα Μωυσή, Αγιορείτη

Γέροντα Μωυσή, ΑγιορείτηΠολύ απουσιάζει στους βιαστικούς καιρούς μας η αρετή της υπομονής. Οι υπομονετικοί συνήθως κερδίζουν. Η ανυπομονησία είναι πηγή αρκετών σοβαρών προβλη-μάτων.

Η υπομονή στις δυσκολίες της ζωής δίνει πνευματική ωρίμανση. Η υπομονή φανερώνει ανδρεία, γενναία και σοφή ψυχή. Οι ανυπόμονοι φοβούνται, δειλιάζουν και χάνουν. Οι ασθενείς, οι τραυματίες, οι ανάπηροι, οι άνεργοι, οι φτωχοί, έχουν μεγάλη την ανάγκη της υπομονής. Δίχως αυτή εύκολα απελπίζονται.

Συχνά λέμε να κάνουν οι άλλοι υπομονή. Δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολο. Στο Άγιον Όρος εύχονται «καλές υπομονές!». Συνηθισμένη έκφραση η υπομονή, αλλά δυσκολοκατόρθωτη. Θέλει κόπο, μόχθο, γνώση, ταπείνωση, ανεκτικότητα, επιμέλεια και καλλιέργεια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ (1722-1794)

Ag. Paissios VelitskofskiΓεννήθηκε το 1722 στην Πολτάβα της Ουκρανίας, ο κατά κόσμον Πέτρος, από πατέρα ιερέα και μητέρα πού αργότερα έγινε μοναχή. Δεκαπέντε ετών μετέβη στη μονή Λιοΰμπεσκ και κατόπιν στη Μεγάλη Λαύρα του Κιέβου. Πνευματικό οδηγό είχε τον ησυχαστή Βασίλειο, συγγραφέα και μεταφραστή νηπτικών έργων. Το 1742, ύστερα άπό διωγμούς Ουνιτών στην πατρίδα του, μετέβη στη Βλαχία και μόνασε εκεί επί τετραετία, λαμβάνοντας τ΄ όνομα Πλάτων. Το 1746 αναχώρησε για το πολυπόθητο Άγιον Όρος.

Ασκήθηκε στην Καψάλα, όπου εκάρη μοναχός άπό τον Γέροντα του Βασίλειο με τ΄ όνομα Παΐσιος. Το 1758 χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς και απέκτησε δωδεκαμελή συνοδεία. Κατόπιν πήγε με τη συνοδεία του στο Κελλί του Προφήτου Ηλιού, το όποιο μετέτρεψε σε σκήτη, πού ανήκει στη μονή Παντοκράτορος. Απέκτησε περί τους πενήντα καλούς μαθητές, για τους οποίους συνέταξε τυπικό κατά την αγιορείτικη τάξη, και άρχισε τις μεταφράσεις των Πατέρων της Εκκλησίας στα σλαβικά, όπως Ισαάκ του Σύρου και Γρηγορίου του Σιναΐτου, διδάσκοντας σε όλους την ευχή του Ιησού. Το τελευταίο εξάμηνο της αγιορείτικης ζωής του το διήλθε στην Ιερά μονή Σίμωνος Πέτρας (1762). Μετά άπό δεκαεπτά χρόνων παραμονή στον ιερό Άθωνα, ο όσιος Παΐσιος επέστρεψε το 1763 στη Μολδαβία παίρνοντας μαζί του αρκετούς μοναχούς. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αγαπώ το Θεό σημαίνει…

Του Ιερομονάχου Σάββα, του Αγιορείτου

Αγαπώ το Θεό σημαίνει: Αρνούμαι τό θέλημά μου κάθε στιγμή καί αναζητώ τό δικό Του. Αρνούμαι τή φιλαυτία μου καί τά πάθη μου καί τηρώ τίς εντολές Του. Αρνούμαι τήν καλοπέραση πού τρέφει τά πάθη καί κάνω άσκηση, νηστεύω, κακοπαθώ γιά χάρη τού Κυρίου.Αρνούμαι τόν εγωισμό, τήν οίηση, τήν υπερηφάνεια πού συνιστούν τό εύκρατο κλίμα όλων τών αμαρτιών καί τών παθών.

Εγκολπώνομαι τήν ταπείνωση, τήν ταπεινοφροσύνη στούς λογισμούς, τήν ευτέλεια σ’ όλες μου τίς κτήσεις, τήν έσχατη θέση κάθε στιγμή, τήν ατιμία καί τήν περιφρόνηση τού κόσμου γιά χάρη τού Χριστού. Προσεύχομαι αδιάλειπτα καί δίνω κάθε σκέψη μου σ’ Αυτόν τόν Λατρευτό τής καρδιάς μου. Ζητώ νά βασιλεύει Αυτός σ’ όλη μου τήν ύπαρξη. Επιθυμώ ο Κύριος νά κυβερνά τά συναισθήματα, τό θυμό, τίς επιθυμίες καί τά διανοήματά μου, τό σώμα μου καί τήν ψυχή μου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Ποιμήν ο Ζωγραφίτης (+1620)

Ag. Poimin o Zografitis

Σπουδαίος εικονογράφος και κτήτορας ναών, ασκητής και ιεραπόστολος

Γεννήθηκε στη Σόφια της Βουλγαρίας από πολύ ευσεβείς γονείς, την ήμερα της εορτής των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, και γι΄αυτό στο βάπτισμα έλαβε το όνομα Παύλος.

Σε νεαρή ηλικία ήλθε στο Άγιον «Ορος, στη μονή Ζωγράφου, κι έγινε μοναχός με το όνομα Ποιμήν. Με μεγάλο ζήλο προχώρησε στους μοναχικούς αγώνες και στα τριάντα του χρόνια χειροτονήθηκε Ιερέας. Αργότερα βγήκε από το μοναστήρι στην έρημο κι έζησε μόνος με νηστεία και προσευχή σαν τον όσιο Κοσμά τον Ζωγραφίτη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οσιομάρτυς Ιάκωβος μετά των μαθητών αυτού, Ιακώβου διακόνου και Διονυσίου μοναχού (+1519)

Oi Osiomartyres Iakovos, Iakovos kai Dionysios (+1519)

Οι νέοι Οσιομάρτυρες Οσιομάρτυς Ιάκωβος μετά των μαθητών αυτού, Ιακώβου διακόνου και Διονυσίου μοναχού. Εικόνα τέμπλου Ιεράς Μονής Αγίας Αναστασίας Φαρμακολυτρίας, Βασιλικών Θεσσαλονίκης (1836).

Καταγόταν από το χωριό Βοεβονδάδες της Καστοριάς. Φθονήθηκε για τον πλούτο του από τον αδελφό του και, μετά από τον γάμο του στη Θεσσαλία, μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη, όπου εμπορεύεται πρόβατα και κρέας. Η γνωριμία του με τον άγιο Πατριάρχη Νήφωνα συνετέλεσε στο να μοιράσει την περιουσία του, ν΄ αφήσει τον κόσμο και να έλθει στο Άγιον Όρος.

Κείρεται μοναχός στη μονή Δοχειαρίου και μετά τριετία αποσύρεται στη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου της μονής Ιβήρων, της οποίας το Κυριακό ανακαινίζει. Μετά από μεγάλη άσκηση αξιώθηκε ουρανίων αποκαλύψεων, προφητικού χαρίσματος και πολλά θαύματα τέλεσε ή προσευχή του. Απέκτησε έξι καλούς μαθητές «και κοινός διδάσκαλος της αρετής εγνωρίζετο εις όλον το Άγιον Όρος». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »