Από Δευτέρα…

Ευάγγελου Θεοδώρου
Βιβλιοθηκονόμου


Αναβλητικότητα. Μόδα της εποχής ή ιδίον της ανθρώπινης φύσεως; Είναι άραγε αποχή από την ευθύνη μας, αδυναμία λήψης μιας απόφασης ή αδιάφορη προσέγγιση της ζωής που η «νέα τάξη ηθών» προτάσσει με πρόσχημα την «χαλαρότητα» και την αποφυγή του άγχους; Αποτελεί πάντως ιστορική πρωτοτυπία η ανάδειξη της αναβλητικότητας σε στάση και τάση κοινώς αποδεκτή και επικροτούμενη.
Σχεδόν ενάμιση εκατομμύριο Έλληνες Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η εμφάνιση του συνδρόμου του «γραφέως»

Πρόκειται για μια σπάνια, κεντρικής εγκεφαλικής δυσλειτουργίας, διαταραχή, που εκδηλώνεται όμως με περιφερική αδυναμία και εστιακή δυστονία κατά το γράψιμο. Ενώ οι μύες του χεριού δεν έχουν κανένα πρόβλημα, ούτε και η νευρική του «τροφοδοσία», κατά το γράψιμο το χέρι γίνεται βαρύ και έχει μια αδυναμία, προκειμένου να ολοκληρώσει τον σχεδιασμό της γραφής και χρειάζεται ιδιαίτερη καταβολή δυνάμεων, που το κουράζει και το οδηγεί στο φαύλο κύκλο της αδυναμίας. Είναι ένα σύνδρομο που διαγιγνώσκεται εύκολα και πιστοποιείται ακόμη περισσότερο εύκολα με την ηλεκτρομυογραφική εξέταση. Υπάρχουν διάφορες θεραπείες, αλλά κατά κανόνα μια τελεσίδικη θεραπεία είναι εξαιρετικά δύσκολη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιός δεν έχει βασανιστεί απ’ αυτή τη ψυχική ατονία;

Αθυμία και μελαγχολία. Τα αίτια τους.

Ο Θεός, με την πανάγαθη και πάνσοφη βουλή Του, τα οικονομεί όλα για το συμφέρον μας. Όσο για την αθυμία που σας κυριεύει καμιά φορά, αυτή οφείλεται στη σωματική σας αδυναμία. Η αδυναμία, όταν διαρκεί για πολύ, δημιουργεί στη ψυχή μια αίσθηση εγκαταλείψεως απ’ όλους, αίσθηση που γεννάει στη καρδιά φόβο και μελαγχολία.

Αλλά μην ξεχνάτε ποτέ πως ο Θεός είναι κοντά σας. Όλοι είμαστε παιδιά Του. Αποπαίδια δεν έχει. Και κανέναν δεν αφήνει. Όλα για το καλό μας τα παραχωρεί, ακόμα και τις πιο μεγάλες συμφορές. Νομίζω πως το έχετε αντιληφθεί, γι’ αυτό παραδώσατε ήδη με εμπιστοσύνη τον εαυτό σας και τη ζωή σας στα χέρια Του. Όποιος ελπίζει στο Θεό, αξιώνεται να λάβει το έλεός Του. Να επικαλείστε τη μεσιτεία της Κυρίας Θεοτόκου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αν ένα ξεραμένο φθινοπωρινό φύλλο…κήρυττε πόλεμο εναντίον του ανέμου!

Ο φόβος, η σύγχυση, η αδυναμία, η ασθένεια και ο σκοτισμός του νου γεννώνται από την αμαρτία. Με την αμαρτία ο άνθρωπος προκαλεί άλλους εναντίον του, προξενεί σύγχυση στη συνείδηση του, έλκει επάνω του τους δαίμονες και τους δίνει όπλα να στραφούν εναντίον του. Με την αμαρτία ο άνθρωπος διαχωρίζει τον εαυτό του από τον Θεό, υψώνει τείχος ανάμεσα σ’ αυτόν και την πηγή κάθε καλού, αποξενώνεται απ’ τον φύλακα άγγελό του.

Η διάπραξη της αμαρτίας σηματοδοτεί μια κήρυξη πολέμου εναντίον του Θεού και όλων των θεϊκών δυνάμεων. Αυτό είναι πιο παράλογο και απ’ το αν ένα ξεραμένο φθινοπωρινό φύλλο κήρυττε πόλεμο εναντίον του ανέμου! Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα παρεπόμενα… μίας συνέντευξης του Μοναχού Μωϋσή Αγιορείτη

Είναι αλήθεια πως αγαπώ από μικρός τη μελέτη και τη γραφή. Χιλιάδες σελίδες έχω γράψει και έχω δημοσιεύσει κατά καιρούς. Επί μία περίπου πενταετία η εφημερίδα αυτή φιλοξενεί άρθρα μου.

Είναι γεγονός πως ποτέ δεν παρενέβη στα κείμενά μου. Γι’ αυτό την ευχαριστώ, κι αυτό την τιμά. Είναι μεράκι το γράψιμο. Μέρες σκέφτομαι το θέμα, κι ένα βράδυ κάθομαι και το γράφω. Δεν είναι πάντοτε από τη φθηνή και παρερχόμενη επικαιρότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πού τοποθετείς τον εαυτό σου;

Η απουσία του Θεού·   ή ζητούμε ένα Θεό που μας βολεύει;

Μ’ αυτή την έννοια της αλήθειας πρέπει να παραδεχτούμε πως ο Θεός μπορεί και να είναι απών. Αυτή η απουσία φυσικά είναι υποκειμενική, αφού ο Θεός είναι πάντα παρών για τον καθένα μας. Μπορεί εν τούτοις να μείνει αόρατος και δυσνόητος, να μας διαφεύγει. Όταν ο Θεός δε μας προσφέρεται, όταν δεν είμαστε σε θέση να νοιώσουμε την παρουσία Του, τότε πρέπει να βρούμε τη δύναμη να περιμένουμε με δέος και σεβασμό.  

Υπάρχει όμως κι άλλο ένα στοιχείο σ’ αυτή την υποκειμενική απουσία του Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεγάλη Σαρακοστή: η μεγάλη χαρά!

Το θέμα φαίνεται οξύμωρο, αφού η Μεγάλη Σαρακοστή είναι συνδυασμένη με τη λύπη, την άσκηση, τη σιωπή, τη νηστεία. Αυτό δηλαδή που ονομάζουμε «πνευματικό πένθος».

Πράγματι, την περίοδο αυτή καλούμαστε να συνειδητοποιήσουμε την κατάστασή μας, που χαρακτηρίζεται από την αμαρτία, την αδυναμία, τη νωθρότητα, την αδιαφορία. Να συνειδητοποιήσουμε πως ο Θεός δεν είναι, δυστυχώς, το Α και το Ω της ζωής μας. Και, στη συνέχεια, να επανατοποθετηθούμε έναντι του εαυτού μας, που ζητά την ουσία της ζωής, το αληθινό πνευματικό βίωμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »