Η Λατρεία της Μεγαλόχαρης στας Αθήνας – Ένα ενδιαφέρον ιστορικό οδοιπορικό στην Αθήνα του παρελθόντος

αθηνα

Βύρων Κωνσταντάρας

Ελληνική Δημιουργία, τ. 61, 1950

Σε καμμιά πόλη στον κόσμο δεν λατρεύτηκε η Παναγία τόσο, όσο εδώ στην Αθήνα, και καμμιά πόλη ανάλογα με τον πληθυσμό της, δεν είχε τόσες εκκλησίες και Μοναστήρια κτισμένα στʼ όνομα της Θεομήτορος, όσα είχαν άλλοτε αι Αθήναι. Αυτό νομίζω πως οφείλεται σε δυο αξιοπρόσεχτα γεγονότα. Γεγονότα πʼ έχουν συνδέσει την Παναγία με την πόλη του Φωτός και του Πνεύματος.

Ερχόμεθα στο πρώτο. Όπως μας λέγει η παράδοση της πίστης μας, όταν ο Χριστός αποφάσισε να πάρει από τον πρόσκαιρο κόσμο την Μητέρα του για να την έχει πλάϊ του, την ειδοποίησε τρεις μέρες πριν μʼ έναν Άγγελο Του. Μετά το άγγελμα αυτό, η Μεγαλόχαρη ανέβηκε στο Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί και να ευχαριστήσει το παιδί της. Ταυτόχρονα νεφέλαι άρπαξαν από τα πέρατα της γης τους Αποστόλους και τους έφεραν στο σπίτι της Παναγίας για να παρευρίσκωνται κατά την κοίμησή Της, και εκεί άραντες το σώμα με ύμνους και ψαλμούς έφεραν εις το Χωρίον Γεθσημανή, και έθαψαν το πανάχραντό της σώμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Θεοτόκος. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Αθηνά

Rudolph Tegner (1873-1950), Ο Δίας γεννάει την Αθηνά. Φωτογραφία © Maicar Förlag - GML.

Αγαπημένη κόρη του Δία, θεά της σοφίας και των ειρηνικών τεχνών, αλλά και προστάτιδα της πόλης και πολεμική θεά. Είχε ως σύμβολό της την κουκουβάγια.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία (Ησίοδος, Θεογονία), η Αθηνά γεννήθηκε πάνοπλη από το κεφάλι του Δία. Ο μύθος αναφέρει ότι πρώτη σύζυγος του Δία ήταν η Μήτις. Όμως, ο θεός πήρε ένα χρησμό που τον πληροφορούσε ότι ο γιος που θα γεννούσε η Μήτις θα τον εκθρόνιζε. Ο Δίας για ν’ αποφύγει την εξέλιξη αυτή κατάπιε τη Μήτιδα, η οποία ήταν ήδη έγκυος. Όταν έφτασε η ώρα του τοκετού, έπιασε τον Δία ένας τρομερός πονοκέφαλος. Κλήθηκε για να τον απαλλάξει ο Ήφαιστος που του άνοιξε το κεφάλι με τα εργαλεία του. Από μέσα ξεπετάχτηκε πάνοπλη η Αθηνά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιός είπε πως έλειψαν στις μέρες μας οι φίλοι κι ομολογητές του Χριστού;

Σύγχρονο αντιπαραμύθι

Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ

1983 μ.Χ.

Μια κόρη, ας πούμε πως την έλεγαν Μαρία, γεννημένη σε μια δροσόλουστη κωμόπολη της Κρήτης, βρίσκεται στην Αθήνα για σπουδές. Ο πατέρας φτωχός εργάτης, η μητέρα της, εργαζόμενη κι αυτή. Μεροδούλι-μεροφάι, αλλά το «δόξα σοι, ο Θεός!» δεν λείπει από το στόμα τους.

Όμορφη η Κρητικοπούλα! Ο λαμπρογάλανος ουρανός της Κρήτης κ’ η νταντελοπλουμισμένη θάλασσά της, κ’ οι ζέφυροι και τα μαϊστράλια, λες κι έβαλαν τα δυνατά τους να την κάμουν σωστή ζωγραφιά!… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μητέρα έξι παιδιών ανέσυρε τον Σταυρό στα Τρίκαλα

Παρά το τσουχτερό κρύο, με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια εορτάστηκαν σήμερα τα Θεοφάνεια στα Τρίκαλα.

Το πρωί τελέστηκε Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών κ. Αλεξίου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ποιος είναι ο λόγος που εξοστρακίστηκε ο Αριστείδης ο Δίκαιος;

αριστειδης λυσιμαχου

"ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΛΥΣΙΜΑΧΟΥ". Ένα από τα "όστρακα" (θραύσματα αγγείων) με τα οποία εξοστράκισαν και εξόρισαν τον Αριστείδη τον Δίκαιο. Αθήνα, Μουσείο Αρχαίας Αγοράς.

VatopaidiFriend: Η ιστορία του Αριστείδη του Δίκαιου μάς θυμίζει λίγο εκείνη του Γέροντα Εφραίμ. Όλη η ελληνική ιστορία βρίθει από τέτοιες εμπαθείς συμπεριφορές και αδικίες.

Ο Αριστείδης ο Δίκαιος (540 – 468 π.Χ.) υπήρξε επιφανής πολιτικός και στρατηγός των Αθηναίων. Στη μάχη του Μαραθώνα ήταν ένας απ’ τους 100 Έλληνες στρατηγούς και στη συνέχεια ανακηρύχθηκε Άρχοντας των Αθηνών.

Εκτός από τη μεγάλη σωφροσύνη και φιλοπατρία του, τον διέκρινε μια αυστηρότατη προσήλωση στο πνεύμα της δικαιοσύνης γι’ αυτό και η ιστορία, δίπλα στο όνομά του, του κόλλησε τον χαρακτηρισμό «Ο δίκαιος». Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και πέθανε πάμπτωχος το 468 π.Χ., σε ηλικία 72 ετών.

Πολέμησε στη Μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.) ως στρατηγός της φυλής του και τον επόμενο χρόνο εκλέχτηκε «άρχων» της Αθήνας. Η εκλογή αυτή, πιθανότατα, ήταν αποτέλεσμα της φήμης που είχε αποκτήσει κατά την θητεία του ως ταμίας του ναού της Αθηνάς, όπου διακρίθηκε για την τιμιότητα και την δικαιωσύνη που επέδειξε. Εξαιτίας της φήμης του, ο στρατηγός Μιλτιάδης τον επέλεξε ανάμεσα στους δέκα στρατηγούς των αττικών φυλών για τη φύλαξη των λαφύρων και των αιχμαλώτων μετά την μάχη του Μαραθώνα…. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πώς να μετατρέψετε την ιδεοληψία σας σε «τέχνη»… Κώστας Γαβράς και Παρθενώνας. Όταν η απόρριψη της ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗΣ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗΣ, μετονομάζεται σε «λογοκρισία»

Πώς τα βρήκε ο Elgin τον 19ο αιώνα, αφού τα είχαν καταστρέψει οι κακοί παπάδες? Και μάλιστα τα βρήκε όλα σε τέτοια κατάσταση, που έπρεπε αυτός να τα κόψει με πριόνι για να τα μεταφέρει...

Πώς τα βρήκε όλα αυτά ο Elgin τον 19ο αιώνα, αφού τα είχαν καταστρέψει "οι κακοί παπάδες"? Και μάλιστα τα βρήκε όλα σε τέτοια κατάσταση, που έπρεπε αυτός ο ίδιος να τα κόψει κομμάτι-κομμάτι για να τα μεταφέρει... Έλεος!

Και αυτή τη φορά, (όπως συνήθως), αυθαίρετες συκοφαντίες και επιθέσεις κατά τής Εκκλησίας, με τη συνεπικουρία κατευθυνόμενων καναλιών και δημοσιογράφων, παραπλανούν την κοινή γνώμη με λογικά άλματα και ανιστόρητες βεβαιότητες. Ο κάθε ανιστόρητος εισαγγελεύει στην τηλεόραση για δήθεν «λογοκρισία», χωρίς καν να αναρωτιέται, αν αυτό που προσπαθούσε ο Κώστας Γαβράς να προωθήσει, μπορούσε να στηριχθεί σε ιστορικά ντοκουμέντα, ή απλώς ήταν μία ακόμα συκοφαντία κατά τής Εκκλησίας, από Αθεϊστικούς Αντιχριστιανικούς κύκλους. Αποτελεί άραγε «λογοκρισία», το να κόβει κάποιος ΨΕΥΔΗ στοιχεία από δημόσια προβαλλόμενες ταινίες, που δείχνουν να έχουν σκοπό την παραπλάνηση τής κοινής γνώμης; Η προστασία τής αλήθειας είναι λογοκρισία; Και γιατί δεν δέχεται τα πυρά ο συκοφάντης, αλλά αντιθέτως το θύμα τής υπόθεσης; Ποιοι ελέγχουν τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Επιβολής) σε αυτή τη χώρα;

Σχετικά με τα τελευταία θλιβερά γεγονότα που αφορούν στο φιλμάκι για τον Παρθενώνα, θα πρέπει εξ αρχής να ξεκαθαρίσουμε ότι, δεν θα πέσουμε στην παγίδα να τα δούμε σε ένα βολικό για τον Κώστα Γαβρά (και όχι μόνο) πλαίσιο, ότι δήθεν πρόκειται για μια κλασική υπόθεση «τέχνης και λογοκρισίας». Κάποιους, θα βόλευε πολύ κάτι τέτοιο, όπως για παράδειγμα εκείνους που κυκλοφορούν τις ημέρες αυτές στα ΜΜΕ και το θέτουν σε μια τέτοια βάση. Τα ευφυολογήματα όμως περί «λογοκρισίας» πιάνουν μόνο σε όσους δεν γνωρίζουν την βαθιά απέχθεια του Κώστα Γαβρά για τον Χριστιανισμό και την Εκκλησία, και τους αντίστοιχους ύμνους του για την αθεΐα [1].Το όλο θέμα λοιπόν αφορά την ανούσια μεταφορά μιας ιδεολογικής διαμάχης από την εποχή της …επικράτησης του χριστιανισμού (η οποία φαίνεται στενοχωρεί ακόμη τον κο Γαβρά!) και κατά πόσο είχε το δικαίωμα ο σκηνοθέτης να την μεταφέρει σε ένα φιλμάκι που του ζητήθηκε να δημιουργήσει για εντελώς διαφορετικό σκοπό.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Βυζάντιο - Byzantium, Ειδήσεις, Ιστορία. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »