Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;


Ο Θαυμαστός κόσμος των μικρών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παιδικός Παράδεισος


Άγγελος, 4 ετών, προσευχόμενος και αιφνιδιαζόμενος… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Να γίνεσαι μικρούλης…

Πρωτ. Σταμάτιος Σκλήρης

Να γίνεσαι μικρούλης όπως έλεγε ο πατήρ Πορφύριος. Και από κεί να βλέπεις τον Θεό και τον άνθρωπο.Μικρούλης,για να μπορείς να δείς το αγριολούλουδο από κοντά. Αν είσαι γίγαντας σου ξεφεύγει.Μικρούλης για να χάσεις τις ψεύτικες αβεβαιότητες.Μικρούλης, μήπως αξιωθείς την πνευματική ακτημοσύνη, την αθωότητα και τα έκθαμβα μάτια. Μήπως ανταλλάξεις την μεγάλη ιδέα με την απλή αλήθεια. Μήπως και γλυτώσεις την χριστιανική καριέρα»… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αθωότητα… (φωτογραφίες)

Αναρτήθηκε στις Γενικά, Γονείς & Παιδιά. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Αν ήταν ένας άλλος…και αν ξεχνούσε…

 «Τον Σταυρόν Σου τον τίμιον προσκυνούμεν Χριστέ και την Ανάστασίν Σου υμνούμεν και δοξάζομεν τω γαρ μώλωπί Σου, ημείς οι πάντες ιάθημεν». (Εσπερινός Τρίτης Διακαινησίμου).

«Γενόμενος άνθρωπος πάσχει ως θνητός, και διά πάθους το θνητόν, αφθαρσίας ενδύει ευπρέπειαν». (Κανών του Πάσχα).

Μέσα στη δυναμικότητα της αφθαρσίας του, κάρπισε η πνευματική δυναμικότητα, που εκδηλώθηκε μέσα στην υπομονή και το εκούσιο χωρίς ενοχή πάθος. Στο πνευματικό πεδίο, η αθωότητα,  πραότητα και η θυσία του Αρνίου, που υπομένει τη σφαγή, ισοδυναμούν με τη δύναμη του λιονταριού, που νικά το θάνατο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στον απόηχο της λύπης…

Μαρία Λασσιθιωτάκη

Ψυχολόγος

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι μια μέρα μυστηριακή, γεμάτη συμβολισμούς, ήθη και έθιμα. Τα περισσσότερα προέρχονται από τον χριστιανισμό και όχι λίγα έχουν την καταγωγή τους στην πανάρχαιη λατρεία της φύσης, στην εποχή της Ανοιξης.

Το πένθος, η νηστεία , το τελετουργικό στις εκκλησιές αναπαριστούν την κορύφωση του θείου δράματος. Σχεδόν όλους μας αγγίζουν, οι κατανυκτικές ψαλμωδίες, οι φωνούλες των μικρών παδιών, στην περιφορά των επιταφίων, τα αναμμένα κεράκια, εκεί που σμίγει ο ανθρώπινος και θεϊκός πόνος. Το θείο δράμα, το προσωπικό δράμα κάθε ανθρώπου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η τυφλή δικαιοσύνη ΤΥΦΛΩΝΕΙ, ενώ η Παναγία…

Στα 1530, στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα, ένας τίμιος νέος, ο Στέφανος, γύριζε κάποια μέρα από την πόλη στο χωριό του.

Στον δρόμο συνάντησε κι άλλους οδοιπόρους, κι έτσι βάδιζαν όλοι μαζί συντροφιά. Κάποια στιγμή διέκριναν μακριά μερικούς νεαρούς, πού μετέφεραν αλεύρι από τον μύλο. Η παρέα του Στέφανου μπήκε σε πειρασμό.

— Δεν τους κλέβουμε το αλεύρι; είπαν μεταξύ τους. Κανείς δεν μας βλέπει. Θα το μοιραστούμε και θα το μεταφέρουμε στα σπίτια μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »