Παραλληλισμοί μεταξύ γάμου και μοναχισμού

apotagi-1024x768

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Δεν μπορώ να πω ότι χρειάστηκε να περάσω από την εμπειρία της «αποταγής», όταν αποφάσισα να ακολουθήσω τον μοναχισμό. Όταν άφηνα τον «κόσμο», δεν δοκίμασα εσωτερική πάλη με τον εαυτό μου, δηλαδή δυσκολία να αρνηθώ κάτι που με τραβούσε στην κοσμική ζωή. Τίποτε δεν απέρριπτα ούτε υποτιμούσα. Πήγα στο μοναστήρι, γιατί μου ήταν πνευματικά απαραίτητο να βρω μια τέτοια μορφή ζωής, στην οποία θα μπορούσα να δοθώ στον Θεό ολοκληρωτικά, δηλαδή με όλες τις σκέψεις, όλη την καρδιά, όλες τις φυσικές και ψυχικές δυνάμεις του είναι μου. Ωστόσο, αυτό δεν απέκλεισε κάποια περίοδο οδυνηρής πάλης ανάμεσα στην προσευχή και την εμπαθή αγάπη μου προς τη ζωγραφική. Η τέχνη ήταν για μένα η οδός προς τη γνώση του είναι. Έτσι αντιλαμβανόμουν την τέχνη, έτσι την ζούσα· με διεκδικούσε ολόκληρο, ακόμη και περισσότερο από «ολόκληρο». Χωρίς την πλήρη παράδοση του εαυτού μας στην τέχνη, αυτή δεν γίνεται ποτέ γνήσια, δηλαδή δεν μπορεί να οδηγήσει τον θεράποντά της πέρα από τα όρια του χρόνου και του χώρου. Αυθεντικά καλλιτεχνικό έργο είναι μόνο εκείνο, που φέρει μέσα του στοιχεία του αιωνίου· έξω από αυτό παραμένει μόνο «διακοσμητικό» αντικείμενο των σπιτιών μας. Η σκέψη για το αιώνιο με συνόδευε από τα παιδικά μου χρόνια. Η προσευχή, βαθαίνοντας μέσα μου, με οδηγούσε με μεγαλύτερη δύναμη στην ψηλάφηση της αιωνιότητας. Και αύτη νίκησε.

Αργότερα ο μοναχισμός Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από την απειλή του θανάτου στην προοπτική της ζωής και της αιωνιότητας

article_11280

Του μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, από το Σαββατιάτικο ένθετο της «δημοκρατίας» για την Ορθοδοξία

Η ασθένεια του AIDS, κατά της οποίας είναι αφιερωμένη η σημερινή ημέρα, ασθένεια που χαρακτηρίστηκε μάστιγα του 20ού αιώνα και που συνεχίζει ακάθεκτη και στον 21ο, έφερε στο προσκήνιο, με τον πιο τραγικό τρόπο, τη συζήτηση για τη σεξουαλική και ευρύτερα ερωτική συμπεριφορά των ανθρώπων. Πρόσφατα, μάλιστα, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην καταπολέμηση του AIDS φορείς επισήμαναν ότι η διάδοσή του είχε να κάνει με βαθύτερα θέματα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και συμπεριφοράς. Στο προσκήνιο βρέθηκαν η ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων, η αδυναμία του σύγχρονου ανθρώπου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μιας μακροχρόνιας σχέσης, αλλά και η απουσία φραγμών και αναστολών μπροστά στην αναζήτηση μιας απρόσωπης και περιστασιακής σχέσης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σκέψη μου είναι πολύ απλή (Γέροντας Σωφρόνιος ‘Εσσεξ)

Αν ο Χριστός δεν είναι Θεός, τότε εμείς μένουμε στο σκοτάδι και είναι αδύνατο να δικαιώσουμε τον Θεό βλέποντας τα ατελείωτα παθήματα του κόσμου. Αν όμως πραγματικά ο Χριστός είναι Θεός, όπως εμείς αδίστακτα πιστεύουμε, τότε κανένας δεν μπορεί να μεμφθεί τον Θεό για τα κακά που διαδραματίζονται στον κόσμο. Χάρη στην εμφάνιση του Χριστού γνωρίζουμε τώρα ποιός είναι ο Θεός. Τον αγαπούμε και δεν επιρρίπτουμε σε Αυτόν καμία μομφή. Ο Χριστός μας φανέρωσε τον Θεό, ο οποίος είναι Φως «και σκοτία εν Αυτώ ουκ έστιν ουδεμία». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είναι δυνατό με σχοινί δύο μέτρων ν’ αντλήσεις νερό από πηγάδι χιλίων μέτρων;

 Διάλογος θεογνωσίας

Διψασμένο βλέπουμε το Χριστό στην Ευαγγελική περικοπή της Σαμαρείτιδας. Διψασμένο Τον είδαμε και τη Μεγάλη Παρασκευή. «Διψώ», ζήτησε πάνω από το Σταυρό λίγο νερό και απόκριση δεν πηρέ. Ζήτησε νερό στο πηγάδι Σιχάρ από μία γυναίκα, κι εκείνη του απάντησε. Δεν θέλει τίποτε άλλο ο Χριστός. Θέλει απλώς ν’ απαντήσουμε, ν’ ανταποκριθούμε στη δίψα Του. Διψάει ο Χριστός το δικό μας ξεδίψασμα. Διψάει τη δική μας σωτηρία Και είναι έτοιμος να την προσφέρει. Πώς;

Με το διάλογο. Κάνει ο Χριστός διάλογο στην Ευαγγελική περικοπή. Διάλογο με μία ψυχή, μ’ έναν άνθρωπο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αιωνιότητα μπορεί να είναι μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης

Του Μόσχου Εμμανουήλ  Λαγκουβάρδου

1. Η αιωνιότητα μπορεί να είναι μέρος της κάθε ανθρώπινης ύπαρξης. Ο άνθρωπος μπορεί να ζει σ΄ αυτήν την πρόσκαιρη ζωή με την προοπτική να αρέσει στο Θεό, με την προοπτική της αιώνιας ζωής .

2. Ο Θεός όρισε για τον κάθε άνθρωπο τον άγγελό του, ως φύλακα όχι μόνο της ψυχής αλλά και του σώματος. Οι αρχαίοι πρόγονοί μας ονόμαζαν τον άγγελο, “δαιμόνιο”.  Ο φύλακας άγγελος του ανθρώπου τον ενισχύει στην προσπάθειά του να ζει όπως αρέσει στο Θεό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λαχτάρα Αιωνιότητος

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΚΑΤΡΑΚΟΥΛΗ † 2001

Ιδού, έρχομαι ταχύ. Αμήν. ναι έρχου,

Κύριε Ιησού. (Αποκ. κβ’ 12, 20)1

Ο θείος λόγος του Ευαγγελίου, ο οποίος εξέρχεται από τον άμβωνα της Εκκλησίας, περιέχει ποικίλα σπέρματα αληθείας και θεογνωσίας. Η μελέτη του θείου λόγου να είναι η τρυφή και η τροφή της ζωής μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι άνθρωποι συνήθως σκέπτονται αφελώς!

Γέροντος Σωφρονίου.

Η παρουσίαση εκ μέρους μου του θέματος της μετανοίας έχει ως εξής:

Όλη η ζωή μας, όταν την εκλάβουμε στην έσχατη πραγμάτωσή της, θα φανεί ως κάποια μοναδική πράξη χωρίς έκταση. Με άλλα λόγια θα θεωρηθεί αμέσως ολόκληρη από εκείνους που έχουν την αντίστοιχη όραση. Με την έννοια αυτή, κάθε στιγμιαία εσωτερική κίνηση αφήνει στο γενικό σύνολο της ζωής μας το ένα ή το άλλο ίχνος. Ας υποθέσουμε ότι στη ροή όλης μου της ζωής μόνο μία φορά εμφανίστηκε κακός λογισμός. Το «κακό» αυτό, αν δεν το απορρίψω από την ψυχή μου με την πράξη της αυτομεμψίας, θα παραμείνει ασφαλώς παρόν, προσδίδοντας στη ζωή μου άλλον χαρακτήρα, εισάγοντας στη σφαίρα της ζωής μου κάποιο σκοτεινό στίγμα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »