«Προσωπικά​» ο Πατριάρχης Αλεξανδρεί​ας και πάσης Αφρικής

alex-ppa

Τη Μεγάλη Πέμπτη στις 16:00, στη ΝΕΤ, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, Θεόδωρο Β’, «Προσωπικά» με την Έλενα Κατρίτση.

Ο Πατριάρχης σε μια εκ βαθέων συνέντευξη θυμάται τα παιδικά του χρόνια στην Κρήτη και με συγκίνηση μιλά για τη μητέρα του, η οποία σήμερα ζει στο νησί που τόσο αγαπά.

Θυμάται πώς Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αλεξάνδρεια: Ανατροπή λεωφορείου με Έλληνες ομογενείς

2CB8AAF1B12D0C66105E75B5E7A69666

Ανατροπή λεωφορείου, στο οποίο επέβαιναν 19 άτομα, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Μέγας Αθανάσιος· γίγαντας της Ορθοδοξίας

megaas athanasios

Ο Άγιος Αθανάσιος γεννήθηκε το 295 μ.Χ. και έζησε στα χρόνια του Μ. Κωνσταντίνου. Ήταν παρών, σαν Διάκονος στην Α’ Οικουμ. Σύνοδο, που έγινε στην Νίκαια της Μ. Ασίας το 325 μ. Χ., όπου και κατήσχυνε τον δυσσεβή άρειο με λόγους σοφίας και αποδείξεις των Θείων Γραφών. Όταν εκοιμήθη ο Επίσκοπός του Αλέξανδρος στην Αλεξάνδρεια, τη θέση του ανέλαβε ο Μ. Αθανάσιος και εποίμανε την επισκοπή με φόβο Θεού. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσοι παραμελούν τις αρετές, αυτοί χρησιμοποιούν μάταια την ψυχή τους

Δεν θα παραλείψω στη διήγηση αυτούς που έχουν ζήσει μέσα στην περιφρόνηση για να επαινέσω έτσι τα κατορθώματά τους και για να ασφαλίσω τους αναγνώστες. Υπήρξε στην Αλεξάνδρεια κάποια μοναχή ταπεινή στην εμφάνιση, σοβαρή στην προαίρεση, πάρα πολύ πλούσια σε υλικά αγαθά, χωρίς να δώσει ποτέ δωρεάν ούτε έναν οβολό σε ξένο, σε μοναχή, στην εκκλησία, σε φτωχό. Αυτή παρ’ όλες τις πολλές, νουθεσίες των πατέρων δεν απάλλασσε τον εαυτό της από την περιουσία της. Είχε και συγγενείς απ’ τους οποίους υιοθετεί τη θυγατέρα της αδελφής της, στην οποία μέρα-νύχτα υποσχόταν την περιουσία της, επειδή είχε χάσει τον πόθο της για τον ουρανό. Γιατί κι αυτό είναι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αλεξάνδρεια: Φάρος της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού – Alexandria: Beacon of Orthodoxy and Hellenism


Η ένδοξη ιστορία του Αποστολικού Θρόνου της Αλεξανδρείας, με δισχιλιετή πορεία, κατόρθωσε να γίνει φάρος θεολογικός, επιστημονικός, εκκλησιαστικός, πολιτιστικός και προ παντός κράτησε υψηλό γόητρο και τιμή προς δόξαν της καθόλου Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Από την εποχή, που την Εκκλησία Αλεξανδρείας ίδρυσε ο άγιος Ευαγγελιστής Μάρκος, μέχρι και των ημερών μας, το Πατριαρχείο κατέχει μια ιδιάζουσα και πρωτοπόρο θέση μέσα στην οικουμενική Ορθοδοξία. Πολλών Παπών και Αρχιεπισκόπων Αλεξανδρείας το ονόματα μνημονεύονται τόσο από την Ανατολή, όσο και από τη Δύση, γιατί με τη ζωή, το έργο και τη διδασκαλία τους πρόσφεραν πολύτιμες υπηρεσίες και έγιναν εξέχοντες ηγέτες της Εκκλησίας του Χριστού.

(Φωτ: Έμβλημα Πατριαρχείου Αλεξανδρείας  – Phot: Emblem of the Patriarchate of Alexandria)

 

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο πάτερ Σπάρτας…

Φώτης Κόντογλου

ΟΙ ΝΕΓΡΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΕΡ ΣΠΑΡΤΑΣ

ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ είναι μια χώρα που τη λένε Ουγκάντα, κοντά στη λίμνη Βικτώρια Νυάντζα, κατοικημένη από κάμποσες φυλές. Οι πιο πολλοί ντόπιοι είνε οι λεγόμενοι Μπαγκάντα, άλλοι λέγουνται Μπουνιόροι, άλλοι Χαμίτες, όλοι νέγροι κατάμαυροι. Στα δασωμένα μέρη ζούνε πλήθος από κείνα τα ανθρωπάρια που τα λένε πυγμαίους και που είναι η παλιά και ντόπια φυλή, γιατί οι άλλοι πήγανε από τα άλλα μέρη της Αφρικής.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αριστείδης Παναγιώτης Τζιάμαλης (1876 – 16 Ιουνίου 1968)

του Δρ Ελευθέριου Αντωνίου
Κοινωνιολόγου – Ερευνητή

(Βιβλιοπαρουσίαση μέσα από τις προλογίσεις των κκ Πέτρου Παπαπολυβίου – Αναπληρωτή Καθηγητή, Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Πανεπιστημίου Κύπρου, και Κωστή Κοκκινόφτα – Ερευνητή, Κέντρου Μελετών Κύκκου).

Η συμμετοχή των Ελλήνων της Κύπρου στους ελληνικούς απελευθερωτικούς πολέμους και στα επαναστατικά κινήματα των υπόδουλων ελληνικών περιοχών (Θεσσαλία, Ήπειρος, Κρήτη, Μακεδονία) ήταν αδιάλειπτη από την εποχή της δημιουργίας του ελληνικού κράτους, ως άμεση συνέχεια της γενναίας συνεισφοράς κυπριακού αίματος στην ελληνική επανάσταση του 1821. Σε κάθε μητροπολιτικό πολεμικό προσκλητήριο και εθνική περιπέτεια, από τις τόσο συχνές του 19ου και των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα, με αποκορύφωμα τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, τους Βαλκανικούς πολέμους του (1912 – 1913), τη Μικρασιατική εκστρατεία και τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, χιλιάδες Έλληνες Κύπριοι, χωρίς καμιά νομική υποχρέωση, έσπευσαν στα όπλα, ανιδιοτελώς και ανυστερόβουλα, στη βοήθεια »της αγωνιζομένης μητρός», για την απελευθέρωση των «υποδούλων αδελφών». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »