Το Αρχιεπισκοπικό ζήτημα (1900-1910) ως έκφαση του Ενωτικού Κινήματος: Η Βρετανική Θεώρηση (μέρος 2ο)‏

Παρόμοια αισθήματα εκφράστηκαν σε πολλά άλλα μνημόνια, ψηφίσματα και τηλεγραφήματα προς τη Βρετανική κυβέρνηση και στις διοικητικές αρχές της Κύπρου. Παράλληλα, οι Έλληνες εξέφραζαν τις αντιδράσεις τους προς τους Βρετανούς με οποίο τρόπο μπορούσαν: το 1887 μποϊκόταραν τους εορτασμούς για το Ιωβηλαίο[20], ενώ δέκα χρόνια αργότερα, συμμετείχαν είτε συνεισφέροντας οικονομικά, είτε πολεμώντας στο μέτωπο ως εθελοντές κατά της Τουρκίας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο[21]. Η ευκολία με την οποία οι Έλληνες κάτοικοι εξέφραζαν τα ενωτικά τους συναισθήματα κατέστη δυνατή εξαιτίας του ιδιάζοντος καθεστώτος[22] της κατοχής του νησιού αφενός και αφετέρου της αρχικά ανεκτικής στάσης που επεδείχθη από τους Βρετανούς[23]. Η Εκκλησία της Κύπρου άσκησε καθοριστικό ρόλο στην προώθηση όλων αυτών των εκδηλώσεων και συναισθημάτων, αφού παραδοσιακά, οι επίσκοποι ενεργούσαν ως πολιτικοί εκπρόσωποι του ποιμνίου τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις Ιστορία, Τέχνες και πολιτισμός. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Το Αρχιεπισκοπικό ζήτημα (1900-1910) ως έκφαση του Ενωτικού Κινήματος: Η Βρετανική Θεώρηση (μέρος 1ο)‏

Οι Αρχιεπίσκοποι Κύπρου Κύριλλος (Παπαδόπουλος) Β' ο από Κιτίου (Βασιλείου) γνωστός ως Κυριλλάτσος και Κύριλλος Γ' ο από Κυρηνείας γνωστός ως Κυριλλούδιν

του Χριστόφορου Κωνσταντινίδη

Η αυγή του εικοστού αιώνα βρίσκει την Κύπρο υπό βρετανική κυριαρχία. Ο τερματισμός της οθωμανικής διοίκησης κατά το έτος 1878 δεν επέφερε την πολυπόθητη ένωση με το ελληνικό κράτος παρά τις προσδοκίες της ελληνικής πλειοψηφίας του πληθυσμού του νησιού, οι οποίες ήταν αντίθετες με το μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό της βρετανικής πολιτικής στην περιοχή.
Σκοπός της παρούσας δημοσίευσης είναι η εστίαση στη βρετανική θεώρηση της πρώιμης αυτής φάσης του ενωτικού κινήματος, όπως αυτό αντικατοπτρίζεται μέσα από το Αρχιεπισκοπικό Ζήτημα. Η φιλονικία μεταξύ των δύο Κυρίλλων, που αμφότεροι ήταν υποψήφιοι για το θρόνο, επεφύλασσε ουσιαστικά τη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο διαφορετικές προσεγγίσεις βασισμένες στους εθνικούς οραματισμούς της συντριπτικής πλειοψηφίας των πιστών: των «Διαλλακτικών» από τη μια και των «Αδιάλλακτων» από την άλλη, εκ των οποίων οι τελευταίοι υπήρξαν βεβαίως φανατικοί υποστηρικτές της ένωσης. Οι Βρετανοί προφανώς επεδίωξαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τη διαμάχη εστιάζοντας ασφαλώς την προσοχή τους στην πολιτική περισσότερο πτυχή του ζητήματος παρά την εκκλησιαστική. Οπωσδήποτε κύρια φροντίδα της Βρετανίας ήταν σαφώς να διατηρήσει την εξουσία της στο νησί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ιστορία, Τέχνες και πολιτισμός. Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Leave a Comment »

Το δόγμα του νέο-οθωμανισμού και η στρατηγική των τετελεσμένων γεγονότων

Με τη συμπλήρωση 35 ετών από την τουρκική εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο ως ένα μνημόσυνο σε αυτούς πού θυσιάσθηκαν και ως εκδήλωση τιμής σε αυτούς πού έγραψαν σελίδες δόξας και ηρωϊσμού, θα επιχειρήσουμε μία συνοπτική παρουσίαση της Τουρκικής Στρατηγικής την οποία αφιερώνουμε σε αυτούς πού επλανήθηκαν και συνεχίζουν να πλανώνται για τις προθέσεις και την κατακτητική αποφασιστικότητα της γείτονος «συμμάχου και φίλης». Η προσέγγιση ότι με την καλή μας συμπεριφορά θα κάμψουμε την επιθετικότητα της Τουρκίας είναι ψευδαίσθηση. Πρώτη προτεραιότητα της πολιτικής μας πρέπει να είναι η απόκτηση δύναμης, πού είναι η μόνη δυνατή συνιστώσα, πού θα λειτουργεί ως αποτρεπτικό αντίπαλο δέος, ώστε να μην υποκύπτουμε σε εκβιασμούς και απειλές. Αντί αυτού όμως κάποιοι «ανυποψίαστοι» από την πολιτική μας ηγεσία, για δικούς τους λόγους, αφαιρούν δύναμη με την προσφάτως αποφασισθείσα μείωση της στρατιωτικής θητείας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΝΤΕΚΤΑΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΤΤΑ.

 

Τούρκοι στην Αλεξαντρέτα

Τούρκοι στην Αλεξανδρέττα

 

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ιστορία πρέπει να διδάσκει, όχι να παραπλανά ούτε να διαστρεβλώνει. Ποιος, όμως, διδάσκεται; Όχι, πάντως, οι ηγέτες μας. Πριν από αρκετές ημέρες, ο κατοχικός Ντενκτάς, σε διάλεξή του στο πανεπιστήμιο Μαρμαρά της Κωνσταντινούπολης, με θέμα «Οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση και νέες επιλογές», υποστήριξε ότι, αν ζούσε ο Ατατούρκ, θα ακολουθούσε την ίδια πολιτική στην Κύπρο με αυτήν που ακολούθησε στην Αλεξανδρέττα. Ποια ήταν εκείνη η πολιτική; Μετά την υπογραφή της γαλλο-τουρκικής συμφωνίας της Άγκυρας (20/12/1921), η Τουρκία αναγνώρισε πως η επαρχία Hatay, που είχε πρωτεύουσα την Αλεξανδρέττα, αποτελούσε έδαφος της Συρίας, κάτω από γαλλική διοίκηση. Οι όροι της συμφωνίας επικυρώθηκαν με απόφαση του Συμβουλίου της Κοινωνίας των Εθνών (24/7/1922). Όταν το 1936 η Συρία επρόκειτο να αποκτήσει την ανεξαρτησία της, η Τουρκία απαίτησε, παραβιάζοντας διεθνείς της υποχρεώσεις, την ανακήρυξη της Hatay σε ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Η πληθυσμιακή αναλογία της επαρχίας ήταν τότε 60% Άραβες και 40% Τούρκοι.
Η τουρκική απαίτηση απορρίφθηκε από τη Γαλλία, γιατί η ανακήρυξη ανεξαρτησίας δεν προβλεπόταν από τις Συμφωνίες και το ειδικό καθεστώς αυτοδιοίκησης. Επίσης, μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε στο διαμελισμό της Συρίας κατά παράβαση ρητής απόφασης της Κοινωνίας των Εθνών. Η Τουρκία υπέθαλψε, τότε, αιματηρές ταραχές και δολοφονίες, που της έδωσαν το πρόσχημα ώστε να απαιτήσει και η Γαλλία να αποδεχτεί τη Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »