Η Ιερά Μητρόπολη Κενύας στο πλευρό των παιδιών

Χρόνια τώρα στον χώρο της Ιεράς Μητροπόλεως Κένυας· όπου και το ιεραποστολικό μας κέντρο, εκτός από το Δημοτικό Σχολείο λειτουργεί σιωπηλά πρόγραμμα φαγητού επί καθημερινής βάσης.

Συγκεκριμένα, ενώ τα ορφανά και φτωχά παιδιά πού φοιτούσαν έπαιρναν αρχικά λόγω οικονομικών δυσκολιών ένα χυμό και δύο κομμάτια ψωμιού καθημερινά, τώρα χάρη στην αγάπη και την προσφορά των Ορθοδόξων αδελφών χριστιανών μας από την Κύπρο, την Ελλάδα, την Αυστραλία και την Αμερική απολαμβάνουν ζεστό πρωϊνό ρόφημα και μαγειρεμένο μεσημεριανό φαγητό.

Η προσπάθεια αυτή άρχισε δειλά-δειλά. Οι ανάγκες όμως αυξήθηκαν και συχνά έφταναν πληροφορίες ότι τα παιδιά κοιμόνταν το βράδυ νηστικά, καθώς κι αυτό το ελάχιστο πού τους παρείχαμε το μοιράζονταν με όλα τα μέλη της οικογένειας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πατριάρχης Μόσχας “Η δυνατή νεροποντή είναι σημάδι του Θεού”

Ολοκληρώθηκε σήμερα Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010 η επίσκεψη του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου στο Πσκοφ, με την τέλεση Θείας Λειτουργίας στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος στο Κρεμλίνο του Πσκοφ.

Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Αγιώτατος Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Σάρανσκ και Μορδοβίας Βαρσανούφιο, τον Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, τον Μητροπολίτη Πσκοφ και Βελίκιγε Λούκι Ευσέβιο, τον Αρχιεπίσκοπο Νοβγκορόντ Λέων, Πόλοτσκ Θεοδόσιο, Σολνετσνογόρσκι Σέργιο, Σμολένσκ Θεοφύλακτο και Γκάτσινα Αμβρόσιο.

Τον Πατριάρχη Μόσχας καλωσόρισε ο Μητροπολίτης Πσκοφ Ευγένιος, ο οποίος του προσέφερε ως ανάμνηση της επισκέψεως μια εικόνα της Αγίας Τριάδας.

Εν συνεχεία πραγματοποιήθηκε η επίσημη τελετή παράδοσης της εικόνας του Παντοκράτορα «Αιλεαζάροφσκυ» του 14 αιώνα από τη συλλογή του μουσείου Πσκοφ για την προσωρινή διαφύλαξη στην Ιερά Μονή του Σωτήρα Αιλεαζάροφσκυ.

Ο Προκαθήμενος της Ρωσικής Εκκλησίας ευχαρίστησε τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, την ηγεσία του νομού και της πόλεως για τις προσπάθειες, χάρη στις οποίες αυτό το ιερό κειμήλιο θα γίνει προσιτό για προσκύνημα των πολλών πιστών.

Σε ανάμνηση της Πατριαρχικής επίσκεψης και με αφορμή την 500η επέτειο της επανένταξης του Πσκοφ στην Αγία Ρως ο Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλος προσέφερε στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας την εικόνα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκυ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσιος Θεοφάνης ο Θαυματουργός (16ος αιώνας) – 19 Αυγούστου

Όσιος Θεοφάνης ο Ηγούμενος. Τοιχογραφία Ι. Μ. Δοχειαρίου (1744).
Όσιος Θεοφάνης ο Ηγούμενος. Τοιχογραφία Ι. Μ. Δοχειαρίου (1744).

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα από ευσεβείς γονείς. Όταν ενηλικιώθηκε, ήλθε στο Άγιον Όρος κι έγινε μοναχός στη μονή Δοχειαρίου. Για τις αρετές του, μετά από καιρό, εξελέγη ηγούμενος. Τη μονή «εις ύψιστον βαθμόν ακμής ήγαγεν, εκθύμως και παντοίοις άσκητικοίς κανόσι παροτρύνων εις πολιτείαν όλως θεάρεστον τους υπό την εποπτείαν αύτού συνασπισμένους μοναχούς και τον προς τα θεία διάπυρον ζήλον αύτού μεταδιδούς».

Αργότερα, ανάγκες τον οδήγησαν έξω του Όρους. Μαζί με τον ανεψιό του πήγε στη σκήτη της Βέροιας, όπου έκτισε μονή προς τιμήν της Θεοτόκου «συναγαγών πολλούς μιμητάς της ενάρετου πολιτείας αυτού». Όταν η μονή αυτή προχώρησε στην πνευματική ζωή, άφησε τον ανεψιό του να τη διευθύνει κι αυτός πήγε στη Νάουσα, όπου έκτισε άλλη μονή προς τιμή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Συγκεντρώθηκαν και εδώ πολλοί μοναχοί, στους όποιους ήταν ηγούμενος επί «χρόνον ικανόν». Πολλοί χριστιανοί κατέφευγαν στον όσιο προς παρηγοριά και στηριγμό.

Κατόπιν επέστρεψε στη σκήτη της Βέροιας, όπου εκοιμήθη και ετάφη, αφού είχε προβλέψει την έκδημία του. Στη σκήτη υπάρχει μέρος των τιμίων λειψάνων του. Η θαυματόβρυτη κάρα του φυλάγεται στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης. Στη μονή Δοχειαρίου σώζεται η «πατερίτσα» του οσίου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιερά Μονή Παναγίας Ελεούσας της Τρικουκιώτισσας (1)

Katholiko I_M_ Panagias Trikoukiotissas

Panagia i Elaiousa, I_M_ Panagias Trikoukiotissas

Η Ιερά Μονή Παναγίας Ελεούσας της Τρικουκιώτισσας βρίσκεται στο Τρόοδος, δυτικά της υψηλότερης κορυφής του Ολύμπου, της Χιονίστρας και νοτιονανατολικά του χωριού Πρόδρομος, από τον οποίο απέχει μόλις δύο χιλιόμετρα.

Ο Ρώσος μοναχός Βασίλειος Μπάρσκυ στην περιγραφή της Μονής το 1735 τονίζει το ησυχαστικό της περιβάλλον την απίστευτα ωραία τοποθεσία της και τις περίτεχνες οικοδομές της.

Το μοναστήρι θεωρείται από τα αρχαιότερα της Κύπρου. Από διάφορες πληροφορίες γνωρίζουμε ότι υφίστατο κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας-Ενετοκρατίας (1191-1571)· μάλιστα είχε δικά της μετόχια όπως το επωνομαζόμενο «Αδιά» κοντά στο χωριό Πενταλιά της Πάφου. Η Μονή αρχικά ήταν μεγάλη όπως του Κύκκου (Βασίλειος Μπάρσκυ), αλλά αργότερα εξέπεσε λόγω της μεγάλης πτωχείας των μοναχών της, απότελεσμα των δύσκολων χρόνων της Τουρκοκρατίας.

Ο Estienne de Luzignan αναφέρει ότι η παλαιά εικόνα της Παναγίας της Τρικουκκιώτισσας, (σήμερα δεν γνωρίζουμε πού βρίσκεται), την οποία κατά παράδοση ζωγράφησε ο Ευαγελιστής Λουκάς, μεταφερόταν στην πρωτεύουσα Λευκωσία, την οποία υποδέχονταν συνήθως στην είσοδο της πόλης και στη συνέχεια την λιτάνευαν. Μεταφερόταν δε με πομπή πίσω στο μοναστήρι της.

Ο Νέαρχος Κληρίδης αναφέρει ότι το 1533 το μοναστήρι είχε αποκτήσει ήδη μεγάλη φήμη διότι η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Τρικουκκιώτισσας απάλλασε την Κύπρο από τις σφοδρές συνέπειες της ανομβρίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η αμαρτία φέρνει τις συμφορές

Ο Γέροντας Παϊσιος. Φωτογραφία παρμένη από τον βατοπαιδινό μοναχό Νήφωνα.

Ο Γέροντας Παϊσιος. Φωτογραφία παρμένη από τον βατοπαιδινό μοναχό Νήφωνα.

 Έρριξες φάρμακο για τις κάμπιες;

– Έρριξα, Γέροντα.

– Τόσες καλόγριες ούτε μια κάμπια δεν μπορείτε να σκοτώσετε! Στην Κατοχή, όταν είχε πέσει ακρίδα, είχαν βγάλει εδώ στην Χαλκιδική την Αγία Ζώνη από την Μονή Βατοπεδίου και η ακρίδα έπεφτε σύννεφα-σύννεφα στην θάλασσα. Στην Ήπειρο, θυμάμαι, ηταν σαν το χιόνι. Κάναμε όλοι προσωπική εργασία· με τα σεντόνια την μαζεύαμε και μετά την πετούσαμε. Ήταν και η πείνα…, μην τα ρωτάς! Τα σιτάρια είχαν ξαναδώσει, αλλά είχαν σακατευθή.

Οι ακρίδες, οι πόλεμοι, η ανομβρία, οι αρρώστιες είναι μάστιγα. Όχι ότι ο Θεός θέλει να παιδαγωγήση έτσι τον άνθρωπο, αλλά είναι συνέπεια της απομακρύνσεως του ανθρώπου από τον Θεό. Όλα αυτά συμβαίνουν, γιατί ξεφεύγει ο άνθρωπος από τον Θεό. Έρχεται η οργή του Θεού, για να θυμηθή ο άνθρωπος τον Θεό και να ζητήση βοήθεια. Δεν είναι ότι ο Θεός τα κανονίζει έτσι και βγάζει μια διαταγή να έρθη κάποια συμφορά στον άνθρωπο, αλλά ο Θεός βλέπει μέχρι πού θα φθάση η κακία των ανθρώπων και ότι δεν θα αλλάξουν, και γι’ αυτό επιτρέπει να συμβή μια συμφορά, για να συνετισθούν. Όχι ότι τα κανόνισε έτσι ο Θεός. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »