Από την απειλή του θανάτου στην προοπτική της ζωής και της αιωνιότητας

article_11280

Του μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, από το Σαββατιάτικο ένθετο της «δημοκρατίας» για την Ορθοδοξία

Η ασθένεια του AIDS, κατά της οποίας είναι αφιερωμένη η σημερινή ημέρα, ασθένεια που χαρακτηρίστηκε μάστιγα του 20ού αιώνα και που συνεχίζει ακάθεκτη και στον 21ο, έφερε στο προσκήνιο, με τον πιο τραγικό τρόπο, τη συζήτηση για τη σεξουαλική και ευρύτερα ερωτική συμπεριφορά των ανθρώπων. Πρόσφατα, μάλιστα, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην καταπολέμηση του AIDS φορείς επισήμαναν ότι η διάδοσή του είχε να κάνει με βαθύτερα θέματα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και συμπεριφοράς. Στο προσκήνιο βρέθηκαν η ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων, η αδυναμία του σύγχρονου ανθρώπου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μιας μακροχρόνιας σχέσης, αλλά και η απουσία φραγμών και αναστολών μπροστά στην αναζήτηση μιας απρόσωπης και περιστασιακής σχέσης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χρήστος Συριώτης: Ο Άγιος Εφραίμ μου έδωσε δύναμη να νικήσω τον καρκίνο

Ο ηθοποιός Χρήστος Συριώτης σε συνέντευξή του «άνοιξε την καρδιά» του μίλησε για
τον καρκίνο, για τις οδυνηρές στιγμές που έζησε αλλά και η πίστη που τον βοήθησε
να «παλέψει» με την ανίατη ασθένεια.

«Ήμουν στην 50ή χημειοθεραπεία, από το σύνολο των 60 που έκανα. Είχα πάθει Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ασθένεια: Η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος

Ο γιατρός Ρίκε Γκέερτ Χάμερ (Ryke Geerd Hamer) υπήρξε
για πολλά χρόνια διευθυντής σε μια γερμανική κλινική. Η προνομιούχος
θέση του, του επέτρεψε να συναντήσει πολλούς καρκινοπαθείς. Χάρις στις
περιστάσεις, στην τύχη και στην λεπτομερή παρατήρηση, ο Χάμερ ανακάλυψε τους θεμελιώδεις νόμους που εξηγούν το μηχανισμό της εμφάνισης όλων των καρκίνων και όλων των ασθενειών. Όπως λέει, η ασθένεια είναι η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος – αυτή είναι η νέα ιατρική. Του Ζαν-Ζακ Κρεβκέρ

Στην περίπτωση αυτού του γιατρού, μπορούμε πραγματικά να μιλήσουμε για νόμους, αφού οι επαληθεύσεις που έγιναν από τον ίδιο και από άλλους ερευνητές και θεραπευτές έδειξαν ότι όλοι ισχύουν στις 100% των περιπτώσεων, πράγμα το οποίο δεν είχε ποτέ συμβεί έως τότε στην ιστορία της ιατρικής. Ο ατσαλένιος νόμος του καρκίνου που διατυπώθηκε από τον Ρίκε Γκέερτ Χάμερ είναι ο εξής:

«Όλοι οι καρκίνοι προκαλούνται και ενεργοποιούνται από έντονες και βίαιες εσωτερικές συγκρούσεις που τις βιώνουμε χωρίς να τις εκφράζουμε. Η φύση της εσωτερικής σύγκρουσης καθορίζει την περιοχή του εγκεφάλου που θα πληγεί και το όργανο στο οποίο θα εντοπισθεί η ασθένεια. »

Παρατήρησε λοιπόν ότι Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αυξάνονται τα κρούσματα της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας

Αυξάνονται τα κρούσματα της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας. Η πάθηση αποτελεί την τρίτη σοβαρότερη αιτία τύφλωσης και μέχρι το 2020 αναμένεται να διπλασιαστεί ο αριθμός των πασχόντων εξαιτίας της δημογραφικής γήρανσης.

Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας έχει αρνητική επίδραση στην ποιότητα ζωής του ασθενή, αφού δεν μπορεί να εκτελεί αυτόνομα απλές και καθημερινές δραστηριότητες. Η αδυναμία αυτή αποτελεί και την κύρια αιτία εμφάνισης ψυχικών διαταραχών με κυριότερη την κατάθλιψη. Ωστόσο, σήμερα Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεολόγος στην θεωρία και την πράξη…Ιωσηφίνα Τσορμπαντζίδου (1980-2006)

Ιωσηφίνα Τσορμπαντζίδου (1980-2006)

ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Η Ιωσηφίνα γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1980, ημέρα που η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη του οσίου Νικολάου Πλανά, του οποίου πολύ αγαπούσε να διαβάζει τον βίο.

Κατά την βάπτισή της πήρε το όνομα του μνήστορος Ιωσήφ.

Από την ηλικία των 3 1/2 ετών άρχισαν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα της ασθενείας «Μυοδυστροφία»: έπεφτε πολύ εύκολα κάτω, δεν μπορούσε να ανέβει σκάλες, ένα πετραδάκι που βρίσκονταν κάτω από τα πόδια της ήταν ικανό να την ρίξει κάτω.

Κι όμως, ποτέ δεν έκλαιγε όταν έπεφτε, παρόλο που κάθε φορά σχεδόν που έπεφτε χτυπούσε πρώτα τα γόνατα κι αμέσως μετά το κεφάλι της, γιατί ήταν βαρύ και δεν μπορούσε να το συγκρατήσει.

Από την ηλικία των 5 1/2 ετών σταμάτησε και να περπατάει.

Έτσι σαν παιδί, δεν έτρεξε, δεν έπαιξε μ’ άλλα παιδιά, κι όμως από μικρή είχε μια πηγαία καλοσύνη κι ένα αυθόρμητο, χαμόγελο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ευλογία της ιεραποστολικής προσφοράς (30 ημέρες με τους Ορθοδόξους Χριστιανούς της Κατάνγκας)

«Όταν πίνεις νερό στο Κολουέζι του Κονγκό, το ξαναπίνεις». Έτσι λένε οι Ορθόδοξοι γηγενείς κάτοικοι της πόλης αυτής. Και όποιος μεταβεί για πρώτη φορά από περιέργεια στο Ιεραποστολικό Κλιμάκιο του Κολουέζι της Επισκοπής Κατάνγκας, οι δραστηριότητες του Κλιμακίου, η οργάνωση και η φιλοξενία, αλλά κυρίως η συμπεριφορά και η αγάπη των γηγενών Χριστιανών της πόλης, συντελούν, ώστε η περιέργειά του να μετατραπεί σε αγάπη. Χωρίς να το θέλει, πλησιάζοντας στην ημέρα αναχωρήσεως, λυπάται, διότι φεύγει «τόσο γρήγορα». Ασυναίσθητα σκέφτεται πότε θα ξαναγυρίσει!

Η απόφαση δηλαδή του κάθε πραγματικά πιστού Χριστιανού να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Ευαγγελίου «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ. 28, 18) και στη σιωπηλή κραυγή των γηγενών για βοήθεια, «διαβάς εις Κολουέζι βοήθησον ημίν» (βλ. Πρ. 16, 9), προσελκύει την ιδιαίτερη ευλογία του Θεού και τη Χάρη Του. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας πετυχημένος επαίτης του θείου ελέους

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ

Στο σημερινό Ευαγγέλιο ο Κύριος συναντά τον τυφλό της Ιεριχούς και τον θεραπεύει. Του χαρίζει το φως του σώματος, αλλά και της ψυχής, γι’ αυτό και στο τέλος τον δοξάζει ως Θεό. Και οι δύο αναβλέψεις ήταν επιβράβευση της θερμής πίστεώς του, ως εσωτερικής σχέσεως με τον Χριστό και της ασταμάτητης προσευχής του. «Η πίστις σου σέσωκέ σε», του είπε ο Χριστός, όταν τον θεράπευσε. Πίστευε στη θεότητα του Χριστού, την οποία αρνούνταν οι ηγέτες του Ισραήλ. Με την προσευχή του τον κήρυττε ασταμάτητα.

1. Πίστη και προσευχή

Καθισμένος ο τυφλός σ’ ένα δρόμο της Ιεριχούς πληροφορείται, πως ο Χριστός περνούσε από κοντά του. Είχε έντονη την αίσθηση της τύφλωσης και λαχταρούσε να ελευθερωθεί από τη σοβαρή αναπηρία του. Από επαίτης χρημάτων και υλικών αγαθών, γίνεται επαίτης του ελέους του Θεού. «Ιησού υιέ Δαβίδ, ελέησόν με», φωνάζει στο Χριστό. Αυτές οι πέντε λέξεις έγιναν η ακατάπαυστη προσευχή του στον Κύριο και μ’ αυτή αγωνίζεται να συναντήσει τον Φωτοδότη.

Αποκαλώντας τον Ιησού «υιόν Δαβίδ», ομολογεί ότι είναι άνθρωπος από το γένος του Δαβίδ. Τον ομολογεί όμως και Θεό, όταν ζητεί να τον ελεήσει και να τον σώσει. Η προσφορά ελέους και σωτηρίας, όπως λένε οι Πατέρες, «δεν είναι πράξη ανθρωπίνη, αλλά θεοπρεπεστάτη» (Κύριλλος Αλεξανδρείας). Άρα τον πίστευε ως Θεάνθρωπο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »