Αν μοιάζαμε στο κεράκι μας…

Προχτές είχα πάει σ’ένα… πολύ μικρό, ταπεινό εκκλησάκι να
προσκυνήσω. Στο κέντρο της πόλης, μα σχεδόν αόρατο. Αθέατο. Πολύ μ’αρέσουν κάτι
τέτοια εκκλησάκια. Προσκύνησα τις εικόνες, άναψα δυο κεράκια και αφέθηκα στη
δίνη της εύλαλης σιωπής… Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έσχατο κριτήριο

Όλοι μας λίγο-πολύ ψάχνομε καθημερινά να βρούμε τον τρόπο που θα καταξιώσομε την ύπαρξή μας. Μέσα στη συνεχή μεταβολή του χρόνου αναζητούμε το σταθερό σημείο, που θα μας αφήσει να δούμε συνοπτικά τη ζωή, για να μπορέσουμε να φτάσουμε ως το τέλος της σωστά. Κυνηγάμε να βρούμε ένα οδηγό για τις πράξεις μας, μια πορεία για τα συναισθήματα μας, ένα κριτήριο για την ορθότητα των αποφάσεων μας, έτσι που να βαδίζουμε σίγουρα και με ασφάλεια το δρόμο προς την καταξίωση της προσωπικότητάς μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »