Από την ασχήμια της αμαρτίας στην ομορφιά του Θεού

0940

Το Ευαγγέλιο παραμένει πάντα προκλητικό στον κόσμο του εφησυχασμού, του ηθικισμού και της αυτάρκειας. Γιατί, περισσότερο απ’ όποια άλλη Θρησκεία, ιδεολογία ή διδασκαλία, «κτυπά κέντρο». Διαγνώνει και αποκαλύπτει τη νωθρότητα, την πονηρία και την εγωκεντρικότητά μας, ώστε καθένας που επιθυμεί την ουσία της ζωής και την αλήθεια της, να μπορεί να πορευτεί με ασφάλεια.

Έτσι, όταν ο Χριστός διαχωρίζει τη Θέση του από όσους δεν θέλουν να σωθούν, λέγοντας πως «ουκ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν», αυτόματα καθορίζει και την αφετηρία για την επίτευξη της σωτηρίας.

Η συναίσθηση Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για να γίνεις ωραία ή ωραίος

Η αγάπη του ωραίου

Ποιός δεν αγαπά να είναι ωραίος; Την ωραιότητα αγαπούν όλοι, ιδίως οι γυναίκες. Αυτές αρέσκονται να ονομάζονται το «ωραίο φύλο», η δε μεγαλύτερη προσβολή, που μπορεί να κάνει κανείς σε μια φιλάρεσκη γυναίκα είναι να πει «είσαι άσχημη». Αυτή δε η επιθυμία για να παρουσιάζεται ωραία κάνει τη γυναίκα ώστε να τρώει ώρες ολόκληρες μπροστά στον καθρέφτη, να κτενίζει τα μαλλιά της κατά διάφορους τρόπους, να ντύνεται με την καλύτερη ενδυμασία, να συμμορφώνεται με κάθε ιδιοτροπία της θεάς μόδας, να αγοράζει τα ακριβότερα κραγιόν και έτσι μυριοστολισμένη και μυριοβαμμένη να παρουσιάζεται μπροστά  στο κοινό και να μας λέει «Με βλέπετε; Είμαι ωραία. Θαυμάσατε με! Χειροκροτήστε με!». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από την ασχήμια της αμαρτίας στην ομορφιά του Θεού

Το Ευαγγέλιο παραμένει πάντα προκλητικό στον κόσμο του εφησυχασμού, του ηθικισμού και της αυτάρκειας. Γιατί, περισσότερο απ’ όποια άλλη Θρησκεία, ιδεολογία ή διδασκαλία, «κτυπά κέντρο». Διαγνώνει και αποκαλύπτει τη νωθρότητα, την πονηρία και την εγωκεντρικότητά μας, ώστε καθένας που επιθυμεί την ουσία της ζωής και την αλήθεια της, να μπορεί να πορευτεί με ασφάλεια.

Έτσι, όταν ο Χριστός διαχωρίζει τη Θέση του από όσους δεν θέλουν να σωθούν, λέγοντας πως «ουκ ήλθον καλέσαι δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν», αυτόματα καθορίζει και την αφετηρία για την επίτευξη της σωτηρίας.

Η συναίσθηση της αμαρτωλότητας είναι βάση για τη βίωση της μετάνοιας. Ωστόσο η αμαρτωλότητα όπως και στη συνέχεια η μετάνοια, είναι υπαρξιακές καταστάσεις που αναφέρονται στον όλο άνθρωπο, τη ψυχή και το σώμα του. Η αμαρτία δεν είναι στην ουσία της παράβαση κάποιου νόμου του Θεού, αλλά η εσωτερική απομάκρυνση – εκούσια και ουσιαστική – από την κοινωνία της Θεϊκής Αγάπης. Οι όποιες αμαρτίες ως πράξεις, λόγια ή διαλογισμοί, είναι η έκφραση της όντως αμαρτίας. Επειδή όμως η επισήμανση αυτής της ουσιαστικής και συγχρόνως λεπτής αμαρτίας, καθίσταται δύσκολη στους περισσότερους ανθρώπους, υπάρχουν οι κανόνες της Εκκλησίας για να μας την υποδεικνύουν. Όπως τα συμπτώματα στην ασθένεια (πόνος, πυρετός κ.λ.π.) δεν είναι η ασθένεια, έτσι και οι όποιες πράξεις, λόγια ή λογισμοί, είναι τα συμπτώματα της απόρριψης της αγάπης, δηλαδή της αμαρτίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Μεγάλου Βασιλείου)

Ρώσικη εικόνα του προφήτη Δαβίδ, του συγγραφέα των Ψαλμών.

Ρώσικη εικόνα του προφήτη Δαβίδ, του συγγραφέα των Ψαλμών, όπου εκφράζονται μεγάλες αλήθειες, σαν και αυτήν που εξηγεί στο συγκεκριμένο εδάφιο ο Μέγας Βασίλειος.

«Απέστρεψας δε το πρόσωπον σου, και εγενήθην τεταραγμένος» (Ψαλμ. 29,8). Έστρεψες αλλού το πρόσωπό σου, και αμέσως με έπιασε η ταραχή. Όσο καιρό, λέει ο ψαλμωδός, με φώτιζαν οι ακτίνες της επισκέψεώς σου, ζούσα σε σταθερή και ατάραχη κατάσταση· όταν όμως έστρεψες αλλού το πρόσωπο σου, φανερώθηκε η εμπάθεια και η ταραχή της ψυχής μου. Λέγεται δε ότι αποστρέφει ο Θεός το πρόσωπό του από εμάς, όταν στους καιρούς των δύσκολων περιστάσεων μας αφήνει να εκτεθούμε σε πειρασμούς, για να γίνει γνωστή, η δύναμη αντιστάσεως του αγωνιστή. Εάν λοιπόν «η ειρήνη του Θεού, την οποίαν κανένας ανθρώπινος νους δεν μπορεί να εννοήσει φρουρήσει τις καρδιές μας και τις σκέψεις μας», μπορούμε να αποφύγουμε την ταραχή και τη σύγχυση, που φέρνουν τα πάθη. Επειδή λοιπόν η αποστροφή του προσώπου του Θεού είναι αντίθετη με το θέλημά του και η ταραχή αντίθετη με το κάλλος, την ωραιότητα και τη δύναμη, γι’ αυτό η ταραχή θα είναι μια ασχήμια και αδυναμία της ψυχής, που προέρχεται από την αποξένωση και την απομάκρυνση από το Θεό. Ας ευχόμαστε λοιπόν πάντοτε να λάμπει πάνω μας το πρόσωπο του Θεού, ώστε να είμαστε «στην εξωτερική μας εμφάνιση και ενδυμασία ιεροπρεπείς» και πράοι και με κάθε τρόπο ατάραχοι εξ αιτίας της προθυμίας μας για τα καλά.

(Ομιλία στον 29ο Ψαλμό).